Probeer zelf een overzicht te krijgen van de eindeloze onthullingen uit de 250.000 ‘diplomatieke’ documenten op Guardian.co.uk of Wikileaked.

Terug naar Manning: Wat zeggen je dorpsgenoten, vrienden en familie over je als je deze heldendaad begaan hebt? “We zagen het allemaal aankomen! Hij was goddeloos, anti-nationalistisch, homofiel en een intellectueel. Hij verdient duidelijk de doodstraf.”

Neem een kijkje naar de mentaliteit van de Amerikanen uit het dorp waar Bradley Manning woonde in de video hieronder. Teken ondertussen even de petitie ter ondersteuning van Wikileaks.

Dank Pharyngula

Zie ook post: An American hero: Cecil Bothwell

Een live debat over het bestaan van God
Jan Marijnissen haalt een ammoniet uit zijn zak en legt het fossiel in de vorm van een ramshoorn voor zich op tafel: „Dit is waar wij vandaan komen. Dit is wat ik geloof.” Op zich levert deze demonstratie van een overtuiging geen argumentatie op tegen het scheppingsverhaal, net zo min als het nareizen van Darwin in 35 afleveringen dat zou kunnen doen. Maar het was wel de genadeklap in een debat in Het elfde uur (EO) van de SP-politicus met Wim Eijk, aartsbisschop van Utrecht en arts. Bron: weblogs NRC

Reli-school mag homo blijven weren
Scholen mogen homoleraren in bepaalde gevallen nog steeds weigeren. Het kabinet wil wel korte metten maken met de zogenoemde ‘enkele-feitconstructie’ in de wet, maar in de praktijk verandert er niets. De botsende waarden antidiscriminatie en vrijheid van onderwijs/godsdienst blijven allebei even belangrijk. De regering wil alleen van de formulering af, omdat die te veel verwarring veroorzaakt. „Het evenwicht tussen de verschillende grondrechten in de wet verandert daardoor niet”, aldus het ministerie van Binnenlandse Zaken dinsdag. Bron: telegraaf.nl

Wat is nu de mening van D66 over de scheiding van kerk en staat?
D66 is, wanneer het om de subsidiëring van een christelijke organisatie gaat, van mening dat religie iets is wat in de privé-sfeer moet blijven (3 mei 2007). Oh, werkelijk? Nou, soms niet. Soms, wanneer het bijvoorbeeld om het weigeren van handen schudden door islamieten gaat, is het namelijk veel te gemakkelijk om religie te verklaren tot een privékwestie (Alexander Pechtold en Annelou van Egmond, ‘Gun ieder zijn eigen overtuiging’, 22 september 2008). Welja! Voortschrijdend inzicht? Bron: dagelijksestandaard.nl

D66-voorzitter Van Engelshoven zet bijl in scheiding kerk en staat
De discussie [over de scheiding tussen kerk en staat] alsmaar voeren over de band van de islam, helpt de participatie niet. In tegendeel. Als je mensen alsmaar op het culturele en geloofsaspect aanspreekt, zullen ze zich eerder terugtrekken, omdat je ze in een hoek zet. Probeer er nou eens van weg te komen dat we [van gezichtssluiers, gescheiden inburgeren en het weigeren van handen] allemaal enorme ideologische kwesties van maken. Bron: dagelijksestandaard.nl

”Homoseksualiteit leidt tot hartproblemen”
Goed, stop even met lezen en vraag je af uit welke pijp deze constatering gezogen is.
A) Die van de wetenschap. Onderzoek dat jaren in beslag heeft genomen en waarbij duizenden actieve homo’s zijn gevolgd laat zien dat er een correlatie is tussen homoseksuele, anale sex en hartproblemen.
B) Die van de homeopathie. Holistisch onderzoek waarbij met handopleggingen en kanalisering werd afgedaald in het diepste van de fysieke mens heeft dit probleem belicht. De essentie van geraspte mierikswortel zou een genezende werking hebben.
C) Die van een imam. Het is een straf van allah net als aids. Van een flatgebouw gooien schijnt het meeste baat te hebben.
Bron: GK.nl

