Slachtoffers van naastenliefde: Debbie Purdy
Jul 30th, 2009 by Bert Brussen
We hebben weer een nieuw Gezicht van de Naastenliefde. Waren het eerst Chantal Chebire en Rémy Salvat die dankzij mensonterende christelijke Franse wetten werden verplicht tot een leven vol leed, pijn, afschuw, vernedering, uitzichtloosheid en uiteindelijk bloedige zelfmoord, nu is het de Britse MS-patiente Debbie Purdy die mag lijden omdat anderen menen dat hun beperkte religie tot algemene moraal en wet mag worden verheven. Althans, Debbie Purdy gaat hoe dan ook een einde aan haar leven maken, maar het zou zomaar kunnen dat haar geliefde echtgenoot voor tien jaar achter de tralies komt te zitten puur en alleen omdat hij naast zijn vrouw zit als zij haar zo verlangde zelfmoord pleegt.
Hoe dit kan? Onder de Britse wet, duidelijk niet een wet die is opgesteld door atheïsten, mag je geen hulp verlenen aan euthanasie. En “hulp verlenen” kun je heel ruim zien, zeker als naastenliefhebbende christen. Debbie Purdy zal weliswaar niet in Engeland sterven, in dat geciviliseerde land mag je alleen uitzichtloos lijden, maar waarschijnlijk in een Zwitserse zelfmoordkliniek. Toch zal haar man strafbaar zijn als hij zelfs al naast haar in het vliegtuig naar Zwitserland zit. Sterkerk nog: de wet zou zo kunnen worden geïnterpreteerd dat meneer Purdy al strafbaar is als hij op de parkeerplaats van de luchthaven het autoportier voor zijn ernstig zieke vrouw open houdt. De Engelse christenen die de wet hebben gemaakt wilden namelijk zeker zijn dat, mocht zo’n heiden er toch stiekem tussenuit knijpen zonder zich eerst te bekeren, iemand anders alsnog de toorn des Heeren over zich krijgt. De wraak van de Almachtige vol van genade moet tenslotte ergens heen.
Dat is tenminste de theoretische mogelijkheid. In de praktijk zal een rechter niet zo heel snel een verse weduwnaar tot 14 jaar cel veroordelen alleen maar omdat hij zijn vrouw zag sterven, maar dat weet vooralsnog niemand zeker. Gezien de agressiviteit waarmee christenen doorgaans hun plicht tot leven ook opeisen voor anderen en gezien het feit dat Engeland nou niet bepaald het meest geseculariseerde land ter wereld is, willen meneer en mevrouw Purry graag het zekere voor het onzekere nemen en deze zaak eerst tot op de bodem uitzoeken alvorens mevrouw Puddy afgemat en moegestreden eindelijk haar verdiende eeuwige rust krijgt. In het uiterste geval zal Debbie Purdy alleen naar Zwitserland afreizen en eenzaam sterven terwijl haar echtgenoot noodgedwongen thuis moet blijven.
Het is in het verleden al voorgekomen (echt, ik verzin dit niet) dat “nabestaanden die aanwezig waren bij een zelfmoord werden opgepakt door de politie en ondervraagd”. Probeer even voor u te zien hoe een totaal uit het lood geslagen en intens verdrietige weduwnaar, die net zijn vrouw zag sterven na jaren van ondraaglijk leed, door de politie wordt opgepakt en als een misdadiger in een kamertje wordt ondervraagd over zijn “medeplichtigheid aan zelfdoding”. Over dat niveau hebben we het.
Is dat een mooi symptoom van christelijke naastenliefde of niet? Gewoon roepen hoeveel liefde je hebt voor je medemens en hoe genadevol het geloof in Jezus Christus is maar het vervolgens prima vinden als iemand jaren in de cel verdwijnt omdat hij zijn doodzieke vrouw bijstond in haar laatste uren. God moet zich af en toe helemaal kapotlachen, dat kan haast niet anders. Godverdomme, wat is het toch elke keer weer schrijnend om te zien hoe de rigide moraal van zo onderhand een minderheid nog altijd zo veel leed kan veroorzaken. Wat is het toch fijn om te weten dat de simplistische wensdroom van enkele gelovigen bekrachtigt is in wetten die voor iedereen gelden.
