Het ‘argument van ontwerp’, zoals het ook bekend is, werd als eerste opgetekend uit de mond van William Paley in 1802 (maar werd al honderden jaren eerder gebruikt) die het goot in de vorm van de ‘analogie van de klokkenmaker’. In deze vorm gaat het ongeveer als volgt:

Wanneer wij op een strand wandelen en we vinden een uurwerk in het zand, en iemand zou ons vragen hoe dit uurwerk daar terechtgekomen is, dan kunnen wij niet anders veronderstellen dan dat zij daar achtergelaten is door een intelligent wezen. Het is vanzelfsprekend onjuist wanneer wij zouden menen dat het uurwerk vanzelf ontstaan is of daar simpelweg altijd al heeft gelegen. Het is daarom noodzakelijk te beseffen dat zij ontworpen is. Hetzelfde kunnen we zeggen over de natuur. Want zij is minstens zo complex en geordend als het uurwerk. Er moet dus, naast dat er een ontwerper bestaat van het uurwerk, een ontwerper bestaan der natuur.

Ondanks de overduidelijke problemen, zijn er nog steeds mensen die menen dat dit een bijzonder sterk argument is als het gaat om het verdedigen van hun notie dat er ‘iets meer moet zijn’. In die hoedanigheid is zij gemeengoed geworden onder alle gelovigen van allerhande pluimage, waaronder (maar niet uitsluitend) de christenen, moslims, hindoes en niet te vergeten de zogenaamde ‘ietsisten’.

Het grootste probleem van het argument is dat zij veronderstelt wat zij dient te bewijzen. In die zin is het een vorm van cirkelredenering. Op het moment dat een evident ontworpen object qua ontwerp gelijkgesteld wordt aan bijvoorbeeld een organisme, heeft men namelijk impliciet al aangenomen dat het organisme ontworpen moet zijn en dat beiden een ontwerper hebben! De vergelijking kan namelijk alleen geldig zijn als beiden inderdaad het resultaat zijn van ontwerp. In die hoedanigheid neemt de daad van de vergelijking het werk over van enige vorm van argumentatie.

Om een organisme gelijk te stellen aan een ontworpen object heeft men namelijk meer nodig dan de veronderstelde orde en complexiteit van beiden. Men dient aan te tonen wat nu de kenmerken zijn van die orde en complexiteit en waar en waarom die overeenkomen in het ontworpen object en het organisme. Het falen van dit ‘argument van ontwerp’ is te herleiden naar twee zaken:

1) Voordat men een organisme en een horloge mag vergelijken, moet men aantonen dat beiden ontworpen zijn. Het argument doet het omgekeerde.

2) De veronderstelling van gelijkwaardige orde en complexiteit in het organisme en het horloge is hetgeen dat aangetoond moet worden, terwijl het argument het impliciet stelt.

De reden dat de tweede tegenwerping van belang is, is omdat er bij het evidente ontwerp van het horloge duidelijk sprake is van een doelmatigheid die ten grondslag ligt aan de complexiteit en orde. Te veronderstellen dat het organisme volgens dezelfde analogie ontworpen is, is gelijk te stellen dat zij doelmatig ontworpen is. Deze doelmatigheid blijkt echter nergens uit en is zeker niet bewezen.

Sterker nog, sinds Darwin ongeveer 40 jaar na de formulering van Paley het ultieme tegenargument voor deze veronderstelde doelmatigheid publiceerde, is het argument uiteen gevallen en is er feitelijk geen verdedigen meer aan.

Toch gaat er, zoals ik eerder stelde, geen verjaardagsfeestje voorbij waarop het gelovige familielid denkt zijn ongelovige toehoorders te kunnen strikken met een variatie van dit, inmiddels onnozele, argument. Voor deze mensen heb ik het plaatje boven bijgevoegd met daaraan verbonden een simpele vraag:

“U ziet hier een sterk vergroot fragment van een meteoriet die van de planeet Mars afkomstig is. In het midden van deze opname valt uw oog onmiddellijk op een bijzondere vorm die in niets lijkt op wat u normaliter zou verwachten aan te treffen in een stuk steen. Zijn dit de resten van een buitenaardse bacterie of is het simpelweg vanzelf ontstaan?”

Zo evident is ontwerp dus ook weer niet en ieder die het bovenstaand beschreven ‘argument van ontwerp’ (of een variatie daarop) zonder morren het zijne of het hare maakt, heeft heel veel meer te verklaren dan ze op het eerste oog proberen.

Darwin over het oog
In zijn werk ‘On the origin of species’ refereert Darwin (hoofdstuk 6) zelf al naar de (op het eerste gezicht) wonderlijke constructie van het oog met het inmiddels wereldberoemde citaat:

To suppose that the eye, with all its inimitable contrivances for adjusting the focus to different distances, for admitting different amounts of light, and for the correction of spherical and chromatic aberration, could have been formed by natural selection, seems, I freely confess, absurd in the highest possible degree.

