“Er zijn boeiende ontwikkelingen gaande. Met name in de migrantenkerken zie je dat er een bloeiend kerkelijk leven ontstaat. In Amsterdam Zuidoost bijvoorbeeld. Daar vind je in elke flat een geloofsgemeente. En wereldwijd is de christelijke kerk nog steeds groeiende.”

Het keren van de ontkerkelijkingstrend moet niet komen vanuit de politiek, maar uit de kerken zelf, vindt Rouvoet. Het baart hem, als christen, zorgen dat die trend binnen Nederlandse kerken bestaat. De oplossing ligt in het zorgen voor een bloeiend geestelijk en kerkelijk leven. Kerken moeten aantrekkelijk blijven voor jonge mensen, maar wel zorgen dat de boodschap op een eerlijke manier wordt verteld. De unieke boodschap, de verlossing door Christus, staat net zo centraal als de zorg dat mensen zich met elkaar verbonden blijven voelen. Op de vraag hoever zijn geloof gaat, antwoordt Rouvoet:

“Mijn levensvisie wordt bepaald door de zekerheid dat de wereld door God is gemaakt en dat er ook sprake zal zijn van een wederkomst en een nieuwe toekomst. [...] Ik heb nog nooit proberen uit te rekenen wanneer dat zal zijn. We zijn hier en nu geroepen om onze verantwoordelijkheid te nemen.”

De wederkomst wordt fantastisch. Er zal geen ellende en narigheid meer zijn en alle onrecht zal uit de wereld zijn. Dat leest André Rouvoet immers in zijn bijbel. Mensen kunnen niet het paradijs op aarde scheppen, maar door actieve politieke deelname kan men verantwoordelijkheid nemen. De CU-lijsttrekker zegt verder over de boodschap:

“De boodschap van de ChristenUnie is een politieke. Dat uit zich in opkomen voor zwakkeren en het eerlijk verdelen van welvaart. Dat zijn christelijke noties die wij vertalen naar politieke standpunten over het goede leven, recht en gerechtigheid. Bij onderhandelingen over een coalitie neem ik natuurlijk mijn verkiezingsprogramma mee.”

Overigens meent Rouvoet, kijkende naar het totaal van kerkgenootschappen en christelijke organisaties, dat de ChristenUnie een potentieel heeft van tussen de 10 en de 15 zetels. Hij stelt tot slot:

“Wij zullen nooit een partij van 40 zetels worden. Dat komt door het profiel dat we kiezen. Wij zullen wat dat betreft vasthouden aan de standpunten over gezinsvriendelijkheid, duurzaamheid, ontwikkelingssamenwerking, bescherming van het leven en het eerlijk delen. Dat hoort nu eenmaal bij ons.”

“Mmm, als ik de recente uitlatingen lees die CU-politici over mijn persoon deden, lijkt me eerder het omgekeerde het geval. Volgens Rouvoet was ik in het kabinet meer bezig met de CDA-belangen dan met de belangen van de coalitie. Fractievoorzitter Slob uitte kritiek op mijn kwaliteiten als teambuilder. Ik heb ook zo mijn opvattingen over CU-bewindslieden, maar zal die nooit in het openbaar naar voren brengen. In de Bijbel staat dat je een ander uitnemender moet achten dan jezelf.”

De verkiezingsdag gloort aan de einder en dus vervolgt Jan Peter dapper:

“Ik ga graag door als premier. Niet voor mezelf. [...] Maar omdat ik weet dat ik een missie heb. Met paars zal zelfbeschikking weer de boventoon voeren. De maatschappelijke ordening zal wijzigen. Religie krijgt in het publieke leven minder plaats. Daar worden we niet beter van.”

Het is niet allemaal koek en ei met die aanvallen op zijn persoon. Bij het Reformatorisch Dagblad leggen ze echter een heel ander perspectief op de historisch gegroeide CDA mythes dan het CDA zelf:

“Het valt te vrezen dat de verblijdende verkiezingsuitslagen van [de afgelopen] jaren een vertekening van de realiteit lieten zien en dat het CDA door omstandigheden een aantal Kamerzetels behaalde dat royaal boven zijn natuurlijke omvang lag. Die natuurlijke omvang van de partij ligt in onze geseculariseerde maatschappij waarschijnlijk niet hoger dan een krappe dertig zetels.

