.god.voor.dommen

75 miljoen jaar geleden zuchtte ons deel van de Melkweg onder de heerschappij van de kwaadaardige buitenaardse tiran xenu. Xenu had een gigantisch probleem; de 76 planeten onder zijn heerschappij hadden te kampen met een enorme overbevolking en om dit probleem op te lossen kwam xenu met een plan. Hij bevroor triljoenen van zijn onderdanen en vloog ze met een intergalactische vloot naar de planeet Teegeeack. Daar dumpte hij zijn bevroren onderdanen in de buurt van vulkanen om ze vervolgens te doden door ze te bewerken met waterstofbommen. Probleem opgelost. De mensen op de planeet Teegaeeack zijn u en ik. De planeet Teegeaack is de planeet die wij aarde noemen en de geesten van de in deze intergalactische endlösung omgekomen buitenaardse wezens leven tot vandaag de dag nog in ons. Eén mens kan wel zoveel als 2500 geesten in zich herbergen en er is maar één manier om van ze af te komen: Scientology.

Dit is (in het kort) het kerngeloof van de scientology-kerk. Het is -om begrijpelijke redenen- niet een geloof dat ze direct aan iedereen vertellen. In plaats daarvan presenteren ze hun religie als een manier om je (spirituele leven) te verbeteren door middel van ‘meetinstrumenten’. Pas als je hoger in de hiërarchie van de scientology terechtkomt wordt je duidelijk gemaakt dat het die geesten zijn die de oorzaak zijn van onze problemen. Voor de nieuwkomer geldt simpelweg: Scientology geeft antwoorden op de problemen je leven. En die antwoorden zijn niet goedkoop.

Ongeveer 75 miljoen jaar na xenu’s endlösung werd op wonderbaarlijke wijze een joodse man geboren als zoon van een maagdelijke moeder. Deze man kon over water lopen, blinden laten zien en na zijn kruisiging opstaan uit de dood. Al op jonge leeftijd beheerste hij de kennis van religieuze documenten beter dan welke priester dan ook. Ondanks het feit dat dit verhaal op meerdere mensen in de geschiedenis van toepassing is, hoef ik u niet te vertellen dat ik in dit geval refereer aan jezus christus. Gekruisigd door de joden als resultaat van het masterplan van zijn vader die hij eigenlijk ook zelf was(!). Jezus is volgens de overlevering gestorven aan het kruis om onze zonden op zich te nemen. Dankzij het offer van de vader en de zoon kunt u dagelijks berusten in het feit dat uw zonden al vergeven zijn voor u ze begaan heeft. Want dat u vergeven dient te worden en dat u daar om moet vragen is een voorwaarde. En u kunt het maar beter menen! Het christendom postuleert god -de vader- als de schepper van alles dat is, en jezus’ offer als gevolg van de zondeval van de mens adam en eva in de tuin van eden.

Het christelijke geloof geeft u de mogelijkheid uw toegang tot de hemel veilig te stellen. Vroeger gebruikte men daartoe scientology-achtige praktijken. Aflaten werden voor grof geld verkocht en ‘vrijwillige’ donaties zorgden voor een continue cash flow ter vergroting van het kerkelijk ontroerend goed.

Het is, dat geef ik onmiddellijk toe, ogenschijnlijk volstrekt belachelijk deze twee verhalen op deze manier op één pagina weer te geven en zelfs te suggereren dat deze beiden tot de geschiedenis van ons volk op deze planeet behoren. Een ieder die dit leest zal onmiddellijk één van beiden -vol hoongelach- afkeuren en dat is precies waar ik heen wil. Welk verhaal keurt u af en om welke redenen doet u dat? Wat zorgt ervoor dat de scientology kerk dan wel de christelijke kerk zo veel aannemelijker is dan het alternatief? Zijn de redenen om het ene verhaal af te keuren niet óók redenen om het alternatief af te keuren?

Turft u even mee?