God mag niet op het voetbalveld
Lang leve de FIFA! Hoera, hoera, hoera. De voetbalbond Fifa wil strenger optreden tegen spelers die na een doelpunt hun geloof belijden. In het reglement staat dat spelers tijdens een wedstrijd geen religieuze, politieke of persoonlijke boodschappen mogen uitdragen. De motivaties het niet te doen zijn een beetje krom, maar het resultaat aller aardigst. Bron: SporWereld

‘De School met de Bijbel’ opgeheven
Nee, niet dé school, maar het twee maandelijkse blad dat positief schreef over orthodox christelijke onderwijs. De doelgroep waren de bij het onderwijs betrokken christelijke ouders met reformatorische, gereformeerde en protestants-christelijke signatuur.

Religieuze kloof tussen jonge en oude Amerikanen wordt groter
En dát is goed nieuws. Een kwart van de Amerikanen tussen 18 en 29 is atheïst, agnost of zonder godsdienst. Dat is nog altijd minder dan de drie kwart die wel gelovig is, maar die is langzaam aan het verdwijnen. Laten we hopen dat ’s werelds machtigste land langzaam aan atheïstische word. Bron: kerknet

Kees, uit je tekst maak ik op dat je het niet echt de moeite vond mijn lezing te bestuderen, maar dat je bij de titel bleef steken. Op basis daarvan beweer je van alles. Dat lijkt me geen goede procedure bij een bespreking, maar ja. – bron

In mijn eerste post naar aanleiding van de lezing ‘Waarom laat god lijden toe?’ heb ik ervoor gekozen voorbij te gaan aan de inhoud en enkel te kijken naar de titel. Puur en alleen omdat in de titel al een aantal aannames schuilgaan die een objectieve bespreking bemoeilijken. Daarbij heb ik mij gericht op het woord ‘god’, maar op eenzelfde manier kun je kijken naar de woorden ‘toelaten’ en ‘lijden’.

Nu ontken ik het bestaan vaen één of meerdere goden wat de invalshoek waarmee ik een dergelijke titel lees en bezie in sterke mate kleurt. Gelijk een christen vanuit zijn of haar invalshoek een eigen kleuring heeft. Neem als voorbeeld de claim ‘god bestaat’. Een korte, heldere en duidelijke claim, zou je zeggen. Ik bestrijd dat alleen daar de claim onmogelijk juist kan zijn zónder eerst te kijken naar wat er bedoeld wordt met ‘bestaat’ en ‘god’.

Antwoorden dat je ‘uitga[aat] van het bestaan van een god in de christelijke versie’ of spreekt over ‘een liefdevolle en almachtige God’ of ‘de God van het christendom’ is niet afdoende, ongeacht het onderwerp dat je aansnijdt. Dergelijke brede definities van de godhypothese gebruiken roept meer vragen op dan dat het beantwoord. Het zou wel kunnen wanneer ‘god’ niet als containerbegrip gebruikt werd maar als verwijzing naar een al empirisch bewezen ‘god’. Dit laatste is echter niet het geval.

Een lezing houden over de vraag waarom een entiteit, waarvan het bestaan niet is aangetoond en waarvan geen eenduidige definitie bestaat, op een bepaalde wijze handelt kan alleen tot een hypothetische conclusie leiden. De hierdoor ontstane theoretische impasse (de hypothetische conclusie) als gevolg van deze onware majorpremisse – het bestaan één versie van de godhypothesen – is onoverbrugbaar.

Die onoverbrugbaarheid wordt in de lezing van Dr. S. Paas niet behandeld. Nu begrijp ik de lezing dat niet als doel heeft, maar wanneer je vanuit een apologetische gedachte debatavonden organiseert dan is het uitgangspunt het bestaan en het verdedigen van een ‘god’. Het rechtvaardigt dan ook het behandelen van het uitgangspunt, opgeslagen in de vraag, ten volste.