Creationisten over Darwin
Jarenlang was dit –u kunt zich voorstellen waarom– koren op de molen van menig creationist: Darwin zelf die in zijn eigen werk aangaf dat het een waanzinnig idee was om zijn theorie van evolutie door natuurlijke selectie te accepteren!
Ieder die het boek daadwerkelijk gelezen had wist beter. Direct in zijn volgende zin wordt namelijk duidelijk dat Darwin wel degelijk in staat was om het ontstaan van het oog (tenminste logisch) te verklaren:

Yet reason tells me, that if numerous gradations from a perfect and complex eye to one very imperfect and simple, each grade being useful to its possessor, can be shown to exist; if further, the eye does vary ever so slightly, and the variations be inherited, which is certainly the case; and if any variation or modification in the organ be ever useful to an animal under changing conditions of life, then the difficulty of believing that a perfect and complex eye could be formed by natural selection, though insuperable by our imagination, can hardly be considered real.

Een gegeven dat godzijdank inmiddels ook gemeengoed geworden is in de ‘meer ontwikkelde’ creationistische kringen, getuige het feit dat dit argument inmiddels al jaren op de lijst met ‘verboden creationistische argumenten’ staat. Jammer dat ze zelf niet helemaal snappen waarom.

Bewustzijnsverruiming dankzij Darwin
Darwins belangrijkste les is namelijk niet dat ‘mensen en apen een gemeenschappelijke voorouder hebben’ en dat wij dus niet ‘ex nihilo’ geschapen zijn door god, maar dat biologische organismen op de mens de bijna onuitwisbare indruk maken ontworpen te zijn terwijl bij nadere bestudering van een ontwerp geen enkele sprake is. Dat is (naast de consequenties voor de ontwikkeling van de biologie) het revolutionaire van de evolutietheorie. Niet alles dat ontworpen lijkt is daadwerkelijk het resultaat van een uitgedacht ontwerp door een intelligentie. Sinds Darwin begrijpen wij (op de creationisten na dan, maar ja die geloven zelfs nog in god, dus wat wil je) dat er vormen van ‘ontwerp’ zijn die geen intelligentie nodig hebben en die niet het resultaat zijn van een doelbewust proces.

De creationistische cirkelredenering
Dit levert het unieke inzicht op dat ons woord ‘ontwerp’ niet afdoende is om een proces te beschrijven waarmee ogenschijnlijk ‘ingewikkelde’ objecten die een specifiek doel lijken te dienen tot stand komen. ‘Ontwerp’ impliceert namelijk intelligentie en intelligentie impliceert bewustzijn en doelmatigheid. Het woord ‘ontwerp’ is daarmee volstrekt ongeschikt geworden wanneer men het heeft over de hoedanigheid van een complex biologisch object als het oog.

Dit is bij uitstek de cirkelredenering waarin creationisten verstrikt raken wanneer zij claimen dat er sprake is van intelligent ontwerp. Ontwerp impliceert altijd een ontwerper en dat maakt de term ‘intelligent ontwerp’ op zijn minst een pleonasme (nee, geen tautologie) en op zijn ergst een semantische discussie: Er is namelijk altijd intelligentie nodig voor het maken van een ontwerp en het gebruik van het woord ‘ontwerp’ als het gaat om biologische organismen is dus bij voorbaat een on-onderbouwde claim op het bestaan van een intelligente ontwerper.
De constatering kan niet anders zijn dan dat er sprake is van menselijk ontwerp als een door een intelligentie geleid proces met een duidelijk eindresultaat als doel en biologisch ‘ontwerp’ als het resultaat van de invloed van de omgeving op een biologisch organisme (bijvoorbeeld: natuurlijke selectie).

Equivocatie van ‘ontwerp’
“Wanneer je op het strand loopt en je vindt een uurwerk, neem je dan aan dat zoiets ingewikkelds zomaar vanzelf gedurende miljoenen jaren ontstaan is of ontworpen is door een intelligente ontwerper?”, zo begint de veelgebruikte metafoor voor het illustreren van het constateren van intelligent ontwerp die hoofdzakelijk rust op het feit dat een duidelijk door mensen ontworpen stukje techniek al bij voorbaat gelijk gesteld wordt aan een organisme (waarvan we helemaal niet weten of het ontworpen is zoals de betekenis is van het woord ‘ontwerp’, namelijk ‘menselijk ontwerp’).
Niet alleen de cirkelredenering maar ook de equivocatie van ‘menselijk ontwerp’ en ‘biologisch ontwerp’ is ons nu volstrekt duidelijk: Darwin heeft ons geleerd na te denken over onze meest fundamentele impulsen en ons handvatten gegeven waarmee we tot betekenisvolle antwoorden kunnen komen.

