Daarom herhaal ik de vraag: Waarom ben jij a-theist ten opzichte van allah, zeus, brahma of een andere god waar je nog nooit van gehoord hebt? Ik snap wel dat het voor jou ‘een waarheid als een koe’ is dat jouw god de echte is en dat die anderen dus niet bestaan voor jou, maar dat is het louter per decreet. Er is geen zinnig argument voor te bedenken en de redenen die je aanvoert zijn logisch onjuist. Ik hoop dat je dit inziet en nu ook snapt waarom het atheïsme bijzonder veel meer plausibeler is juist te zijn dan wel theisme dan ook.

Overdenk je redeneringsfout eens en probeer nu eens objectief en eerlijk antwoord te geven op de vraag die ik stel, want hier raken we de kern van je redeneringsprobleem.

PS: Die vergelijkingen gaan niet 100% op, maar wat jezus heeft ‘gedaan’ is geenszins uniek. Dat is het punt van die vergelijkingen. Als horus niet niet bevalt, verdiep je dan eens in mithras?

Jij ziet mij dus als a-theïst naar andere goden toe. Grappig. Maar ik begrijp je. De kern van het verschil is vanuit welk standpunt je kijkt. Kijk je puur vanuit de mens, tja, dan sta je daar (min of meer) ‘neutraal’ en dan worden je van alle kanten allerlei goden voorgespiegeld. Als je het zo bekijkt, puur vanuit de perceptie van de mens, dan kan ik met je meevoelen. Dan is de God van de Bijbel er een van de velen. En waarom zou de God van de Bijbel dan de enige zijn? Ja, waarom zou er überhaupt een god zijn?

Mijn kijk hierop is een compleet andere. Niet ik sta in het midden, maar God (en daarmee is Hij de enige God, en dus uniek). Ik vind dat ook niet meer dan logisch. Daar is Hij, om het zo te zeggen, God voor. God is geen mens. God is per definitie belangrijker dan mensen. Hij heeft ze immers gemaakt. Niemand heeft God gemaakt. Hij IS simpelweg. Daarom hoort Hij centraal te staan. Maar dan kan er dus ook geen andere God centraal staan. Voor mij is dit een waarheid als een koe.

Tja, ook hier kan ik het niet ontkennen en dat doe ik ook maar niet: hier is geloof voor nodig. Anders kun je dit niet zo zien. Dus mijn ervaring is inderdaad niet toereikend om je ervan te overtuigen dat (er een) God bestaat, en dat de God van de Bijbel de enige God is. Die illusie had ik ook niet.

Het bijzondere aan God is dan ook dat je Hem niet wetenschappelijk kunt vaststellen. Er zijn geen wetenschappelijke methoden om dat te doen. En ik geloof ook niet dat God dat zou toestaan. Nee, Hij wil juist dat je gelooft. Maar dan laat Hij zich ook kennen.

Groet, Corné

Ps. Die vergelijkingen tussen Jezus en Horus zijn ‘bogus’. Kijk maar eens op http://tektonics.org/copycat/osy.html

Maakt niet uit dat je hardnekkig blijft, dat waardeer ik heus wel

Je snijdt een goed punt aan waar ik me eigenlijk op wil focussen in dit antwoord omdat dat min of meer de kern is van het probleem aangaande religie. Je stelt dat ‘het geloof in god’ meer is dan een mening omdat je hem dagelijks ervaart. Welnu, dit is simpelweg niet waar en dat weet je denk ik zelf ook wel. Jij ervaart iets dat jij identificeert als jouw god. Moslims ervaren iets dat ze identificeren als allah. Grieken in het oude Griekenland ervoeren hun goden, Romeinen de hunne, Egyptenaren ervoeren Horus (verdiep je eens in de vergelijkingen met jezus), etc. etc. Hieruit kunnen we simpel concluderen dat jouw ervaring, hoe persoonlijk ook, GEEN reden is om aan te nemen dat het bestaan van jouw god plausibeler is dan die van anderen. Ergo: Je geloof is niet meer dan een mening. Ik snap dat je gevoel protesteert tegen deze constatering, laat dit duidelijk zijn, maar de feiten liegen er niet om.

