Rouvoet: Toch maar geen ruzie met de ‘buren’
Mar 10th, 2008 by Erik
Andries berichtte gisteren al over de burenruzie die op het punt stond te ontstaan vanwege Rouvoets hang naar lebensraum. Er moest en zou — getuige de twee eerder ingediende (en afgekeurde) aanvragen hiertoe — een 6,7 meter hoge uitbouw boven op zijn garage komen. Dit alles vanwege het feit dat onze minister voor jeugdzaken zijn vijf kinders van ruimere behuizing wilde voorzien en hoognodig behoefte had aan een werkkamer. Deze uitbouw zou zijn 80-jarige buurvrouw tegelijkertijd ál het zicht op de hemel en bijbehorend zonlicht ontnemen.
Tot tweemaal toe had André hier echter royaal schijt aan en de afgekeurde aanvragen noopten hem zelfs ertoe om als een goed christen een procedure te starten teneinde het bestemmingsplan te wijzigen. Tot ieders verbazing (ooit zelf wel eens een bestemmingsplan proberen te wijzigen?) bleek, nog voor de besloten zitting van vanavond, dat de gemeente Woerden met plezier wilde meewerken aan het verstieren van het woongenot van de buurvrouw van meneer Rouvoet.
Het commentaar was — terecht — natuurlijk niet van de lucht én naar nu blijkt ook niet zonder gevolgen: Rouvoet heeft besloten af te zien van de verbouwing en deelt bij monde van zijn woordvoerdster het volgende mede:
“Hoewel de familie Rouvoet verwachtte dat de gemeente zou meewerken aan de bouwaanvraag voor een opbouw op de garage, voorziet zij dat dit kan leiden tot verder verstoorde verhoudingen. Dat is het ons niet waard”
Klaarblijkelijk wordt moreel besef bij rechtgeaarde christenen pas wakker wanneer het volk ze daartoe dwingt. Tot deze conclusie had meneer Rouvoet immers met gebruik van het eigen verstand zelf ook kunnen komen en had hij niet twee aanvragen hoeven zien mislukken én in conclaaf te gaan met de gemeente alvorens te beseffen dat hij met zijn asociale gedram verantwoordelijk zou zijn voor “verstoorde verhoudingen”. Merk vooral op dat hij het niet kan nalaten zijn ‘juridische’ gelijk te benadrukken teneinde zijn immorele gedrag te verbloemen, én dat hij hierdoor zelfs impliciet claimt moreel gehandeld te hebben.
De werkelijke reden mag duidelijk zijn: Een ministerspost is aangenaam om gebruik te maken van enkele privileges, maar helaas kan de publieke opinie over je ‘privézaken’ ook een averechts resultaat hebben op het aantal kamerzetels van de partij die je vertegenwoordigt. En ondanks dat Rouvoet — gezien zijn geloof — overduidelijk problemen heeft met het beargumenteren van oorzaak en gevolg, snapt hij ook dondersgoed dat hij zijn werkkamer niet meer nodig gehad zou hebben als hij had doorgezet. Bij de naderende val van het kabinet kan hij namelijk fluiten naar regeringsdeelname.
En Nederland zou Nederland niet zijn als wij hem niet zouden prijzen om dit schitterende vertoon van naastenliefde.
Hahhaha die rouvoet
daar stem ik zoiezo niet op;) christenen… moraal en shit wanneer het hun uitkomt… bah politici
Christenen zeggen vaak dat er zonder God geen reden zou zijn om moreel te handelen, om goed te zijn. Rouvoet bevestigt dit, niet vanwege het op zijn slechte schreden terugkeren onder druk van de publieke opninie alleen, maar vooral omdat daardoor duidelijk wordt dat fatsoenlijk gedrag bij gelovigen echt alleen komt als het wordt afgedwongen. Zondige man, iets anders kan ik er niet van zeggen, want dat ben je, als je alleen door een hogere autoriteit en niet door jezelf tot fatsoen gedwongen kan worden.