.god.voor.dommen

Hoezeer religie in staat is om iedere vorm van kritisch denken en logisch redeneren volledig lam te slaan — alsmede de enige manier van denken is die een mens er toe kan brengen zijn eigen seksualiteit te verwerpen op basis van de mening van een ander — blijkt vandaag uit een publicatie van de reformatorische homobelangenorganisatie ‘RefoAnders’. In deze publicatie zijn zeven punten te vinden die het standpunt van de gereformeerde homostichting moeten verklaren. Daar zou normaliter niets moeilijks aan zijn, ware het niet dat deze lieden de onmogelijke opgave hebben zich te confirmeren aan het christelijke standpunt dat homoseksualiteit zondig is, terwijl ze als stichting tóch voor de rechten van homoseksuelen willen strijden.

Dat deze spagaat geen denkbeeldige is, blijkt duidelijk uit hun goedkeuring van het ‘enkele feit’ principe. Het principe dat stelt dat het toegestaan is om onderscheid te maken op basis van seksuele geaardheid. Aangezien dit een uitzondering op de algemene wet gelijke behandeling, kan ik niet spreken van ongeoorloofd onderscheid, maar dit is natuurlijk louter een technisch aspect daar er simpelweg sprake is van — door de overheid toegestane — religieuze discriminatie. Ik sta overigens niet alleen in deze constatering. De Europese Unie heeft Nederland hierom al eerder op het matje geroepen.

Met deze kennis in ons achterhoofd, keren wij terug naar de ‘zeven hoofdzonden’ uit de publicatie der gereformeerde homoseksuelen. Leest u even mee?

2. 1 – Stichting RefoAnders vindt dat het hebben van homogevoelens niet als een persoonlijke morele schuld ervaren behoeft te worden.
Naar onze overtuiging moeten homogevoelens gezien worden als een symptoom van de gebrokenheid van de schepping na de zondeval (Genesis 3). Schuldgevoelens daarover moeten geplaatst worden binnen de omvattende (collectieve) schuld die op de totale mensheid rust (erfzonde, vgl. Rom.5) en dienen niet als een specifieke persoonlijke schuld de gewetens van de mensen die het betreft te belasten.

Oftewel; uw homoseksualiteit is niet normaal en god keurt uw voorliefde voor mannen niet goed. Het is echter niet uw eigen schuld, maar op onverklaarbare wijze het resultaat van een zekere zondeval — waarvan wij allen weten dat die nooit heeft plaatsgevonden. Dit is nu het religieus redeneren; het woord van een onbewezen tiran is onaantastbaar, terwijl de schuld zoveel mogelijk verschoven dient te worden naar een allesoverkoepelende schuld: Geen enkel mens kan op die manier persoonlijk verantwoordelijk gesteld worden voor iets dat hij zelf niet in de hand heeft, behalve door god. Daarnaast zorgt deze vorm van iederomvattende schuld voor het heerlijke saamhorige en troostende gevoel dat religie ons verschaft. Religie betekent niet minder dan “het zoeken naar oplossingen voor problemen die het zelf introduceert”. Naast alle andere klinkklare onzin, vinden we dit terug in punt 4.

2. 4 – Stichting RefoAnders onderschrijft de aan de Bijbel ontleende bezwaren tegen homoseksuele relaties. [..]
Na de zondeval worden op het terrein van de seksualiteit de gevolgen van de zondeval meteen zichtbaar wanneer de onbevangenheid tussen man en vrouw wegvalt en ze zich voor hun naaktheid tegenover elkaar schamen. De gebrokenheid ten gevolge van de zondeval doet zich op seksueel terrein op allerlei wijzen gevoelen. Een man of vrouw met homogevoelens wordt daarmee op bijzonder pijnlijke wijze geconfronteerd. De gevoelens die hij of zij zelf als goed en natuurlijk ervaart, zijn toch niet in overeenstemming met Gods scheppingsorde. Niettemin mag zo iemand weten dat God hem of haar juist in deze gebrokenheid tegemoet komt en Zijn bijzondere hulp en bijstand wil schenken. Hij is het die hun Zijn vriendschap biedt! Hierdoor gedragen en gesterkt kunnen christenen met homogevoelens zich niet minder dan hun medegemeenteleden aanvaard weten en hun gaven met vreugde inzetten in de gemeente waartoe zij behoren.

Homoseksualiteit, zo ‘beargumenteert’ deze beklagenswaardige homostichting, is vergelijkbaar in oorsprong en reden met de schaamte die Adam en Eva voelden voor hun naaktheid na het vergaren van kennis van goed en kwaad. In die hoedanigheid is homoseksualiteit volledig en al te wijten aan de mens en dient de mens alszodanig ook gezamenlijk de schuld te dragen. Hun homoseksualiteit is ons allen ten last en was zeker niet door god bedoeld. Een homo is net een ‘normaal’ mens in de ogen van god. Hij heeft gewoon één zonde meer begaan. En dat alleen maar door geboren te worden. Of toch niet? Want wat is nu de oorzaak van homoseksualiteit eigenlijk volgens de stichting RefoAnders?