Alles dat jij beweert dat een reden is om aan te nemen dat jouw god bestaansrecht heeft is volledig identiek aan alles dat andere gelovigen beweren over een compleet andere god. Dit moet je, ondanks je persoonlijke ervaring, toch aan het denken zetten en doen realiseren dat jouw ‘claim’ aangaande de waarheid van jouw geloof niets meer is dan een mening.

Ondanks dat ik je punten 1, 2, 3 en 4 interessant vind en ook zeker wel een antwoord voor je klaar heb, lijkt het me interessant om ons op dit punt te focussen. Ik probeer in de verste verte niemand te overtuigen van mijn mening en ik merk dat jij dat ook niet doet. Waar ik naar zoek is een eerlijke discussie over jouw geloof en mijn niet-geloof.

Wat ik je, volgend uit bovenstaande redenering, wil meegeven is het volgende: Ik ben a-theist. Dat wil niet zeggen dat ik geloof dat god niet bestaat. Het betekent dat ik geen reden zie om aan te nemen dat goden in het algemeen bestaan. Jij bent, en dit bedoel ik niet vervelend, in zekere zin ook a-theist: Jij hebt ook geen reden om aan te nemen dat allah bestaat, dat zeus bestaat of dat horus bestaat. Vraag jij je wel eens af waarom het zo onlogisch is dat jij die a-theistische houding op werkelijk alle goden loslaat behalve die ene? Te stellen dat jij die ene ervaart is namelijk niet voldoende; dat zeggen al die andere gelovigen ook en IEMAND heeft ongelijk, dunkt me. Het feit dat jij en al die anderen je er goed bij voelen bewijst niet dat jouw god en al die andere goden daadwerkelijk bestaan.

Ja daar is geloof voor nodig en daar kun je in groeien, maar dan ga je het ook zien, ervaren, ondervinden en dus ook weten. Je moet eerst wél door die ‘poort’ heen, die volgens de Bijbel heel nauw is. Dan pas wordt het werkelijkheid voor je. Zonder geloof is God dus onwaarneembaar.

1. Ik neem Hem elke dag waar, en velen met mij. Als ik met hen daarover spreek, is er duidelijk herkenning, en of dat nou iemand uit mijn kerk is, of van de andere kant van de wereld, dat maakt echt niet uit. Dus is God in zekere zin wel ‘toetsbaar’, in zoverre, dat ik niet de enige ben die dit ervaart, maar miljoenen mensen met mij, voor wie Hij ook dagelijkse realiteit is. Ik ben het dus met je eens dat er geloof vereist is, maar vervolgens is God door dat geloof heen wel ‘toetsbaar’. Niet wetenschappelijk, tja, God is geen proefdier.

2. De Bijbel laat duidelijk zien dat er in ieder geval geen sprake is van onschuld wat betreft de mensen die omkwamen tijdens de zondvloed. Genesis 6:5 spreekt over de slechtheid van de mens, als reden waarom God de zondvloed liet komen. (Zie ook vers 11 en 12). Er is zeker geen sprake van uitmoorden. Lees de eerste hoofdstukken uit Genesis maar eens vanuit het perspectief van God, zoals Hij daar beschreven wordt. Is dat een God die wreed en meedogenloos de wereld eens gaat vernietigen, puur omdat Hij z’n dag even niet heeft?
Dat daarbij ook de dieren omkwamen laat de gevolgen van de slechtheid en verdorvenheid van de mensen zien. Datzelfde principe zie je terug bij de zondeval: de aardbodem wordt vervloekt omwille van de mens (Genesis 3:17). Als wij daar moeite mee hebben, dan betekent dit dat wij niet duidelijk inzien hoe groot onze schuld naar God toe is. De grootte van de schuld wordt zichtbaar in de gevolgen.

3. De reden waarom ik kom met voorbeelden en vergelijkingen is om duidelijk te maken wat geloven nu precies is en dat de inhoud van het geloof plausibel is. Ik merk dat jij geloven heel anders invult dan ik. Maar goed, uiteindelijk is dat het punt niet, denk ik. Het punt voor jou is niet wát ik geloof, maar dát ik geloof.
Zeggen dat ik het niet weet, is voor mij onmogelijk, omdat ik het wél weet. Ik geloof niet maar wat, omdat ik me daarbij goed voel. Ooit heb ik de sprong gewaagd, ben ik door die poort gegaan. Daarna ben ik ook bevestigd in die stap, door ervaring.

