.god.voor.dommen

Waar atheïsten rustig bang voor mogen zijn, een religieuze vinger in de Europese politieke pap, is de waarheid geworden.

Al vanaf het prille begin van de Europese Unie, dat met de oprichting van de EEG voor de meeste mensen haar eerste echt zichtbare vorm kreeg, is het uitgangspunt geweest om de Unie op een solide, seculiere basis op te zetten. Tot voorkort werd dit uitgangspunt als vanzelfsprekend gerespecteerd en was de scheiding tussen kerk en (Europese) staat een veilig gegeven.

Echter met een in toenemende mate sterker wordende religieuze stem in nationale regeringen en de daarmee gepaard gaande grotere invloed op politieke processen binnen Europa zien we een geleidelijke opening van de Europese deur voor religieuze invloeden.

De voorzitter van de Europese Commissie, Barosso, nam in 2005 het initiatief tot een jaarlijks beraad met hooggeplaatste vertegenwoordigers van de drie Abrahamitische religies. Nu nog een overleg met een niet-officiële status maar zodra het verdrag van Lissabon op 1 januari 2009 in werking treedt, een officieel overleg met als deelnemers niemand minder dan de voorzitters van de Raad, het Parlement en de Commissie. Dit overleg valt te zien als een grove schending van de scheiding van kerk en staat.

Deze stap was de eerste in een reeks van stappen die uiteindelijk moeten leiden tot een bezoek van de Paus aan het Europese parlement. Nu al worden verschillende andere religieuze leiders uitgenodigd bij het Europese Parlement. D66-Europarlementariër Sophie in ’t Veld zegt hierover:

“Dat de plenaire zaal van ons parlement gebruikt wordt voor een religieuze boodschap, dat deugt niet. Dat is in strijd met de scheiding van kerk en staat.”

Volgens In ’t Veld zijn de uitnodigingen onderdeel van het plan van de Duitse parlementsvoorzitter Hans-Gert Pöttering om de Paus naar het parlement te halen:

“Pöttering is uitgesproken katholiek en hij wil de paus in het parlement, daar is het allemaal om begonnen. Dat er nu ook andere religieuze leiders komen, is alleen maar verpakking, een smoes om de komst van de paus te rechtvaardigen” – In ‘t Veld.

De dag dat de Paus het Europees Parlement toespreekt is een zwarte dag voor de seculiere wereld. Terug naar de tijden van het Heilige Romeinse Rijk waar Keizers door de Paus gekroond werden.

Neutraliteit en afzijdigheid bij mainstream, non-religieuze issues hoeven we van religieuze leiders niet te verwachten. Er is voor hen geen rechtvaardiging voor scheiding tussen kerk en staat. Religie wordt gezien als bron en inspiratie voor wereldvorming en integratie en is daarin staat overstijgend. Nu reeds is in de kakofonie van religieuze geluiden de bemoeizuchtige, politieke toon helder en duidelijk hoorbaar.

Grootmoefti Ceric van Bosnië-Herzegowina had op het meest recente overleg op zes mei dit te zeggen:

“We moeten leren dat we van elkaar verschillen, qua geloof en cultuur. De vrijheid van meningsuiting stopt wat mij betreft echter daar waar de rechten van anderen beginnen. Er zitten veel positieve elementen aan de vrijheid, maar ook van groot belang is dat je de geloofsovertuiging van de medemens respecteert.”

Met deze uitspraak geeft de grootmoefti duidelijk aan dat de vrijheid van meningsuiting, volgens hem, ondergeschikt is aan geloofsovertuiging. Oftewel, een politiek statement van een religieus leider op een politiek religieuze Europese top.

In reactie op de verklaring van Barroso „De islam is niet iets van buiten Europa, maar maakt deel uit van onze beschaving” maakte de grootmoefti het statement „Laat de EU dat dan bewijzen door niet te dralen met de toekenning van het lidmaatschap aan Turkije.” Dit is een directe schending van de scheiding tussen kerk en staat.

Ook christelijke leiders nemen het niet zo nauw met de scheiding. De uitspraak ,,We moeten bescheidener leven. Niet meer zo veeleisend zijn. Geen dingen meer kopen, eten of gebruiken die we toch niet nodig hebben” van een Sloveense kardinaal tijdens dit zelfde beraad is in die context net zo goed een politiek statement dat direct voortvloeit uit zijn religieuze overtuiging. Hiermee doelend op de ‘nieuwe zonden’ vervuiling, drugs, abortus, zelfverrijking, genetische manipulatie, pedofilie en sociaal onrecht.

Er is nog hoop
De Paus is nog niet in het Europese parlement geweest, nog niet alle andere religieuze leiders zijn hem voorgegaan, we leven nog niet in een Religieus Verenigd Europa en dus is alles nog niet verloren.

Vanuit mijn bescheiden rol roep ik de politieke partijen die de scheiding tussen kerk en staat wel hoog in het vaandel hebben staan op om zich hard te maken voor de afschaffing van dit overleg en zich in te zetten religie buiten de deuren van het Europese instituut te houden. Hiertoe zal ik de partijen waarbij ik enige vruchtbare bodem verwacht aanschrijven met dit verzoek. Alleen ben ik mij er van bewust dat het effect hiervan vergelijkbaar is met een muggensteek bij een olifant, als het al zoveel effect zal hebben. Tegelijkertijd roep ik dus ook u op een geluid van protest te laten horen. Belangrijk is dat de seculiere partijen, en de seculieren binnen andere politieke partijen zich gesteund voelen, en waar nodig ook aangesproken voelen, tot handelen.

Samen staan wij sterk. Handel daar dus ook naar.

Tags: christelijke leiders, d66, Europa, europese politiek, politiek, scheiding kerk en staat, seculier