Wat de exacte gevolgen zijn van deze uitspraak is echter nog niet duidelijk. Natuurlijk zal de SGP vrouwen moeten toestaan op de kieslijst, en moeten zij worden toegestaan bestuursfuncties te mogen vervullen. Maar daarnaast, en dat blijft vooralsnog onderbelicht in de media, heeft de SGP natuurlijk jarenlang subsidie ontvangen op basis van het feit dat zij een politieke partij is.

Met deze uitspraak van de Hoge Raad is de kans aanzienlijk dat zij deze onterecht ontvangen subsidie terug mag gaan betalen. Hopelijk luidt deze vordering het einde in van de SGP als partij in het Nederlandse politieke landschap. Tevens zou het kunnen dat deze uitspraak een voorbode kan zijn voor een nadere beschouwing van het handelen van andere religieus-politieke partijen, die mensen uitsluiten op basis van hun seksuele geaardheid.

Want ondanks dat de uitspraak van de Hoge Raad ingegeven is door het VN-vrouwenverdrag mag de strekking duidelijk zijn dat het maken van ongeoorloofd onderscheid op basis van welke religieuze overtuiging dan ook een overtreding van het Europees recht is.

Te hopen valt dat dit wellicht ook de bijl aan de wortels van de boom der Algemene Wet Gelijke Behandeling zal blijken. Een constructie die nog steeds op basis van het ‘enkele feit principe’ rechtvaardigt dat het weigeren van bijvoorbeeld homoseksuelen vanwege hun seksuele geaardheid toegestaan is, mits er sprake is van een levensbeschouwelijk bezwaar.

Uit de queeste van Van Dijk en zijn collega Sadet Karabulut kwamen zelfs Kamervragen voort die van antwoord voorzien moesten worden door de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Mevrouw Sharon Dijksma. Door een trouwe lezer werd ik gelukkig gewezen op mijn tekortkomingen inzake deze berichtgeving. De antwoorden staan namelijk al sinds 19 Januari op het internet. Laten we deze schokkende samenvatting van een falend onderwijssyssteem eens op ons gemak doornemen beginnend bij vraag twee:

Wat onderneemt u tegen scholen die in strijd handelen met de rechtsstaat, wanneer zij bijvoorbeeld uit religieuze overtuiging aan meisjes een minderwaardige rol toeschrijven of wanneer wordt gesteld dat vrouwen “een onderscheiden positie hebben”?

Een vraag waarop iedere Nederlander een antwoord zou verwachten in de trend van: “Wij zullen deze school bij den lurven grijpen teneinde, na haar flink opgeschud te hebben, haar te wijzen op haar plicht als opvoedkundige instantie in een vrij land! Bij voortdurende overtreding van het gelijkheidsbeginsel zullen wij de zaak ter toetsing voorleggen aan het Nederlandse recht.”

Maar niets van dien aard valt te ontwaren. Dijksma erkent dat er sprake zou zijn van een met voeten treden van Artikel 1, maar voegt daar voorzichtig aan toe dat “het in ieder concreet geval dan de afweging is of de handelingen die daaraan worden verbonden, strijd met de wet opleveren.” Alsof het toeschrijven van een minderwaardige rol aan vrouwen vanwege godsdienst nog een activiteit moet zijn waarbij getoetst moet worden of het achterstellen van de dames wel zwaar genoeg weegt om de vrijheid op religie te laten varen!

Hoe oordeelt u over scholen die jongens en meisjes in gescheiden klassen lesgeven? Is dit in overeenstemming met de rechtsstaat? Wat onderneemt de Inspectie in een dergelijk geval? Kunt u uw antwoord toelichten?

Of wat te denken van deze, bijzonder redelijke, vraag? Dacht u ook een antwoord te lezen dat ons ervan zou vergewissen dat gescheiden onderwijs in Nederland op basis van regels uit een boek uit de bronstijd al sinds de jaren 50 niet meer tot de mogelijkheden zou horen? Welnu, ik ook. De realiteit is anders. Dijksma stelt simpelweg dat “dit onder de grondwettelijke vrijheid van richting en inrichting van het onderwijs [valt]. Er is geen wettelijke (deugdelijkheids)eis die dit verbiedt”.