Dat is, helaas, de harde werkelijkheid. Een werkelijkheid die door Bijbelgetrouwe christenen alleen maar diep betreurd kan worden, omdat zij ons landsbestuur alleen maar verder kan afvoeren van een oriëntatie op Bijbelse waarden en normen.”

JPB beweerde ooit eens dat geloof een conditio sine qua non is om te functioneren. Nu blijkt echter dat geloof in het toekomstige functioneren van onze mythische minister president tanende is.

Eigenlijk is het opmerkelijk dat deze groep bejurkte godvertegenwoordigers met losse handjes nu juist degenen zijn die openlijk zo ageren tegen homoseksualiteit. Dat neemt niet weg dat de weigering om homoseksuelen in Den Bosch ook eens te laten sabbelen aan het lichaam van Jezus nog steeds staat als een paal.

Zelfs de politiek begon zich ermee te bemoeien, getuige de oproep van PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen om uit protest de mis te bezoeken in de Sint-Janskathedraal in Den Bosch. Een aardige geste, maar natuurlijk volslagen onbenullig en ongeloofwaardig als je als politieke partij net drie jaar serieus met een stel christenen compromissen hebt gesloten over abortus, het homohuwelijk en stamcelonderzoek.

Een van die christelijke partijen is de ChristenUnie. Die partij waarvan de tweede geestelijke leider afgelopen week nog ‘met zeer goede redenen’ besloot zich niet te branden aan de portefeuille homo-emancipatie, verbonden aan de openstaande Ministerspost van atheïst en wetenschapper Ronald Plasterk.

De fractievoorzitter van deze partij is zowaar een gewaardeerde lezer van dit weblog gebleken, gezien zijn eerdere (en jammerlijk mislukte) poging tot het leveren van intelligent commentaar. Het zal u daarom ook niet verbazen dat Arie Slob ook in zijn wekelijkse beschouwing op de website van de ChristenUnie wederom hopeloos de plank misslaat:

[...] de politiek moet buiten de kerk blijven. En de homolobby in Nederland moet zich echt afvragen of men wel op de goede weg is. Natuurlijk moet iedereen in Nederland zich veilig weten. Homodiscriminatie moet dan ook bestreden worden. Maar sinds wanneer moet iedereen in Nederland hetzelfde denken over de ethische vragen rond homoseksualiteit? Kunnen we nog met verschillen van opvatting omgaan in dit land?

“De politiek moet uit de kerk blijven, ” zo stelt Arie. Een opmerking die eens te meer aangeeft dat het principe van scheiding van kerk en staat zeer slecht begrepen wordt door christenen. Zelfs als ze ‘wat doen in de politiek’. Alsof de staat zich niet zou mogen bemoeien met overtredingen van het eerste artikel uit onze grondwet! Stem op een christen en je stemt op een bananenrepubliek, wat ik u brom.

Verder is het natuurlijk interessant dat Arie onmiddellijk de bal probeert terug te kaatsen. “Wat zijn dat voor een rottige homoseksuele mensen,” zo lijkt hij te willen zeggen, “die de mensen van geloof hun vrijheid niet gunnen een tyfushekel aan die smerige rugtoeristen te hebben?” Daar moet de “homolobby” zich eens druk om maken, in plaats van dat gesteggel over gelijke rechten voor ieder mens.

Lieve Arie, geachte meneer Slob. Zolang ‘de staat’ garant staat voor het formuleren van het recht en toeziet dat dit recht correct wordt toegepast, hebben zeloten als u geen enkele reden om te eisen dat ‘de staat’ zich niet bemoeit met discriminatoir gedrag. Of dit nu gewenst is door een oud boekje of niet, het is verboden. Dat onze staat zich teveel heeft ingelaten met uw geloofsgenoten en dientengevolge te vaak een oogje toeknijpt, geeft u niet het recht om te stellen dat zij zich verre zou moeten houden van uw misselijkmakende gedachtegoed.

Kunnen we nog omgaan met verschillen van opvatting? Natuurlijk, Arie. Net zoals de ChristenUnie geen enkel probleem heeft met mensen die bijvoorbeeld de holocaust ontkennen. Of wacht, is het dan plotseling wel toegestaan om ‘een opvatting’ te willen verbieden en te eisen dat deze niet publiekelijk geventileerd mag worden? De holocaust is een feit, zegt u? Dat is waar. De holocaust heeft wat dat betreft een status die uw god gedurende drieduizend jaar nog niet heeft weten te bereiken.