Gisteravond maakte in de lange rij van rechtpraters – of wat zij zelf ook wel ‘apologeten’ noemen – dr. Stefan Paas zijn opwachting. Daar de beste man theoloog is had ik mij reeds voorbereid op een ongezonde portie kromme redeneringen en verdraaiingen die een snelle opfriscursus fallacies niet geheel overbodig zouden maken. Maar wat ik tegenkwam was erger dan dat.

Vooruitlopend op de avond zelf had het (christelijk betrokken) Nederlands Dagblad gister ochtend vast het artikel ‘Argumenten waarom god het lijden toelaat’ gepubliceerd. Voor wie wilde was ook al vast de gehele toespraak van dr. Stefan Paas als downloadable document toegevoegd. Ik wilde.

Zijn toespraak is doorspekt met aannames, foutieve redeneringen, vreemde conclusies en feitelijke onjuistheden. Elke pagina staat bol van de punten om aan te pakken. Omdat het mij aan de tijd ontbreekt om de vijfduizend woorden tellende brij in zijn geheel door te nemen wil ik alleen de titel van zijn toespraak bespreken.

Waarom laat god lijden toe?

Voor een vrijdenker of atheïst is de vraag zelf al de moeite van een nadere inspectie waard. Wat betekent die vraag eigenlijk? En wat wordt er met het stellen van deze vraag, het antwoord daargelaten, impliciet gesteld. En is dat wat gesteld wordt wel zo aannemelijk en juist?

De meest opvallende veronderstelde constante moet wel ‘god’ zijn. Binnen deze vraag is het ‘god’ figuur degene waarvan wordt aangenomen dat hij of zij de macht bezit tot het al dan niet toelaten of het al dan niet voorkomen van lijden. Het god figuur binnen de vraag is echter niet het uitgangspunt, het uitgangspunt is de godhypothese van de lezer van de vraag. Het eigen opgebouwde beeld van wat een god zou moeten voorstellen. Een niet onbelangrijk uitgangspunt dat niet wordt besproken.

Om de vraag stelbaar te maken dient op zijn minst besloten te worden wat nu de gekozen godhypothese is. Dat zou minimaal moeten zijn een A) autoritaire godhypothese die erg betrokken en subjectief is, B) altruïstische godhypothese die niet subjectief maar wel betrokken is, C) afstandelijke godhypothese die ver verwijdert is of D) kritische godhypothese die wel subjectief is maar niet betrokken. Paas laat de mogelijk varen en laat de broodnodige invulling van het gebruikte begrip ‘god’ onbeantwoord. Alsof hij wil zeggen dat men zijn verhaal maar moet toetsen aan de talloze eigen godhypothesen die er zijn.

Wanneer Paas zijn eerste en wat hem zelf betreft belangrijkste argument ‘gods ondoorgrondelijkheid’ bespreekt is het gemist aan die relateerbare definitie van een godhypothese direct merkbaar. Een op voorhand gemaakte keuze zou zijn ‘god’ niet zo ondoorgrondelijk hebben gemaakt.

Zijn sterkste argument verbrokkeld dan ook zodra helder wordt gemaakt wat nu eigenlijk die ‘god’ beslaat. Zodra dat beantwoord is, is de vraag waarom ook beantwoord. Wat Paas hier doet is laten zien dat apologie niet zinnig kan bestaan zonder de vraag rond de definitie van ‘god’ te hebben opgelost.

Hij verzandt net als zijn vele medeapologeten dan ook in een ellenlange filosofische verhandeling die uitgaat van een mix van zelfgekozen(menselijke maat) fragmenten uit de bijbel(NT) en van de aan zijn godhypothese toegeschreven uitingen. Hij spreekt over wat zijn godhypothese in zijn ogen doet en niet wat deze is.

Het filosofisch aantonen dat het mogelijk is bevredigd te geloven in een godhypothese die in staat is almachtig en goed te zijn en tegelijkertijd leed te laten bestaan toont niet aan dat god bestaat of dat hij lijden toe laat. Het toont slechts aan dat zonder bewijs en met voldoende welwillendheid alles recht gepraat kan worden. Ik zou willen zeggen: “kom nu eerst eens met ‘god’ op de proppen, dan praten we wel verder.”

