De hijab: Een doekje voor het bloeden.
Oct 5th, 2009 by Erik
Aangemoedigd door de complimenten op mijn laatste artikel, heb ik besloten om wat vaker mijn overpeinzingen in ongefilterde polemische vorm te uiten (U heeft gelijk: tijd heb je niet, tijd maak je). Specifieke tips en wensen voor besprekingen zijn overigens altijd welkom. Vandaag vindt zij haar bron in een aantal filmpjes waarvan ik de meest aansprekende en (mijns inziens) veelzeggende heb gekozen als uitgangspunt: Polygamy in Islam: A safety net for society.
De reden voor dit stukje is niet omdat het makkelijk is om af te geven op de absurde veronderstellingen en regels van ‘de islam’. Het lijkt tegenwoordig nodig te zijn dit expliciet te vermelden omdat, zo moet u ook opgevallen zijn, het ‘de islam’ gelukt is om kritiek dezelfde status mee te geven als racisme of discriminatie. Zoals iedere opmerking aangaande ‘allochtonen’ gepaard moet gaan met de toezegging dat men ‘geen hekel heeft aan buitenlanders’, zo is het nu ook een gevoelsmatige verplichting geworden dit te vermelden wanneer men een mening ventileert aangaande ‘de islam’. Het is zelfs nodig om ‘de islam’ te voorzien van een kenmerk waardoor men laat zien niet iedere moslim over dezelfde kam te scheren. Dit gezegd hebbende, kan ik nu de enkel aanhalingstekens laten voor wat zij zijn.
De reden dat dit filmpje mij aanspreekt, en u mag zelfs zeggen ‘raakt’, is omdat het de islam ook gelukt is twijfel te zaaien aangaande wat we nu precies mogen verstaan onder restrictieve regelgeving of discriminatie. Waar wij doorgaans geen enkel probleem hebben met het herkennen van onderdrukking wanneer wij spreken over een verplichte hoofddoek of het verbod een hand van een man te schudden of zelfs in de aanwezigheid van een man te verkeren zonder toezicht, zo probeert menig hippe moslima ons nu te vertellen dat al deze beperkingen geen beperkingen zijn, maar een erkenning van god voor de bijzondere status van de vrouw. Met andere woorden: Beperkingen benadrukken de bijzondere genegenheid van god voor het individu, in plaats van dat zij het individu beperken. Je moet immers wel heel bijzonder zijn als god regels heeft opgesteld die alleen voor jouw sekse gelden, nietwaar?
De dame in het filmpje illustreert dit gegeven door een korte behandeling te geven van het fenomeen ‘polygamie’ in de islam. Waar bij verlichte westerlingen, geholpen door de ‘consciousness raising’ die wij ondergaan zijn vanwege de feministische verworvenheden, onmiddellijk alle alarmbellen afgaan, probeert deze dame te beargumenteren dat ‘de regelgeving’ aangaande polygamie een praktische oplossing is ter bescherming van de vrouw. Polygamie, zo beredeneert zij in eerste instantie, kan alleen plaatsvinden met toestemming van de eerste vrouw. En dat geeft haar derhalve de zeggenschap over de wens van haar man meerdere vrouwen te bezwangeren; in haar belevingswereld is ze niet langer het slachtoffer van de wensen van haar man, maar de baas. Daarnaast, zo stelt ze, is de regelgeving zo restrictief dat menig moslimman zich wel twee keer bedenkt voordat hij zijn eerste vrouw om toestemming zal vragen, om nog te zwijgen over de veronderstelling dat het onmogelijk voor hem zal zijn twee vrouwen evenveel lief te hebben.
Zonder inhoudelijk in te gaan op deze argumenten probeert ze haar visie kracht bij te zetten door op de tekortkomingen te wijzen van de standpunten van de ‘tegenpartij’, een wijze van redeneren die we maar al te vaak tegenkomen in religieuze beschouwingen. In een maatschappij waar polygamie niet toegestaan is, is er, zo stelt ze, geen enkele garantie dat de trouwe vrouw mag rekenen op een trouwe man. Om dit verder te benadrukken wijst ze op de enorme hoeveelheid scheidingen, die voornamelijk het gevolg zijn van het vreemdgaan van de man. En daarom besluit ze met de conclusie dat de islamitische regelgeving voornamelijk bestaat als vangnet voor de maatschappij, maar boven alles als bescherming voor de vrouw. Want niets is toch beschaamder wanneer je door je man als vrouw aan de kant gezet wordt voor een andere vrouw? Dezelfde redenering vinden we terug wanneer we onze blik verplaatsen naar het dragen van de hoofddoek. In een notendop zijn ook hier de argumenten dat de vrouw er zelf voor kiest te gehoorzamen aan de regelgeving van de islam en dat de vrouw het recht heeft beoordeeld te worden op haar intelligentie en niet op haar uiterlijk.