Hoe oordeelt u over scholen die van hun personeel eisen dat zij een overeenkomst tekenen waarin staat: “ongehuwd samenwonen en een homoseksuele levenswijze zijn in strijd met Gods woord en worden als zodanig afgewezen”?

Van der Staaij bleek gelijk te hebben toen hij gisteren stelde dat “Godsdienst dieper gaat dan seksuele gerichtheid”. Sterker nog, uit het antwoord op deze vraag blijkt dat vrouwe Justitia dezelfde mening is toegedaan. Begint het antwoord van Dijksma nog in duidelijke en afkeurende teneur:

Er mag geen misverstand over bestaan dat noch openbare noch bijzondere scholen leraren of andere personeelsleden mogen weigeren, uitsluitend vanwege hun seksuele gerichtheid of het hebben van een homoseksuele relatie.

zo heeft ze in het vervolg nog heel wat woorden nodig om aan te geven dat er bij nader inzien toch veel uitzonderingen zijn. Uitzonderingen die haar krachtige afkeur van deze goedgekeurde vorm van discriminatie volslagen teniet doen. Dijksma merkt op:

Scholen voor bijzonder onderwijs kunnen wel van (aspirant)medewerkers vragen dat zij, door middel van het ondertekenen van een verklaring, de grondslag van de onderwijsinstelling onderschrijven. Voor de uitwerking van de grondslag kan in de verklaring worden verwezen naar de statuten of andere documenten van de onderwijsinstelling.

Met andere woorden: Je mag niet discrimineren, tenzij je een document schrijft waarin staat op basis waarvan je wilt discrimineren. Dan mag het wel! Opgemerkt moet worden dat de wet echter wel voorziet in een verbod op het weigeren van medewerkers op basis van hun seksuele geaardheid zelf – de zogenaamde enkele feit constructie. Maar met een zelfgeschreven documentje als reden voor weigering kun je ook daarin een heel eind komen, natuurlijk.

Voor alle andere ‘grensgevallen’ verwijst Dijksma u door naar de Commissie Gelijke Behandeling. Alsof ons recht er niets over te zeggen heeft:

Van de andere kant brengt de – in de Grondwet verankerde – vrijheid van onderwijs met zich mee dat wel van medewerkers gevraagd mag worden dat zij de grondslag van de school uitdragen. Dit zijn moeilijke vraagstukken omdat hier verschillende grondrechten op gespannen voet staan met elkaar. Of in een concreet geval de grens wordt overschreden en een school verboden onderscheid maakt, is ter beoordeling aan de rechter of de Commissie gelijke behandeling. Bij zo’n klacht kan de leraar (en leerling) naar de Commissie Gelijke Behandeling om een oordeel te vragen. De minister van OCW kan echter niet rechtstreeks ingrijpen. In een concreet geval kan de minister wel de Inspectie van het Onderwijs verzoeken om een rapport.

Oftewel: U kunt de pot op met uw wens gelijk behandeld te worden. Boven alles staat het recht op godsdienstvrijheid en mocht u daarna nog problemen ondervinden, dan moet u uw zaak maar eens bepleiten bij de CGB. Een schril contrast staat op het punt zich te tonen indien wij na de beantwoording van deze vragen nog eens naar boven kijken waar het antwoord op vraag 1 te lezen viel:

Vraag 1: Is het waar dat u heeft gezegd dat de rechtsstaat zwaarder weegt dan enige geloofsopvatting?
Antwoord: Ja. In mijn antwoord van 3 december 2009 (ref. PO/OO/174480) op de vragen van het lid Van der Vlies (SGP) heb ik dit verder toegelicht.

Want na al deze mitsen en maren waar het gelijkheidsbeginsel steevast aan het kortste eind trekt ten behoeve van de bescherming van de onnozele gedachten van enkele van onze burgers met te lange tenen, kan men natuurlijk niet anders constateren dat dit antwoord van Dijksma een gotspe is. Een beschamende verdraaiing van de werkelijkheid. Feitelijk is zij natuurlijk gewoon een leugen.

