Dus ZO ziet dat er uit!
Dec 9th, 2009 by Erik
Ondanks dat de redacteuren doorgaans nog minder van stijl en spelling snappen dan ik stond er een leuk itempje op SpitsNieuws gisteren waar ik niet toevallig meerdere tips over ontvangen heb, waarvoor overigens mijn hartelijke dank. Het betreft het stukje (met belangrijke foto’s) over een Russische christen die, net als de meerderheid van de volgelingen van jezus zelf, meent dat de messias nog tijdens zijn leven zal wederkeren.
Niets vreemds aan, op zich. Er zijn er wel meer die in hun religieuze waan zo begaan zijn met zichzelf dat ze denken dat ze de messias binnen afzienbare tijd persoonlijk zullen mogen verwelkomen. Wat wel apart is aan dit geval is dat de beste man zich, ongeschoren en wel en voorzien van een lekkere dikke bijbel voor de lange nachten, teruggetrokken heeft in een gat in de grond in de stad Jeruzalem.
En dat zette mij aan het denken. Niet zozeer vanwege het feit dat deze man overduidelijk zo geschoffeld is als een plantsoen, maar voornamelijk vanwege de evidente ongerijmdheid ‘tussen droom en daad’ dat zich middels dit voorbeeld aan ons openbaart, beste ongelovigen.
Wanneer wij dit verhaal namelijk abstraheren tot een vertelling over een willekeurig gelovige uit bijvoorbeeld de eerste eeuw die zich terugtrekt uit het openbare leven om zich over te leveren aan het geloof en bijbehorende waandenkbeelden, dan zal menig christen vol bewondering spreken over de waarde van geloof en hoezeer deze man klaarblijkelijk standvastig is in zijn vertrouwen in god en de woorden van jezus over de lelies en de waardeloosheid van het aardse bezit letterlijk ten uitvoer lijkt te brengen. Superlatieven, als ware hij Johannes zelve, zullen hem ten deel vallen.
Wanneer we echter de aardse werkelijkheid beschouwen blijft er niet veel meer over dan een mafketel in een gat in de grond en de hoop voor hem dat het niet gaat regenen voor de wederkomst van zijn geliefde verlosser.
Zo ziet het verheven ideaal van religie er dus uit.
)