Anker v.s. van der Ham: Liegen voor het behoud van godslastering.
Nov 6th, 2009 by Erik
Wat had ie het moeilijk, die Ed Anker, om uit te leggen dat godslastering toch vooral behouden moest worden als bepaling in ons wetboek. En wat was Boris van der Ham toch politiek correct om hem tegemoet te komen door het meermaals volledig onterecht uiten van zijn “respect voor religie”. Maar het gaat er dan deze keer toch van komen: De mogelijkheid vervolgd te worden voor Godslastering gaat hopelijk verdwijnen in Nederland. En dat is goed nieuws.
Toch zou ik de gebruikelijke zeikerd niet zijn als ik niet zou erkennen met kromme tenen naar het bewuste gesprek in Pauw & Witteman gekeken te hebben. Allereerst was het opmerkelijk hoezeer Anker enig steekhoudend argument schuldig moest blijven op de speldenprikken van de D66 politicus. Het leek wel alsof hij, in een poging zijn uiterste best te doen vooral niet man en paard te noemen, ter plekke op zoek was naar goede redenen voor het vasthouden aan een verbod op het lasteren van een of andere god die hij, noch zijn medechristenen, konden definiëren.
Aanvankelijk claimde Anker dat een wettelijke bepaling een goede grond was op basis waarvan het maatschappelijk debat aangegaan kon worden — wat natuurlijk een waanzinnig argument is, waar is dan mijn bepaling en waarom voldoet deze niet voor een christen? Toen van der Ham hem terecht voor de voeten gooide dat een inhoudelijk oordeel over godslastering te allen tijde een aangelegenheid van smaak was, stoomde Ed door naar de lachwekkende stellingname dat demonstreren tegen veronderstelde godslasterende uitingen niet altijd even haalbaar was omdat “sommige mensen niet van demonstreren houden”. Bovendien, zo stelde Anker, “demonstreren geeft ook vaak problemen”.
Boris bleef, en dat had ik niet op kunnen brengen, vriendelijk en inhoudelijk terwijl hij zijn beste argument bewaarde voor het laatst: Er is geen enkele reden waarom een veronderstelde kwetsing van iemands geloofsovertuiging niet afgehandeld kan worden door hetzelfde wetsartikel waar een ongelovige een beroep op kan doen. Anker kon toen niet anders meer dan erkennen dat hij meende dat een geloof iets volledig anders was dan het hebben van een mening (zoals bijvoorbeeld ongeloof). In die hoedanigheid bepleitte hij de stelling dat mensen die een ongefundeerde mening bezitten en deze geloof noemen recht hebben op extra bescherming van de Nederlandse wet (om de simpele reden, let wel, dat men een mening niet kan beargumenteren en daarom extra kwetsbaar is!). Met andere woorden: We zijn allemaal gelijk, maar als u een mening zonder bewijs hebt, bent u net iets gelijker dan anderen.
En daar begon het gesprek interessant te worden omdat Anker, zonder het zelf te beseffen, geloof als mening op de schroothoop gooide. “Geloof is een beetje een buitenbeentje, ” zo stelde hij in een uiterste poging een apart wetsartikel voor het weigeren van het tonen van misplaatst respect ten opzichte van een ongefundeerde mening strafbaar te stellen. Het ging hem zelfs niet te ver deze uitzonderingspositie te vergelijken met regelingen als de hondenbelasting en kinderbijslag — Want die gelden toch ook niet voor iedereen?
Het zou van der Ham mijns inziens gesierd hebben zijn tegenstander ter plekke de les te lezen over zijn volstrekte en overduidelijke oneerlijkheid ten aanzien van zijn motivaties, maar hij bleef, zoals altijd, vriendelijk en respectvol. De waarheid was namelijk gisteravond pijnlijk duidelijk: De christen eiste een uitzonderingspositie voor geloof zonder dat hij enig zinnig argument ten tafel kon brengen. Hij wil speciaal respect dat verder gaat dan het respect dat ieder mag verwachten voor zijn onbeargumenteerde geloof en deinst er niet voor terug dit zelfs af te willen dwingen middels de wet.