Maar het wordt nog veel erger. Ook het curriculum van de school is niet zo feitenvast als men zou verwachten in een land als het onze. Vraag zeven:

Is het geoorloofd dat een basisschool of een school voor voortgezet onderwijs de evolutietheorie negeert? Mag een school onderwijzen dat de evolutietheorie onjuist is?

Het antwoord van Dijksma:

De evolutietheorie geldt als de gangbare wetenschappelijke opvatting. Dat is ook de reden waarom de meeste scholen ervoor kiezen de evolutietheorie in het onderwijs een plek te geven.

Wat? Kiezen? Plotseling bekruipt mij het idee dat Van Dijk en Karabulut voor de zekerheid een vraag over een ander vakgebied der wetenschap hadden moeten opnemen ter controle. Is het onderwijs ook geoorloofd de wetten van Newton te negeren? Niet? De wet van Buys Ballot dan?

In de kerndoelen voor het basisonderwijs en het voortgezet onderwijs is geen expliciete verwijzing opgenomen naar de evolutietheorie, maar zij bevatten wel aanknopingspunten voor scholen om er aandacht aan te besteden. Scholen kunnen ook aandacht besteden aan andere opvattingen; de kerndoelen zijn er mede op gericht de leerlingen een kritische houding aan te leren.

Want met het negeren van ‘de wetten van Darwin’ heeft men geen enkel probleem. Sterker nog; het is geen enkel probleem om aandacht te schenken aan ‘andere opvattingen’! Het gaat volgens Dijksma om het bevorderen van iets dat zij ‘een kritische houding’ noemt. Klaarblijkelijk is evolutie maar een theorie en zijn er ook nog alternatieven die het bespreken waard zijn. U wilt u kind op basis van uw geloof volslagen nonsens leren? Geen probleem! Dat is namelijk ook gewoon een ‘andere opvatting’.

Het enkele feit geldt dat alle antwoorden van Dijksma doorspekt zijn van Artikel 23. De enige boosdoener in het gehele verhaal van draaikonterij en herdefinities. Artikel 23, de wet op vrijheid van onderwijs, maakt het in Nederland mogelijk dat uitingen van homoseksualiteit kunnen leiden tot ontslag en dat kinderen met goedkeuring van de staat en belastingbetaler verteld mag worden dat god de aarde geschapen heeft in zes dagen.

Het wordt niet alleen tijd dat kindermishandelende gelovige gespuis een veeg uit de pan te geven, maar tevens het woord god en geloof volledig te schrappen uit al onze wetboeken. Scholen zijn er om de laatste wetenschappelijke stand van zaken door te geven en kinderen te leren hoe zij op objectieve manier tot waarheden kunnen komen. Scholen zijn er niet om de kinderen van jongs af aan te isoleren zodat ze goed doorweekt van de religie van hun ouders de wereld in gestuurd kunnen worden om dit soort praktijken te bevorderen.

Daarnaast is vrijheid van godsdienst volslagen overbodig. Godsdienst is een mening over hoe de aarde ontstaan is en het leven daarop. Het is een domme mening, een ongefundeerde mening en een ietwat zielige mening. Een mening die iedereen mag hebben, maar die niet met medewerking van de staat opgedrongen mag worden of gepresenteerd mag worden als acceptabel alternatief.

Godsdienst is een mening. En meningen worden reeds beschermd door de vrijheid van meningsuiting. Je vraagt je af waarom de SP hier geen verder gevolg aan gegeven heeft en waarom de liberale partijen als D66 en de VVD, maar ook Groen Links hier niet 24 uur per dag bovenop zitten. Als het niveau ergens verbeterd kan worden door het geven van juiste informatie en het geven van het juiste voorbeeld, dan is het wel bij onze jeugd.