Het raakt me dat vrouwen in een dergelijke religie het bekritiseren van de basisaannames achter deze ‘goddelijke regelgeving’ afgezworen hebben. Want alle stuiptrekkingen ten spijt is dat hetgeen hier sprake van is. De vraag is namelijk niet of de vrouw een speciale status krijgt door haar te beschermen met regelgeving die louter op haar van toepassing is. De vraag is waarom deze dames niet vechten tegen de aannames die daaraan ten grondslag liggen. Natuurlijk is het zo dat een vrouw ook vandaag nog beoordeeld wordt op haar uiterlijk. Maar is er nu werkelijk sprake van vrijheid wanneer vrouwen dit als onveranderlijk feit aannemen en zichzelf gaan bedekken? Natuurlijk niet. Het juiste antwoord op deze maatschappelijke verschijnselen is niet om jezelf aan te passen om eraan proberen te ontkomen. Het juiste antwoord is om deze verschijnselen bij de wortel aan te pakken en te zorgen dat dergelijke oordelen uit de maatschappij verbannen worden. Wanneer wij de kern van dit probleem op deze manier verwoorden is het namelijk volstrekt duidelijk waarom deze vrouwen denken dat zij voor hun recht opkomen, terwijl wij menen dat zij er zich juist bij neerleggen.
De basisaanname bij de praktische oplossing die de regelgeving aangaande polygamie biedt, is niets minder dan: De man is van nature een ontrouw beest die de sturing van de vrouw nodig heeft. Hetzelfde geldt voor de hoofddoek. Alle praktische oplossingen die de islam zou bieden is niets meer dan ‘damage control’. Als een getrouwde man uitgekeken is op zijn vrouw, dan is polygamie louter een oplossing om het onherroepelijke scheiden te voorkomen door een tweede vrouw toe te laten in het huwelijk teneinde de man tevreden te stellen (Maar hoe leuk is je huwelijk nog als je weet dat je man op je uitgekeken is maar geen tweede vrouw huwt omdat jij het recht hebt een veto uit te spreken?). Het zelfde geldt voor de hoofddoek. Denken deze dames nu echt dat een man plotsklaps zijn voorkeur voor blonde snollen met een groot bos hout voor de deur laat vallen omdat zij weigeren hun haren te tonen? Zal de man zomaar zijn criteria veranderen omdat hetgeen hij wil beoordelen bedekt is? Natuurlijk niet.
En dat is de trieste, onontkoombare conclusie die deze dames eigenlijk rest. De regels waaraan zij zich dienen te houden van hun god zijn louter het gevolg van de tekortkomingen van de man (Een duidelijker bewijs van de fabricage van religie bestaat er welhaast niet). En in plaats dat men het op zich neemt de man te onderwijzen en op zijn fouten te wijzen en de juistheid van hun religie ter discussie te stellen, stellen zij zich tevreden met hun rol als ‘peacemaker’. Een rol die impliciet met zich meebrengt dat de vrouw beschouwd zou moeten worden als de wijste der seksen. Maar deze rolverdeling is lang zo glorieus niet als een religieus schrift en haar mannelijke profeten doet voorkomen. Want mannen oordelen nog immer op uiterlijk en gaan nog steeds vreemd. En als niemand opstaat en zich tegen deze gang van zaken verzet, zal dat zo blijven tot het einde der tijden. En tot die tijd wentelen de moslima’s zich in hun eigen onwetendheid en ondergeschiktheid.
Onze feministen hebben ons geleerd om hem/haar te schrijven. Onze feministen hebben ons geleerd dat mensen niet gelijk zijn, maar wel gelijkwaardig. Moslima’s leren ons dat mannen altijd mannen zullen zijn en dat het aan hen is om trots en zwijgzaam te lijden onder de onrechtvaardigheden die hen worden aangedaan. En dit is de schuld van religie die hen niet de vrijheid geeft de veronderstellingen die ten grondslag liggen aan deze onmenselijke regelgeving te betwisten. Hen rest enkel gehoorzaamheid en contextueel debatteren. Hun hoofddoek is niet minder dan een doekje voor het bloeden.
