Hoe dan ook; we zijn verloren
Apr 27th, 2007 by Erik
Is het iemand wel eens opgevallen dat atheïsten simpelweg niet kunnen winnen? Alles dat een atheïst doet wordt door een gelovige op een dusdanige wijze geïnterpreteerd dat het steun geeft aan hun geloof. Een aantal voorbeelden:
- Als gelovigen een misdaad begaan getuigt dit van het feit dat we allemaal zondaars zijn en dat we vergeven moeten worden. Daarnaast moeten we vooral niet een hele bevolkingsgroep veroordelen aan de hand van de actie van één misleidde ziel. Niemand is perfect, zeggen we dan. Als een atheïst hetzelfde doet is dat een duidelijke indicatie van hoe een goddeloos wereldbeeld tot immorele acties en verderf leidt.
- Als een atheïst met een gelovige in discussie gaat is het omdat we geobsedeerd zijn met god ondanks dat we claimen niet in hem te geloven. Als we weigeren in discussie te gaan zijn we ‘bang voor de waarheid’.
- Als een atheïst zich immoreel gedraagt is het omdat atheïsme onherroepelijk leidt tot verderf. Als we ons goed gedragen is het een bewijs dat ieder mens de wetten van god in zich heeft.
- Als gelovigen gelukkig zijn, bewijst dat dat geloof in god de juiste weg is tot geluk en innerlijke vrede. Als een atheïst gelukkig is, bewijst dat dat we zelfzuchtige hedonisten zijn.
- Als een atheïst zich bekeert tot religie, bewijst dit dat het geloof de enige juiste weg is. Als een gelovige van zijn geloof valt is de persoon recalcitrant, is hij slechts aan het rebelleren tegen het geloof en heeft hij zin om te zondigen. Een persoon die bekeert tot religie handelt altijd uit de beste overtuigingen.
- Als een gelovig opgevoed persoon een atheïst is geworden, wijst hij god af vanwege een slechte ervaring met de kerk. Als een persoon niet-gelovig is opgevoed en een atheïst is, is hij gehersenspoeld.
- Gelovigen zeggen dat het blind vertrouwen vergt om atheïst te zijn, omdat de rede ons noopt te geloven in god. Als we zeggen dat het juist de rede is die ons ertoe brengt atheïst te zijn, is de rede niet voldoende om tot de waarheid te komen omdat de menselijke rede beperkt is. Alleen door het geloof kun je god leren kennen.
- Gelovigen zeggen dat god zich kenbaar maakt aan ieder die het vraagt. Als we het vragen en god maakt zich niet kenbaar, dan waren we niet open en eerlijk genoeg. God openbaart zich niet zomaar aan iedereen.
- Gelovigen zeggen dat er enorme hoeveelheden bewijs zijn die richting het bestaan van god wijzen. Als een wetenschappelijke test geen aanwijzing geeft aan te nemen dat god bestaat, is dit logisch: God laat zich alleen kennen door geloof en valt niet te bewijzen.
- Als een atheïst vraagt aan een gelovige om het bestaan van zijn god te bewijzen, dan is dit onmogelijk. Als een atheïst niet kan bewijzen dat god niet bestaat, is het bewijs dat god kan bestaan.
- Een gelovige stelt dat geloven dat god niet bestaat meer geloof vergt dan geloven dat god wel bestaat. Als we het ontkennen geven we daarmee aan dat geloof iets goeds is. Als we het bevestigen is geloof iets slechts.
Hoe dan ook; we doen het nooit goed.