Hierbij trakteerde Miah de heer Furcan tot tweemaal toe op een muilpeer waarbij de kaak van de tweede in gebroken toestand achterbleef. Eenmaal binnen het bankgebouw en eenmaal buiten. Nadat aangifte gedaan was, werd de heer Miah voorgeleid aan de rechter, Mevrouw Cherie Booth. Na een ongetwijfeld goed voorbereide rechtszaak besloot rechter Booth dat de heer Miah weliswaar schuldig was, maar dat hij niet hoefde te vrezen voor een gevangenisstraf.

De reden hiervoor heeft de Britse ‘National Secular Society’ doen besluiten een klacht in te dienen tegen Booth. De heer Miah werd namelijk in de rechtszaal verteld dat hij “als religieus man best wist dat wat hij gedaan had een voorbeeld was van onacceptabel gedrag” en dat hij, mede vanwege het feit dat hij niet eerder in aanraking met de sterke arm der wet was geweest, derhalve aan zijn gedwongen opsluiting zou ontkomen.

De ‘National Secular Society’ stelt daarom dat er sprake is van een onterechte en discriminatoire uitspraak en vraagt zich hardop af of er ook sprake van een dergelijk mild oordeel zou zijn geweest wanneer de man een ongelovige was. Mevrouw Booth, voor velen misschien beter bekend als Cheri Blair, heeft nog geen reactie gegeven.

We zagen het in 1991 in Joegoslavië, waar onder andere de moslims en de katholieken in elkanders religie een uitstekend onderscheidend kenmerk vonden om elkander een ‘etnisch’ label mee te geven. Ook in de slachtpartij tussen de Hutu’s en Tutsi’s in Rwanda heeft het feit dat de Rooms Katholieke kerk in de jaren vijftig het standpunt innam dat de Tutsi’s inderdaad superieur waren aan de Hutu’s een niet te verwaarlozen rol gespeeld – Daarom gingen ook de ‘gematigde Hutu’s aan het mes’.

In onze wereldgeschiedenis overtreft het aantal voorbeelden inzake religieuze motivaties de ruimte die ik er aan wil besteden. Toch moet duidelijk gezegd worden dat de rol van religie in geschillen en oorlog niet altijd even voor de hand liggend is. Het is te eenvoudig en simpelweg onjuist om te stellen dat het altijd religie A is die de wapens opneemt tegen religie B (of andersom) vanwege religieuze onenigheid. De rol van religie is veel subtieler dan een krachtmeting tussen profeten.

Laat ik een ander recent, maar duidelijk, voorbeeld noemen. In Egypte zijn deze week zes christenen doodgeschoten. De reden is officieel nog onbekend, maar er is sterke aanleiding om te denken dat het voorval verband zou houden met de verkrachting van een 12-jarig islamitisch meisje door een Koptische man – schrijf ik, terwijl de rillingen al over mijn rug lopen een meisje van 12 islamitisch te moeten noemen.

Waarom zou een groep mensen begrijpelijke wraakgevoelens – wij zijn immers nog steeds emotionele primaten- en woede willen koelen op leden van een concurrerende religie? Het mag, gezien de plaats van de moord, namelijk geen toeval genoemd worden dat alle overledenen christenen waren. Waarom toch de christenen? Het antwoord is zo duidelijk als de paus katholiek is.

De verkrachter was een christen. Het slachtoffer een moslima. En aangezien religie, net als ras, een aansprekend middel blijkt te zijn op basis waarvan mensen onderscheid kunnen maken tussen ‘goede mensen’ en ‘slechte mensen’, ligt het voor de hand wraak te nemen op leden van hetzelfde ras of geloof. In dit geval: christenen.

Religie is niet alleen maar een aanstichter van simpel geweld waarin de winnende partij de beste god heeft. Dat is te simpel geredeneerd. Religie is een katalysator. Zonder religie in het spel zouden er slechts goede en slechte mensen zijn. Met religie zijn er ‘goede mensen van jouw soort’ en ‘slechte mensen van een ander soort’. Jouw mensen hebben jouw god aan hun kant. Die andere mensen een afgod. En te midden van al deze ‘rechtvaardigingen’ voor geweld, verandert de religie nooit van vorm, klaar om haar volgende slachtoffer te maken.