1. Een fabelachtig verhaal ter verklaring van ̩̩n of meerdere fenomenen die we niet rationeel kunnen/konden verklaren Рcheck
2. Een aaneenschakeling van onbewijsbare voorvallen die de bevindingen van de wetenschap direct tegenspreken – check
3. Het plaatsen van personen wiens bestaan niet bewezen kan worden – check
4. Het creëren van een probleem of tekortkoming in de mens – check
5. Een verklaring voor de herkomst van uw problemen – check
6. De belofte de oplossing te hebben voor al uw problemen – check
7. De rechtvaardiging van een hiërarchische organisatie die u voorschrijft hoe u het best kunt leven – check

De enige juiste conclusie die met uw verstand kunt trekken is dat scientology niet onwaarschijnlijker is dan het christendom of vice-versa, ondanks het feit dat uw gecultiveerde gevoel tegenspartelt. We kunnen deze conclusie veralgemeniseren: Het ene geloof, hoe ogenschijnlijk belachelijk het ook is, is niet onmogelijker dan het andere. Aangezien geen enkel geloof bewijs kan (en wil) overleggen voor de juistheid van haar aannames en haar kernverhalen, is geen enkel geloof te falsificeren. Maar dat is natuurlijk niet het einde van de kwestie. Er is nog zoiets als de aannemelijkheid van een stelling. Sommige geloven zijn aannemelijker dan andere. Ik kan u vertellen van Bertrand Russell’s gedachte-experiment: The celestial teapot:

If I were to suggest that between the Earth and Mars there is a china teapot revolving about the sun in an elliptical orbit, nobody would be able to disprove my assertion provided I were careful to add that the teapot is too small to be revealed even by our most powerful telescopes. But if I were to go on to say that, since my assertion cannot be disproved, it is an intolerable presumption on the part of human reason to doubt it, I should rightly be thought to be talking nonsense. If, however, the existence of such a teapot were affirmed in ancient books, taught as the sacred truth every Sunday, and instilled into the minds of children at school, hesitation to believe in its existence would become a mark of eccentricity and entitle the doubter to the attentions of the psychiatrist in an enlightened age or of the Inquisitor in an earlier time.

Los van de conclusie die Russell verbindt in zijn uitleg, wil ik u wijzen op een tweede lezing van zijn verhaal: Is de hemelse theepot aannemelijk? We weten immers dat theepotten doorgaans door mensen worden gemaakt met het doel thee te bevatten en uit te schenken en het is bijzonder aannemelijk te veronderstellen dat deze theepot derhalve ook het resultaat is van menselijk handelen. Hoe groot is dan nog de kans dat deze theepot daadwerkelijk tussen de aarde en mars in een elliptische baan om de zon draait? Hoeveel werk zou verricht moeten worden door een mens om dit te realiseren? En belangrijker: Met welk doel? Ik ben niet in de veronderstelling dat ik u nu iets nieuws vertel óf zelfs dat ik u direct overtuigd heb van uw dwaling indien u uw hoop heeft gevestigd op welk geloof dan ook. Ik wil u aan de hand van deze lezing louter mijn persoonlijke conclusie meegeven:

Het christendom
De drie gangbare abrahamitische geloven waar wij bekend mee zijn doen vrij exacte uitspraken over het ontstaan van onze wereld en de conclusie van alle drie is even duidelijk als simpel: God heeft ons geschapen. Dit is een probleem: Ten eerste weten we inmiddels dat we niet geschapen zijn, maar dat we zijn ontstaan door het proces van evolutie door natuurlijke selectie. Deze opgedane kennis stelt ons voor een tweede probleem dat wellicht nog groter is dan de directe tegenspraak tussen ‘het geloof’ en onze kennis. Als ingewikkelde organismen louter door evolutie (en niet door kans!) tot stand kunnen komen, hoe is god dan ontstaan? Een god die in staat is het universum te scheppen, naar alle gebeden te luisteren en wellicht zelfs de wetten der natuur tijdelijk op kan heffen om een wonder te verrichten is immers onmetelijk meer comlex dan zijn schepping! Het volstaat echter niet om aan te nemen dat god ook geëvolueerd is, want dat zou de goddelijkheid van onze schepper aanzienlijk verminderen. De onjuistheid van het abrahamitische erfgoed blijkt derhalve bijzonder snel uit een korte analyse van haar feitelijk onjuiste veronderstellingen en de daaruit volgende logische tegenspraken.