4. Die andere manier om de Bijbel te lezen is er wel. De ogen van je hart moeten ervoor opengaan. Uiteindelijk kun je dat niet zelf, maar moet God dat doen. Daarom kan ik je niet overtuigen, maar kan ik wel getuigen. Ik hoop dat je het ook nog mag gaan zien.

Groet,
Corné

Ahhh, verkeerd begrepen inderdaad. Maar je maakt wel een ‘foutje’. Het is geen feit voor jou, het is je mening. Het is in de verste verte geen feit. Het is niet ‘jouw waarheid’. Het is louter je mening. Het tweede foutje is dat je mij WEL kunt overtuigen. Kom met goed bewijs voor het bestaan van god. Je kunt mij overal van overtuigen, mits het bewijs afdoende is. Daarin verschillen onze standpunten; ik ben te overtuigen door argumentatie. Jij niet, want je acht geloof een hoger goed om tot de waarheid te komen dan bewijsvoering. Das op zich al zorgwekkend, maar stel dan niet dat het een feit is voor jou. Je komt niet tot feiten door geloof. Of is het bestaan van sinterklaas ook een feit omdat kindertjes in hem geloven?

Wat betreft die 3D plaatjes; ik snap wel wat je bedoelt, maar je poogt iedere keer een vergelijking te maken met vormen van weten terwijl geloof geen weten is. Ook nu weer. Ieder weet hoe die 3D plaatjes werken en ieder kan uitgelegd worden het te zien omdat er slechts één manier is om het te zien. De bijbel daarentegen is een ander verhaal. Er is geen één manier om de bijbel te lezen; iedere interpretatie is evenveel waard: Niets.

1. Vertrouwen op je vader en moeder is iets anders. Je vader en moeder bestaan en zijn toetsbaar. Ook hun handelen en het nalaten van hun handelen is toetsbaar. Dat van god niet. Hetzelfde geldt bij de man en vrouw. God vereist geloof en louter via dat geloof krijg je de hemel. Dat is net zo als bij andere geloven.

2. God kan niet met macht omgaan. Lees je bijbel. Hij moordt de complete bevolking uit en daarbij ook onschuldige dieren in een zondvloed. Dan kun je NIET met macht omgaan. Je verlost jezelf door te geloven. Je kunt er wel een semantische discussie van maken, maar dan pas ik diezelfde manier van het omdraaien der verlossing simpelweg toe op die andere geloven. Je voorbeeld van de bedelaar gaat niet op. De man is te zien en derhalve is het al stukken waarschijnlijker dat het een plausibel verhaal is. God is onwaarneembaar. Hoezeer jij ook vindt dat je god kunt waarnemen, je kunt nooit aantonen dat het jouw god is en dat het überhaupt waar is. Je vraagstelling is derhalve niet bijzonder relevant meer. Maar ja; als jij het aanbod besluit aan te nemen, verlos je jezelf. Net als bij al die andere geloven. Nogmaals; je speelt een woordspelletje om te doen voorkomen dat jouw geloof anders is. Dat is het niet. Het is en blijft geloof. Niet meer, niet minder. Je kunt het niet rationeel aannemelijk maken.

3. Maar je wilt hem wel plausibel maken. Dat komt op hetzelfde neer. Waarom wil jij zo graag je geloof rationaliseren terwijl je dat nooit gaat lukken? Als ik je zou wijzen op het feit dat je god niet kunt bewijzen zul je stellen dat ‘het daarom ook geloof is’, maar ondertussen kom je met allerhande (logische en rationele) voorbeelden om je geloof en je god plausibel te doen overkomen. Waarom zeg je niet gewoon: “Inderdaad. Ik weet het niet. Ik geloof maar wat. Ik voel me daar goed bij. Net als anderen bij een andere god.”?

4. En die vergelijking is ook foutief.

Greets,

E

Ik ben het dus met je eens: ik kan jou niet OVERtuigen van het feit (want dat blijft het voor mij) dat God bestaat. Ik kan er wel van GEtuigen. God en het geloof in Hem, is voor mij geen theorie, maar dagelijks praktijk.

