Kastijden was normaal in kloosters
Oct 12th, 2009 by Blasfemist
Onderzoek van promovendus Emke Bosgraaf brengt aan het licht dat er tot in de jaren 70 van de vorige eeuw in Nederlandse kloosters barbaarse gewoontes op na werden gehouden. Nieuw ingetredenen waren niet van te voren ingelicht over de zware straffen die stonden op overtredingen als verslapen of iets per ongeluk stuk maken.
Op dit soort lichte ‘vergrijpen’ stonden soms bizarre straffen:
Straffen konden uiteenlopen van vaker afwassen tot streng vasten of een extra portie zelfgeseling. Om de nederigheid te oefenen bestonden er naast het schuldkapittel de zogeheten ‘refterpenitenties’ (refter is de eetzaal), zoals het kussen van de voeten van alle medereligieuzen. Het lichaam kon worden verstorven door het eten van alsem, een zeer bitter kruid dat het smaakgevoel bedierf en het plezier in het eten wegnam. Daarnaast droegen sommige religieuzen een boeteketting en vond in alle Nederlandse kloosters op structurele basis zelfgeseling plaats.
En hoewel het om gerelicapten gaat werden de strenge regels niet door allen als zinvol ervaren:
Een deel van de religieuzen vond de praktijken spiritueel zinvol, en beschouwde geestelijke en lichamelijke versterving als een manier om nederigheid voor God te oefenen. Een groot deel zag het nut van dergelijke praktijken echter niet in en ervoer vooral vernedering.
Een deel van de paters en zusters doorstond de verstervingspraktijken – die vooral in het een- of tweejarige noviciaat plaatsvonden – door een achterliggend doel voor ogen te houden, zoals het bereiken van het priesterschap of liefde voor God. Sommige religieuzen vonden de praktijken onzinnig, en ontweken ze waar mogelijk – bijvoorbeeld door in de eigen kamer hard op het beddekussen te slaan en daarbij te kermen van “pijn”.
En ik maar denken dat het zelfkastijden van Silas in Dan Brown’s Da Vinci Code overdreven was. De werkelijkheid blijkt weer eens gekker dan de fantasie.
)
Ach zo lang ze zichzelf slaan, vind ik het niet zo erg
Het wordt pas echt erg wanneer ze interreligieus gaan slaan.
Tja, en om er nou een fantast als Dan Brown bij te halen ….
Ironisch ook dat deze praktijken juist leidden tot leugenachtig gedrag.
Perverse regeltjes, uitermate PERVERS!
Ik ga ervan uit dat de abt van dergelijke vertoningen genoot. Ik kan niet anders dan dergelijke reliquatsch plaatsen in de context waarin op door patertjes geleide internaten sexueel misbruik plaatsvond van de pupillen.
In dezelfde context moet ook de castratie van jonge koorleden worden gezien teneinde hun sopraanstem te behouden. Dit heeft, ja ook in Nederland, zeker stand gehouden tot diep in de twintigste eeuw.
Ik krijg de indruk dat de strenge regelgeving aangaande sexualiteit en lichamelijke penitentie in de Roomsch Katholieke kerk samengaat met een buitengewone genotsbeleving van de uitvaardigers van dergelijke twijfelachtige praktijken, en de handhavers van de tradities.
Wellicht zelfs verschaft de voorstelling van Jezus aan het kruis Roomsch Katholieke prelaten een buitengewoon heftig orgasme. Het zou me niets verbazen.
@1 Het is dus niet zo dat de nieuwelingen er zelf voor hadden gekozen, pas als ze ingetreden waren werden ze er mee geconfronteerd. En dan was er geen weg meer terug, uittreden was een schande.
Wel grappig, begin jaren 70 in de eerste klas kreeg ik les van een non, zuster Constan(c)se (nee, helaas niet Anton Constandse) die er niet vies van was om je aan je oren te trekken als je iets niet snapte. Uiterst pijnlijk. Mijn wraak is zoet nu ik weet wat voor straffen zij heeft moeten ondergaan.