Religie verschaft etiketten met welke mensen op eenvoudige wijze in staat zijn om een onderscheid te maken tussen goed en slecht. Als een lid van jouw religie iets wordt aangedaan, ondanks het feit dat het niets met religie te maken heeft, dan is de andere religie de schuldige en maakt het derhalve niet uit wie je terug pakt. Kinderen krijgen dit al vroeg aangeleerd zodra ze naar de school van de religieuze overtuiging van hun ouders gestuurd worden. Je hoeft ze niet te leren dat de ander slecht is. Ze te leren dat zij goed zijn is voldoende.

Er is ook een ander opmerkelijk fenomeen waarneembaar in de pers en politiek: Zodra er een religie in brede zin gekoppeld kan worden aan een etnische groep, dan is er ofwel in de hoofden der intellectueel minderbedeelden direct sprake van religieus terreur (zie Wilders en zijn rabiate haat jegens alles dat Marokkaans en/of moslim is), of, andersom, sprake van racisme zodra de religie ter discussie gesteld wordt.

En dit geldt niet alleen voor tegenstanders van religie of etniciteit. Ook intern lijkt het een bijzonder doel te dienen. Moslims spreken elkaar zonder uitzondering aan met ‘broeder’ of ‘zuster’, een term die aan een niet-moslim niet besteed wordt. Tevens staat de islam erom bekend vele bekeerlingen te hebben die zich vereenzelvigen met de herkomst van de koran door een Arabische naam aan te nemen. Sterker nog; de koran is eigenlijk alleen de koran als zij in het Arabisch gelezen wordt.

Religie verschaft identiteit, zegt men wel eens. Dit is niet waar. Religie verschaft groepsidentiteit. En groepsidentiteit is voor veel mensen veel belangrijker (en gevaarlijker) dan identiteit. Groepsidentiteit geeft je een gevoel van thuishoren. Een groepsgevoel dat bevestigd wordt door je van je persoonlijkheid en soms zelfs je door je ouders gegeven naam te ontdoen.  Wat dat betreft valt er wat te zeggen voor het door diezelfde Wilders benoemde fascistisch element in menige religie.

Mocht u mij dus ooit nog horen beweren dat religie gevaarlijk is, beseft u dan dat ik niet bedoel dat simpele zielen als Arie Slob, Ed Anker of André Rouvoet in staat zouden zijn om alle atheïsten persoonlijk de nek om te draaien. Dan bedoel ik ook niet dat Bas van der Vlies of Kees van der Staaij de wil -en euvele moed- zouden hebben om een moslim te radbraken wegens het aanbidden van de verkeerde god.

Ik bedoel dan dat religie de lijder de indruk geeft dat de wereldbevolking onder te verdelen is in ‘wij’ en ‘zij’ op een manier die alle ander groepsverdelingen ondergeschikt maakt. Waarbij ‘wij’ de mensen zijn van het grote gelijk met de enige echt god aan onze zijde en ‘zij’ een homogene groep is die gezamenlijk schreeuwt van de pijn wanneer er één individu uit haar midden gerukt wordt.

Om je tegenstander te raken hoef je als gelovige alleen maar ‘iemand van zijn soort’ uit te zoeken. Jouw god zal daar geen traan om laten. Ze kwamen toch wel in de hel, de stakkers. Sterker nog: ze zouden blij moeten zijn dat ze nog de kans gekregen hebben zich te bekeren of hun zondige gedrag af te zweren.

Zie ook post: An American hero: Cecil Bothwell

Het belangrijkste punt in het geschrift van de GdB-stichting is dat het gelijkheidsbeginsel de laatste jaren als een supergrondrecht wordt beschouwd, die boven andere klassieke grondrechten als het vrijheidsbeginsel wordt gesteld. Dit is de kern van het gehele betoog, en die zal ik als eerst behandelen. Daarna zal ik nog wat uitspraken uit het geschrift vissen en deze bespreken.