Een gelovige zou dit oplossen door te stellen dat god geen schepper nodig heeft, maar dit is feitelijk gelijk aan de bewering dat de mens die schepper derhalve ook niet nodig zou hoeven hebben, laat staan het universum. De abrahamitische god verklaart bij nader inzien niets, maar wekt louter meer vragen op die alleen door middel van een dogmatisch antwoord ‘te ruste’ kunnen worden gelegd. De abrahamitische god is derhalve ZEER onwaarschijnlijk, om niet te zeggen volstrekt onmogelijk. Deze god bestaat louter bij gratie van het feit dat we niets kunnen uitsluiten omdat iets dat niet bestaat niet bewezen kan worden niet te bestaan. Op een schaal van 10 is de kans dat deze god bestaat, én dat deze religie het derhalve bij het juiste eind heeft, 1. Die 1 is voor de moeite.

Scientology
Scientology postuleert daarentegen geen onmetelijk ingewikkelde god die de aarde geschapen heeft, maar een superieure beschaving die in theorie volstrekt niet in tegenspraak is met onze wetenschappelijke bevindingen. Natuurlijk is het bestaan van het galactische rijk niet bewezen en het bestaan van haar -inmiddels gevangen gezette- kwaadaardige heerser xenu evenmin, maar onmogelijk is het zeker niet. In tegendeel; het is zeer wel mogelijk dat er beschavingen bestaan die vele malen geavanceerder zijn dan wij en tevens ontstaan zijn door evolutie. Een aanvullende vraag die ik me dan stel is “hoeveel technologische geavanceerdheid is er nodig om een dergelijke beschaving aan te zien voor goden?”, maar dit terzijde. Voorts is het bijzonder aannemelijk dat de aarde niet de enige planeet is waar leven heeft kunnen ontstaan. In een universum met naar schatting zoveel sterren en planeten als er zand op onze stranden is, is het toch zeker bijna ondenkbaar dat alleen op de aarde leven heeft kunnen ontstaan. In onze ‘directe omgeving’ zijn inmiddels al de eerste planeten gevonden die qua plaatsing en omstandigheden bijzonder veel op de aarde lijken. Het enige dat vreemd oogt aan het geloof dat scientology heet is de vermelding van ‘de zielen van buitenaardse wezens’, maar aangezien de christelijke kerk én, naar mijn weten, ieder andere religie het geloof in een onsterfelijke ziel propageert, zie ik geen reden om scientology daar nu op af te rekenen. Als ik het al als onbewezen bestempel, dan geldt dat in deze vergelijking ook voor het christendom. Op dezelfde schaal van 10 is de kans dat scientology aannemelijk is aanzienlijk hoger dan 1 om de simpele reden dat er geen feitelijk aantoonbare onjuistheden worden gepropageerd. Natuurlijk zijn die er wel in de kerkelijke uitvoering, maar niet in de theoretische behandeling van de kerngedachte van de religie.

Mijn logische conclusie, zonder het menselijke bestuur van beide kerken in acht te nemen, kan derhalve niet anders zijn dat scientology in basis aanzienlijk aannemelijker is dan het christendom, de islam en het jodendom. Deze conclusie zegt echter meer over het christendom en het effect van religieuze cultuur vervuiling dan over de geloofwaardigheid van de scientology kerk. Wat blijft er nog over van de geloofwaardigheid van het christendom als deze het al moet afleggen tegen een overduidelijk bedachte organisatie als scientology? Laten we nog even terugdenken aan Russell’s theepot: Alleen omdat het mogelijk zou kunnen zijn, is het nog geen mogelijkheid.

Tags: Column, Religieuze Kneuzen, scientology