Kees de Jong

Intelligentie heeft geen goddelijke muze nodig

Slechts 7 procent van Amerika’s topwetenschappers die tot de prestigieuze Academy of Sciences behoren, gelooft in God, terwijl 92 procent van de Amerikanen hun hart aan de Heer geven. Onwetendheid voedt geloof, en kennis maakt het moeilijker om te geloven. Onnoemelijk veel brokjes kennis maken immers een voor een het bestaan van een God minder waarschijnlijk. Men zal nooit kunnen bewijzen of God al dan niet bestaat, maar al onze kennis samen genomen toont aan dat God gewoonweg niet in de ‘context’ van dit universum past.

Om te beginnen zijn er nu heel wat verklaringen gevonden voor het voorheen onverklaarbare. Neem het ontstaan van het universum. Natuurkundigen ontdekten in het begin van de 20ste eeuw dat het mogelijk is dat iets vanuit het niets ontstaat. In laboratoria kan men zelfs deeltjes observeren die uit het niets tevoorschijn komen. Zelfs hele universa kunnen uit het niets ontstaan zonder de natuurwetten te schenden. Deze kennis werpt een nieuw licht op de duizenden jaren oude vraag over hoe het heelal ontstond: een God was niet nodig om dit heelal te scheppen.

Evenmin was hij nodig om leven te creëren. Kennis van biochemie vertelt ons dat organische moleculen zich kunnen vermenigvuldigen en evolueren, en dat zo meer dan 3,8 miljard jaar geleden leven uit een chemische soep kon worden geboren.

Volgens inzichten die thuishoren in de neurowetenschap, is er ook geen goddelijke inbreng nodig voor het creëren van een ziel. De neurologische vondsten van de laatste decennia tonen aan dat elke geestelijke ervaring een product is van de honderd miljard zenuwcellen die onder onze hersenpan knetteren, van hoop, hartstochten en herinneringen tot bijna-doodervaringen, lichaamsuittredingen (die met een geschikte hersensonde in het lab opgewekt kunnen worden) en spirituele ervaringen, die eveneens via magnetische stimulatie van het brein kunnen worden opgeroepen en beïnvloed.

Wetenschappelijke kennis toont bovendien aan dat al de verheven vermogens waarmee wij mensen ons zo graag van het dierenrijk onderscheiden het (bij)product van miljoenen jaren evolutie zijn. Vaak wordt onze moraliteit, onze zoektocht naar waarheid of ons vermogen om aan kunst te doen, aangehaald om te illustreren dat de mens speciaal is, en dat deze gaven van goddelijke inbreng zijn. Wetenschappers hebben in de laatste decennia ontdekt dat mensapen en zelfs muizen morele gevoelens hebben, en dat kunst in het dierenrijk wijdverspreid is. Walvissen zingen onderwaterduetten en nachtegalen improviseren en onthouden duizenden muziekdeuntjes.

Prieelvogels bouwen prachtige nesten die ze symmetrisch versieren met orchideeën, boomschors, bessen en slakkenhuizen, terwijl ze stokjes dopen in hun eigen kleurrijk braaksel om hun nest met verf en penseel verder te versieren. Dit zijn eenvoudige kiemen van creativiteit, die zich in de menselijke soort via seksuele en sociale selectie ontwikkelden tot een nooit eerder gezien niveau. Kennis afkomstig van de neurowetenschappen kan verklaren waarom we kunnen worden gefascineerd door moderne kunst of symmetrie.

Onze oogcellen zijn zodanig geschakeld dat we worden geboeid door contrasten, waardoor we een Mondriaan mooi kunnen vinden. Computers zijn in staat volkomen originele muziekstukken te componeren die een publiek niet kan onderscheiden van Bach. Andere kunstmatige intelligenties kunnen originele verhalen schrijven, gedichten maken of schilderijen genereren die nu wereldwijd worden tentoongesteld. Er zijn aldus geen goddelijke muzen nodig om ons creatieve inspiratie in te fluisteren.

