Priesters in de kast
Nov 10th, 2009 by Andries
Dan Dennet is misschien niet de beste verteller, maar hoor hem uit!
Tips/Contact
Laatste Reacties
- De Nederlandse Taliban in Tegenlicht (18)
- MNb: @11 Jeroen: “Dat de underdog positie die ze aannemen grotendeels zand in de ogen strooien is, wil er niet...
- Henk: @5 Waarom moet ik medelijden met deze mensen hebben? Het beste wat je ze kunt toewensen is een snelle pijnloze...
- Torquemada: * expliciet stelt (Ik ben helemaal van streek door deze openbaring.
) - Torquemada: * beantwoordt
- Torquemada: @13, Mezelf: Het moet niet veel gekker worden. De enge katholieken van het kaliber Mariska Orbán geven...
- De Nederlandse Taliban in Tegenlicht (18)
hij is inderdaad niet de beste spreker, maar wat hij te zeggen heeft is zeker de moeite waard. Voor mijn studie ben ik ooit in gesprek gegaan met een kloosterling, behalve mijn beeld van kloosterlingen die verandert is, zijn me ook andere dingen opgevallen die mij bijzonder waren. De man was ongelooflijk blij dat hij eindelijk een atheïst sprak. De kritiek die ik daar hoorde op de kerk als instituut, had ik bij lange na niet verwacht van een kloosterling. Op de vraag of hij nog kon geloven in de kerk als instituut en de god die zij presenteerden gaf hij me als antwoord dat hij meer in een pantheïstische god geloofde als in de god die hijzelf diende te presenteren aan de volgelingen van zijn parochie.
Hij vertelde me, dat hij blij was een atheïst te spreken, binnen de kerk is het moeilijk dan wel onmogelijk om van binnenuit kritiek te leveren. Ook de kloosterlingen onderling spreken eigenlijk niet over het wel/niet zijn van een god. God is ook in een klooster heilig en tegen heilige huisjes wordt niet geschopt, zeker niet als dat heilige huisje ook jouw dak boven het hoofd is.
Aan de andere kant, heeft hij me laten zien hoe theologische spirituele teksten ook op atheïstisch vlak een mooie bron kunnen zijn. Veel theologische teksten kunnen vertaald worden en ook vanuit atheïstisch oogpunt een waarde hebben. Als je kijkt naar waarom religie werkt, zie je vaak dat mensen daar hoop en troost in vinden. Als een leven zonder god je dat ook kan bieden, alleen dan zonder de angst ooit in de hel te komen, zou dat een stap dichterbij zijn bij het einde van religie. Soms ligt de oplossing immers in het probleem zelf.
@ 1
niet zo’n gek antwoord voor een kloosterling. het lijkt erop alsof iedere gelovige die zich in het geloof verdiept en niet een heel groot bord voor zijn kop heeft, vroeg of laat uitkomt bij een deistische of pantheistische interpretatie van god.
en voor dennett ben je dan gewoon een atheist die zichzelf, om wat voor reden dan ook, voor de gek houdt (‘breaking the spell’, pagina 245)
niet zo’n gek antwoord voor een kloosterling
Maar het blijft apart om te horen van iemand die er in feite zijn leven aan wijdt.
@ 1
Ze bieden toch echt dit aan zichzelf, het probleem is dat ze het ergens anders aan toeschrijven.
@4
Ja, wat je zegt klopt denk ik wel. Toch hebben sommige mensen dat nodig. Helaas zien veel gelovigen niet dat ze deze troost eigenlijk aan zichzelf bieden en het dus ook uit zichzelf komt. Ik persoonlijk vind juist erg veel troost uit het feit dat er niet continue “meegekeken” wordt door een of ander opperwezen die me controleert en kijkt of niks fout doe. Ook vind ik het een heel erg prettige gedachte dat er niet een hiernogmaals of hiernamaals is, 1 keer is al leuk genoeg. Ik vind het idee dat ik hier stage aan het lopen ben voor het volgend (mogelijk) leven een naar idee, ik denk dat je dan niet het leven NU ten volste kan leven, je bent immers vooral bezig met het voor jou echte leven in het hiernamaals of het hiernogmaals.