.god.voor.dommen

Thema 2 zit erop, mijn lieve geloofsvrienden. Het was weer even ‘zwoegen’ om antwoord te geven op al die levensvragen — niet echt, want eigenlijk kun je alle thema’s in 5 minuten doen. En dat is nou precies wat mij dwars zit. Deze cursus veronderstelt dat indien een antwoord op een levensvraag niet tot voldoening van de steller is, dit de aanwezigheid van een god zou moeten impliceren. De Evangelische Omroep hanteert Guerrilla tactieken, wat ik u brom. Er worden namelijk vragen gesteld die moeten leiden tot een kenniscapitulatie. Deze capitulatie is reden om verder te vragen en tot god te komen als pruimbaar alternatief voor de simpele constatering dat “er geen reden is die menselijk acceptabel is”. Als de capitulatie echter niet onmiddellijk volgt, dan is het niet de bedoeling om al te lang stil te staan bij weerleggingen, maar gaan we gezellig god ergens anders zoeken.

Ik snap nu wat het betekent wanneer christenen en moslims zeggen: “Niet alle gelovigen zijn hetzelfde”. Het houdt in dat iedereen een ander gebrek uitgebuit heeft om te geloven. Het gaat niet om de god, het gaat om de gelovige. De gelovige IS god, want de gelovige beslist welke god te accepteren op basis van de ‘leegte’ die men meent te voelen of het gebrek dat men heeft. Dit blijkt ook eens temeer uit mijn e-mailwisseling met mijn e-coach. Mijn weerleggingen worden niet beantwoord en hij doet geen uitspraken, maar stelt louter meer vragen die bedoeld zijn om kennisgaatjes aan te stippen die Jezus-stopverf behoeven. Het is éénrichtingsverkeer: Waar ik probeer te verklaren, probeert hij steeds nieuwe vragen te bedenken.

Deze manier van denken ligt aan de kern van de cursus. Hier zijn de vragen en antwoorden van thema 2.

Vraag: In de relatie tussen God en mensen is iets grondig misgegaan. Herken je dat er om je heen, maar ook in jou een neiging zit om je van God niets aan te trekken? Wat voor gevolgen zou dit kunnen hebben?
Gegeven antwoord:Ik meen dat dit geen enkel gevolg zou mogen hebben. Laat ik het zo stellen: Als god de mens gemaakt heeft met vrije wil, dan is het automatisch acceptabel dat de mens niet voor hem kiest. Je kunt niet mensen maken en stellen dat ze vrij zijn om te kiezen, maar fout zijn als ze niet voor je kiezen. Ten tweede heb ik een groot probleem met zaken als de erfzonde. Ik heb niets fout gedaan door mijn verstand te gebruiken en te concluderen dat ik god niet kan vinden, laat staan de christelijke god. De huidige generatie mensen straffen voor de fouten van adam en eva, gaat mij daarnaast te ver. Ik kan niet gestraft worden voor de fouten van een ander, net zo min als het offer van jezus mij van mijn fouten zou kunnen verlossen. Hij kan mijn straf op me nemen, maar hij kan nooit ongedaan maken wat ik misdaan zou hebben.

Vraag: Er is onrecht, lijden en dood. Hoe ga jij hier in je dagelijks leven mee om? Probeer je er niet aan te denken, probeer je er wat aan te doen, of…? Licht je antwoord toe.
Gegeven antwoord:Indien ik in staat ben lijden te verlichten, zal ik dat doen als mijn offer redelijk is. Ik heb echter geen probleem met de aanwezigheid van lijden, onrecht en dood. Het is een logisch gevolg van ons ontstaan en onze manier van handelen waarbij conflicterende belangen dergelijke gevolgen hebben. Onrecht zou ik graag opgelost zien, omdat dat tot de mogelijkheden behoort. Lijden en dood is inherent aan het leven en haar ontstaan.