)
Geniaal:)
“Wanneer wij de kern van dit probleem op deze manier verwoorden is het namelijk volstrekt duidelijk waarom deze vrouwen denken dat zij voor hun recht opkomen, terwijl wij menen dat zij er zich juist bij neerleggen.”
Volgens mij is de hoofddoek voor fanatieke moslima’s hetzelfde als een hanekam voor een anarchist: het is een uniform die een bepaalde identiteit verschaft waarmee je jezelf tegelijk afzet tegen de rest van de maatschappij.
Het verhaaltje van hoofddoekvrouwen dat ze niet op hun uiterlijk beoordeelt willen worden is gewoon een rationalisering als antwoord op de kritiek die ze krijgen. De aanval is de beste verdediging! Net als Kees van der Staaij die de boel omdraait en seculieren beschuldigt van starheid en intolerantie, draaien moslima’s de boel om door te roepen dat het die zogenaamde bevrijde westerse vrouwen zijn die onderdrukt worden, namelijk door de commercie die vrouwen “uitbuit” en vertelt dat ze aan een ideaal moeten voldoen. Met die tactiek vertroebel je de discussie om je zwakke positie te camoufleren en dring je de tegenstander mooi in de verdediging.
“Polygamie, zo beredeneert zij in eerste instantie, kan alleen plaatsvinden met toestemming van de eerste vrouw.”
Kijk, daar heb je weer de islamitische utopie die haaks staat op de realiteit. Lees bijvoorbeeld “the Looming Tower” over de geschiedenis van Al Qaeda en Bin Laden. Zowel Osama, zijn vader als andere hoofdpersonen zijn getrouwd met meerdere vrouwen, wat in alle gevallen garant stond voor jaloezie, rivaliteit en intrige. Zo’n arm mens heeft misschien officieel het recht om toestemming te verlenen maar in de praktijk komt daar natuurlijk niks van terecht, want de man heeft genoeg middelen om haar te chanteren. Bovendien hoeft een moslim-man slecht 3 maal “ik verstoot je” te roepen en hij is van zijn lastige bruid af. Papa Bin Laden maakte het trouwens helemaal bont, die “trouwde” soms op een avond met een bevallige tiener om er de volgende ochtend weer van te “scheiden”, een praktijk die in bepaalde moslimlanden volstrekt legaal is en waar imams gewoon aan meewerken.
Maar vergeet dit soort primitieve rotzooi, de totale rechtsongelijkheid, de eerwraak, de apartheid waarmee de islamitische wereld doordrenkt is, in de ECHTE ISLAM werkt het allemaal prima, want Islam betekent vrede, Allahu Akbar.
Moslima’s dragen hoofddoeken omdat dit van hen wordt verwacht. Sommige ouders laten hun dochters vanaf 5 jarige leeftijd een hoofddoek dragen. Sommige broers die de zuivere islam volgen eisen van hun zusters dat zij een hoofddoek dragen zodat het beeld wordt versterkt dat hij behoort tot een ‘goede islamitische familie’. Sommige Moslima’s bezwijken onder de druk van straatterroristen die Moslima’s zonder hoofddoek bestempelen als hoer en zich vrij voelen om hen te betasten. Ik ken voldoende moderne meiden met een oosters uiterlijk die een hekel hebben aan Utrecht vanwege de straatterroristen.
Moslima’s met hoofddoek hoeven niet zelf na te denken, dat doet hun man, vriend, broer, imam of vader wel voor hen. De argumenten van Moslima’s die Erik verwoord zijn bij iedereen bekend, alleen doet Erik net alsof Moslima’s deze argumenten zelf hebben bedacht.
Terwijl veelwijverij van alle tijden is in Afrika. En zoals gebruikelijk is ook dit gekaapt door de religie.
Een heel vrolijk stuk over veelwijverij staat in de Volkskrant van vandaag.
Ik hoop dat deze link niet naar een betaalartikel leidt. Ik zie dat niet, want ik ben als abonnee automatisch ingelogd
2 zegt: “.. draaien moslima’s de boel om door te roepen dat het die zogenaamde bevrijde westerse vrouwen zijn die onderdrukt worden, namelijk door de commercie die vrouwen “uitbuit” en vertelt dat ze aan een ideaal moeten voldoen.”
Natuurlijk wordt vrouwen, net als iedereen, een rolmodel voorgehouden, zowel in de westerse wereld als in de islamitische. De laatste is daar wel een stuk dwingender in, door er een goddelijk oordeel aan te hangen.