2. 6 – Stichting RefoAnders staat sceptisch tegenover verandertherapieën.
Vanuit de opvatting dat homogevoelens ontstaan door scheefgroei tijdens de vroege jeugd wordt vaak uitgegaan van de mogelijkheid om deze scheefgroei te herstellen middels een therapie. Wij erkennen dat er soms situaties zijn waarbij bij kinderen door traumatische ervaringen een scheefgroei veroorzaakt wordt in het gevoelsleven. We zien dit echter eerder als uitzondering dan als regel. In die specifieke situaties kan wellicht door een goede verwerking van het trauma een verandering in gevoelens ontstaan. Over het algemeen staat Stichting RefoAnders echter sceptisch tegenover de mogelijkheid langs therapeutische weg te komen tot het veranderen van seksuele voorkeur of gerichtheid. Het ontstaan van homogevoelens op heel jonge leeftijd kan samenhangen met een problematische verhouding met één van de ouders die het gevoelsleven van het kind ingrijpend heeft gestempeld. Er kunnen echter vele andere factoren meespelen in de ontwikkeling van het kind, terwijl de oorzaak van homogevoelens ook in een natuurlijke aanleg zou kunnen liggen.

“We weten het niet precies, ” zegt de stichting voor gereformeerde homoseksuelen. “Het kan eigenlijk van alles zijn.” En daarbij kunnen ze natuurlijk niet anders dan voornamelijk de mogelijkheid benadrukken dat het niet god is die deze aandoening de wereld in geholpen heeft. Dat zou namelijk de best denkbare mogelijkheid zijn, daar men anders diepe vragen moet stellen bij het feit dat god een hekel heeft aan mensen met een bepaalde seksuele geaardheid, maar deze aandoening toch echt zelf ex-nihilo geschapen heeft. “Laten we daarom de deur openhouden voor de mogelijkheid dat homoseksualiteit het gevolg is van menselijk handelen, ” lijkt de club hier te stellen. Toch zit het ze niet helemaal lekker:

Stichting RefoAnders wil niet ontkennen dat God bij machte is om iemand met homogevoelens te veranderen in iemand met heterogevoelens, maar de praktijk leert dat dit niet de gangbare weg is die God gaat met mensen. Vaak moet met moeilijke levensvragen worden geleefd en leert de gelovige juist zo in afhankelijkheid van God een begaanbare weg te zoeken, waarbij de relatie met God juist versterkt en verdiept wordt (vergelijk de ervaring van de apostel Paulus, 2 Kor 12 vers 7 – 9).

Het intellect laat zichzelf namelijk niet zomaar beteugelen en ook deze mensen met ‘afwijkende seksuele moraal’ hebben last van dat nare stemmetje dat logica heet. Natuurlijk kan god met één knip van de almachtige vinger ervoor zorgen dat homoseksuelen eensklaps heteroseksueel zijn. Maar waarom doet hij dat dan niet? Een antwoord mogen we van deze mensen niet verwachten, want zover zijn ze (nog) niet. Het logische antwoord is: God is een maniakale eikel die teveel gepest is op school, maar hun antwoord is… tjsa, wat is hun antwoord eigenlijk? Ze geven geen antwoord, behalve dat zij de open deur intrappen dat deze goddelijke genezing nog nooit is waargenomen. Andersom zien we het overigens vaak genoeg, met dank aan de ‘judeo-christelijke moraal’ van dit land. Een ander gevolg van deze bovennatuurlijke moraal is de gevoelens die leven bij de ouders van homoseksuelen:

Stichting RefoAnders wil erop wijzen dat ouders vaak met ongegronde schuldgevoelens leven. Zelfs in die gevallen dat er in een gebrekkige opvoeding (mede) een oorzaak zou liggen van de ontwikkeling van homogevoelens bij het betreffende kind, kan de ontstane scheefgroei niet aan de ouders worden verweten, maar vloeit deze ten diepste voort uit de gebrokenheid van de schepping tengevolge van de zondeval.

En dat moet natuurlijk een ongegronde schuld zijn, terwijl de stichting niet kan ontkennen dat er vele gereformeerden zijn die weigeren te accepteren dat het gewoonweg de schuld van god is dat homoseksualiteit voorkomt. Daarom kan men zich ook hier niet anders dan in bochten wringen om te schipperen tussen het eigen recht, terwijl men de vrome christenen niet met de homoseksuele voet voor het hoofd schopt.

“Het is allemaal de schuld van Adam en Eva, ” zegt de stichting. God kan het verhelpen, maar doet dat niet en de zondeval is het beste argument dat ze kunnen verzinnen. Ondanks het feit dat deze niet plaatsgevonden heeft. Alle schuld is aan de mens en de god is oneindig goed en rechtvaardig. Als je leeft met dergelijke veronderstellingen die niet uitgedaagd kunnen worden, dan ben je een slaaf van je eigen gedachten.

En dat zijn deze homoseksuelen dan ook: Slaven. Slaven van het christendom en slaven van hun god. Slaven die de onbetwistbare stelling van hun god en zijn ‘normale’ gelovigen moeten zien te verenigen in een standpunt dat ook hen voorziet van de vanzelfsprekende menselijke waardigheid. Of zou de waarheid zijn dat deze basale menselijke waardigheid alleen vanzelfsprekend is in het seculier humanisme en dient zij altijd bevochten te worden in de totalitaire systemen met een onbetwistbare oppergod aan het hoofd en volgelingen die zijn woord met hand en tand proberen te verdedigen?

Tags: christenen, homoseksualiteit