En de reden is duidelijk: Op het moment dat religie grenzeloos bekritiseerd kan worden, valt het ineen als een nat kaartenhuis en is er niets dat de gelovige daar nog aan kan doen. Want ook al is artikel 147 een zogenaamd ‘slapend’ artikel (een feit dat door Anker nota bene nog aangehaald werd als verdediging van het bestaan ervan, gekker kun je het niet maken), wij weten allen hoezeer gelovigen vatbaar zijn voor de illusie van veiligheid. Dan maar liegen, moet Anker gedacht hebben (en ja, Ed, niet de hele waarheid vertellen is ook liegen!). Heel wel wetende dat als hij zijn religieuze motivatie als argument zou gebruiken hij verloren zou hebben voordat hij zijn mond nog maar open had gedaan.
En terwijl ik dit debat gaande sloeg, vroeg ik me af wat jezus zou denken van dergelijke bedenkelijke tactieken om je persoonlijke onkunde in wetgeving te blijven afdwingen. Mocht er maar een flard waar zijn van het tweede deel van dat suffige boekje dat Anker raadpleegt om hulp, dan weten we allen hij na zijn dood niet op een schouderklopje van de messias hoeft te rekenen.
Geloven voelen zich altijd gekwetst. Dat komt omdat ze daar voor hebben gekozen. Meestal niet uit vrije wil, maar doordat het hen in hun jeugd door de strot is gestampt. Daar moeten niet-gristenen rekening mee houden, doen ze dat niet, dan gaat er een wetsartikel in werking. Althans dat zou de bedoeling moeten zijn.
Ben ik even blij dat nu een ernstig gedeformeerd gristen van mening is dat geloof niet hetzelfde is als “een mening hebben”. Maar nou vraag ik mij ondertussen wel af, wat is dan eigenlijk de definitie van “geloof”. Ik denk hetzelfde als de definitie van het woordje “leuk”. Probeer dat maar eens. Mij lukt het niet.
Het wordt toch eigenlijk de hoogste tijd dat we kerk en staat scheiden. Religie leidt alleen maar af en is een tegenpool van de ware democratie. Persoonlijke “beleving” moet vooral zo blijven: privaat.
De verzuilde en verkokerde samenleving alhier is dan wel uniek, maar is het toonbeeld van een ingekankerd soort dualisme. Zondag naar de kerk, maandag de trekker overhalen, om maar eens twee uitersten te noemen. Wat er duizenden jaren ingeramd is, ben je niet zomaar van af. De “reli-kwab” in de hersenen is door deze constante bestraling onderdeel van elk menselijke hersenstel geworden.
Los dat maar eens op
Ik vind het ook een gemiste kans van van der Ham om met het woord respect op de proppen te komen .Dit is nu net waar het allemaal om draait ,de wet moet verdwijnen omdat het een status aparte creëert .Een wet die er alleen maar op gericht was om respect voor het geloof te krijgen . En dat onderstreep je juist weer door iemand te respecteren voor iets dat het respect juist niet verdiend ,heel tegenstrijdig allemaal .
Los daarvan heeft Anker zichzelf volkomen ongeloofwaardig gemaakt met dit verhaal ,dat misschien goed klinkt voor de eigen parochie ,maar voor ieder ander volstrekt onzinnig is .Hij geeft hier ook mee aan dat hij iets opeist dat niet meer van deze tijd is . Mooi spel verder van van der Ham ,die hem precies de hoeveelheid touw gaf om zichzelf op te hangen ,jammer voor dat modieuze en misplaatse woord respect .
[...] heeft mrg. Eijk geen patent op slechte debating skills. Ik hoef daar niet nader op in te gaan: deze website somt keurig alle aspecten van Ankers wanprestatie op. De naar mijn indruk ‘lichtelijk [...]
Goed geschreven, Erik.