Erik zegt: “Natuurlijk is het zo dat een vrouw ook vandaag nog beoordeeld wordt op haar uiterlijk. Maar is er nu werkelijk sprake van vrijheid wanneer vrouwen dit als onveranderlijk feit aannemen en zichzelf gaan bedekken?”
Uit alles blijkt dat vrouwen in de islam als prive-bezit van de man worden gezien. Ze worden zoveel mogelijk uit het openbare leven geweerd, en mogen het liefst alleen afgezonderd van mannen aan de maatschappij deelnemen, zoals met ‘gescheiden’ zwem-uren. Vrouwen worden echt niet meer op hun intelligentie beoordeeld als zij gescheiden van mannen in het theater zitten, of via een aparte ingang een gebouw moeten betreden.
Een duidelijke trend is dat hoe serieuzer de islam wordt beleefd, hoe minder vrouw en persoon er overblijft in het openbare leven.
Erik zegt: “(Een duidelijker bewijs van de fabricage van religie bestaat er welhaast niet). En zo is het!
Vandaag in de Volkskrant: Hoogste moslimautoriteit Egypte tegen nikab.
De kwestie kwam onlangs aan de orde toen Tantawi een meisjesschool bezocht waar een van de leerlingen een nikab droeg. De grootimam vroeg haar die te verwijderen omdat het volgens hem geen verplichting is maar een traditie.
Waar haalt die man dat nou opeens weer vandaan? En waarom alleen de nikab?
Welke invloed heeft deze meneer?
Interpretatie. Zo simpel is het. De invloed van deze meneer weet ik niet exact, maar ook daarvan moet je stellen dat diegenen die voordeel zien in het behouden van de nikaab dat voordeel zullen uitbuiten.
Het punt van dit stuk is dan ook niet de nikaab of polygamie, maar de reden (mijns inziens) waarom de islamitische vrouw dit accepteert en zelfs met trots ondergaat. Aangevuld met wat ik denk dat men zou moeten doen.
Het punt had ik, Erik
Maar ik vond het zo toevallig dat deze onderwerpen (nikab, veelwijverij) deze week opeens zo prominent in het nieuws zijn. Je stukje komt dan ook goed uit.
@9: Sorry, sorry
Uit het stukje van Pieter:
“In Egypte dragen de meeste vrouwen een hoofddoek waarmee het haar wordt bedekt, maar een groeiend aantal vrouwen gaat over tot het dragen van de nikab”
Net wat ik al zei: vrouwen in de moslimwereld lijken juist steeds conservatiever te worden, in plaats dat ze zich bevrijden zoals westerlingen verwachten.
Dat is een trend die niet veel goeds voor de toekomst voorspelt.
En dat is dus volstrekt logisch. Precies wat ik beargumenteer.
Wat is volgens jou dan de reden dat jonge moslima’s zich conservatiever/vromer gaan gedragen dan hun moeders, Erik?
Dat heb ik nu juist proberen te beschrijven…. Kan zijn dat dat niet gelukt is, natuurlijk
Nee, ik heb het expres nog een keer doorgelezen, je hebt het wel over de motivatie die moslima’s geven om een hoofddoek te dragen of in te stemmen met polygamie, maar ik zie geen verklaring waarom ze steeds meer opschuiven naar het conservatisme terwijl hun moeders veel liberaler waren.
Ahhhhh, op die wijze. Dat is inderdaad niet meegenomen omdat ik grosso modo niet weet of dat wel zo is. Daarnaast heb je te maken met de wens tot het behouden van identiteit (en derhalve religie) die daar een rol in speelt.
@Erik.
“Het punt van dit stuk is dan ook niet de nikaab of polygamie, maar de reden (mijns inziens) waarom de islamitische vrouw dit accepteert en zelfs met trots ondergaat.”
Zou je misschien ook jouw mening willen geven over hoe de meisjes/vrouwen nu zouden moeten reageren, nu een hoge moslimmeneer zegt dat het niet hoeft? Moeten de dames nu boos worden en deze man duidelijk maken dat hij hen heel erg krenkt?
Of zullen ze dit nu ook gwoon ondergaan, omdat het een man is die het zegt?
De grootimam heeft gelijk. Het dragen van een hoofdoek is traditie, in Saudi Arabië waar de Islam haar oorsprong heeft droeg men hoofdoeken als bescherming tegen de zon.
@17: Daar heb ik nu juist geen mening over omdat ik sowieso meen dat men ‘het gebod’ zelf ter discussie moet stellen, in plaats van alleen te discussiëren over de gevolgen van het gebod.