De laatste zin van de reactie lijkt namelijk zo uit een boek van Richard Dawkins of Sam Harris te komen: “Het impliceert dat onze vrije beschaving is overgenomen door een macht, waarin niet wetenschap en logisch denken en realiteitszin regeren, maar indoctrinatie, religieus fundamentalisme en een theocratie die regeert uit naam van achterlijkheid.” Wetenschap en logisch denken en realiteitszin, ja dat zijn precies de steekwoorden die ook Dawkins en Harris gebruiken. Indoctrinatie, fundamentalisme, theocratie – ja, ook, maar dan om religieuzen te karakteriseren.

Dit soort taalgebruik wordt door veel atheïsten gebezigd. Zoals Geert Wilders moslims minacht, zo minachten veel atheïsten gelovigen. Ook op Twitter zie je dat de intolerantie lijkt toe te nemen. Zo retweet Erik Schoorl van de weblog Godvoordommen vrolijk een tweet van Robert Geerken: “Het kan me niet bruut genoeg zijn, keep up the good work!” En ene Marco Frissen twittert als antwoord op een tweet van Schoorl over de gebedsgenezer Zijlstra: “als ik die foto’s zie hoop ik dat de bijwerkingen van die “genezing” zijn dat voortplanten nooit meer lukt.” En op een tweet van “Anarchiel” over de vraag waarom het voorpaginanieuws is dat pastoors met seksuele gevoelens worstelen, reageert Schoorl met: “dat is omdat de meesten er niet mee worstelen maar er gewoon aan toegeven. Geen misbruik is nieuws tegenwoordig.”

Dezelfde Erik Schoorl twittert: “Atheïsme is vrede”. Wat dus impliceert dat de tegenpool – religie – voor geweld staat.

Lees & discussieer verder op het blog van Taede Smedes.

via: Dick.

Tipje van Eric. Waarvoor natuurlijk dank!

Tipje van Andre, waarvoor dank!

Laten we even terugkeren naar het begin. Meneer Markus veronderstelt dat er meerdere soorten atheïsten zijn. Natuurlijk is dit waar. Er zijn immers zoveel overtuigingen (en goden) als er mensen zijn. Helaas is de scheidslijn die hij hanteert ietwat knullig gekozen. Zo knullig zelfs dat ik eigenlijk alleen maar de tweede alinea van zijn artikel hoef te citeren om aan te geven hoe armoedig zijn eigen leven wel niet moet zijn. Meneer Markus schrijft over de ‘ontroostbare atheïst’:

Deze atheïst vindt dat het leven een stuk armer en troostelozer is geworden, nu we als seculiere mensen God vaarwel hebben gezegd. Er is niemand meer die ons van ‘boven’ advies geeft in onze keuzes of ons kritisch volgt. Onze totale keuzevrijheid maakt ons niet direct gelukkiger. Het slagen van ons leven is geheel onze eigen verantwoordelijkheid en dat is ook wel een last. Er is geen God meer bij wie je kunt uithuilen of die je weer op weg helpt.

In een poging te omschrijven wat ‘de ontroostbare atheïst’ mee moet maken is dit het beste waar meneer Markus mee komt aanzetten. Een hele simpele, uitgekauwde en kinderlijke: “Als er geen god is, is het leven nutteloos”. Een redenatie die wij in de loop van onze met religie gelardeerde geschiedenis al talloze malen hebben voorbij zien komen – en evenzo vaak hebben weerlegd- maar die meneer Markus presenteert als ‘nieuw’. Zijn kritiek op de Botton, die het in essentie met hem eens is, is dat het geen soelaas zal bieden voor ‘de ontroostbare atheïst’ om religieuze rituelen te kopiëren omdat het nu juist niet draait om de rituelen, maar om datgene waar de rituelen naar verwijzen: God.