Ontwerp is louter en alleen intelligent. Een gegeven dat zich uit in de directe doelmatigheid van een menselijk ontwerp en de wijze waarop het tot stand komt: We bedenken, we ontwerpen een blauwdruk (én het machinepark waarmee we het ontwerp zullen produceren) en we bouwen.
Biologisch ‘ontwerp’ is geen proces dat gepaard gaat met het maken van een blauwdruk. Biologisch ontwerp en menselijk ontwerp hebben heel veel fundamentele verschillen, maar de belangrijkste is wel de wijze waarop het product ervan tot stand komt. Waar menselijk ontwerp doelbewust streeft naar een gedefinieerd eindproduct teneinde een probleem op te lossen, passen de heersende omstandigheden (natuurlijk selectie) bestaande onderdelen van een ‘biologisch ontwerp’ aan. Uit deze aanpassingen kunnen ogenschijnlijk ongerelateerde functionaliteiten elkaar opvolgen (zie: evolutie van veren, vleugels en het bacterieel flagellum. De laatste met dank aan de creationisten).

Criteria voor ontwerp
Wanneer je dus iets een ontwerp noemt omdat het ‘nogal ingewikkeld op je overkomt’ en ‘lijkt op wat wij mensen maken’, heb je direct schuldig gemaakt aan het aannemen van datgene dat je dient te bewijzen en de equivocatie van het begrip ontwerp als aanduiding voor ‘dingen die door intelligentie gemaakt zijn’. Deze constateringen zijn derhalve niet alleen fundamenteel onjuist, maar al je werk ligt nog voor je: Hoe bewijs je dat iets intelligent ontworpen is? Is complexiteit het criterium bij uitstek om het oordeel ‘ontwerp’ (en derhalve ontwerper) op te baseren? Wat kan ‘het ontwerp’ van een organisme ons leren over de intelligentie van zijn veronderstelde ontwerper?

Volgende week meer in deel 2, wanneer we het veronderstelde ontwerp van onder andere het menselijke oog onder de loep gaan nemen. In de tussentijd laat ik u diep verontrust achter met de opdracht een beter woord dan ‘ontwerpen’ te verzinnen voor het proces dat verantwoordelijk is voor ‘een voorlopig eindproduct dat ogenschijnlijk veel gemeen heeft met menselijk ontwerp en dat het resultaat is van een niet-doelbewust proces dat bestaat bij gratie van de wisselwerking tussen een organisme en zijn omgeving, waaronder andere organismen’.

Good Luck!

with a catch…

Bedankt voor de tip Jan!

Anaximander

Anaximander is het tweede voorbeeld van de zogenaamde “Milesische school”. Hij leefde in de zesde eeuw voor christus, maar ook van hem weet men niet precies wanneer. Volgens Anaximander kwam niet alles uit water, maar uit een oersubstantie (“Apeiron”), waar alle andere stoffen, inclusief water, uit voortkwamen. De verschillende stoffen konden wel in elkaar overgaan, maar de oersubstantie als zodanig komt niet meer voor. Ook was hij er van overtuigd, dat onze wereld niet de enige was. En hij geloofde in een soort kringloop van alle dingen. Een opmerking van hem, die bewaard is gebleven, luidt:

….En de bron van het ontstaan van het zijnde is noodzakelijkerwijs tevens dat, waarin het bij zijn ondergang uiteenvalt….

Anaximander ging ervan uit, dat er in de natuur bepaalde wetmatigheden waren, die alles in evenwicht hielden en waar de goden, als ze al bestonden, ook aan onderworpen waren. Hiermee gaf hij een typisch voorbeeld van de griekse voorkeur voor evenwicht en harmonie. Anaximander was dus geheel en al in de traditie van de milesische school op zoek naar rationele, je zou bijna zeggen “natuurkundige”, in plaats van godsdienstige verklaringen. Het volgende is daar ook een goed voorbeeld van:

De werelden waren volgens hem niet geschapen door één of meerdere goden, maar hadden zich langzaam ontwikkeld. Levende wezens waren in de zeëen ontstaan en naar de oppervlakte gekomen. Alle op het land levende wezens stamde van die wezens in de zeëen af. Ook de mens had zich ontwikkeld uit een ander diersoort. Dit laatste, omdat kinderen dermate lang afhankelijk bleven van hun ouders, dat ze zich, vergeleken met andere diersoorten, in hun huidige vorm niet lang zouden handhaven.
Deze wijsgeer had nog nooit van Darwin gehoord. En toch verzon hij iets dergelijks in een periode, die doordrenkt was met religie.

Literatuur:

Burnet: “Early Greek Philosophy”
Cornford: “From Religion to Philosophy”
Darwin: “The Origin of Species”
Diogenes Laertius: “Leven en Leer van beroemde Filosofen”
Palmer: “A History of the Modern World”
Rostoftseff: “History of the Anciënt World”
Russell: “Geschiedenis der Westerse Filosofie”

Pythagoras

Hij leefde ook in de zesde eeuw; waarschijnlijk wat later dan Anaximander.
Pythagoras was typisch een “relatieve atheïst”: Hij was enerzijds zeer gelovig: hij geloofde in zielsverhuizing en hij stichtte zelfs een religieuze orde. Anderzijds was hij een zeer rationeel denkend mens; steeds, helemaal in de griekse denk-traditie, op zoek naar logische in plaats van godsdienstige verklaringen. Reinheid van de ziel kon volgens hem alleen maar gevonden worden door kennis van getallen en vooral getalsverhoudingen. Je zou kunnen zeggen: “Wiskunde voor de ziel”.