Gelijkheid, vrijheid en solidariteit zijn drie beginselen van onze democratische rechtstaat. Deze drie beginselen zijn in onze Grondwet verankerd: het vrijheidsbeginsel in de klassieke grondrechten, het solidariteitsbeginsel in de sociale grondrechten en het gelijkheidsbeginsel in artikel 1 van de Grondwet. Gelijkheid mag niet ten koste gaan van vrijheid en solidariteit. Wanneer het gelijkheidsbeginsel als een supergrondrecht wordt gezien, leidt dit tot een onaanvaardbare inperking van de vrijheidsrechten en wordt de solidariteit onder druk gezet. Het is van belang dat de balans tussen de verschillende grondrechten in evenwicht blijft.

Met die laatste zin ben ik het eens: het is inderdaad belangrijk dat de balans tussen deze drie klassieke grondrechten in evenwicht blijft. Waar de auteur echt de fout in gaat is het interpreteren van het begrip ‘vrijheid’. Vrijheid, volgens de klassieke liberale definitie, is om te doen en laten wat je zelf wilt, mits het niet de vrijheid van iemand anders belemmert. Dit laatste gedeelte is van cruciaal belang aangezien het voorkomt dat iedereen zomaar doet waar hij zin in heeft, wat natuurlijk desastreuze consequenties kan hebben voor anderen. Deze definitie van vrijheid heeft gelijkheid als direct gevolg: alle mensen hebben dezelfde vrijheden en de onvrijheid om andermans vrijheden te beperken. Als men op deze manier naar het begrip vrijheid kijkt valt het gehele betoog van van Berkum in duigen. De vrijheid die de christenen hier opeisen (om bijvoorbeeld homo’s en vrouwen te discrimineren), is namelijk een enorme inbreuk op de vrijheid van de gediscrimineerden. Met andere woorden: van Berkum vind zijn vrijheid zwaarder wegen dan de vrijheid van iemand anders.

De auteur betoogt dat de grondrechten aan elkaar gelijk zijn, en de rechter bij botsende gevallen een uitspraak hoort te doen. Een zogenaamde hiërarchiering van grondrechten is volgens het kabinet niet aan de orde, en de auteur onderschrijft dit.

Het kabinet heeft in de Nota grondrechten in een pluriforme samenleving het standpunt ingenomen dat er geen hiërarchie in grondrechten is. Hiervoor ontbreken objectieve criteria. En rangorde doet onvoldoende recht aan de bijzonderheid van afzonderlijke gevallen. Het kabinet concludeert daarom in haar notitie dat een hiërarchiering van grondrechten geen bevredigende oplossing biedt voor conflictsituaties en onuitvoerbaar is.

Op zich een begrijpelijk standpunt: er is staatsrechtelijk gezien geen reden om het ene grondrecht boven het andere te stellen. Het hele probleem is dat dit bij monde van de SGP wordt opgetekend, die zélf de vrijheid van godsdienst als een supergrondrecht boven andere vrijheden als de vrijheid van meningsuiting. Het is een tactiek die de auteur door het gehele geschrift heen gebruikt: een aanklacht maken tegen de status quo waarin hun tegenstanders voordeel hebben, vervolgens te zeggen dat een neutrale situatie veel beter is, om vervolgens direct door te redeneren dat zij zelf eigenlijk bevooroordeeld zouden moeten worden.

Een stuk verderop in het geschrift haalt van Berkum onze grote vriend Hirsch Ballin er nog even bij om zijn punt duidelijk te maken:

Doordat aan de gelijkheidsrechten meer waarde wordt toegekend dan aan de vrijheidsrechten ontstaat in toenemende mate intolerantie ten opzichte van mensen die anders denken en leven dan de meerderheid van de Nederlandse bevolking. Volgens Hirsch Ballin moet het gelijkheidsbeginsel dienstbaar zijn aan de tolerantie, maar leidt het tot intolerantie, omdat het beginsel vooral wordt uitgelegd als een verbod om onderscheid te maken. Dit noemt hij de intolerantieparadox.

Wacht eens even. Stelt Hirsch Ballin nu dat het beginsel dat iedereen gelijk is een verbod is om mensen ongelijk te behandelen? Hoe merkwaardig, wie had dat gedacht? Toch altijd fijn om er achter te komen dat de leden van het kabinet zulke intellectuele hoogvliegers zijn.