En daar sta je dan, als ‘ontroostbare atheïst’. Je zoekt troost in deze nare wereld, maar je gelooft niet dat god bestaat. Dan, zo zegt meneer Markus, heb je eigenlijk maar twee mogelijkheden. Ofwel je wordt een boze atheïst (net als die klier van een Dawkins) of je gaat gewoon geloven.

Het lijkt mij dat de ontroostbare atheïst moet kiezen. Of God bestaat niet en je accepteert, net als de boze atheïst, dat je daarom een bepaalde troost en houvast in het leven mist, die religieuze mensen wel ervaren. Maar als de ontroostbare atheïst daar niet aan wil, dan zit er weinig anders op dan te gaan geloven dat God wel bestaat.

Ja, u leest het goed. Ga gewoon geloven! Natuurlijk is dat niet makkelijk, maar als je dat niet doet moet je natuurlijk niet zeuren over het feit dat je zo’n troosteloos bestaan hebt! En meneer Markus wil dan ook niets horen over moreel besef en ethiek, want dat is alleen voorbehouden aan lieden die wel geloven dat god bestaat:

In karikaturen wordt vaak beweerd dat gelovig gedrag voortkomt uit angst voor straf van God. Maar veel vaker en veel diepgaander worden gelovigen tot ethisch gedrag gemotiveerd doordat ze menen liefde, zorg en trouw van God te ervaren. Het is een levensstijl die gebaseerd is op dankbaarheid. Dat alles valt weg als je God uit het geheel weg haalt.

Honderden tegenargumenten spoken door mijn hoofd. Net als iedere andere atheïst zou ik de beste man willen voorhouden dat troost geen troost is als deze troost niet waar blijkt te zijn. Of wat dacht u van de constatering dat het meneer Markus daar ook helemaal niet om lijkt te gaan? “Wat maakt het uit of god bestaat, ” zo lijkt hij te zeggen. “Als je gelooft, voel je je beter over dit troosteloze leven”. Stuk voor stuk tegenwerpingen waardoor meneer Markus met de staart tussen de benen de arena zou moeten verlaten – alsof de oerdomme verwijzing naar de weddenschap van Pascal al niet genoeg zou zijn om hem te diskwalificeren als geschikte gesprekspartner. Maar er is een ander, belangrijker aspect waar ik op wil wijzen. Een aspect waar meneer Markus, getuige zijn onnozele argumentatie, nog nooit bij stilgestaan heeft of simpelweg niet al te veel woorden aan vuil wil maken:

Het leven is niet troosteloos als er geen god is.

Ik geef toe, het is gedurfd dit te beweren, maar doet u voor de grap even met mij mee. Waarom zou er troost schuilen in het bestaan van een god? Het is één van de vragen die lieden als meneer Markus nooit expliciet uitleggen of beargumenteren, maar die zij altijd weer gebruiken als onbewezen premisse van hun waanzinnige claims. En dat terwijl het een veronderstelling betreft die argumenten nodig heeft. Welke troost biedt god immers? Een leven na de dood? Een afdoende verklaring voor alle ellende op de wereld? Het genoegen te ‘weten’ dat een immorele daad nooit ongestraft zal blijven en dat wie goed doet, goed ontmoet? Is het werkelijk zo dat een mens troost kan ontlenen aan het besef dat deze wereld, met al haar onrecht, gewild is door een schepper? Dat alle nare zaken op onze aarde dus klaarblijkelijk een nut dienen of een goddelijke rechtvaardiging hebben?

Bestaat er wel zoiets als troost wanneer een dierbare veel te jong overlijdt aan kanker? Is er een god die, in een persoonlijk onderhoud na je overlijden, een afdoende verklaring kan bieden voor dergelijk ‘onrecht’? Ieder mens, gelovig of niet, weet dat die god niet bestaan kan. Er is geen enkele reden waarmee god kan rechtvaardigen dat hij niet heeft ingegrepen bij de zoveelste manifestatie van onrecht, pijn en ellende in onze geschiedenis. Miljarden mensen en dieren zijn op vreselijke manieren, en dankzij de aard van ‘de schepping’, aan hun eind gekomen en meneer Markus veronderstelt dat god je een antwoord in je oor kan fluisteren waardoor je zegt: “Ohhhhh, maar nu snap ik waarom U niet heeft ingegrepen.” Erger nog. Hij veronderstelt dat u zult zeggen: “Had ik ook niet gedaan.”