Ziehier de logica der ChristenUnie. Een verbod op het ontkennen van de holocaust is volstrekt acceptabel, maar discriminatie op basis van seksuele geaardheid uit naam van geloof, daar heeft de staat zich niet mee te bemoeien. Sterker nog; dat is een kwestie van ‘verschillende opvattingen’.

Net als het een opvatting is van Arie en de zijnen dat er sprake zou zijn van “ethische vragen rondom homoseksualiteit”. Je zou er zomaar overheen lezen, maar die vragen bestaan natuurlijk net zo min als bij heteroseksualiteit.

Ethische vragen rondom seksualiteit bestaan wel, maar die ontstaan dan weer grotendeels vanwege het ‘bah-vies gebod’ van Arie’s grote roerganger in de lucht ofwel zijn vertegenwoordigers op aarde die weigeren hosties aan homoseksuelen te geven maar ondertussen de koorknaapjes tot persoonlijk genoegen maken.

Ik zou daarom willen besluiten met een welgemeend: “de kerk moet buiten de staat blijven”. Kerk en staat op hetzelfde niveau zetten door te claimen dat beiden zich niet met elkander moeten bemoeien is namelijk volslagen onzin. Er is maar één baas en dat is onze staat. De kerk heeft deze staat te gehoorzamen. En naar wie of wat ze verder in hun vrije tijd willen luisteren mogen ze zelf weten.

Marcel, bedankt!

Henk van Rhee, de directeur van de overkoepelende stichting “Tot heil des volks”, Typeert de steun voor de motie als “arrogantie van seculiere gelovigen” en meent dat de gemeente “onder het mom van angst voor discriminatie nu zelf aan het discrimineren geslagen is”. Nu weten we natuurlijk allang dat gelovigen met een agenda zelden te betrappen zijn op een eerlijk argument, maar dat de hersenen van deze lieden dusdanig geërodeerd zijn door het dagelijks bidden mag toch werkelijk een wonder genoemd worden.

De vorm van argumenteren is namelijk werkelijk beneden alle peil. De twee ChristenUnie vrienden vergeten namelijk dat het Scharlaken Koord al eerder in opspraak gekomen is (in verschillende gemeenten), en dat zij onder de toezegging niet te zullen evangeliseren gebruik mochten maken van de subsidies teneinde prostituees, slachtoffers van zogenaamde loverboys en andere aan lager wal geraakte lieden van hulp mochten voorzien. Op het moment dat je dan toch eist van je medewerkers dat ze allemaal dezelfde geestelijke afwijking zijn toegedaan, dan ben je natuurlijk onomwonden bezig met het discrimineren van mensen en kan het niet anders dan dat het religieuze aspect een rol speelt bij het uitoefenen van het aangeboden werk.

De toch al niet al te begiftigde Fractievoorzitter van de ChristenUnie meent vervolgens dat het voorkomen van discriminatie ook discriminatie is! Vergelijk het voor het gemak even met ons strafsysteem: Wanneer de overheid een ontvoerder op zou sluiten, zo redeneert Slob, is zij net zo erg als de ontvoerder zelf. Beiden ontnemen ze namelijk een ander de vrijheid te gaan en staan waar ze willen. Volslagen nonsens, natuurlijk. Het gaat om de intentie.

En die intentie mag heel duidelijk zijn in beide gevallen. Op de website van de louche-christelijke organisatie met vooroorlogse naamgeving prijkt namelijk in de “footer” op alle pagina’s het zalvende “TOT HEIL DES VOLKS | EVANGELISATIE, HULPVERLENING EN PROFETISCH GELUID”. Waaruit we mogen opmaken dat tweederde van de bezigheden van dit religieus gespuis zich wel degelijk richt op het winnen van gekwetste zieltjes.

Want dat is natuurlijk de echte reden dat organisaties als het Scharlaken Koord de probleemgevallen opzoeken. Mensen met problemen zijn uit ervaring vele malen vatbaarder voor het woord van een bovennatuurlijke verlosser dan mensen in een villa in Aerdenhout. Dat is de reden dat ze zich als gieren op rottend vlees werpen op de vrouwelijke slachtoffers van eerder genoemde loverboys. Wat dat betreft doen de evangelischen het aanzienlijk slechter dan bijvoorbeeld de Katholieken. Die richten hun aandacht tenminste op een content, terwijl deze judeo-christelijke prutsers maar in de marge bezig blijven. Maarja, die Katholieken hebben dan ook geen subsidie (meer) nodig.