Laat ik nog een vergelijking geven: ken je die 3D plaatjes (stereogrammen)? Sommigen zien daar helemaal niets in, maar anderen, als ze goed kijken, zien plotseling prachtige driedimensionale figuren. Dat bedoel ik met zien, of ervaren. Dat geldt ook voor de Bijbel, je moet er op de juiste manier naar kijken.

Nog even kort op je punten reageren, zonder op alle details in te gaan:

1. Geloven is geen verdienen. Een kind dat zijn vader of moeder volledig vertrouwt, verdient zo’n kind daar iets mee? Zo van dat pa of moe zegt: ‘Keesje, omdat je mij zo vertrouwt krijg je een ijsje’? Geloven heeft alles te maken met vertrouwen en liefhebben, met waarderen ook. Een man verdient toch niets bij zijn vrouw door haar lief te hebben?

2. Ik zal niet onderkennen dat geloven (dwz vertrouwen) lastig kan zijn. Wij mensen vertrouwen van nature niet zo heel snel iemand, en al helemaal niet Iemand die ‘fully-in-control’ is. Dat vinden we eng. Er zijn teveel mensen die niet met macht kunnen omgaan. Maar God nou juist wel. Maar je kunt niet stellen dat je door te geloven jezelf verlost. Ik verlos me niet zelf, nee, ik word verlost. Een vergelijking: Je bent een bedelaar. Er komt een man langs die zegt: ‘Kom maar mee naar mijn huis, dan geef ik je nieuwe kleren, eten en drinken, een eigen kamer, en ik adopteer je.’. Je hoeft dit aanbod alleen maar aan te nemen. Dat is geloven. Verlos je dan jezelf? Kun je trots zijn op jezelf?

3. Ik heb al aan het begin van mijn reactie gezegd, dat het niet mijn bedoeling was God te bewijzen.

4. Hier verwijs naar ik wat ik gezegd heb over stereogrammen enz.

Groet,
Corné

Ik weet het, ik sukkel ook al de hele week… Vreselijk irritant. Ik hoop dat het snel weer beter is. Vandaag voelde ik me ook pas weer ok sinds een week

Je maakt een redeneringsfout. De onmogelijkheid van een absolute moraal betekent niet dat god wel moet bestaan. Er is namelijk niets mis met het feit dat er geen straf is na de dood en er is niets mis met het feit dat er geen absolute moraal IS. Want daar heb je in zekere zin gelijk in. De fout die je maakt is dat je de aanname dat een moraal inderdaad niet absoluut is beoordeeld als zijnde onwenselijk en derhalve…. immoreel! Je geeft een moraal aan de afwezigheid van een absolute moraal. Daarnaast geeft god geen moraal. Kijk maar in de bijbel. Jij kiest welke regels van god je wel moreel vindt en niet. Waarmee doe je dat?

1. Onjuist. Het eeuwige leven moet je verdienen door te geloven. Alleen door christus vind je de weg naar het eeuwige leven. Dat is eenzelfde verlossing als al die andere geloven. Als je geen christen bent en niet in jezus gelooft, dan kun je het schudden. Lees je bijbel. Je kunt wel net doen alsof dit heel anders is dan al die andere geloven, maar a) het maakt het niet waar en b) het IS niet waar. De bijbel staat niet voor niets vol met regels waar je aan dient te houden. Over moraal van god gesproken, zou jij je kinderen stenigen als ze ongehoorzaam zijn? Waarom niet?

2. Zie 1.. Toch wel verlossing dus. Toch wel een persoonlijke inspanning daartoe. Maar inhoudelijk; de bijbel bewijst niet dat god bestaat. Evenmin als de koran voor jou het bewijs is dat allah bestaat. Waarom de koran niet en de bijbel wel? Jij bent ook een atheist als het aankomt op allah. Jij bent een atheist als het gaat om alle andere goden dan jouw god. Ik ga gewoon één god verder. Met exact dezelfde redenering als waarmee ik allah kan afschrijven.