Vraag: In de cursustekst lees je dat mensen op verschillende manieren contact proberen te maken met het ‘hogere’, met God. Probeer(de) jij wel eens contact te maken met God? Zo ja, hoe doe je dat dan en waarom?
Gegeven antwoord:Nee, ik probeer geen contact te maken met god. Temeer omdat ik meen dat bidden geen goede methode daartoe is. Sommige mensen bidden en menen allah te vinden, anderen jaweh. Bidden is een slechte methode om tot kennis van een god te komen.

Vraag: Wat vind je van de stelling: Onze manier van leven zonder God heeft zulke verstrekkende gevolgen dat wij de relatie met God niet zomaar even uit onszelf weer in orde kunnen maken.
Gegeven antwoord:Ik begrijp deze stelling oprecht niet. Het veronderstelt dat ik iets fout gedaan heb, maar ik heb niets fout gedaan. God heeft iets fout gedaan door geloof te wensen als middel om hem te leren kennen. Geloof kan tot vele goden leiden. Niet louter tot jaweh.

Vraag: Heb je zelf vragen of opmerkingen bij deze cursusstof?
Gegeven antwoord:Opmerking: Er zijn teveel aannames in deze cursusstof die veronderstellen een conclusie te zijn, terwijl ze een aanname zijn. Tevens spreken vele van deze aannames onze bevindingen tegen. Erfzonde kan bijvoorbeeld niet bestaan, want het verhaal van adam en eva kan niet letterlijk waar zijn. In dat geval dien ik het als figuurlijk te lezen, maar dan dient zich een circelredenering aan: Omdat ik iets fout gedaan zou hebben, moet ik god accepteren, maar mijn fout is dat ik god niet geaccepteerd heb. Ik heb moeite deze redeneringen te begrijpen.

Ik ga zakken. Ik weet het nu al:

Vraag van de e-coach:
“Er zijn nog al wat mensen die én wetenschapper én christen zijn. Dat kan blijkbaar wel samengaan. Jij hebt een andere ervaring met wetenschap en geloof?”

Antwoord van Erik:
Absoluut. Er zijn heel veel mensen die wetenschapper zijn en christen. Het punt van belang is dat men dat nooit tegelijkertijd is op één moment. Op sommige momenten is men wetenschapper, op andere momenten is men christen. Om goed wetenschapper te zijn, moet men het geloof bij de drempel laten en om goed christen te zijn, dient men de wetenschap bij de drempel te laten. De uitspraak dat mensen én wetenschapper zijn, én christen is dus ietwat misleidend. Laat ik een voorbeeld geven:

De mens in haar huidige vorm bestaat ongeveer 100.000 jaar. Sommige wetenschappers menen dat het 200.000 jaar kan zijn, maar dat schijnt wel de absolute ondergrens te zijn. Als je wetenschapper én christen wilt zijn, moet je accepteren dat god ongeveer 96.000 jaar lang de mens aan haar lot heeft overgelaten en heeft laten kreperen. Gemiddeld werd men niet ouder dan 25 a 30 jaar, men leed aan de meest verschrikkelijke ziekten, ontstekingen, bacillen. Men was in het absolute begin zelfs niet meer dan een prooidier. De kindersterfte moet naar alle redelijke standaarden gigantisch geweest zijn.

En toen, na 96.000 jaar, vond god dat er ingegrepen moest worden. En de beste manier die hij kon bedenken was om het woord te doen nederdalen in een onderontwikkeld gebied in het midden-oosten.

Als je én christen, én wetenschapper bent, moet je dit kunnen verantwoorden. Als je je wetenschap achterwege laat in de kerk (so to speak) en je geloof achterwege laat in het laboratorium, dan heb je dit probleem niet. Maar; het is feitelijk een onverzoenbaar wereldbeeld.

In de volgende mail van mijn e-coach stond geen verklaring of aanvullende vraag, maar louter nieuwe vragen over nieuwe onderwerpen.

Tags: WaaromJezus?!