De wetenschap toont ook aan dat een almachtige intelligentie toch niet zo almachtig en intelligent is. De schepping zit vol fouten. De bedrading van onze ogen ligt voor onze oogcellen in plaats van erachter, zodat het invallende licht wordt gehinderd en waardoor we een ‘blinde vlek’ in ons netvlies hebben. Het wonder van de geboorte is alles behalve perfect. Voor elke tien baby’s die worden geboren, werden er vijf op natuurlijke manier geaborteerd toen ze nog een net bevruchte eicel waren. Elke mens draagt vijf potentieel dodelijke mutaties in zich, om nog niet te spreken over de vele andere die onze levensduur inkorten.

Een almachtige en liefhebbende God kan ook niet verhinderen dat elk jaar meer dan tien miljoen kinderen jonger dan vijf jaar sterven en dat er gruwelijke rampen gebeuren, zoals aardbevingen en tsunami’s die honderdduizenden onschuldige mensen in één klap doden en nog miljoenen anderen in een gruwelijk verdriet storten.

Niet enkel de natuur maar ook de mens kan wreed zijn. In tegenstelling tot de theologie kan de evolutietheorie verklaren waarom de mens in staat is tot zowel enorme wreedheid als heel wat goedheid. Vaak stellen gelovigen dat de mens kan ‘kiezen’ om het goede te doen, maar wat met pedofielen die een aangeboren hersenafwijking hebben? Voor hen is de keuze goed te doen veel moeilijker.

En wat met een bestaande familie die een mutatie in een herseneiwit had die maakte dat de mannelijke familieleden enorm agressief waren (één familielid reed zijn baas omver, een andere stak iemand neer met een riek, nog een andere had zijn zus verkracht)? En wat met het laatste nieuwe neurologische onderzoek dat lijkt aan te tonen dat de vrije wil een illusie is?

De wetenschap kan het geloof in God verklaren, en waarom het zo wijdverspreid is. Mensen zijn gelovig omdat hun breinen zodanig in elkaar steken dat ze achter alles een bedoeling zoeken, van een vallend rotsblok tot het ontstaan van het heelal. Onze breinen hebben ook de neiging een ziel aan levenloze dingen toe te schrijven, van onze wagen die niet ‘wil’ starten en die we soms een stamp geven alsof ‘hij’ pijn kan voelen tot ‘moeder’ natuur die vol met goddelijke energie en intenties zit. Neem daarbij onze goedgelovigheid en ons vermogen spirituele gevoelens te ervaren wanneer we onze breinen op een lager (in plaats van een hoger) bewustzijnsniveau brengen en we krijgen geen homo sapiens (de wetende mens), maar vooral een homo fantasia.

Men kan niet bewijzen of God al dan niet bestaat, maar Zijn bestaan wordt heel onwaarschijnlijk in het licht van wetenschappelijke kennis die aantoont dat Hij niet in de context van dit heelal past. De mens is één van de miljarden soorten die ooit deze planeet bewoond hebben, en zal zoals de taalvaardige en intelligente Neanderthaler ooit uitsterven. Toch gelooft nog 90 procent van de mensheid dat het hele universum louter en alleen voor ons werd geschapen. Het contextverhaal bestaat uit enorm veel kennis en kent vele fijne nuances, en bijgevolg zal onwetendheid nog vele jaren de standaard voedingsbodem vormen voor het geloof in een opperwezen.

Bronvermelding:
Het ‘contextverhaal’ dat in dit essay aan bod komt is een concept dat Kris Verburgh in zijn laatste boek ‘Fantastisch!‘ introduceert. Het ‘contextverhaal’ toont aan dat god niet bestaat omdat Hij niet in de ‘context’ van dit heelal past. Zijn eerste boek ‘Schitterend! Over het universum’, dat hij op 17-jarige leeftijd publiceerde, werd genomineerd voor de Eureka-Wetenschapsprijs.

