Het bestaat echt: Religieus anarchistisch communisme.
May 10th, 2010 by Erik
Doorgaans lees ik vrij weinig over hedendaagse communisten. Ik vind het over het algemeen nogal vervelend en onwelriekend volk, moet u weten. Maar vandaag kon ik niet anders omdat mijn oog viel op het woord ‘religieus’. En u weet, dat werkt bij mij als de spreekwoordelijke rode lap op een stier, ondanks dat proefondervindelijk is vastgesteld dat het stieren werkelijk geen zier interesseert met wat voor kleur lap ze de dood in gelokt worden. Maar dit terzijde.
Het artikel waarvan ik spreek bevindt zich op de website ‘viceland’ en het betreft een interview met de maker van De Vrije Communist; Rob Visser. Aangezien u zelf in staat bent het diepgravende vragenspel tot u te nemen, spring ik direct door naar de alinea die mij deed besluiten om er een klein beetje ruimte aan te besteden op mijn bescheiden blogje. Komtie!
Is dat het verschil tussen een gewone communist en een vrije communist?
Het gewone communisme is in principe gebaseerd op atheïsme; het is tegen iedere vorm van gezag, dus ook dat van een God. Het religieus anarchistisch communisme gelooft dat er op de vraag waarom er leven bestaat een simpel, positief antwoord is. Een positieve kracht die een sterke verbondenheid schept tussen alles wat er bestaat. Zo valt het ego eigenlijk helemaal weg, en dat is uiteindelijk waar het in het communisme om draait. Het blad De Vrije Communist is ook eigenlijk vernoemd naar een blad uit het verleden dat zo heette. Dit werd uitgegeven door religieus anarchistisch communisten. Er zaten toen een heleboel christenen bij die beweging.
Het bestaansrecht van het religieus anarchisme valt voor mij al moeilijk te begrijpen; hoe kun je immers gezag en regelgeving afkeuren wanneer je je onderwerpt aan je veronderstelde maker? Ook hij/zij/het heeft je immers nooit om goedkeuring gevraagd je in dit tranendal te storten, laat staan dat de wens voor deze ongevraagde dienst aanbeden te worden niet bijster te vereenzelvigen is met eerder genoemde maatschappelijke overtuiging. Er moet dus een steekje missen in de logica van Rob. Zoveel was al duidelijk bij het lezen van de titel.
Maar wat werkelijk opmerkelijk is, is dat deze communist niet van zijn afkeer tegen alles dat ongelovig is af kan komen en zich dus niet kan beheersen om het atheïsme er met de haren bij te slepen. Begrijpt u mij niet verkeerd, te stellen dat de communistische regimes vrijwel zonder uitzondering atheïstisch waren, is technisch geheel terecht. Maar om te stellen dat atheïsme de grondslag is voor het ‘gewone communisme’ – wat dat dan ook mag zijn in de ogen van Rob – is toch op zijn minst opmerkelijk te noemen. Het ‘gewone communisme’ kenmerkt zich namelijk bij uitstek door het bijna tot god verheffen van ‘de sterke man’ en diens daden. Voorbeelden hoef ik niet te noemen, dunkt mij. Ik onderschat mijn lezers liever niet.
Het is daarom overduidelijk dat het hier niet Rob’s uitzonderlijke communistische en anarchistische opvattingen zijn die hem nopen dergelijke onnozele uitspraken te doen, maar zijn voorliefde voor het aannemen van sprookjesachtige ‘waarheden’:
Bent u zelf christen?
Ik geloof in een samenwerking tussen verschillende religies. En ja, natuurlijk behoor ik er zelf ook tot eentje.Welke dan?
…
Want stiekem is onze ‘religieus anarchistische communist’ gewoon een gelovige die meent dat de maatschappij van onderaf georganiseerd zou moeten worden, maar die niet aan het waanbeeld kan ontsnappen dat er een liefdevolle en onnatuurlijke verklaring nodig is om ons bestaan te rechtvaardigen. En u weet, net als ik, dat deze lieden doorgaans niet overlopen van liefde voor al diegenen die ten minste deze onnozele aanname niet delen. Daarom heeft Rob ook geen enkel probleem met gelovigen van andere denominaties, maar des te meer met ongelovigen.
Ik zou Rob graag eens willen zien beargumenteren hoe zijn anarchisme te rijmen is met het bestaan en aanbidden van een hemelse dictator en hoe hij heeft kunnen concluderen dat het communisme gebaseerd is op atheïsme. Tot die tijd gaat hij in de categorie ‘Religieuze kneuzen’.
Slaoliekitsch, leuk woord. Die kon ik nog...
)
“een steekje ‘missen’…?
Toch vreemd dat mensen het woord VRIJ gebruiken bij instellingen (VU-Amsterdam)/ stromingen gebaseerd op een totalitair onvrij systeem.
@1 als een steekje los zit kan je het laten vallen. Daarna mis je het dus.
Ik vraag me daadwerkelijk af welke denklijnen deze Rob Visser bezigt om deze totaal onverenigbare denkwijzen met elkaar te verzoenen.
Ik betwijfel of ik ze kan volgen, maar toch.
Inderdaad. Beetje warhoofdig. Ik verbaas mij ook altijd weer over mensen die zich van alles hebben laten wijsmaken en ondertussen beweren dat ze de waarheid hoog in het vaandel hebben. En ik betwijfel of enig inzicht in bv. de cognitieve dissonantie theorie zou helpen. Het is niet zo gemakkelijk om te erkennen dat hetgeen je altijd geloofde niet juist was.
“Ik zou Rob graag eens willen zien beargumenteren hoe zijn anarchisme te rijmen is met het bestaan en aanbidden van een hemelse dictator… ”
Ik zal het voor hem doen;
- Alle mensen zijn gelijk en dus moet iedereen alles delen (communisme) en is niemand in staat of heeft niemand het recht te besturen(anarchisme). Want dit vereist macht en macht verondersteld ongelijkheid.
- God is geen mens, en dus gelden bovenstaande overwegingen niet. En god is (ik gok even dat zijn god dit is) almachtig en per definitie is er al sprake van een machtsverschil en dus heeft ie geen moeite zich door hem/haar/het te laten besturen/ regeren.
Dit maakt het niet minder onzinnig of onwaar, maar ik neem aan dat dit ongeveer zijn redenatie is.