Nou, Jihad, wat heb je precies met homo’s?
May 26th, 2010 by Erik
Jihad Alariachi (what’s in a name) laat vandaag van zich horen naar aanleiding van haar recente ontslag als presentatrice van Rhythm Against Racism middels een opiniestuk op de site wijblijvenhier. Een absolute aanrader om te lezen. Niet omdat zij er in slaagt haar gedrag en opmerkingen te verhelderen, maar omdat het – net als alle optredens van de meiden van halal overigens – uitstekend aangeeft waar het mis gaat in het denken van dergelijke ‘gematigde gelovigen’.
De titel van haar schrijven lijkt erop te wijzen dat zij ons gaat uitleggen ‘wat ze met homo’s heeft’, maar niet voordat ze een bosje verwijten heeft overhandigd aan ‘de media’, die zich wat haar betreft onrechtvaardig hebben gedragen. Ten eerste was de aangehaalde uitzending waarin zij haar ‘ongelukkige’ uitspraken deed met betrekking tot homoseksuelen al zeker vijf jaar oud, maar tevens claimt zij dat ze geen moment gevraagd is om haar mening te geven.
Jihad geeft vervolgens onmiddellijk toe dat haar optreden destijds geen toonbeeld van intelligentie was. Dat siert haar, zou je zeggen, ware het niet dat haar conclusie veel te wensen over laat en exact blootlegt waar het haar aan nadenken mankeert:
Wij hadden niet in de discussie moeten blijven hangen of het wel of niet in de Koran staat. What was I thinking! Ben ik een theoloog om die discussie met hem aan te gaan? Moet ik mij eigenlijk zorgen maken om zijn wel of niet moslim zijn? Is iemands geaardheid überhaupt relevant om ‘tolerant’ te zijn?
Waarom zou zij namelijk niet in discussie moeten gaan of het in de koran staat of niet? Is dat immers niet de basis van haar ongezonde idee dat homo’s tegen de wil van god ingaan? Die discussie was nu juist van het grootste belang! En niet, zoals Jihad ons wil doen geloven, de tolerantie die zij zou moeten tonen. Tolerantie impliceert in dit geval, wanneer je met ‘de waarheid van god’ schermt, dat je tegenstander een zonde begaat, maar dat jij niet het recht zou hebben hierover te oordelen. Homoseksualiteit, lieve Jihad, is geen kwestie van tolerantie. Het is namelijk geen keuze die een mens maakt, maar een aangeboren hoedanigheid. Net zoals jouw veronderstelde heteroseksualiteit ook geen keuze is.
Ter illustratie: Zou Jihad ook menen dat er sprake moet zijn van enige vorm van tolerantie van homoseksuelen jegens heteroseksuelen? Natuurlijk niet. Waarom deze vergelijking niet opgaat, gaat echter volledig aan haar voorbij omdat ze simpelweg niet toegerust is om de situatie te zien voor wat zij is.
Ik zal eerlijk toegeven dat ik dit onderwerp lastig vind. Het roept bij mij namelijk nog een aantal vragen op. Hoe zit dat precies met je geloof belijden en homo zijn? En als je nou als moslim homo bent, is dat een zonde? Moet je dan kiezen tussen je geloof en het praktiseren naar je geaardheid? Geen idee! Maar gelukkig hoef ik daar niet al te veel over na te denken.
Tegelijkertijd wil ik haar prijzen om haar eerlijkheid. Ik kan me voorstellen dat wanneer je gemankeerd bent door geloof, een begrip als homoseksualiteit als zonde een onoverkomelijk probleem is. Homoseksualiteit is immers net zo aangeboren als heteroseksualiteit. Maar waar het praktiseren van de laatste een geschenk van god is, is het praktiseren van de eerste een zonde. Natuurlijk is dit niet te rijmen.