Ik ben geen onmens. Ik heb ook mensen weggebracht. Ik begrijp de aandrang om, overmand door emotie, altijd weer omhoog te kijken en te hopen dat er meer is dan dit korte leven dat zo abrupt geëindigd is door een slopende ziekte. Maar meer dan een aandrang is het niet. De atheïst voelt de verantwoordelijkheid dit te beseffen. Lieden als meneer Markus parasiteren op uw verdriet en gemis en gebruiken het om hun punt te maken door u wijs te maken dat het ieder moment van uw leven een rol speelt of zou moeten spelen. Ze liegen.

Net zoals meneer Markus liegt wanneer hij stelt dat u ofwel een boze atheïst bent, ofwel een ontroostbare. Ik ben beiden en nog veel meer. Ik ben ontroostbaar omdat ik besef dat er geen troost bestaat. Mijn troost daarvoor is dat er geen troost nodig is, maar dat ik simpelweg mijn verwachtingen moet aanpassen aan de realiteit. Het is mijn fout wanneer ik iets verwacht wat deze ‘schepping’ niet kan bieden. Net zoals je een klein kind leert om ‘nee’ te accepteren, voed je jezelf op. Maar niet als het aan meneer Markus ligt: Als het niet bestaat, zo verkondigt hij, dan verzinnen we het gewoon en doen we net alsof iedereen die het niet gelooft gek is.

Ik ben ook een boze atheïst. Boos omdat lieden als meneer Markus ons en onze voorouders eeuwenlang hebben voorgehouden dat er troost zou bestaan en nu het inzicht dat zij eeuwenlang gelogen hebben misbruiken in simplistische schrijfsels in simplistische krantjes. Ik ben boos omdat zij daar eeuwenlang meer dan goed van geleefd hebben en nog immer weigeren om al die door god gewilde ellende op te lossen. Ik ben boos omdat zij ons weloverwogen eerst het probleem aangepraat hebben, en nu in ruil voor het afgeven van onze ziel ons het medicijn willen geven. Ze handelen in de geest van de god die ze vertegenwoordigen. De god die de mens ziek geschapen heeft en hen beveelt beter te worden (vrij naar Hitchens).

Ik zou een stapje verder willen gaan: Het leven is pas echt troosteloos als er wel een god is.

Ik vroeg het me eerder al af. Waarom heeft u als directeur van het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI) destijds geen aangifte deed tegen kardinaal Simonis, ooit de hoogste baas van katholiek Nederland? Al eerder bleek dat deze ‘goedheiligman’ wel degelijk afwist van seksueel misbruik binnen de katholieke kerk en er bewust voor koos om tijdens de talkshow van Pauw en Witteman de holocaust te gebruiken om zijn leugen kracht bij te zetten.

Wellicht was zijn uitspraak te vaag voor u? Misschien is het not done om iemand met de statuur als die van Simonis als voormalig leider van katholiek Nederland op zijn vingers te tikken? Of is dat hetgeen wat Geert Wilders met de Joods-Christelijke’-traditie wil duidelijk maken, een old boys network dat elkaar de hand boven het hoofd houdt? Kan het zo zijn dat u uw pijlen liever richt op kinderen zonder enig historisch besef? Vergeeft u mij. Ik vroeg het me af, in alle eerlijkheid.

Auteur: Ollie of Olaz. Lees verder op Hardkoppie.

Lees meer over dit voorval op het blog van deze dame zelf, of volg haar op twitter.

Tip van Marc!

Via: RickDecardt.

via: RickDeckardt