Er is niet iets als goede en slechte mensen. Die kwalificatie is een typisch religieuze: simplistisch en zweverig. Je hebt gezonde mensen en geesteszieke mensen. Je hebt mensen die opgegroeid zijn in cultuur A en die zijn opgegroeid in cultuur B. Opvattingen kunnen botsen, maar wat ‘goed’ of ‘slecht’ is is puur subjectief. Ik word persoonlijk een beetje moe van het heersende idee dat er universele normen en waarden zouden zijn en dat iedereen zich hieraan moet onderwerpen. Vooral in de politiek wordt hierop aangestuurd, men meent de waarheid in pacht te hebben alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Maar iedereen heeft verschillende opvattingen. Ik vind het bijvoorbeeld afschuwelijk dat er in gezonde kinderen wordt gesneden en dat dit zelfs gefaciliteerd wordt, maar kennelijk vinden de meeste mensen dit prima: bloedoffers anno 2010 in Nederland om goden gunstig te stemmen. Primitieve rituelen die in het rijtje passen van lotusvoetjes, giraffenekken en het vernielen van melkgebitten. Zijn die mensen nou slecht? Ik bedoel, het gaat om weerloze kinderen die doodsangsten uitstaan, een pijnlijke ingreep ondergaan en voor het leven rondlopen met een behoorlijk ernstige verminking, ronduit een handicap. Sexueel en heel prive, maar het is een handicap. Uniek weefsel met diverse functies: weg. Afschuwelijk vind ik het, woest kan ik worden, maar mensen die dit doen c.q. steunen ‘slecht’ noemen? Ik hou het liever op dom of ignorant. In strijd met de universele mensenrechten.

en waarom denken gelovigen dat ik ze van t geloof af wil krijgen, doen jullie dat wel actief?

Herkenbaar!
Het feit dat je er een andere mening op na houdt is voor gelovigen vaak al een reden om te denken dat je hen van hun geloof af wilt brengen. Ik snap ook niet zo goed waarom dat is.

(amateurpsycholoog-modus) Misschien is het wel zo dat je toch, door jouw ongelovige mening te laten horen, aan hun overtuigingen ‘peutert’, en dat je ze daarmee het gevoel geeft dat je ze van het geloof af wilt brengen.
Terwijl dat eigenlijk, dus, hun eigen onderbewuste is dat roept: “hee hoor es, misschien heeft ie wel gelijk!” (/amateurpsycholoog-modus)

Enniewee, om direct antwoord op je vraag te geven: nee, ik doe dat niet actief. Maar net als jij merk ik wel dat mensen zich gauw aangevallen voelen als ik mijn mening geef over wat zij ‘God’ noemen, of ‘spiritualiteit’. Terwijl je mening geven, bij mijn weten, niks te maken heeft met actief andermans geloof ondermijnen.

“De bijbel is waar, want de bijbel is door god geschreven, en God is perfect en heeft daarom altijd gelijk, want dat staat in de bijbel.”
Je hebt een zeker niveau van intelligentie nodig om de circulaire beredenering hierin op te merken… http://www.godvoordommen.nl/2010/02/26/onderzoeken-bewijzen-het-god-is-voor-dommen/

Laat ik er dit nog aan toevoegen:
Ja, ik snap wat je bedoelt. En het is soms hinderlijk in de omgang met christenen. Dit komt mede omdat ik christelijk ben opgevoed en ik dus heb nagedacht over de consequentie van het christelijke wereldbeeld toen ik me losgeworsteld heb van die opvoeding. Veel christenen zijn niet in staat hun geloof op die manier te bekijken en hebben dit nooit gedaan. De conclusies die ik trek zijn hen dan ook onbekend.
Het is een zelfde type frustratie die ik ook voel wanneer ik mensen niet kan overtuigen van dat hun verkoudheid niet is overgegaan door het slikken van homeopathisch water.

G.

Bovendien: Ik ben het niet in alle gevallen met je openingsopmerking eens. Het hangt een beetje af van wat zijn exacte opvattingen zijn.
Laat ik het zo zeggen; Hij zei dat Jezus hem helpt goed te handelen, niet dat zijn moraal geheel bepaald wordt bepaald door de bijbel. Je kunt de stelling verdedigen dat het type christen dat iedere opdracht van zijn god (genocide, slavernij, het vermoorden van je kind, kinderen straffen voor dadan van (voor)ouders etc….) opvolgt slecht is. Maar dan moet je wel eerst vaststellen dat je met zo’n christen van doen hebt.
Het feit dat hij zegt dat Jezus hem “helpt goed te doen” zegt mij niet zo veel, het feit dat mijn vrienden me er op zouden aanspreken als ik dingen doe die niet door de beugel kunnen, helpt mij te voorkomen dat ik deze dingen probeer niet te doen. Maar het is niet de enige reden van mijn handelen. het is dus ook geen reden om mij te bestempelen als slecht mens. Het feit dat er, naast mijn eigen opvatting over moraliteit, een externe invloed is die mij ondersteund goed te handelen maakt mij geen slecht mens. Net zo min als wanneer ik er een (of drie) denkbeeldig vriendje(s) op na houd die invloed hebben op mijn gedrag.

Het heeft er allemaal mee te maken dat christen zo’n waardeloos label is, het zegt zo weinig over wat iemand die dit label op zichzelf plakt precies voor opvattingen heeft.

G.

Ach weet je, als je de beschietingen opent met: “Slecht mens dat je er bent!”…

Ten eerste was deze voorzien van een duidelijke ‘smiley’ en ten tweede paste deze in de opmerking die ik ervoor maakte waarmee ik het gelovig sujet wilde doen inzien dat zijn opmerking exact deze conclusie overliet.

Het staat in geen enkele verhouding met een weerwoord dat neerkomt op: “Omdat jij atheïst bent en ik gelovig, ben ik sowieso beter dan jij. Dus waarom zou ik van jou iets moeten aannemen, onmens?”

Nog los van het feit dat deze volgeling van de grote morele kruishanger geen enkel argument heeft om terug te schieten, maar eerder zijn andere wang zou moeten keren. ALS hij natuurlijk echt “zoveel aan jezus heeft” als hij beweert. De ironie van zijn opmerking is meervoudig en destructief voor zijn standpunt (een tweede punt waar ik hem op probeerde te wijzen).

Niet klagen over dat je subtiel gepest wordt als je iemand zelf openlijk pest.

Ik klaag niet over het pesten, komnou. Ik kan daar uitstekend tegen. Het gaat mij om de achterliggende premisse. Want ondanks dat het een onschuldig pesterijtje is, is deze natuurlijk volstrekt verwerpelijk. Dat zegt niet alleen iets over de gelovige, maar ook over wat ze nu eigenlijk stiekem denken. Over zichzelf, hun geloof, maar voornamelijk over lieden die niet geloven.

Onschuldige opmerkingen van deze aard kom je vaak tegen. Het is belangrijk om soms even verder te denken en te achterhalen wat de achterliggende gedachte is. Dan merk je vaak dat dit soort opmerkingen eigenlijk helemaal zo onschuldig niet zijn en zelfs bijzonder hypocriet en gevaarlijk. Op meerdere vlakken, overigens.

Het is niet zozeer pesten maar wel ontzettend hinderlijk.

Je eigen opmerking is er eentje om een theïst uit zijn tent te lokken. Zeker omdat 140 karakters zich er niet voor leent om het hele onderliggende moraliteitsargument uiteen te zetten.

Dus kort maar krachtig; Niet klagen over dat je subtiel gepest wordt als je iemand zelf openlijk pest.