Algemeen wordt aangenomen dat Spinoza na de joodse ban in de ‘Latijnse school’ bij Franciscus van den Enden is gaan wonen. Van den Enden was een zeer libertijnse, uit Antwerpen afkomstige ex-Jezuïet, die een seculiere Latijnse school had aan de Singel in Amsterdam, waar de kinderen van regenten zich, soms intern wonend, voorbereidden op de universiteit. Hij leerde Spinoza Latijn, bracht hem in contact met de klassieken en andere libertijnen, maar was bovenal zijn begeesterde inspirator.

En net als Joop:

Franciscus van den Enden was een veelzijdige man, hij schreef en regisseerde o.a. Latijnse toneelstukken waarin hij zijn leerlingen liet spelen en die opgevoerd werden in de Stadsschouwburg. Mogelijk heeft Spinoza in een van die stukken meegespeeld.

Wikipedia:

In de vroege jaren zestig van de zeventiende eeuw begon Van den Enden de reputatie van een vrijgeest en atheïst te krijgen, hoewel hij zich uiterlijk als katholiek bleef gedragen.

En decennia voor Voltaire, Rousseau of Montesquieu:

In zijn ‘Vrije Politieke Stellingen’ (1665) spreekt van den Enden zich uit voor vrijheid van spreken en het algemeen recht zich te ontwikkelen. Verder werkt hij het idee van volkssoevereiniteit uit. Hij is ervan overtuigd dat het volk, door de praktijk van de democratie in volksvergaderingen en overleg, aan ervaring en inzicht zal winnen

Meer weten? ‘De radicale verlichting’ van J. Israel; wikipedia, Amsterdamse Spinoza Kring, telenetbe (aanbevolen), despinoza.nl en google maar ‘s op zijn naam.

Het betreft een lezing van die Russell Glasser de afgelopen vijfde oktober gaf als onderdeel van de ACA lecture series. Hij heeft het over de tactieken die je kunt gebruiken bij atheïstische outreach (wat is een mooi Nederlands woord hiervoor?) activiteiten. Onderwerpen zijn wanneer en waarom jezelf te laten horen, je toehoorders leren kennen, algemene regels voor hoe om te gaan met theïstische argumenten en hoe aandacht te krijgen voor je punten.

De slides die hij gebruik kun je hier ophalen.
Voor de iPod enthousiastelingen onder ons: download en neem op in iTunes.

Alleen met de toegenomen ‘bewustwording’ en ‘geestelijke openheid’ onder studenten vrees ik dat we wel héél veel recht moeten gaan trekken. Het (christelijk betrokken) Nederlands Dagblad meldt dat studerende christenen zich steeds vaker aanmelden bij een studentenvereniging. De christelijke jeugd zou er nu ‘voor willen gaan’.

De Navigators studentenvereniging, de club van ‘meer tussen hemel en tentamen’, is de afgelopen jaren sterk gegroeid aldus de landelijk coördinator van christelijke studentenvereniging Navigators. In acht jaar tijd zijn ze van zeshonderd naar maar liefs vijfentwintighonderd leden gegaan. Zij zijn wel de enige die een grote groei doormaakt, andere christelijke studentenverenigingen hebben een gelijkblijvend aantal leden of groeien slechts een beetje.

Hoe de groei van de christelijke verenigingen zich verhoudt tot de groei bij andere seculiere verenigingen vermeldt het artikel niet.

Bron: (christelijk betrokken) Nederlands Dagblad

Volgens Layng is dat beeld niet juist. Recent onderzoek, zo stelt hij, toont aan dat moraliteit kan ontstaan en bestaan in een religie vrije omgeving. Nieuw bewijs leidt naar de conclusie dat de eerste mens, lang voordat religie ten tonele kwam, gepredisponeerd was tot empathie, eerlijkheid en loyaliteit. Deze kwaliteiten worden gewoonlijk ook gevonden binnen groepen chimpansees, en het normale gedrag van zeer jonge kinderen vertoont ook deze eigenschappen.