Op het gebied van de wiskunde is Pythagoras zonder meer een genie te noemen. Eén van zijn grootste ontdekkingen was, dat de som van de kwadraten van de rechthoekszijden van een rechthoekige driehoek gelijk is aan het kwadraat van de hypotenusa. De zogenaamde “stelling van Pythagoras”. Onder meer hiermee baande hij een weg voor de wiskunde van Euklides. (Struik)

Parmenides wordt door Cornford ” de uitvinder van de logica” genoemd en zou daarom een “spruit van het pythagorisme” zijn. En ook Plato zou enorm beinvloed zijn door Pythagoras. Russel stelt, dat niemand een zo grote invloed op het denken heeft gehad als hij. Wiskundige kennis, kreeg je volgens hem door te denken en zuiver te redeneren. En niet door zintuigelijke waarneming. De griek stond wantrouwend tegenover de informatie, die de zintuigen aan de mens geeft.

Als de waarnemingen, die je met je ogen en oren deed, niet klopte met bijvoorbeeld de wiskunde, dan waren de waarnemingen fout en niet de logische, wiskundige overwegingen:Een cirkel is een helder te definiëren object. Namelijk alle punten, die dezelfde afstand hebben tot één punt. Toch kun je er alleen maar één bedènken. Een zuivere cirkel máken is onmogelijk, want hij zou oneindig dun zijn -namelijk de “dikte” van één punt. Dus zou hij onzichtbaar zijn. Toch bestaan ze; maar alleen in ieders gedachte. Er is dus de gewone alledaagse werkelijkheid, maar ook één, die alleen maar in je hoofd bestaat. Later zullen we zien, dat Pythagoras met dit idee een voorzet gaf voor de ideëenleer van Plato (eigenlijk Socrates).

Verder beweerde hij, dat alle dingen getallen zijn. Als je weet, dat de kwantum-theorie er op neer komt, dat alle eigenschappen van alle vormen van massa en energie uiteindelijk te herleiden zijn op de getalsverhoudingen van de elementaire deeltjes, waaruit ze zijn opgebouwd, dan weet je ook, dat Pythagoras de kwantum theorie, die ongeveer 2500 jaar later zou komen, min of meer voorvoelde; “kwantiteit is kwaliteit”. Hij vatte de wereld op als bestaande uit moleculen, die weer uit atomen bestonden. En die bestonden weer uit hun onderdelen, die alleen maar in verschillende vorm gerangschikt zouden zijn.

Laten we dit laatste eens toetsen aan onze huidige kennis van de theoretische natuurkunde: Moleculen bestaan inderdaad uit atomen; die atomen betaan voor het grootste deel uit protonen en neutronen. En die bestaan weer voornamelijk uit kwarks. Van deze laatste zijn er zes: Down, Up, Strange, Charm, Bottom en Top; meer smaken zijn er niet. Protonen bijvoorbeeld bestaan uit twee Up kwarks en één Down kwark. Neutronen bestaan uit twee Down kwarks en één Up kwark (‘t Hooft, Veltman).

Pythagoras heeft dus in verbazingwekkend vergaand opzicht gelijk, betreffende zijn uitspraken over de opbouw van de materie enerzijds en de rol van getallen dan wel getalsverhoudingen anderszijds. Hij voelde reeds in de zesde eeuw voor christus aan, dat het kwantitatieve als zodanig bepalend is, voor hoe ons heelal, de natuur, zich gedraagt. Deze “oude griek” voelde haarfijn aan, dat met name bij de stoffelijke materie “alles gekwantifiseert is”. Op de kwantum-theorie, dus in hoeverre Pythagoras gelijk had en waarom dat met Atheïsme te maken heeft, komen we later terug.

Literatuur:

Bailey: “The Greek Atomists and Epicurus”
Cornford: “From Religion to Philosophy”
Diogenes Laertius: “Leven en leer van beroemde filosofen”
Fresco: “Socrates”
‘t Hooft: “De Bouwstenen van de Schepping”
Palmer: “A History of the Modern World”
Plato: “De Staat”; “Apologie”; “Theaetetus”; “Phaedrus”; “De Sofist”, “Parmenides”
Russell: “Geschiedenis der Westerse Filosofie”
Struik: “Geschiedenis van de Wiskunde”
Veltman: “Feiten en Mysteries in de Deeltjesfysica”

—————————
Uit: “….God Bestaat Niet….”
door Frans van Dongen
te verschijnen bij de Papieren Tijger, begin 2010

What has Charles Darwin done for you? Do you feel better or worse for the news that a gibbon is your close cousin?

