.god.voor.dommen

De hoofdredacteur van het orthodox-christelijke Nederlands Dagblad, peter Bergwerff, mengt zich vandaag via zijn persoonlijke spreekbuis in de eeuwigdurende rel rondom de uitspraken van ChristenUnie-lid Yvette Lont. Op de site van het Nederlands Dagblad (christelijk betrokken) verscheen vanochtend om 6 over 6 een artikel getiteld “Opnieuw: Lont”. In dit artikel probeert Bergwerff een aantal punten te bepleiten die ik niet ongefileerd wil voorschotelen aan mijn overwegend rationeel ingestelde lezerspubliek. De opening alleen al is van een veelzeggende toonzetting: Ieder die ‘ongenuanceerd’ zijn mening uit over de kwestie Lont is niet minder dan een “extremist”, waarbij het natuurlijk aan Bergwerff is om te beslissen wat genuanceerd is en wat niet.

Door het intrekken van de motie om ‘praktiserende’ homoseksuelen uit vertegenwoordigende functies binnen de ChristenUnie te weren, is de druk weliswaar enigszins van de ketel, maar in de pers woedt de discussie voort. Om nog maar te zwijgen van internet, waar extremisten – zoals die op het door De Telegraaf medegefinancierde nationale web-riool Geenstijl.nl – zich soms op een ziekmakende manier manifesteren.

Bergwerff is een expert op het gebied van ziekmakende meningen. Hij is een christen. Christenen weten als geen ander hoe het is om een ziekelijke mening te proberen te verkopen voor een rationele en dat is precies wat Bergwerff van plan is in dit artikel. Ik ben geen fan van het oeverloze gelul op geenstijl óf de telegraaf, maar zijn constatering zou op zijn minst kracht bijgezet mogen worden door enige nuance. Daarnaast is het feit dat hij opent met een toespeling op het feit dat “de druk van de ketel” zou zijn kenmerkend. Het is voor hem namelijk geenszins relevant of Lont simpelweg een achterlijke mening bezit. Belangrijker is dat de kwestie onder stoelen en banken gehouden dient te worden.

In de media keren inmiddels telkens bepaalde stereotiepen terug, waarvan de juistheid discutabel is. Zo bijvoorbeeld de bewering dat de CU – in geval ze de lijn Lont zou omhelzen – een geloofwaardigheidsprobleem zou hebben. Immers, als regeringspartij wordt zij geacht het bestrijden van discriminatie van homo’s te ondersteunen. Maar hoe kan zij dat geloofwaardig doen als ze zelf homo’s uit bepaalde functies uitsluit?

Peter snapt dus wel degelijk wat onder andere het probleem is van een politieke partij die een dergelijke mening is toegedaan. Of hij daadwerkelijk antwoord op deze vraag gaat geven is bij voorbaat al dubieus. We lezen verder.

Hoe begrijpelijk die vraag ook is, toch onderscheidt zij ten onrechte niet tussen de interne regelingen die een partij eventueel op grond van haar principiële uitgangspunten meent te moeten hanteren en de wijze waarop zij zich opstelt tegenover de inrichting van het publieke erf. Men kan de keuze voor een homoseksuele leefstijl op grond van Bijbelse vooronderstellingen problematisch vinden om toch tegelijkertijd mensen niet het maatschappelijk recht te ontzeggen een homoseksuele relatie aan te gaan. Christenen hebben weliswaar een universele waarheidsclaim, maar die spreekt allereerst henzelf aan en zij willen die zeker niet dwingend aan anderen opleggen.

Nee. Duidelijk. Peter gaat geen antwoord geven op de vraag die hij zelf stelt. In plaats daarvan probeert hij de mening van Lont -en de vraagstelling- te nuanceren tot een verschil in “interne regelingen op basis van principiële uitgangspunten” en de “inrichting van het publieke erf”. En dat terwijl dit een volstrekt kunstmatig verschil is. Daarnaast verdraait peter -hoe kan het ook anders- de kern van het probleem. Yvette Lont heeft nergens gesteld dat homoseksuelen geen relatie zouden moeten aangaan, ondanks dat ze dit waarschijnlijk wel denkt. ‘Mevrouw’ Lont heeft niets minder gezegd dan “homoseksuelen zouden geen bestuurlijke taken moeten mogen uitvoeren binnen de ChristenUnie”. Dat, beste peter, is een stelling die van een volledig andere orde is dan hetgeen jij hier stelt. Daarnaast is de zinssnede “zij willen die zeker niet dwingend aan anderen opleggen” natuurlijk een gotspe als we deze bezien in het daglicht van wat Lont daadwerkelijk stelt. Zij wil immers wel degelijk haar bijbelse mening opleggen aan homoseksuelen!

