Als (beginnend praktiserend) atheïst zou ik willen zeggen dat een diep godsbesef of devotie in de geschiedenis hebben geleid tot werkelijk wonderschone uitingen in muziek en andere vormen van kunst.
Zoals b.v. dit hallelujah uit de Messajah van Händel.
Stel dat behaalde resultaten in het verleden wel een garantie bieden voor de toekomst?
Moeten we dan niet ergens een klein hoekje voor ze overlaten?
Als (beginnend praktiserend) atheïst zou ik willen zeggen dat een diep godsbesef of devotie in de geschiedenis hebben geleid tot werkelijk wonderschone uitingen in muziek en andere vormen van kunst.
Zoals b.v. dit hallelujah uit de Messajah van Händel.
Stel dat behaalde resultaten in het verleden wel een garantie bieden voor de toekomst?
Moeten we dan niet ergens een klein hoekje voor ze overlaten?
Euh nee.
Zeker weten doe ik het niet, maar ik vermoed dat veel van dat soort muziekstukken en kunstwerken in opdracht zijn gemaakt.
En wie betaald, bepaald.
Ik kan niet zeggen dat ik al wat relioot werk in de Top Zoveels van de laatste tijd heb gehoord, maar toch wel een hoop andere (seculiere?) juweeltjes.
Als (beginnend praktiserend) atheïst zou ik willen zeggen dat een diep godsbesef of devotie in de geschiedenis hebben geleid tot werkelijk wonderschone uitingen in muziek en andere vormen van kunst.
Dat is een veel gehoord ‘argument’. Het antwoord is natuurlijk eenvoudig: Is het echt zo dat bijvoorbeeld het talent van Händel alleen tot uiting zou zijn gekomen door het feit dat hij vanwege de heersende mening geïnspireerd werd door het christendom? Ik denk het niet. Als er geen geloof zou zijn geweest, zou louter het onderwerp anders zijn, maar zou het talent van Händel nog steeds onmiskenbaar aanwezig zijn geweest in zijn niet-religieuze werken. Ook buiten religie zijn ontzagwekkende onderwerpen genoeg en dat wordt bewezen door bijvoorbeeld eens te luisteren naar Gustav Holst.
Waarbij ik nog wil aanvullen dat die ontzagwekkende niet-religieuze onderwerpen wat mij betreft vele malen ontzagwekkender zijn (bijv: de planeten) dan een verhaaltje over een god die zijn zoon aan het kruis spijkert vanwege wat zonden die hij zelf de wereld in geholpen heeft of op zijn minst gewoon had kunnen vergeven.
@7 : Maar juist dan moet je toch wel inzien dat al dat moois wel gemaakt moet zijn. Dat kan toch niet zo maar uit een knal komen ?
Dadelijk hebben we met oudjaar weer een hoop nieuwe melkwegstelsel bij mekaar geknalt.
Zo nu ga ik maar even kappen met mijn sarcastische pogingen.
Toch blijft het wel een mooi stuk muziek. En de opvoering vind ik ook wel goed gevonden. Al met al een leuk filmpje dus.
Glimlachend de 3 minuten uitgekeken.
humor
Als (beginnend praktiserend) atheïst zou ik willen zeggen dat een diep godsbesef of devotie in de geschiedenis hebben geleid tot werkelijk wonderschone uitingen in muziek en andere vormen van kunst.
Zoals b.v. dit hallelujah uit de Messajah van Händel.
Stel dat behaalde resultaten in het verleden wel een garantie bieden voor de toekomst?
Moeten we dan niet ergens een klein hoekje voor ze overlaten?
Vooral die smurf aan het einde van de rij.
Euh nee.
Zeker weten doe ik het niet, maar ik vermoed dat veel van dat soort muziekstukken en kunstwerken in opdracht zijn gemaakt.
En wie betaald, bepaald.
Ik kan niet zeggen dat ik al wat relioot werk in de Top Zoveels van de laatste tijd heb gehoord, maar toch wel een hoop andere (seculiere?) juweeltjes.
@4:
Dat is een veel gehoord ‘argument’. Het antwoord is natuurlijk eenvoudig: Is het echt zo dat bijvoorbeeld het talent van Händel alleen tot uiting zou zijn gekomen door het feit dat hij vanwege de heersende mening geïnspireerd werd door het christendom? Ik denk het niet. Als er geen geloof zou zijn geweest, zou louter het onderwerp anders zijn, maar zou het talent van Händel nog steeds onmiskenbaar aanwezig zijn geweest in zijn niet-religieuze werken. Ook buiten religie zijn ontzagwekkende onderwerpen genoeg en dat wordt bewezen door bijvoorbeeld eens te luisteren naar Gustav Holst.
Waarbij ik nog wil aanvullen dat die ontzagwekkende niet-religieuze onderwerpen wat mij betreft vele malen ontzagwekkender zijn (bijv: de planeten) dan een verhaaltje over een god die zijn zoon aan het kruis spijkert vanwege wat zonden die hij zelf de wereld in geholpen heeft of op zijn minst gewoon had kunnen vergeven.
@7 : Maar juist dan moet je toch wel inzien dat al dat moois wel gemaakt moet zijn. Dat kan toch niet zo maar uit een knal komen ?
Dadelijk hebben we met oudjaar weer een hoop nieuwe melkwegstelsel bij mekaar geknalt.
Zo nu ga ik maar even kappen met mijn sarcastische pogingen.