Gr. Pineut

Wat is de kwestie van dat Abrahamisme: vanuit de islam gezien, dus volgens de traditionele leer van de islam, was Abraham (Ibrahim genoemd) eigenlijk een moslim, evenals Mozes (Moesa) en Jezus (Isa). De islam heeft heel slim judaïsme en christendom (althans in een slap aftreksel en ontdaan van heel veel wezenlijke eigen aspecten van deze religies) onderdeel gemaakt van de eigen dogmatiek, met als doel aan te tonen dat de islam de enige ware godsdienst is. De gedachte is dan dat er altijd al islam geweest is sinds Abraham, “de bouwer van de kaaba in Mekka”. Dat een dergelijke opvatting indruist tegen alles wat joodse en christelijke theologen zelf altijd hebben beweerd is voor de islam niet relevant. Omdat hun religie de laatste was in een serie van drie, konden en kunnen zij zonder enige gewetenswroeging dit soort nep-historische gedachten uitbouwen.

Het gepraat over “Abrahamitische” godsdiensten en die hele gedachte van verwantschap tussen christendom en islam is derhalve onzinnig vanuit het christendom (en ook vanuit objectief onderzoek trouwens), maar heel zinnig en terecht vanuit de islam. Daarom zullen vele voormannen van de islam in Nederland uiterst tevreden zijn als ze horen dat die vastenaktie OPPERVLAKKIG GEZIEN in verband wordt gebracht met hun eigen vastenaktie, de Ramadan. Het onzinnige is natuurlijk het volkomen onbegrip over de achtergronden van die Ramadan. Dat vasten is maar bijzaak, eigenlijk, want waar het omgaat is het vieren dat Allah de Koran openbaarde. Als je overdag niet mag eten en geen seks mag hebben valt er maar een ding te doen en dat is lezen in de Koran. Daar draait die hele maand dan ook om. Het is de beste manier om de gelovigen letterlijk bij de les te houden.

Wat betreft bewijsplaatsen voor bovengenoemde kwestie van dat Abrahamisme (en inderdaad is onze ex-non Armstrong ook zo iemand die nog steeds niet doorheeft waar het objectief om gaat) volstaat het om een willekeurig islamitisch boek te lezen, waarin deze theorie uit de doeken wordt gedaan, de Koran in de eerste plaats (zie onder: Ibrahim en Isa) maar ook een “Biografie van de Profeet Mohammed” door Safi-ur Rahman Al-Mubarakpuri, uitgegeven in 2006 door uitgeverij Noer (isbn 90-5514-061-9) zie p. 21/22 en p. 51. 

Het is overigens in het algemeen zeer nuttig om niet alleen de Koran te lezen, maar juist ook de Sira (het levensverhaal van de profeet M), omdat deze twee tekstbronnen SAMEN de kern van de islam uitmaken. Het ene kan niet begrepen worden zonder het andere.
Ik hoop hiermee wat duidelijkheid gebracht te hebben,

met vriendelijke groeten,
Simon Admiraal (drs arabistiek)

Als ze de christenen echt willen kwetsen is dat wel DE man voor de rol.