Gomes gaat naar de hel!
Mar 14th, 2008 by Erik
Dikwijls zien we de overbetaalde ballenschoppers een kruisje slaan voordat ze het veld betreden en vaak wordt in deze manifestatie van bijgeloof om onverklaarbare redenen en op pauselijke wijze ook nog een plukje gras meegenomen. En meestal leidt het, zoals men mag verwachten op basis van ervaringen uit het verleden, tot niets; er is immers altijd één verliezer en op zijn minst twee. Twee, want niet winnen is ook verliezen en voetbal is oorlog, of iets van die strekking.
Ondanks deze informatie blijkt het infantiele geloof van deze minkukels telkens weer een enorme belemmering voor enige realiteitszin. Zo riep doelman Gomes van de lampjesvoetbalvereniging uit Eindhoven na het bereiken van de kwartfinales van de UEFA cup doodserieus dat hij “met hulp van God de penalty van Jenas gestopt had”. Eerder nog miste teamgenoot Danko Lazovic er echter één in het vijandige doel.
Is de schepper der hemelen derhalve een liefhebber van het spel van Gomes, dat hij meende niet in te moeten grijpen toen zijn teamgenoot op het punt stond zijn penalty te missen? Zo ja, dan had hij toch ook het eerder gemaakte tegendoelpunt op wonderlijke wijze van de lat kunnen laten ketsen? Waarom wachten tot het laatste moment? Is god een adrenaline-junkie?
Maakt hij ‘ons voetbalavondje’ het liefst zo spannend mogelijk voor ons? Is god niet alwetend en wist hij al niet bij de geboorte van Gomes dat deze ‘pingel’ door hem gestopt zou worden? Waarom bemoeit god zich met voetbal als hij de slachtoffers van kanker, aids, tsunami’s en aardbevingen zou kunnen helpen? Waarom zijn er eigenlijk ziekten en natuurrampen? Vragen, vragen.
Zou Gomes overigens op de hoogte zijn van het feit dat god helemaal niet aan zijn kant staat als we de opsomming nieuwe hoofdzonden van de voorgangers van zijn christelijke voorkeurskerk moeten geloven? Het mag immers welbekend zijn dat Gomes niet onaardig betaald wordt voor zijn bovennatuurlijke sportieve inspanningen.
Wacht eens even, zou god Gomes nog een laatste keer geholpen hebben in het veld uit compassie vanwege hetgeen hem te wachten staat na zijn dood? Is dit gods manier op Gomes zijn almacht te tonen teneinde hem te bewegen zich niet langer schuldig te maken aan de grootste der zonden: Rijkdom? Mijn god! Gomes gaat naar de hel en de arme stakker heeft het teken van god niet begrepen! We moeten voor hem bidden!
Dawkins stipt dit punt ook aan in The God Delusion. Waarom de ene speler wel, en de andere niet? Er zullen ook Engelsen geweest zijn die de hemel hebben aangeroepen. Waarom wel de gebeden verhoren van een sporter, en niet die van een stervende? Vragen, vragen.
Buiten dat, ik genoot als voetballiefhebber van het moment. God hoeft er voor mij niet in, maar het was mooi om te zien hoe Gomes zich afsloot van de buitenwereld en de vingers naar de hemel hief. Het lukte hem om zich in een heksenketel te focussen op dat ene doel, die ene bal te pakken op een moment dat zijn ploeg aan een zijden draadje bungelde. Andere spelers doen het zonder een god. Kijk naar schaatsers die met de iPod op het hoofd de wedstrijd doen. Of de Formule 1 coureur die in trance zich afzondert en in gedachten het circuit rondrijdt.
Een mens kan de inspanningen zoals jij doet al snel bovennatuurlijk noemen. De tijd om te reageren op de speler die zijn aanloop neemt, en de bal met een snelheid van meer dan 100km per uur over een afstand van negen meter in de hoek schiet, is simpelweg te kort. Anticipatie en intuitie spelen een grote rol. Gomes noemt het god, ik noem het de wonderbaarlijke gevolgen van miljoenen jaren evolutie die zich openbaren in de menselijke hersenen en het lichaam. Om maar weer terug bij het aardse te komen. Maar mooi was het, de psychologische voorbereiding van Gomes.
Toch grappig dat je dan vandaag op Nieuwnieuws het verhaal ziet van een voetballer die door de bliksem geraakt is. Met filmpje
@Erik.
Dankzij god heeft ie het overleefd, zei de dokter.
Ik denk eerder dat er uit de hemel een vloek opklonk: “Godverdomme, mislukt!”
Buitengewoon onsportief van die Gomez om de hulp van een onstoffelijke tovenaar in te schakelen. Ik vind dit net zo verwerpelijk als het gebruiken van doping. Aan de andere kant, wel weer eerlijk van de man dat hij toegeeft zelf niet over voldoende kwaliteiten te beschikken om de wedstrijd op een eerlijke manier te winnen.
God is met PSV. Haleluja! Zijn wegen zijn ondoorgrondelijk, op de grasmat doet het spel, tactiek en persoonlijke inbreng niet terzake, Jezus redt enkel door gebed.