Ik wens Debbie Purdy een genadig einde. Ik weet zeker dat de dood voor haar genadiger zal zijn dan het leven in een door georganiseerde religies gedicteerd land ooit voor haar was.
Meer dan 100 Britten hebben inmiddels in Zwitserland zelfmoord gepleegd en slechts bij een klein groepje achterblijvers zijn er vragen gesteld zonder verdere repercussies.
De praktijk lijkt wat minder erg dan de theorie.
Update: http://cnnwire.blogs.cnn.com/2009/07/30/britains-top-court-loosens-rules-on-assisted-suicide/
Ja. Maar um. God, je weet wel, die deed zelf toch ook aan een soort van eutana… euhta…euthnah… Godver. Levensbeëindiging? Met z’n zoon nog wel.
Niet dat dat dan gelijk een vrijbrief is ofzo, maar als God het doet is het toch goed?
@3 Apotheker: “eutana…euhta…euthna…godver” is levensbeeindiging na ondraaglijk lijden. Alsdan mag het nog steeds niet (UK) oftewel moet er lang en veel over gesubcomissied en gedocumenteerd worden (NL). Veel meer dan de paar dagen die Zijn Zoon aan het kruis hing dus.
Met andere woorden: je draagt hier een leuke casus aan. God voor het gerecht slepen, vanwege offering, en dus moord met voorbedachten rade?
Eerste vraag is dan uiteraard of het een rechtspersoon is. Bestaat hij? En Die Zoon? Bestond hij? Dat kan nog lachen worden. Een klassieke zichzelf-in-de-hoek-verven.
Want bij een positieve uitkomst zou het vervolg wel duidelijk zijn, lijkt me. Murder by proxy.
Ach, een mens wil af en toe eens wat fantaseren op een zaterdag bij een biertje…
Vandaag staat een artikel van Terry Pratchett in de Daily Mail over euthanasie/’assisted suicide’. Hij heeft een vorm van Alzheimer, en wil thuis in Engeland sterven voordat die ziekte hem te pakken krijgt.
@4 Men heeft al eens een poging gedaan om God voor het gerecht te slepen. Zo’n 8 jaar geleden probeerde een amerikaan (wie anders) dit. De aanklacht kwam terug als onverwerkbaar omdat het adres van God onbekend en ontraceerbaar was. De aanklager gaf vervolgens het Vaticaan op God’s hoofdkantoor, maar werd wederom niet in behandeling genomen. Dit leidde ertoe dat de man opnieuw een verzoek indiende, maar dit keer om God officieel dood te laten verklaren. Hierop kreeg hij een waarschuwing om te stoppen of het risico te lopen vervolgt te worden voor Godslastering.
Ja, God is niet voor 1 gat te vangen.
Persoonlijk ben ik van mening dat religie zich niet dient te bemoeien met het lichaam van een ander. Als ik dood wil, om welke reden dan ook, dan is dat aan mij en aan niemand anders.
Ps. Ik herhaal het nog maar weer eens.
Een religie die verantwoordelijk is voor zoveel leed en onderdrukking en die zoveel doden aan haar gewaad heeft kleven, zou zich uberhaupt niet moet bemoeien met ethiek.
@ 7;
…en je weet eveneens, wat aanhangers van zo’n religie daarop zouden antwoorden.
“Dat leed is veroorzaakt door de inherent slechte natuur van de mens; daar lag religie niet aan ten grondslag. De essentie van de boodschap van ons geloof is liefde en vrede, je kan de uitwassen niet toeschrijven aan het gehele plaatje, blablabla enz. enz.”
@8;
Je hebt volkomen gelijk, maar daar schuilt ook de kracht in. Ik probeer meestal een discussie te forceren als er twijfelaars bij zitten. Vervolgens koppel ik steeds de cijfers aan religie en laat zien dat religie niets met ethiek te maken heeft, dat slaat de discussie meestal over in respect voor religie en vanaf dat punt is het simpel.
Ik probeer nooit Christenen te bekeren, die zijn vaak al te erg in sprookjesland verzonken om hun weg naar de wereld van ratio te vinden.
Mij gaat het om de mensen die twijfelen, die zoekende zijn en kans lopen door de Christenen betoverd te worden.