Het verschijnen van allerlei geloven in boze geesten, heksen, verheerlijkte voorvaderen en bestraffende goden is niet de bron van moraliteit maar, eerder, een uitvloeisel daarvan. Wanneer moraliteit van religie komt, waarom is het dan normaal bij chimpansees, alle tribale volken en niet-gelovigen om empathie te voelen voor anderen, om eerlijkheid in praktijk te brengen en om loyaal te blijven aan vrienden en familie?

De wereld rond kijkend, zo concludeert Anthony, met al het door religie geïnspireerde geweld, zullen we misschien ooit eens ontdekken dat zonder religie we beter in staat zullen blijken om empathie op te brengen voor vreemden, genereus te zijn naar buitenlanders en loyaler te voelen naar medemensen ondanks onze raciale en culturele verschillen.

Het artikel van Anthony Layng is hier te lezen, sla de reacties niet over.

Kort gezegd is het niet meer dan een poging Dawkins uit te schakelen met als voorwendsel het nieuw, in Nederland, uitgekomen werk van John Cornwell en Alister McGrath. Beide felle criticasters van Dawkins. Een religieus persoon zal zich, het stuk lezende, gesterkt voelen in zijn vasthoudendheid jegens zijn geloof. In die zin is de schrijver denk ik geslaagd in zijn kwade opzet.

De schrijver K. van der Zwaag doet een overduidelijke poging Dawkins in de ogen van de lezer te demoniseren en weg te zetten als het kwaad zelve. Hij schetst hem als iemand die eigenlijk niets weet van religie, de moeite niet doet zich er in te verdiepen en die het liefst alle religieuzen van de kaart zou vergen.

Het onderschrift bij de begeleidende foto luidt:

“DAWKINS …agressief atheïst…”

Sorry hoor, meneer K. van der Zwaag, maar ik denk dat als er ergens op de aardkloot iemand rondloopt die het niet verdiend met de term agressief geassocieerd te worden dat dat Richard Dawkins is. Een zeer beleefde, welbespraakte, evenwichtige, sociaal betrokken man. Ik mag hopen dat er ooit een dag komt waarop religieuze idioten, zoals jijzelf (i, i, i, i, i), die nu grijpen naar het middelen als demoniseren, intimidatie en geweld zich gaan bedienen van de beschaafde wijze van handelen die deze Richard Dawkins ons toont. Eerder een voorbeeld voor ons allen dan ‘agressief’.

Slechts zelden zie je een auteur van een krantenartikel zo veel leunen op quote mining, insinuaties, argumenten ad hominem en foutieve voorstellingen van zaken ter onderbouwing van een stelling, zoals bij deze K. van der Zwaan het geval is, en zo weinig op een evenwichtige weergave van het onderwerp. Ik, leek op het journalistieke gebied, neem K van der Zwaan na het lezen van dit prutswerk dan ook niet meer serieus als journalist.

Een paar quotes uit zijn artikel:

De benadering van Dawkins lijkt op de antireligieuze propaganda die Sovjetkinderen in de jaren vijftig van de vorige eeuw op school kregen voorgeschoteld. – Argumentem Ad Hominem

Het zoeken naar een niet verder te herleiden verklaring ligt zelfs in de aard van het wetenschappelijk proces. Het begrip mysterie geldt zowel voor de wetenschap als voor religie. – Foute voorstelling van zaken

Het ligt juist niet in de aard van ‘het wetenschappelijk proces’ om te zoeken naar een niet verder te herleiden verklaring. Wat een onzin. Om te beginnen is zoeken een menselijke activiteit, een door de emotie van interesse gedreven zoektocht naar waarheid , reden en oorzaak. Het wetenschappelijk proces is precies dat, een proces. De opmerking klinkt dus leuk maar zegt niets.

Dawkins wil de religie vervangen door de wetenschap. „Maar moeten we ons er geen zorgen over maken dat een triomfalistische wetenschap in de vorige eeuw de bondgenoot is geworden van totalitaire systemen?”