3. Zie 2. De bijbel bewijst het bestaan van je god niet. Je mag van mij geloven, maar doe niet alsof er bewijs is dat de bijbel het woord van jouw god is. Dat is er niet. Dat is ook niet meer dan geloof. Je maakt dus eigenlijk je geloof aannemelijk met nog meer geloof. Dat boek bestaat overigens uit 66 boeken omdat mensen dat besloten hebben. Er zijn er nog wel wat meer die een heel ander beeld geven. Te stellen dat het god is die de mens geleid heeft in die keuze is je geloof in het geloof wederom onderbouwen met geloof. Kortom; je vertelt hier dat je geloof. Niets nieuws

4. Niet bepaald. Ik weet niet welke bijbel jij gelezen hebt, maar ik zie geen veelzijdige god. Ik zie moord, doodslag, rare regels en een aantal hele goede regels. Een typische indicatie van mensenwerk dus.

Uiteindelijk is het een kwestie van geloven. Niet zien. Als je namelijk gewoon objectief kijkt, is er geen enkel bewijs voor jouw god, noch voor jouw christus, noch voor de autoriteit van de bijbel. Als jij wilt geloven, moet je dat doen en ik ben daar in zijn geheel niet op tegen. Laat ik dat duidelijk stellen. Ik vind het alleen een absolute faux-pas wanneer men denkt te kunnen beargumenteren dat de bijbelse god daadwerkelijk bestaat. Dat kun je niet, tenzij je gebruik maakt van een arsenaal aan drogredeneringen. Wishfull thinking, non-sequitur, ad ignorantiam, retoriek, noem maar op.

Ik KAN de ruige kusten van Bretagne bezoeken. Ik kan jouw god niet vinden in de zaken die jij noemt. Het bestaan van bretagne is niet aan interpretatie onderhevig. Jouw god wel. Geen goede vergelijking dus Net zo min als die van de wijn. Om dezelfde redenen.

tot slot: Ik vind het jammer dat je op deze manier probeert aan te tonen dat jouw god bestaat. Het is niet aannemelijk en het is niet beargumenteerbaar. Het is een gok. Noem het gewoon zo. Dan zul je mij nooit horen, tenzij je het aan nietsvermoedende kinders leert als waarheid, maar dat is weer een ander verhaal.

Greets,

Erik

Ik wil er nog even kort noemen waarom ik het op wel aannemelijk acht dat er een God moet bestaan. Dat heeft juist te maken met dit artikeltje over moraal. Het kan zijn dat ik het al eens eerder genoemd heb, maar goed. Het punt is dat als je er vanuit gaat dat er geen absolute/objectieve moraal is – als je doorredeneert – het uiteindelijk een belachelijke situatie is dat wij allerlei mooie wetten hebben. Grotere denkers dan ik hebben hier hun hersens op laten kraken maar kunnen dit niet ontkennen. Zonder objectieve moraal is er uiteindelijk geen verschil tussen een Hitler en moeder Theresa. (Eigenlijk jammer dat Hitler zelfmoord heeft gepleegd, want als dood gewoon dood is, is het ook geen straf). Er is dan uiteindelijk geen goed en geen fout. En dus geen recht. Hier tegenin brengen dat een maatschappij een moraal bedenkt/ontwikkelt die het leven en het welzijn van de maatschappij als geheel bevordert lost dit niet op. Wie zegt me dat leven beter is dan de dood? Waarom is welzijn goed, of beter?

Maar goed, dit was nog even een zijspoortje. Nu door naar wat je graag wil horen. Je wilde weten waarom mijn God ‘winnaar’ is in wat je noemt het ‘onbeperkte scala van mogelijkheden’. Daar heb ik de o.m. volgende redenen voor, die onderling verband houden:

1. De christelijke God is de Enige die niet van mij vraagt dat ik mezelf verlos. Allerlei godsdiensten/religies gaan er op de een of andere manier vanuit dat ik zelf mijn best moet doen om iets te verdienen bij hun god. In oosterse religies moet ik mezelf opwerken, zodat ik in een volgend leven misschien beter voorgesorteerd sta, om uiteindelijk één te worden met god of de kosmos ofzo. Als moslim moet ik de gunst verdienen van Allah en dan nog heb ik geen zekerheid. Enz. enz. Het christendom is wat dat betreft heel anders. Jezus Christus, Gods Zoon, heeft namelijk alles al voor mij verdiend. Ik hoef alleen maar te geloven, te vertrouwen en deze God en zijn Zoon lief te hebben. Ongelooflijk, he?

