Wat opvalt aan het hele debat over de islam, is de irrationaliteit en de vaak stuitende onbeschoftheid, waarmee de anti-islam lobby zich weert. Als de islam ter sprake komt, komt men meestal niet verder dan kwalificaties als ‘moordzuchtig’, ‘achterlijk’, ‘primitief’, ‘gevaarlijk’ en dat soort diepgaande en scherpe analyses. Enige zelfrelativering over het eigen ‘superieure’ cultuurgoed, het christendom, kom je zelden tegen. Het lijkt wel of oude tijden herleven, toen het communisme nog een ‘ernstige bedreiging’ vormde voor onze ‘westerse beschaving’. We herinneren ons de hysterie en de redeloosheid, waarmee, in de jaren vijftig en zestig, het communisme door kwezels van dominees en zwartrokken, maar ook door ‘betwetende’ intellectuelen te vuur en te zwaard werd bestreden. Je komt ze nog steeds tegen, in de columns van de als immer florerende dagbladen en op fora van allerlei brallerige websites, op de campussen van de universiteiten en in de debatpistes, zoals de Balie en Rode Hoed. Sommigen keurig in het pak, anderen gekleed als bohemiens, met lang haar en manchester broeken, maar stuk voor stuk even behoudend, benepen, kortzichtig en angstig. En zijn het niet vaak dezelfde figuren of hun ideologische nazaten, die zich nu op destructieve wijze roeren in het islamdebat.
Daarmee doen deze cultuurdragers, onze onvolprezen intellectuele elite, gewild of ongewild, precies datgene, wat de staat, in veel gevallen hun broodheer trouwens, van hen verlangt. Uit vrije wil en zonder dwang, zo denken ze zelf.

Een treffend voorbeeld. In de “Groene Amsterdammer” van 4 december 2009 staat een interview met de Israëlische historicus Benny Morris. Morris is de schrijver van ‘The Birth of the Palestinian Refugee Problem, 1947-1949’ (1989). Toch iemand met een wat meer objectiverende blik richting Arabieren. Althans zo leek het een tijd lang. Nu luidt het plotseling in genoemd interview: “Arabieren hebben geen respect voor menselijk leven, niet alleen van joden maar ook van zichzelf”. Arabieren als nietsontziende moordenaars, zelfs onder de eigen gelederen. En wij, lezers die onszelf reuze links vinden (de Groene Amsterdammer toch), moeten dat zo nodig weten.
De oude clichés duiken telkens weer op: Stalin die kinderen at bij het ontbijt. De mantra van de reactie, de gebedsmolen van de benepen kleinburgerij.

Maar hoe zat het ook al weer?
Was het op christelijke grondslag gestoelde Nazi-Duitsland niet verantwoordelijk voor zo’n 60 miljoen doden en een meedogenloze vernietiging van stad en platteland op een in de wereldgeschiedenis ongekende schaal? (Net als de inquisitie, uitmoorden van indianen, koloniseren van Afrika, Azië en Zuid-Amerika, 500 jaar slavernij)Dat is nog eens ‘moordzucht’ om u tegen te zeggen. Geen enkele Arabische macht heeft dat ooit overtroffen, zelfs Salah ad-Din niet, die die schurken van kruisvaarders met een bewonderenswaardige sierlijkheid over de kling joeg. Wat is de dood van een paar duizend bezetters van je eigen land? Gerechtvaardigd verzet dunkt me. Toen, net als nu in Palestina of Irak. En wie bepaalt de wapens in deze volstrekt ongelijke strijd? Is witte fosfor of verarmd uranium een aanvaardbaarder strijdmiddel dan het eigen leven?
In Irak is mensenrechtenkampioen de VS, samen met de coalitietroepen, verantwoordelijk voor zo’n 1,3 miljoen dodelijke slachtoffers, in een illegale oorlog, die het land heeft vernietigd en veranderd in een chemische vuilnisbelt. Mismaakte kinderen, honger, kanker en andere ziektes. Wat een dragers van een superieure beschaving! Net als Vietnam en Cambodja trouwens, zo’n veertig jaar geleden: ontbladeringsmiddel Agent Orange, meedogenloze, moordende bombardementen. Ook hier miljoenen doden en een chemische vuilnisbelt. Inderdaad, een beschaving om trots op te zijn.

De westerse ‘vrijheid’ is de vrijheid van de machthebbers om iedereen te onderdrukken en te vermoorden, die hun macht bedreigen. En dan roepen, dat wie zich verzet een terrorist is. Het is een systeem, dat vijanden nodig heeft om af te leiden van de werkelijke oorzaken van de ten ondergaande wereld. Wat eerst het ‘communisme’ was, is nu de islam. Een nieuwe vijand is geschapen en alle wapens worden ingezet om die vijand zo groot en machtig en zo angstwekkend mogelijk af te schilderen. Er is niets nieuws onder de zon. “Zij hebben het gedaan. De grote vijand is de islam en wij zullen jullie beschermen!”, roepen ze. En onze volksvertegenwoordigers en een deel van de intellectuele elite roepen dapper mee.

En velen van ons geloven het allemaal. En we vergeten al te gemakkelijk, wat onze leiders uit ons aller naam hebben gedaan.
Het wordt tijd dat we die bijbel van ons eens herlezen. Ik meen me iets te herinneren over een balk en een splinter.

En de PVV kan die Judeo-Christelijke waarden ook fijn in haar aarsch proppen.
Of in hun haar smeren, krijg je krullen van, schijnt.

Duiveltje