En meer dan dit gaat peter niet in op het daadwerkelijke probleem. Als een volleerd censuur-pleger van de Evangelische Omroep pakt peter de camera en richt deze op de Nederlandse Wetgeving. Alsof het probleem draait om een kwestie van artikelen uit onze grondwet.

Het beroep op artikel 1 van de Grondwet, dat bepaalt dat allen in Nederland in gelijke gevallen gelijk behandeld worden, is onjuist, omdat dit primair het oog heeft op de taak van de overheid tegenover de burgers en hoogstens in afgeleide zin betekenis heeft voor de verhoudingen tussen burgers (of hun organisaties) onderling. Daarover handelt wel de Algemene Wet Gelijke Behandeling, maar die zondert kerken en andere levensbeschouwelijke instellingen juist omwille van die levensbeschouwing uit.

En ook hier slaat peter de plank mis. Artikel 1 van de grondwet is natuurlijk niet alleen van toepassing op “de taak van de overheid tegenover de burgers”. Artikel 1 geldt voor alle ingezetenen van Nederland. Het geldt voor de overheid jegens de burger, de burger jegens de overheid én tussen burgers onderling.

Het gemak waarmee het ‘in strijd met de wet’ in stelling wordt gebracht, illustreert inmiddels waarvoor sommigen ‘democratie’ vandaag houden, namelijk als het absolute gelijk van de meerderheid plus één. Dat betekent dat de minderheid dan per definitie buiten de rechtsstaat staat. De kernwaarde van democratie is echter niet dat besluiten bij meerderheid genomen worden, maar is de principiële tolerantie ten opzichte van minderheden, nadat de meerderheid heeft gesproken. Anders is er toch echt gewoon sprake van dictatuur.

Ook in het vervolg op zijn interpretatie van de Nederlandse wet en haar staatsrechtelijke inrichting blijkt de christelijke bril waardoor deze geesteszieke meneer naar de wereld kijkt. Wat is hem precies onduidelijk aan het feit dat de principiële tolerantie jegens homoseksuelen precies datgene is dat met voeten getreden wordt door Lont, de ChristenUnie en alle christenen die deze mening zijn toegedaan? Homoseksuelen zijn een minderheid. Zeker binnen de ChristenUnie. Het is ‘mevrouw’ Lont die op basis van ‘een meerderheid plus één’ probeert de tolerantie ongedaan te maken. Of was het mailtje aan 700 leden van de ChristenUnie iets anders dan lobbyen voor een meerderheid?

Maar wat ik me echt afvraag; wat is peters mening nu eigenlijk? Een duidelijk afkeurend signaal aangaande de ziekelijke bemoeienis van dit soort christenen met het privé leven van andere mensen en mensen met een andere seksuele oriëntatie heb ik niet mogen ontwaren. Sterker nog; ik heb peter alleen maar zien proberen goed te praten wat krom is. Zelfs misbruik van onze grondwet gaat hem niet te ver zijn christelijk standpunt niet te hoeven verdedigen. Want dat is wat peter doet. Hij probeert van het probleem een ‘juridisch steekspel’ te maken zodat hij vooral niet hoeft uit te leggen dat hij eigenlijk hetzelfde denkt. Let wel; we spreken hier van een man die homoseksualiteit een keuze noemt (pdf alert). Net zoals het aanhangen van een religieus standpunt.

Dat je homo bent, stelt peter, daar kies je niet voor. Maar je kunt toch zeker wel uit ontzag voor god’s (en zijn) afkeer ervoor kiezen om celibatair door het leven te gaan?

Tags: christenunie, nieuws, Yvette Lont