2. In het verlengde hiervan: De God van de Bijbel brengt meer zekerheid dan welke andere god ook. Ik hoef niet te gissen: kom ik er wel of kom ik er niet? Ik hoef alleen maar te beseffen wat Hij voor mij gedaan heeft, door zijn Zoon Jezus. In zijn Zoon heeft Hij mij zoveel liefde betoond dat ik niet anders kan dan Hem ook liefhebben. Van angst is geen sprake meer.

3. Hoe ik dit alles weet? Uit de Bijbel. Dat boek (bestaande uit 66 boeken) is zelf al een soort wonder: geschreven over een periode van ongeveer 1500 jaar, door diverse mensen van allerlei slag, maar toch één lijn, één boodschap. Toch een eenheid (voor wie het kan zien).

4. In die Bijbel presenteert God zich op zo’n buitengewone en veelzijdige manier. Ik denk niet dat welke andere god ook maar zichzelf zo veelkleurig heeft bekendgemaakt, als de God van de Bijbel. Ook zo eerlijk bijvoorbeeld. Welke koning, of hooggeplaatste zou bijv. geen redactie/censuur hebben uitgevoerd op passages waarin God juist ter verantwoording wordt geroepen in de Bijbel? Of waarin zijn dienaren, zoals profeten en koningen, zo diep zinken? God laat het echter gewoon staan, en komt daarmee midden in ons leven.

Uiteindelijk is het echter een kwestie van zien. Eigenlijk is het nog meer dan zien. Het is ervaren, proeven, of hoe je het ook wilt noemen. Ik kan je beschrijven hoe een bepaalde wijn smaakt, maar je moet het zelf proeven, snap je? Ik kan iemand vertellen over de ruige kusten van Bretagne, maar je moet er zelf geweest zijn.

Groet, Corné

Groet, Corné

Deze taalkundige uitstap verhult niet dat we NIETS weten over het ‘absolute begin’ van het universum. Op basis van onze kennis kunnen we niet constateren wat jij constateert. Ik dacht aardig te zijn door punt 1 te laten voor wat het is, maar als je echt weigert weer gewoon antwoord te geven op mijn vraag, dan wil ik je ook nog wel wijzen op de incorrecte aanname in punt 1: Als er geen tijd ‘voor het bestaan’ van het universum was, kan het niet zijn ‘begonnen te ontstaan’. Er was dan namelijk niets voor. Dat staat de chronologie simpelweg niet toe. Er was dus geen aanleiding mogelijk. Daarom stelde ik al dat de vraagstelling simpelweg incorrect was. Ik heb het verhaal op de site gelezen en ik kende het argument al -een gerecyclede versie van het oudere kosmologische argument-, maar het heeft geen invloed op de vraag die ik je stel. Het is overigens ook al verschillende malen weerlegd als zijnde onlogisch op basis van onfeitelijke premissen en falende logica. Het veronderstelt namelijk een eindig universum. Deze veronderstelling is geen feit. Het is puur filosofisch interessant, maar enige raakvlak met de -nog te bewijzen- waarheid zal op louter toeval berusten. Het is niet meer dan een ingewikkelde variatie op ‘de onbeweeglijke beweger’. En als jij dat wilt concluderen, wil ik -for the sake of the argument- best met je meegaan.

Samenvattend: We kennen de hoedanigheid van het universum niet. Het kan ‘eindig’ zijn of ‘oneindig’. Op basis van de kennis die we hebben, kunnen we er niets zinnigs uit concluderen.

Kortom; op naar de vraag die ik eerder stelde. Dit is namelijk een doodlopende weg. Geef nu eens gewoon antwoord, want je hebt deze hele set aannames niet nodig. Logica dicteert dat we niet kunnen bewijzen dat iets niet bestaat. Dat is voldoende om jouw god een openingetje te geven. Brand los.

Je opsomming klopt niet, maar je kunt zonder dergelijke redeneringen ook simpelweg stellen dat ‘een god’ een mogelijkheid is hoor. Daar hoef je geen valse dilemma’s voor te formuleren.