Zo begint een artikel van Bryan Appleyard (wellicht geschreven naar aanleiding van het feit dat 2009 Darwinjaar is) in The Sunday Times met de veelzeggende titel: For God’s sake, have Charles Darwin’s theories made any difference to our lives?. Het is een abominabel slecht artikel met de gebruikelijke misvattingen (mensen stammen af van apen (‘monkeys’)) en beschuldigingen (zonder Darwin geen holocaust), waarvan de conclusie is dat Darwin voor de hedendaagse mens (een enkele wetenschapper daargelaten) nog nauwelijks betekenis heeft.

Darwinism remains only a small part of the popular imagination. “Evolution” and “survival of the fittest” are embedded in the language, but they pale into insignificance next to the legacy of Freud – now no longer regarded as a scientist at all – whose ideas persist in popular uses of words such as “anal”, “ego” and “sublimation”. Yet Freud is seen to be about sex and relationships; Darwin is all about bigger but remoter things. His place in teenspeak, the argot of all ages, is minimal.

Wat bezielt mij in vredesnaam om de lezers van deze blog te attenderen op een waardeloos artikel, uitgebraakt door een auteur die niet gehinderd werd door enige kennis van zaken? Nou, dat is de reactie van PZ Myers (auteur van de blog Pharyngula, bioloog and professor aan de Universiteit van Minnesota, Morris), getiteld For God’s sake, have Bryan Appleyard’s articles made any difference to our lives?

Doe jezelf een lol, en neem even de tijd om eerst het broddelwerkje van Bryan Appleyard te lezen, en lees daarna de briljante reactie van PZ Myers.

Een klein citaat uit het stuk van Myers kan ik niet nalaten:

Here’s a challenge for you. Search the text of Mein Kampf for any occurrence of the name “Haeckel”. You won’t find it. Try “Darwin” — oops, no luck. Now try “God”. Bingo!

PZ rules!

Ze hebben daar ook een echte “misvatverslaggever”:

In het nieuws worden vaak ongegronde uitspraken gedaan over onze oorsprong. Daarom is er behoefte aan een ‘misvatverslaggever’.
Want sinds de schepping van de wereld zijn de onzichtbare dingen van God, Zijn eeuwige kracht en Zijn goddelijkheid, duidelijk zichtbaar, ze worden begrepen door de dingen die gemaakt zijn, zodat zij (mensen) geen excuus hebben.
(Romeinen 1:20)

Haleluja!

Een mooi voorbeeld van de erudiete diepgang van hun misvatverslaggever is het artikel dat zij op 18 december 2008 op hun site plaatsten:

Dino’s: één grote nepperij?
Geplaatst: 18 december 2008

Worden we voor de gek gehouden met de dino’s? “Dino’s zijn één grote HOAX.” Dat is de interpretatie die GEENSTIJL.nl geeft van een artikel in het Reformatorisch Dagblad. Het gaat om een recent in het Nederlands vertaald jeugdboek van Dr. Duane T. Gish: “Wat weten we van dinosaurussen?”.
Geenstijl slaat een tamelijk cynische toon aan, wat niet zo vreemd is natuurlijk, want dat is hun ‘stijl’. Ze schijnen echter bewust dingen verkeerd te willen interpreteren. Misschien om het extra belachelijk te laten klinken? Bijvoorbeeld: “Deze Amerikaanse *kuch* wetenschapper…” Dr. Gish is inderdaad een wetenschapper, maar als hij twijfelt aan het uitsterven van de dino’s is hij ineens niet meer zo betrouwbaar? Er zijn meer wetenschappers die menen dat dino’s nog steeds niet helemaal uitgestorven zijn. En “…hoe paleontologen de wereld bedriegen met hun sprookjes over dino’s.” Dat heeft Gish niet beweerd. Hij twijfelt geen moment over de feiten omtrent dino’s, maar zet zijn vraagtekens bij het vermeende tijdstip van het uitsterven van deze beesten. “Want de reuzenhagedissen waren in werkelijkheid natuurlijk draken.” Dit is niet zo vreemd, aangezien het woord ‘dinosaurus’ pas in 1842 is bedacht door Sir Richard Owen. Als iemand voor die tijd een dinosaurus had moeten beschrijven, zou het woord ‘draak’ zeer toepasselijk geweest zijn. Gish gelooft dat mensen inderdaad dino’s hebben gezien en ze beschreven als ‘draken’. Geenstijl: “Gish doet bovendien een boekje open over hoe wetenschappers dateringen vervalsen.” Natuurlijk beweert Gish dat niet. Waar het om gaat is dat de uitkomsten van dateringen sterk afhankelijk zijn van de aannames over het constant zijn van de vervalsnelheid, de beginhoeveelheid van de radioactieve stoffen en dergelijke. Het is geen moedwillige vervalsing, maar het gevolg van verkeerde afspraken over de aannames. Geenstijl geeft in ieder geval nog wel een link naar de site waar je het boek kunt bestellen