Ik heb veel boeken van Dawkins hand gelezen maar religie vervangen door wetenschap kan ik me niet herinneren tegengekomen te zijn. Natuurlijk kan de conclusie getrokken worden dat Dawkins er geen traan om zal laten wanneer de paar overgebleven hedendaagse goden dezelfde status zou krijgen als al die duizenden inmiddels doodverklaarde goden van weleer. Dat is echter iets anders dan het actieve proces van vervanging waar K van der Zwaag hier naar verwijst. De veronderstelde ‘vervanging’ krijgt haar emotionele lading mee door de erop volgende quote.

Het is natuurlijk schandalig om tegen de foutieve opmerking van zin één zo een quote te plakken die direct appelleert aan onze emoties rond de regimes van Hitler en Stalin, waar hier naar gehint wordt. De drang om stalinisme en nazisme aan atheïsme te koppelen is welbekend onder christendomverdedigers (apologists, wie heeft het Nederlandse woord hiervoor?).

Hoezo ‘triomfalistische wetenschap’ als ‘bondgenoot’ van ‘totalitaire systemen’?

Bron van deze rommel: Reformatorisch Dagblad

Wij leven in een land der gelovigen. Nederland wordt al decennialang geregeerd door gelovigen welke zich onderdanig opstellen richting de orthodox christelijke gelovigen uit de VS. In de Nederlandse regering zijn katholieken oververtegenwoordigd en is er slechts één Atheïst aanwezig om tegenwicht te bieden. Volgens recente studies loopt het Atheïsme wereldwijd terug omdat gelovigen zeer vasthoudend zijn in de gelovige opvoeding van hun kinderen. Kinderen wordt van kleins af aan geleerd om te geloven in god, op de meeste scholen gebeurt dit via godsdienstonderwijs.

Ik ben geboren als Atheïst en lag als 14 jarige scholier al overhoop met mijn godsdienstleraar op de Rooms Katholieke school. Godsdienstles vond ik het meest nutteloze vak welke er bestond en ik was vasthoudend in mijn opvattingen dat de ‘heilige boeken’ lang geleden waren geschreven door mensen als een vorm van escapisme. Mensen hebben destijds hun fantasie gebruikt en mooie verhalen opgeschreven om met de geest de harde werkelijkheid van alledag te ontvluchten. De godsdienstleraar wilde mij op basis van deze opvattingen het tweede semester zelfs geen cijfer geven (cijfer = 0). De godsdienstleraar heeft bij een lerarenvergadering destijds een vurig pleidooi gehouden om mij te laten zitten vanwege mijn opvattingen. Omdat ik bij de serieuze vakken ruimschoots voldoende stond ben ik niet blijven zitten.

Terwijl Marcouch vind dat het godsdienstonderwijs in Nederland moet worden uitgebreid pleit ik juist voor het omgekeerde, namelijk om het godsdienstonderwijs in Nederland compleet af te schaffen. Het Nederlandse onderwijssysteem moet er op zijn gericht om onze kinderen slimmer te maken, kennisoverdracht met als doel dat de Nederlandse maatschappij hier in de toekomst voordeel van heeft.

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond dat godsdienst een negatieve invloed heeft op de intelligentie van mensen. Hoe intelligente een persoon is, des te groter is de kans dat hij/zij een Atheist is.

Geloof is een nutteloze bedrijfstak, godsdienstles is een nutteloos vak, personen die geloof prediken willen hiermee geld verdienen en hadden achteraf gezien, met de kennis van vandaag, beter een serieus vak kunnen leren.

Op mijn vorige column “Het bewijs dat god niet bestaat! (Part I)” plaatste een christelijke reaguurder een link welke voor hem van toepassing was: God zou hem zogenaamd hebben gered

Als Atheïst zie ik de dingen gewoon zoals ze zijn, het is kattengejank van de bovenste plank en na een paar minuten haak ik al af. De door Paul Washer’s ontwikkelde kwaliteiten zouden compleet nutteloos zijn in een ongelovige wereld. Ik pleit dan ook voor gratis omscholingscursussen voor imams, predikanten, pastoors en anti brainwash cursussen voor jongeren welke in het verleden door hun ouders naar godsdienststudies zijn gestuurd.