En als het nu nog een integraal onderdeel van een les maatschappijleer zou zijn, dan ben ik volledig voor. Mits deze versie van het scheppingsverhaal gevolgd wordt door alle andere versies die mensen ooit bedacht hebben om het bestaan van een blauwe bol in de ruimte en haar bewoners te verklaren. Maar Arie wil meer, want Arie heeft god aan zijn zijde.

“Alsof er geen andere theorieën en ideeën bestaan. Er zijn meer opvattingen over het begin van deze aarde dan alleen maar die ene die nu toevallig zwart op wit in de lesboeken wordt afgedrukt”

Bovenstaand citaat geeft exact de belevingswereld weer van een christen (en deze zit nog wel in het parlement). Iedere vorm van waarheidsvinding is volgens deze clown niet meer dan een toevallige voorkeur. Daarnaast meent Arie dat een theorie volstrekt uitwisselbaar is met het eerste het beste idee dat in iemands hersenpan kan komen bovendrijven –nu snap ik de rechtvaardiging van het paddoverbod ook direct. Evolutie is namelijk ook maar een theorie, toch, Arie?

Het is dat ik weet hoe de Partij van de Arbeid gepokt en gemazeld is in het draaien van de onbevallige kont, anders zou ik nu smachtend hebben uitgekeken naar het kamerdebat waarin meneer Slob en zijn religieus uitgedaagde fractiegenoten het vuur aan de schenen gelegd zou worden over de rol van hun belachelijke wereldbeeld in het bedrijven van hun politiek. Daarnaast zou ik vurig hopen dat een wetenschapper als Plasterk — die het uiteindelijk toch voor het zeggen heeft in deze, een lijn zou trekken en zich hard zou maken voor de ratio, het wetenschappelijk denken en voornamelijk; het opleidingsniveau van onze jeugd.

Maar de PvDA kennende zal deze klap in het gezicht van de beschaving aflopen met een sissertje. Iedereen heeft recht op zijn eigen denkbeelden, we moeten religie respecteren, gelovigen mogen dat op hun eigen scholen door de strotjes van kindertjes rammen, dat soort poldergeleuter.

Was er maar een uniforme seculiere partij die dit soort debatten zou uitvechten tot op de bodem. Meer dan kamervragen en loze antwoorden — Tipje voor Slob: Balkenende is een held in het bagateliseren van geloofsuitingen in het publieke domein — zal het wel niet worden.

De quote:

,,Wij staan in de lijn van Willem van Oranje en de Unie van Utrecht (1579), een document dat wel getypeerd is als het eerste mensenrechtenhandvest. Daarin weerklinkt ook het Bijbelse principe van niet door geweld en niet door kracht je doel bereiken. Ten opzichte van elkaar mag je scherp zijn in het debat. Toch moet je proberen in harmonie met elkaar te leven.”

Ik wil het hebben over de soepele, bijna onaanraakbare wijze waarop de heer Slob het voor elkaar krijgt om de beeldvorming over religie positief te maken. Alsof religie vanzelfsprekend niets dan goeds, vrede en liefde heeft gebracht. Graag wil ik daar kort mijn licht op werpen.

Een interessant detail is dat de Unie van Utrecht een reactie is op de Unie van Atrecht. De Unie van de zuidelijke gewesten die zich definitief van (wat nu Nederland heet) losmaakten vanwege de godsdienstkwestie, of het uiteindelijk gevolg van de ‘Pacificatie van Gent’. De Unie van Utrecht werd gesloten om de strijd tegen Spanje en de Katholieke kerk voort te zetten. Het legde de bundeling van krachten officieel vast.

Hoe weerklinkt in de reden van de Unie en het doel van de Unie het, volgens Arie Slob bijbelse principe van ‘niet door geweld en niet door kracht je doel bereiken’?

Een dergelijk principe staat niet in de bijbel. In tegendeel, de bijbel zaait haat en verdeeldheid. Als de boodschap van de bijbel die van Arie Slob is ben ik bang dat zo’n beetje alle christenen de boodschap hebben gemist. En ik heb ‘m dan ook gemist. Het klinkt natuurlijk heel aangenaam, de woorden die de heer Slob kiest. Maar ze slaan als een tang op een varken.

Als je de taalvaardigheid, of tijd, hebt om het document door te lezen, wat best leuk is dan treft je hier de originele tekst aan.