Opmerkelijk is ook de hoeveelheid reacties die het stukje oproept. Grappig, maar soms ook schokkend om te lezen. Iemand die ‘godsdienstfreaks’ dood wenst en andere vormen van verbaal geweld. En waarom? Op grond van deze verkeerde representatie van creationisten en overduidelijke misverstanden? Is dit wat er leeft onder het Nederlandse volk? Als je bij het lezen van deze reacties nog niet inziet dat er een ‘misvatverslaggever’ nodig is, dan kan ik je niet meer helpen. Dit soort geslepen journalistiek brengt veel verwarring onder het volk. Probeer de dingen die Gish beweert eens met een open houding te lezen (zie ook op deze site: “Zijn dinosauriërs ‘prehistorische’ beesten?”). En als je iets niet snapt of als je vragen hebt, stuur dan gewoon eens een mailtje. Een misverstand ontstaat maar al te makkelijk en een eenvoudige vraag, gevolgd door een eerlijk antwoord kan dit misverstand helemaal uit de weg helpen. Wie durft er nog vragen te stellen? Of zijn we allemaal zo vastgeroest in onze vooronderstellingen en vooroordelen?

Reageren? Mail ons: sezfb1@gmail.com

Langer dan 12 seconden op deze website rondsnuffelen is jereinste zelfkastijding.

Gisteren heb ik een mailtje gestuurd naar hun redactie. En vandaag heb ik al een reactie gekregen van André van Gelder (zie afbeelding).

Hier is het antwoord dat ik mocht ontvangen:

Beste Andries,

Bedankt voor je reactie en interesse in mijn site. Het is goed om te lezen hoe er door mijn lezers gedacht wordt over de zaken die ik beweer op mijn site. Het helpt mij om de dingen misschien beter of anders te formuleren.
Ik hoop dat ik iets van de ‘verbazing’ kan wegnemen.

Dat mijn website vol staat met onjuistheden valt te bezien. Het begrip ‘vol staan met onjuistheden’ klinkt meer als een dooddoener van iemand die het er niet mee eens is dan een feitelijke observatie.

verwijst geregeld naar de Bijbel, althans delen van de Bijbel. Echter, veel van uw beweringen zijn echter al weerlegt.

Zoals…

U kunt hierbij bijvoorbeeld, een vroom katholiek, dr. Kenneth Miller over raadplegen. Op youtube zijn verschijdende video’s te bekijken waarin hij uw beweringen tot gort reduceert.

Kent hij mij dan? Overigens ‘tot gort reduceren’ is wel een beetje minachtende term. Zijn jouw gevoelens hierover zo sterk?

Ik vind het heel vervelend dat u het Christelijke geloof, of gelovigen, reduceert tot simpele mensen.

Niet bewust. Als ik bij jou die indruk wek vind ik dat jammer. Ik zie gelovigen zeker niet als simpele mensen, hoewel er vast wel simpele mensen tussen zullen zitten. Gelovigen zijn ook maar gewoon mensen, dus…

Dat wat u beweert op uw website wordt door de moderne wetenschap, met overtuigend bewijs, ter zijde gelegd.

Welk bewijs?

Mijn vraag aan u: kunt u daadwerkelijk, en onomstotelijk aantonen dat onze lieve Heer de wereld heeft geschapen, zoals u in uw website verkondigt?

Nee, en dat beweer ik ook nergens. Ik beweer alleen maar dat een Bijbels geörienteerd wereldbeeld beter overeenstemt met de feiten dan een evolutionistisch / materialistisch wereldbeeld.

Het vervelende is echter dat al uw statements ontkracht zijn door de wetenschap.

Nu zijn we van ‘veel’ naar ‘al’ gegaan, wat is het nu?

Zo heb ik dhr. Cees Dekker gevolgd, en zelfs hij zegt dat hij een theologisch evolutionist is. Kan het niet zijn dat de Bijbel in deze figuurlijk gevolgd zou moeten worden?

Naar mijn mening niet. Ik denk er anders over dan Cees. Ik zie geen reden om de Bijbel in deze figuurlijk te nemen.

Een lijdraad tussen mens en God?

Dat wel, maar niet waar het de geschiedenis op zich betreft.

En niet een wel is nietes spelletje van ‘hier staat het’ en dus ‘ zo moet het gelezen worden’?

Wat er staat is gewoon te lezen zoals het is. Dat mensen daar soms iets anders van proberen te maken hoef ik niet te verantwoorden.

Ik zie uw antwoord met belangstelling tegemoet.

Graag gedaan.

Met vriendelijke groeten,

André van Gelder
Eindredacteur Wetenschap van Meesterschap

http://www.schepperenzoon.nl

Ongelofelijk!

Megagroot tot microklein er moet wel een Ontwerper zijn!

De site heeft twee hoofddoelen:

1. Laten zien dat we een Schepper hebben en
2. Laten zien dat wij (de mens) Zijn ‘Zoon’ en erfgenaam mogen zijn.

Verder stellen zij:

De Bijbel is betrouwbaar
Op veel scholen worden de kinderen opgezadeld met verouderde evolutiedenkbeelden en er wordt meestal geen goed alternatief geboden. De Bijbel wordt vaak genegeerd, weggehoond en soms zelfs publiekelijk belachelijk gemaakt. Op deze manier wordt maar al te vaak het geloof, dat de ouders hun kinderen zo liefdevol hebben bijgebracht, aan het wankelen gebracht. En dat is helemaal niet nodig.