Wat echter niet helpt is dat mensen die van geloofswege menen dat homoseksualiteit een probleem is, vervolgens doodleuk stellen dat ze “er niet al te veel over na hoeven te denken”. Als een ware Arjan Plaisier gooit Jihad hier een mogelijkheid om tot echte kennis te komen weg door het dilemma simpelweg onoplosbaar te verklaren. Terwijl er slechts één stap nodig is om tot een volstrekt logische verklaring te komen: Laat die onbewezen god van je weg en je zult zien dat homoseksualiteit geen enkel probleem is.
Maar het ergste is wel dat Jihad niet alleen meent dat ‘het probleem van de homoseksualiteit’ eigenlijk niet haar volledige aandacht behoeft, als wel de reden die zij daarvoor tot tweemaal toe aandraagt:
Ik heb het steeds over wat ik ‘denk’ dat de Islam daarover zegt. Ik ben geen theoloog. En ik heb het steeds over dat Islam en homoseksualiteit niet samen gaan. Maar ik heb het niet over hoe moeilijk ik het onderwerp vind. En dat ik het eigenlijk niet nodig acht het over iemands geaardheid te hebben. Dat vind ik net zo irrelevant als iemand het telkens met mij over mijn hoofddoek wil hebben.
Het is namelijk een gotspe om te beweren dat je een theoloog zou moeten zijn om hier een antwoord op te kunnen formuleren. Niet alleen is het voor theologen ook onmogelijk – ofwel is het antwoord nu precies wat Jihad kwalijk wordt genomen, maar tevens is het onbegrijpelijk dat een dame zichzelf moslima wil noemen als zij zich onderwerpt aan een god die homoseksualiteit geschapen heeft, maar zijn slachtoffers zondig noemt.
Het onderschrijven van geloofsstandpunten, Jihad, is het rechtpraten van de kromme regels van je god. Je zult moeten beseffen dat wanneer jij claimt een volgeling te zijn van allah, je verplicht bent om met een antwoord te komen op de vraag waarom jouw god homoseksualiteit geschapen heeft om vervolgens de homoseksuelen als zondig te bestempelen. Daar kun je je niet vanaf maken met “ik ben geen theoloog” of “daar denk ik maar niet verder over na”! Enige vergelijking met een hoofddoekje is daarom ook werkelijk te bizar voor woorden, tenzij er vrouwen geboren worden met zo’n lap op het hoofd.
Ik ben tegen gaybashing en heb moeite met gaygedrag in het openbaar, maar dat heb ik ook met heterogedrag in het openbaar. Elkaar aflebberen op een bushalte vind ik ongepast. Als er één ding is dat wij als De Meiden van Halal uitdragen, dan is het wel dat je het harstikke oneens met iemand mag zijn, maar dat je wel met elkaar moet samenleven. Oók dat kan in dit kikkerland.
Ondanks mijn commentaar geloof ik haar op haar woord. Dat moet ik gezegd hebben. Ik geloof haar wanneer ze zegt dat ze tegen “gaybashing” is. En ik geloof haar ook wanneer zij “heterogedrag” in het openbaar net zo storend vindt als “homogedrag” in het openbaar. Ik wil het zelfs voor haar opnemen door te stellen dat ik het met haar eens ben. Maar al deze uitingen van beschaafd gedrag maken niet goed dat Jihad niet kan inzien dat dergelijke beweringen niets afdoen aan het feit dat zij willens en wetens een god volgt die dit niet met haar eens is.
Je kunt dus wel oproepen om vooral gezellig samen te leven, maar als je je leven baseert op de koran (of de bijbel), dan kun je dit niet met goed religieus geweten doen. Dat blijkt ook wel uit het feit dat zij geen antwoord formuleert, maar simpelweg stelt dat zij niet gekwalificeerd zou zijn hier een antwoord op te geven. Ieder mens die zelfstandig zou nadenken zou namelijk onmiddellijk beweren wat ik beweer: Homoseksualiteit is geen probleem zodra je je god uit de vergelijking haalt. Zolang je niet genegen bent deze stap te nemen, zal niet alleen terecht de verdenking van homohaat boven je persoon blijven hangen, maar maak je onderdeel uit van het probleem en zorg je ervoor dat het probleem bestaansrecht houdt.
