Rouvoet ook in Hour of Power
Feb 21st, 2008 by Erik
Ik ben op de vingers getikt en ik moet mijn tekortkoming toegeven. Middels een opiniestuk van een schrijver op een nogal vage website, wiens betoog later op de dag uitvoerig door mij zal worden besproken, ben ik erop gewezen dat ik (en iedereen die geageerd heeft) inzake mijn betoog tegen de schandelijke uitspraken van Jan Peter Balkenende niet goed heb opgelet, laat staan degelijk onderzoek heb gedaan. En ik geef mijn tekortkomingen ruiterlijk toe. Ik wil graag onder de aandacht brengen dat ik geen regelmatig kijker ben van the ‘Hour of Power’, en dat ik hoop vergeven te worden voor het over het hoofd zien van Rouvoets optreden van 25 december 2007.
Zoals gezegd; ik werd op het interview met Rouvoet (dat begint op 40m30s) gewezen teneinde mij te doen beseffen dat er nóg iets was om me over op te winden. Maar hoezeer ik ook zocht, veel meer dan iemand die met zijn hart en ziel in sprookjes lijkt te geloven heb ik niet gevonden. Rouvoet wist mij, ondanks de onjuistheid van zijn aannames, zelfs te roeren door zijn met oprechtheid gelardeerde godsdienstwaanzin. Het was duidelijk een persoonlijke visie, gegeven in een informele setting. En Rouvoet wist wél over te brengen dat het zijn persoonlijke geloof was en projecteerde de noodzakelijkheid van zijn geloof -maar voornamelijk de consequenties van afwezigheid- niet op andersdenkenden.
Enkele uitspraken voor u:
“Je bent absoluut aangewezen op die genade van god, die zover is gegaan, die zegt: ‘ik kijk om naar een wereld die dat niet verdient en ik zend mijn zoon daarnaartoe.’ Dat is voor mij het houvast van kerst. Zonder dat zou ik niet kunnen leven. En dat heeft ie niet alleen voor mij gedaan en voor u gedaan. Dat heeft hij voor de hele wereld gedaan.”
“Maar ik merk het natuurlijk ook aan mijn portefeuille, zoals dat dan zo mooi heet, dingen waar ik verantwoordelijk voor ben. Dan zie je een hoop gebrokenheid. En dat wéét ik, als christen met kerst, dat de hoop in de wereld is gekomen en dat er hoop is op heling, op genezing, op vrede. Maar je ziet zoveel gebrokenheid, zoveel ellende, zoveel narigheid om je heen. In de levens van kinderen, van jongeren, van ouders, mensen die uit elkaar gaan, mensen die in armoede leven.”
En Routvoet snapt zelfs dat Balkenende te ver ging met zijn uitspraken. Voor hem is het namelijk klip en klaar:
“Minister betekent dienaar. Dienaar van de Kroon, heet dat. Je bent er om de publieke zaak te dienen, zoals dat dan heet. Het publieke belang. Ik zit hier niet omdat ik zo graag carrrière wilde maken.”
Niets aan de hand met dit interview dus. Een oprechte man met een oprecht geloof. Een achterlijk geloof, een onzinnig geloof en een schadelijk geloof. Maar zolang ik niet geschoffeerd word door mijn volksvertegenwoordigers, mogen ze van mij in hun persoonlijke leven denken wat ze willen.
En hier alvast de link naar de site van de schrijver van het opiniestuk.
Dat is fijn. Alleen jammer dat ook Rouvoet de macht is gaan proeven en buiten de Hour of Power wel degelijk probeert zijn geloofsovertuiging in de politiek en door onze strot te duwen. Dat hij het sympathieker weet te verwoorden, is wellicht des te griezeliger.
Interessant opiniestuk. Gelovigen mogen Atheïsten schofferen, maar als je er wat van zegt “haal je het uit de context”. Die uitspraak van Balkenende is duidelijk genoeg!
Weet iemand waar Rouvoet vandaan komt? Hij komt op mij altijd over als een uiterst steile (vooral in de leer) Veluwe-zomer. Zwarte kousen. Eng volk. Sympathiek? Nee, wel een begenadigd (
) spreker. Ik wil zo’n ‘dienaar’ (minister) niet achter mijn voordeur laten kijken — iets dat hij voorstaat.