Natuurlijk wil ik mijn vrije geest laten laven aan de erudiete uiteenzettingen. Na een halfuurtje grasduinen in het pretpark van het paradijs ben ik tot de volgende conclusies gekomen:

Allerlei Bijbelteksten worden aangehaald om hun ongelijk kracht bij te zetten. Niet geschroomd wordt Bijbelteksten als wetenschappelijk, en nog erger, als verantwoord neer te zetten. Dit is het zelfde boek dat stelt dat vleermuizen vogels zijn, dat de zon om de aarde draait en dat de eenhoorn bestaat. Maar voor godsdienstwaanzinnige gelden er blijkbaar andere regels: het negende gebod (Gij zult geen valse gelofte tegen uw naaste uitspreken) wordt hier nog vaker vertrapt dan druiven in een wijnmakerij.

De site staat bomvol met artikelen die de meest onbetrouwbare en leugenachtige beweringen staaft aan volkomen onbewijs en verdraaiingen. Verschillende wetenschappers hebben deze onzin allang naar het rijk der fabelen verwezen, wat overigens een betere omschrijving is van deze rotte plek op het internet.

Het gezamelijke IQ van de leden van de redactie kan nauwelijks groter zijn dan de schoenmaat van een dwerg. Blijkbaar hebben dorpsgekken in een door inteelt geteisterd dorp op de Veluwe behoefte aan een dagbesteding. De hoogmoed (een van de zeven hoofdzonden) van dit stelletje onverlaten kan niet beter geïllustreerd worden door dat zij tekenen met God en Jezus onder een contract dat je met hen kan afsluiten.

Nadat ik terug kwam van het sanitair (mijn maag was overstuur geraakt van al deze walgelijkheden en bovendien vind ik het geluid van mijn eigen gezeik toch beter klinken), besloot ik nog een laatste blik te werpen op deze site. De site heeft een “lariedetector”; een grotere gotspe is nauwelijks denkbaar.

Maar in de natte scheet van vanavond die gelaten werd door god-adept ‘Andries Knevel’ en de naam ‘Het Elfde Uur’ draagt, was het moeilijk vertoeven voor Bas. Niet in de laatste plaats omdat hij geflankeerd werd door twee enorme onbenullen — toegegeven, de ene erger dan de ander. De ene, Tom Zoutewelle, meent dat het ontwerp van zijn god in de natuur te bewijzen valt én derhalve ook dat het niet stiekem een andere god is geweest, doch wil dit laatste niet toegeven. De andere, Cees Dekker, behoeft geen inleiding en daarom ga ik liever direct verder met het deconstrueren van het argument van deze filosoof van de koude grond.

Want het leek wel alsof Cees, zoals gebruikelijk, weer kon rekenen op extra aandacht van ‘onpartijdig presentator’ Andries Knevel (die nare evolutionisten toch!). Zo kreeg Cees voluit de kans om te praten over het filosofische aspect van zijn mengelmoes van evolutie en christendom, zonder dat het spreekwoordelijke mes hem aan de keel gezet werd. Zo stond het Cees vrij om –ononderbroken door hysterisch gelach– te vertellen dat hij geloofde dat god simpelweg ‘het evolutieproces gestuurd’ had. ‘Theïstische evolutie’ noemt Cees dat. Kompleet van de pot gerukte onzin, noem ik dat.

Die lieve, slimme, schattige Bas probeerde het nog wel door heel netjes te vertellen dat het koppelen van god aan een afschuwelijk proces als evolutie niet meer opleverde dan een ‘bijzonder kleine god’. Een god die niet almachtig en goed genoemd kan worden. Een god die niet direct de mens geschapen heeft. Maar Andries noch Cees waagden zich er aan. Zo vond Andries het vele malen interessanter om Cees het vuur aan de schenen te leggen door hem vragend te verwijten bijna een atheïst te zijn geworden en had de afgevaardigde creationist meer aandacht voor zijn eigen schoenveters. Maar wat wil je eigenlijk ook anders met zo’n verhaal?

Toch kan ik niet anders dan constateren dat Bas het heeft laten liggen door zijn vraag te vergokken aan een uitgekauwd onderwerp als ‘intelligent design in de biologieles’. Niet alleen leuterde Cees er christelijk-kunstig omheen door evolutie plots ook als methode voor bekering tot atheïsme te poneren, maar tevens kreeg onze ‘theïstisch evolutionist’ hiermee natuurlijk de wind in de zeilen omdat de onhoudbare kneuterigheid van zijn eigen standpunt hiermee niet aan de kaak gesteld werd!