En zo gaat religie ten koste van de rechten en levens van andere mensen. Geuit door volgelingen zoals Jihad, maar het rechtvaardigen wordt overgelaten aan zelfbenoemde theologen. Het is maar net wat je persoonlijke troost je waard is.
Jihad (dzjiehèèd) zou eens naar een lekkere girl-on-girl pornootje moeten kijken. Misschien dat ze dan haar afkeer — want daar komt het keer op keer op neer — kan overwinnen. (Een volgende stap is dan natuurlijk een straight videootje, en dan kan die malle lap ook af.)
Ah, weer een mooi schoolvoorbeeld van de grote religieuze wisseltruuk. De gelovige wordt geconfronteerd met een stuk cognitieve dissonantie. De gelovige luistert gedwee, zet zijn hoge hoed op en maakt een paar magische handbewegingen om de dissonantie, pakt deze beet en stopt hem in een grote doos met allemaal sterretjes erop. Vervolgens gaat er een geheimzinnig laken over de doos en de gelovige spreekt een toverspreuk uit. Een lieftallige assistente draait de tafel met de doos een paar keer om zijn vertikale as zodat de illusie gewekt wordt dat er echt niets of niemand bij de doos kan komen. De gelovige haalt het laken van de doos en de dissonantie is verdwenen! In plaats daarvan komt er een prachtig, florerend stukje deugd te voorschijn. Het hele publiek klapt en de gelovige laat een goede indruk achter.
Mooi stuk weer, Erik. De laatste alinea’s doen me denken aan de betogen die ik (wat minder mooi natuurlijk) afsteek als mensen me vragen waarom het me stoort dat mijn dorpsgenoten, ondanks oude en nieuwe schandalen, allemaal gezellig katholiek blijven – zowel in naam als financieel.
Lijkt mij dat Lieve Jihad een hoop heeft ingeslikt wat ze eigenlijk niet lust. Haar hele stukje klinkt tussen de regels door als “In de Kast tolereer ik ze heus wel!”
Ze moet van ver komen (en vergis je niet in de memenpool van haar milieu) maar het zou me niet echt verbazen als Jihad als eerste van de hallalletjes haar hoofddoekje ooit af gaat doen.
Sterke tekst weer. Het enige lichtpuntje dat ik zie is dat dit soort dames (en heren) via een soort shocktherapie leren Nederlander te worden. Ik bedoel dan: het Verlichtingsideaal te integreren in haar denken. Eerst bespottelijke beweringen, dan zogenaamde nuanceringen, en ten slotte dondert het hele kaartenhuis (of moet ik zeggen spookhuis) van hun dogma’s in elkaar. Je ziet het ook aan die moslimvrouwen die nu in een foto-montage een haring staan te happen om maar aan te tonen hoe Hollands ze zijn. Het zijn eerste stappen op de goede weg, denk ik dan maar (in mijn meest optimistische bui)
@René,
Ben ik met je eens: een paar wilde nachten met een blind date zou haar goed doen. Kan er wat meer af en uit dan die stofdoek.
@3Maria,
Natuurlijk zowel in naam als financieel. Ik vrees dat veel van jouw dorpsgenoten aan de rand van financiële afgrond komen wanneer ze het katholiekendom vaarwel zeggen. met name de zzp’ers en andere kleine zelfstandigen.
’n Zeer toepasselijk plaatje: en dan zie ik toch liever het linkerpaar.
@9;
Rechts doet me zeer gereformeerd aan. Echt uitgehuwelijkte kinders.
@8: Dat valt dan wel weer mee. Het probleem is eerder dat de begrippen “Italiaan” en “katholiek” zo goed als samenvallen. Je moet wel erg eigenwijs en energiek zijn om je aan die cultuur te onttrekken.
@Maria: Zou de Firma Govoni durven toegeven dat ze niet geloven, als ze niet zouden geloven?