Punt 2 is namelijk ‘incorrect’. Het is niet bekend of het universum ooit ‘begon te bestaan’. Dit insinueert namelijk ‘een begin’. ‘Een begin’ is een temporeel begrip. Als tijd tot bestaan kwam met het universum, bestaat er niet zoiets als ‘het begin van het universum’ en derhalve is je uispraak ‘begon het ooit te bestaan’ incorrect. Het is wederom een grote oversimplificering van de problematiek, vergelijkbaar met de vraag: “Als het universum groter wordt, wat is er dan achter de grens van het universum?” Het is simpelweg een kwestie van een verkeerde vraagstelling. Maar laten we deze problematiek waar hij thuishoort; in de wetenschap. Ze is namelijk behoorlijk irrelevant voor je conclusie. De juiste conclusie zou namelijk moeten zijn: “Ik weet het niet. Laten we het proberen te onderzoeken”. Dat iets ‘kan’ is geen reden om het ook aan te nemen als mogelijkheid. Het maakt je conclusie dus zeker niet logischer of plausibel.

Ter zake: Ik heb altijd aangenomen en zal altijd aannemen dat het onmogelijk is te bewijzen dat er geen god kan bestaan. Net zoals het onmogelijk is te bewijzen dat roze kraaien niet bestaan. Ik ben dus vanaf het begin reeds met je meegegaan in die veronderstelling omdat de logica mij daar simpelweg toe dwingt.

Derhalve kunnen we door naar het interessante punt. Als ‘een god’ kan bestaan (volmondig mee eens), kan ALLES dat je bedenkt bestaan. Maak jij nu eens aannemelijk dat in dat onbeperkte scala van mogelijkheden louter jouw god uit de bus komt als ‘winnaar’ en maak eens aannemelijk dat het standpunt ‘het kan dus ik neem het aan’ plausibeler is dan ‘we weten het niet, laten we het onderzoeken’.

OK, laat ik nog een keer reageren, maar ik ga nu niet in op de vraag waarom ‘mijn’ God aannemelijker is dan andere goden. Eerst maar eens stilstaan bij de mogelijkheid of er überhaupt plaats is voor een God. Een redenering om daar te komen is de volgende:

1\ Alles wat begint te bestaan heeft een oorzaak van dat bestaan.
2\ Het universum begon ooit te bestaan.
3\ Het universum heeft dus een oorzaak van zijn bestaan.

Cruciaal is punt 2. Ontkennen dat het universum niet bestaat is onzin. Sleutelen aan het begrip ‘universum’ gaat ook niet: ik bedoel het in de ‘ruimste’ zin van het woord. Het gaat dus om de vraag: is het universum ooit begonnen te bestaan?
Antwoord je daar ‘ja’ op, dan erken je op zijn minst ruimte voor iets anders naast het universum. Wat of wie dat dan is laat ik nu even in het midden.
Antwoord je ‘nee’ dan heb je volgens mij heel wat uit te leggen.
Als je argumentatie wilt kijk dan eens op http://www.leaderu.com/truth/3truth11.html

Klopt. Jij stelt louter dat jouw god een mogelijkheid is terwijl dezelfde redenatie ons in staat stelt aan te nemen dat kabouters een mogelijheid zijn. Dat is nu precies het probleem waar ik je telkens op probeer te wijzen.

“Jij wilt een onweerlegbaar bewijs dat God bestaat. Daarvoor zou God zich moeten aanpassen aan jouw kaders. (En dat heeft Hij gedaan, door middel van een boek en als mens). Echter jij wijst Hem dan af, omdat je vanuit jouw kaders zijn aanwezigheid uit andere zaken kunt verklaren, waarmee Hij voor jou geen God meer is.”

Wat een aperte onzin. Ik wil geen bewijs voor jouw god. Ik wil dat je aantoont waarom jouw god AANNEMELIJK is. En zelfs waarom hij aannemelijker is dan kabouters of allah. DIE redenering kun je mij niet geven en dus heeft jouw god geen bestaansrecht. Ik wijs derhalve jouw god niet af. Ik wijs alles af dat redelijkerwijs niet aannemelijk gemaakt kan worden. Net zoals jij dat doet in het dagelijks leven, maar alleen niet bij je religie. Daar is niets redelijks aan. Het is onredelijk volgens elke definitie.

Jammer dat je het erbij laat terwijl we eindelijk dichter komen bij de problematiek van je aanname, want ik zou nog steeds willen weten wat jouw redenatie is die je doet stellen dat het bestaan van jouw god aannemelijk is en zelfs aannemelijker is dan al die andere goden van al die andere mensen die op exact dezelfde gronden geloven zoals jij.

Tabee