Niemand wees Cees op het probleem van soortdefinitie toen hij toegaf dat de mens en de aap een gemeenschappelijke voorouder bezaten. Want waar de ‘evolutionist’ simpelweg kan wijzen op de temporele voordelen en nadelen van het definiëren van een soort, levert het Cees en zijn god natuurlijk enorme problemen op wanneer zij beweren dat de mens bijzonder is in zijn capaciteit tot abstract denken en het belijden van een of andere religie. Met andere woorden: Wat is de minimale genetische samenstelling van een primaat opdat die toegelaten wordt tot de hemel van Cees’ god?

En hoe kan Cees volhouden dat zijn god liefdevol is wanneer deze gebruik gemaakt heeft van een proces van natuurlijke selectie om tot zijn teer beminde schepping te komen? Waarom evolueren wij nog steeds? Is god inherent ontevreden met ons en zo ja: Waarom past hij dat niet even aan dan? Waarom heeft god ziekten geschapen en hoe zit dat met de zondeval? Waarom heeft Cees’ god überhaupt voor deze bizarre omweg gekozen? En waarom plots dat bloedoffer van zijn ‘zoon’? Afin, het aantal vragen is werkelijk eindeloos, met dank aan de bijbel.

De manier waarop Cees zijn god koppelt aan de huidige stand van de wetenschap is niet nieuw. Het is de laatste toevlucht van mensen die beseffen dat het laatste uur geslagen heeft voor hun overtuiging als ze niet met de feiten meegaan. Een gelukkige bijkomstigheid is dat deze mensen door vrijwel geen enkele partij serieus genomen worden. En daar had Bas best wat meer nadruk op mogen leggen.

Wat had ik Bas graag zien roepen: “Toe nou Cees, jouw god is niets meer dan een narcistische wetenschapper! Een onbenul die enorme kennis combineert met een zelfkwelling waar Tantalus een puntje aan zou kunnen zuigen! Vanwaar toch die omwegen, Cees? Als ik een parallel mag trekken: Jouw god, Cees, jouw god lijkt een beetje op een zeer begenadigd schaker die zich een blinddoek voorbindt teneinde het schaakspel wat uitdagender te maken. Waarom toch die omweg met dood en verderf als hij het ook in één keer had kunnen doen?” Maar misschien is Bas daar wel te netjes voor.

Jammer.

Ook ik heb een mening over Darwin en de evolutietheorie. Ik denk dat de evolutietheorie onze wereld beter verklaard dan enig gebedsboek. Deze theorie wordt geschraagd door talloze bewijzen. Ik denk dat wij onze kinderen de laatste stand van wetenschap moeten doorgeven, zodat ook zij de wereld op hun beurt kunnen verbeteren. Onze jeugd onthouden van wetenschap, om het even voor welke redenen, is een misdaad jegens hen.

Vanwege de niet aflatende propaganda om de evolutietheorie uit de klaslokalen te krijgen, worden wetenschappers gedwongen tijd te steken in het ontzenuwen van de meest idiote theorieën (zie ook het stuk van René hieronder). Doen wetenschappers dit niet, dan wordt de kans vergroot dat de evolutietheorie uit de schoolbanken verdwijnt en dat financiële fondsen voor verder onderzoek opdroogt.

Ik heb een site gevonden, naar eigen zeggen van de maker(s) gebaseerd op Harun Yahya, waarin Darwin en evolutietheorie wordt gelinkt met het Nazisme.

WAARSCHUWING: de site begint met het gebrul van ene A. Hitler.

De site: darwinistdictarship

Dit is de meest schokkende site omtrent Darwin en evolutietheorie die ik heb kunnen vinden. Weet iemand een nog schokkender site?

Een in Libanees leisteen gevonden fossiel haalt de waarschijnlijkheid dat de creationisten en ID-ers ooit nog gelijk gaan krijgen weer een mooi stuk verder onderuit, als het nog stond dan. Het gaat hier om een slang, met met twee poten. Wetenschappers hebben maar een handje vol aan fossielen die het evolutionaire verhaal vertellen van de moderne slang. Deze nieuwe vondst vormt daarin een onmiskenbaar belangrijk onderdeel.

Onderzoekers aan het European Light Source (ESRF) in Grenoble Frankrijk hebben met gebruikmaking van röntgen straling bevestigd dat het dier in het leisteen, waarvan al één poot zichtbaar was, nóg een poot had net onder de oppervlakte.

We were sure he had two legs but it was great to see it, and we hope to find other characteristics that we couldn’t see on the other limb,

Aldus Alexandra Houssaye van het ‘museum national d’histoire naturelle’ te Parijs.

Bron: BBC science / nature

Een stamboom met de verschillende volkeren en nationaliteiten van de mens zoals deze is een machtig beeld van onze afkomst. Ontnuchterend in zekere mate en sterkend in mijn overtuiging dat Darwin goed zat. Kijk er zelf een tijdje naar zeg wat je er zelf van vindt.

Om een voor de hand liggende kritiek voor te zijn; De benamingen die gekozen zijn in de stamboom zijn om het tastbaarder te maken voor ons niet wetenschappers. Dus als je Russian of Columbian ziet moet je dat lezen als de geografische herkomst van deze individuen.