Ik krijg er altijd een beetje een wrange smaak van dat ”Ik ben heel tolerant door mijn intolerantie te verbloemen” Tegelijkertijd weet ik persoonlijk niet wat je ermee moet doen. Je kan zo persoon moeilijk dwingen om anders te denken, was het maar zo’n feest. Tegelijkertijd is het wel weer dat als er een meerderheid is dat het zelfde gedachten goed heeft als ”Heilige oorlog” dan zou ze er lang niet zo’n moeite mee hebben om minder te verbloemen wat ze van dat ”homogedrag’ vindt.
Dus wat doe je ermee?
@Theo, #6: “… leren Nederlander te worden. Ik bedoel dan: het Verlichtingsideaal te integreren in haar denken.” Verlicht zijn en Nederlander zijn is lang niet hetzelfde. Erasmus was in 1500 verlicht, Gerard Reve moest in 1966 nog voor de rechtbank komen voor … (Nou ja, vooruit dan: een ezel met hoefdoekjes om zijn getrappel niet .. en zo). Nederland is nog niet zo lang verlicht.
@13: Niets, ben ik bang. Je kunt en mag mensen niet hun mening ontzeggen, vind ik. Ik zou willen dat er vooral in de media wat vaker de vinger op de zere plek gelegd zou worden, zodat mensen in het algemeen wat meer in de gaten zouden krijgen wat nu daadwerkelijk de oorzaken en gevolgen zijn.
Ongelofelijk dat mensen er trots op zijn dat ze hun set van normen en waarden uit een boek halen dat ze niet eens begrijpen. “Als Pietje zegt dat X staat geschreven, welnu, dan is X de waarheid! Oh wacht, Jantje zegt dat er geen X staat, maar Y. Aha! Y is de waarheid!” Zoiets dus. Je kunt heerlijk winkelen temidden van alle verschillende opvattingen. Je kunt je laten inspireren tot vrijwilligerswerk waarbij je noodbehoevende mensen helpt totaan vrijwillig met een bomgordel een schoolklasje opblazen ‘voor de goede saeck’.
Religies blinken uit in 1 ding: denk vooral niet zelf na. Laat je gevoel niet spreken. Tenzij het je religieuze overtuiging verstevigt. Wie denk je wel dat je bent? Een onzichtbare man die kan toveren en iedereen tegelijk in de gaten houdt en met miljoenen mensen tegelijk kan babbelen, die is veel slimmer dan jij. En hij heeft talloze boekjes laten schrijven die op talloze manieren geinterpreteerd kunnen worden en worden. Maar een ding staat vast, hoor. Stuk voor stuk is het de absolute onverwrikbare waarheid die een overvloed aan geluk over je heen stort. Zelfs als je na je bekering nog steeds hongerig in je plaggenhut ligt te bidden naar God X, versie Y.Z. Uiteraard heeft religie helemaal niets te maken met ordinaire machtsconsolidatie van opportunisten die nogal eens graag willen genieten van aanzien en geld. En mensen die zeggen stemmen te horen en te weten dat er één groot complot bezig is zijn natuurlijk helemaal niet schizofreen. Met iedere murmelende zwerver ga je uiteraard diepzinnige discussies aan en als ie zegt dat ie God is dan accepteer je dat natuurlijk klakkeloos. Hoef je ook niet meer na te denken, de hallucinerende zwerver zegt het zelf.
Die dame is helemaal niet zo vroom en religieus. Ze speelt een typetje net als zovelen. Om zich te identificeren en uit groepsdruk. Dit soort religieuzen doet me altijd denken aan spelletjes op de basisschool. Met een groepje sprak je wel eens een fantasieverhaaltje af en speelde je een soort rollenspelletje. Andere kinderen begrepen er dan helemaal niets van, maar dat maakte zo’n spelletje des te leuker. Helaas kwam er ook wel eens pesten bij kijken. Een willekeurig kind kon zomaar van iets worden beschuldigd. Terwijl iedereen wist dat het onzin was speelde iedereen dan toch subtiel het spelletje mee. Soms ook uit pure angst om zelf buiten de groep te vallen. Religie is hetzelfde. Weinig mensen hebben persoonlijk moeite met homosexualiteit en zien ook niet in waarom het niet zou moeten mogen, maar dan komt de groep om de hoek kijken.
