And then we take Berlin
May 30th, 2010 by seabee
Vorig jaar kreeg Yunus M., een student van moslim signatuur, dankzij een rechterlijke uitspraak, de beschikking over een apart bidkamertje van zijn school gelegen in het Berlijnse Wedding. Tot die tijd bad deze vrome moslim namelijk een aantal maal daags op de gang tussen de lessen. Onlangs heeft een hogere Berlijnse rechtbank die uitspraak terug gedraaid. Het conflict met de school, vertegenwoordigd door directrice Brigitte Burchhardt, ving in November 2007 aan. In Maart 2008 mocht hij als tijdelijke voorziening in een aparte bidruimte zijn ding doen. Dit werd omgezet in een vaste voorziening in September 2009, waarbij de student op school, eenmaal daags, tussen de bedrijven door, mocht bidden. Een en ander in het kader van de godsdienst vrijheid. De Berlijnse gemeenteraad was het daar niet mee eens en ging in hoger beroep. Men vond dat de scheiding van kerk en staat hiermee in het geding kwam. Met de laatste uitspraak is mevrouw Burchhardt voorlopig een tevreden mens, maar deze zaak wordt vervolgd. Zo vindt men details over de nog immer onduidelijke rol van Milli Görüs in deze zaak hier. Een beknopt Nederlandstalige verslag van dit verhaal vindt men in Trouw.
Lijkt mij, ongezien, een irritant ettertje, die Yunus.
De een krijgt ongewenste bidruimte, een ander onjuiste spatieruimte.
onjuistespatieruimte, duzz.
Dat doen we als onjuiste-spatieruimte. Heerlijk, zo’n cursieve punt.
“bad aantal maal daags” is overigens een mooi a-pangram.