Maar deze mooie rant is dan weer heel erg on-topic: http://www.godsanasshole.com/2009/05/05/jonah-gods-ridiculousness-smells-like-fish/

Wiki zegt:
“Dit boek vertelt het verhaal als een verslag van de feitelijke gebeurtenissen van de profeet. Er zijn theologen die van een allegorische betekenis van het boek uitgaan, waarin wordt getoond hoe God goed wil zijn voor mensen. Er zijn echter ook theologen en gelovigen die het verhaal aannemen als waar gebeurd.” Maar als het een allegorisch verhaal is, wie heeft het dan verzonnen ? Als het iemand anders is dan god himself dan dicht de schrijver dingen aan god toe, een geeft hij een valse getuigenis. En dat is blasfemie ! (volgens de bijbel dan)

Uit google:
Het gaat over Jona, de zoon van Amittai, zegt vers 1. Als we die namen in het Nederlands vertalen, wordt het meteen al duidelijker: het gaat over ‘duif’, de zoon van ‘God is trouw’. De duif, is dat niet het bijbelse symbool van Gods verbond met Noach en alle volken, het symbool van wereldwijde vrede en verbroedering, dat je bij elke opening van Olympische Spelen weer tegenkomt? En is het bovendien niet het symbool voor de Geest van God, de Eeuwige aan het werk in deze wereld? Ja, precies! Als iemand ‘duif’ heet, mag je dus wat verwachten, zeker als zijn vader ‘God is trouw’ genoemd wordt!

Het punt was, en is, dat niet alles wat met ‘er was eens…’ begint een sprookje hoeft te zijn.

Dat dit gebeurt met de subtiliteit van een moker, is nu eenmaal de aard van het beestje.

En hier wil ik natuurlijk ook het fijne van weten:
Bij Jona zit de aanwijzing in de betekenis van zijn eigen naam en die van zijn vader.

Pieter20 snapt de wrange humor van Jan19 niet helemaal, denk ik. Wel een foute limerick, naar mijn smaak.

Er was een een schilder uit Wenen,
die wilde een heel land overnemen.
Het lukte hem wel,
maar het werd wel een rel.
Want alle Joden verdwenen.

Het begint met ‘Er was eens…’, maar of het een sprookje is, helaas niet.

Eerder een slechte limerick.

En aangezien er getwijfeld word aan het bestaan van de jezus-figuur kan je natuurlijk ook vraagtekens zetten bij elke historische figuur die hij op laat draven.

Joenoes opgeslokt door een vis
Toen slokte de vis hem op, laakbaar als hij was. 37:142

En hij riep in de duisternis: ‘Er is geen god dan U. U zij geprezen! Ik was een van de onrechtplegers.’Toen verhoorden Wij hem en redden hem uit de nood. Zo redden Wij namelijk de gelovigen. 21:87-88

En als hij niet tot hen die lofprijzen behoord had, dan was hij in zijn buik gebleven tot de dag waarop men wordt opgewekt. 37:143-144

Joenoes en zijn volk gered
Volhard dus geduldig tot aan het oordeel van jouw Heer. En wees niet als hij die in de vis was toen hij vol ingehouden woede tot zijn Heer riep. Als hem geen genade van zijn Heer bereikt had was hij, verafschuwd als hij was, op een onbegroeide plaats uitgeworpen. Maar zijn Heer verhoorde hem en maakte hem tot een van de rechtschapenen. 68:48-50

Wij wierpen hem toen, ziek als hij was, op een onbegroeide plaats. En Wij lieten boven hem een pompoen-plant groeien. 37:145-146

En Wij zonden hem naar honderdduizend (mensen) – of het waren er nog meer – die toen geloofden. Hen lieten Wij toen nog een tijd genieten. 37:147-148

Waarom is er geen andere stad geweest die tot geloof kwam en die dan nut van haar geloof had dan het volk van Joenoes? Toen zij tot geloof kwamen hieven Wij de bestraffing van de schande in het tegenwoordige leven van hen op en Wij gaven hun een tijdelijk vruchtgebruik. 10:98

En voor elke gemeenschap is er een gezant. 10:47

En als jouw Heer het had gewild, hadden wie er op de aarde zijn allen geloofd. Of kun jij de mensen dwingen gelovigen te worden? 10:99

“Natuurlijk is Jona helemaal geen historische figuur. Het verhaal diende indertijd om de mening van de schrijver duidelijk te maken. Zijn mening, en voor die tijd best wel revolutionair, was dat God er niet alleen was voor het Joodse volk maar ook voor anderen. Dus geen exclusivisme.”

Ik moet dan wel constateren dat de schrijver er niet voor terugdeinsde om god als een speler in een verzonnen verhaal op te voeren,en om hem handelingen toe te dichten, terwijl er ook in de bijbel staat:

“Gij zult den Naam des HEEREN uws Gods niet ijdellijk gebruiken; want de HEERE zal niet onschuldig houden, die Zijn Naam ijdellijk gebruikt.”

Nu kan het zo zijn dat de tien geboden eigenlijk ook niets meer is dan de mening van die schrijver, die net als bij Jona een god opvoert om zijn mening meer gewicht te geven.

En in de bijbel staan dan dus ernstige vormen van blasfemie, wat dan weer zou inhouden dat Ballin en Donner, wanneer zij in het knotsentijdperk geleefd zouden hebben, er voor zouden hebben gepleit om de schrijvers van de bijbel op te sluiten wegens blasfemie.

#13 heeft het mijns insziens bij het juiste eind, er staat nergens adt het hier fictie betreft. In de tijd van Mohammed gingen de gelovigen er van uit dat het een waar gebeurd verhaal was, Mohammed komt de profeet Joenoes dan ook tegen op zijn hemelreis. De site bijbelenkoran laat zien dat de engel Gabriel tegenover Mohammed ook volhield dat het hier om feitelijke gebeurtenissen gaat:

http://www.bijbelenkoran.nl/verhaal.php?lIntEntityId=12

Ook Joenoes behoorde tot de gezondenen. 37:139

‘Isaak en Ja‘koeb, ieder (van hen) hebben Wij de goede richting gewezen en Noeh hadden Wij al de goede richting gewezen en… Dawoed, Soelaimaan,… Joesoef, Moesa… – en zo belonen Wij hen die goed doen – en ‘Isa en Isma‘iel… Joenoes en Loet; ieder (van hen) hebben Wij boven de wereldbewoners verkozen… Wij hebben hen verkozen en hen naar een juiste weg geleid. Dat is Gods leidraad waarmee Hij wie van Zijn dienaren Hij wil de goede weg wijst… Zij zijn het aan wie Wij het boek, de oordeelskracht en het profeetschap gegeven hebben… 6:84-89

En (denk red.) aan hem met de vis, toen hij kwaad wegging en meende dat Wij geen macht over hem hadden. 21:87

Toen hij naar het volbeladen schip wegliep en het lot wierp; maar hij was een van de verliezers. 37:140-141