Religie is lagere schoolpleinpolitiek. Spelniveau van 7, 8 jarigen. Nog een beetje geloven in Sinterklaas maar niet helemaal echt zoals de kleintjes, leven in een wonderlijke wereld zonder natuurwetten en logica, en met elkaar onbegrijpelijke geheimpjes afspreken en in stand houden.
@12: anticlericalisme is in Italië tamelijk gewoon, openlijk atheïsme minder. Een firma kan het zich wel veroorloven, maar iemand die een ambtelijke of politieke carrière nastreeft al veel minder.
@13:
Jihad betekent niet “heilige oorlog”. Het betekent zoiets als grote inspanning, worsteling. Onder moslims komt het vaak voor dat kinderen (zowel jongens als meisjes) Jihad worden genoemd als er problemen waren om zwanger te worden. Er zijn (waren) ook christelijke stromingen die dit soort stichtelijke namen aan hun kinderen gaven en hardcore Spaanstalige katholieken kunnen er ook wat van (Esperanza, Concepcion).
In een andere context kan jihad als (heilige) oorlog worden gelezen, maar het is zeker niet de islamitische versie van kruistocht.
Je hoeft de zusjes Alariachi alleen maar te zien om te weten dat ze van de pot gerukt zijn. Zou je iemand die continu in Volendamse klederdracht rondliep ooit serieus nemen?
@18 Ik heb eerst ook wikipedia er over geraadpleegd, en inderdaad het betekend dat ook. Maar in de context vond ik ”heilige oorlog” net wat leuker.
De wetenschap heeft allang aangetoond dat het meeste, zo niet alles in de Bijbel symbolisch moet worden opgevat. Waarom dan nog langer “geloven” of naar de kerk gaan? Leef je leven met plezier en doe een ander geen kwaad, omdat je zelf ook niet wilt dat jou kwaad wordt gedaan (aan welke bijbelpassage doet mij dit denken? Iemand?)
Bijbellezers zijn so wie so passagelezers.
Dit doet mij eerlijk gezegd eerder denken aan de gevleugelde uitspraak van Confucius. De passage in de bijbel is letterlijk een bewerking van de gulden regel van het Confucianisme.
Ik heb van dat hele Halal maar een paar fragmenten opgevangen, maar ik denk dat gePiepel een punt heeft: die meiden maakten op mij de indruk een islamitische versie van dominee Gremdaat te zijn. Maar dan minder leuk.
‘Consuela’, ook zo’n fijne…
Pilar. Dieudonné. Gottlob.
Mijn moeder heette Capistrana. Mijn zus ook.
Ik heb in Italië eens een vrouw gezien die Circoncisa heet. Nu is dat zelfs het gros van de Italianen te gortig, maar Immaculata is bijvoorbeeld weer heel gewoon.
Natuurlijk zijn ook Jan en Piet harstikke christelijke namen.
@28: Ja, maar dat betekent in de spreektaal tenminste verder niets. De genoemde vrouwen heten daarentegen daadwerkelijk Besneden (!) en Onbevlekt, in keurig hedendaags Italiaans.
Inculata zullen ze zo gauw niet heten, denk.
@30: Ik Lul niet genoeg HTM om een smiley neer te kunnen kwakken, maar gelukkig spreek ik genoeg Italiaans om deze te waarderen.
@31 Spreek je voldoende Amerikaans om te weten wat docken is?
@32: Ik denk dat ik voor de meeste Amerikanen spreek als ik zeg dat zij dat woord niet in die betekenis kennen. Als zie ik zo’n figuur als Phelps wel het internet afstruinen om van alles te weten te komen over het vernaculair en seksueel gedrag van homoseksuelen. Voorhuid als een soort van surrogaatschaamlippen? Beetje raar, maar klinkt wel grappig.