Verder gaat Hirsch Ballin voorbij aan het feit dat ‘onderscheid maken’ slechts één heel klein stapje verwijderd is van ‘ongeoorloofd onderscheid maken’, oftewel discriminatie, als we de definitie van Van Dale aanhouden.

Zoals Erik in zijn eerdere bericht al helder verwoordde: de SGP wil dat intolerantie wordt getolereerd. Dit strookt niet met het gelijkheidsbeginsel.

Volgens de hoogleraar moet artikel 1 respect oproepen voor de diversiteit van mensen en garanderen dat mensen in vrijheid aan het eigen leven richting en inhoud geven. Het streven naar gelijkheid neemt in haar ogen absurde trekken aanneemt (sic) wanneer dit betekent dat iedere vorm van ‘anderszijn’ verdacht is en uitgebannen moet worden. Gelijkheid ontwikkelt zich dan tot een aartsvijand van diversiteit en vrijheid.

Heerlijk doorzichtige hypocrisie weer. Van dat soort dat je je afvraagt of ze het er niet stiekem om doen, om te kijken of die hilarische seculieren gaan happen op elke inconsistentie die de SGP hen toewerpt. De hypocrisie hier is natuurlijk dat de auteur doet alsof hij in de bres springt voor mensen die anders zijn. Hoe zat het ook alweer met de houding van christenen tegenover homoseksuelen, joden, vrouwen, ketters, etcetera? Juist.

Het maatschappelijk middenveld vervult een belangrijke functie om de sociale cohesie in de maatschappij te bevorderen. Door veel maatschappelijke organisaties en verenigingen wordt een waardevolle bijdrage geleverd aan de samenleving. Veel van dit werk gebeurt op basis van een godsdienstige of levensbeschouwelijke identiteit. Wanneer minderheden hiervoor minder ruimte krijgen, kan dit leiden tot een afname van de sociale cohesie in de samenleving.

Prima punt, beste van Berkum. Dus christenen uit de SGP-hoek kunnen alleen maatschappelijk werk doen als dit vanuit hun godsdienstige identiteit wordt gedaan? Het is onmogelijk om mensen te helpen op basis van zaken als altruïsme en mededogen? Of gaat het er hier om dat dit maatschappelijke werk niet bedoeld is om mensen te helpen, maar om mensen te overtuigen van jullie geloof (juist, bovenstaande citaat ging over de kwestie van Scharlaken Koord)?

In een gedeelte van het geschrift waar het over gelijkwaardigheid gaat bespreekt de auteur ineens het afschaffen van het christendom, alsof dit überhaupt aan de orde was binnen de discussie over het onderwerp. Maar goed, laten we eens kijken wat de beste man ons weet te vertellen.

Sommige mensen denken dat we het christendom kunnen afschaffen en belangrijke waarden zoals de gelijkwaardigheid van alle mensen en het recht op leven behouden. Nietzsche heeft al gezegd dat dit een illusie is. Onze westerse waarden noemt hij ‘schaduwen van de goden’. Als je het christelijk fundament verwijdert, verdwijnen de waarden op termijn ook. De macht van de gewoonte zal ervoor zorgen dat waarden als gelijkwaardigheid en gelijke rechten nog een tijd in stand blijven. Maar de invloed ervan zal in de loop der tijd slijten.

Ooooh, Nietzsche heeft het gezegd? Dan moet het wel waar zijn. Als we toch de aannames van filosofen gaan presenteren als de waarheid heb ik nog wel een wagonlading filosofen die beweren dat mensen van nature zijn geneigd tot goed gedrag en dat waarden onafhankelijk van religie bestaan.

Verder stond Nietzsche natuurlijk onder andere bekend om zijn heftige aanvallen op het christendom, wat het extra hilarisch maakt dat van Berkum hem er hier bij de haren bij sleept.

Nog een pareltje:

De mens als individu moet vrij zijn om zèlf keuzes te kunnen maken. Zo is er bijvoorbeeld een recht op abortus. Het is toegestaan ongeboren leven in de moederschoot te doden. Hierdoor is het recht van het ongeboren kind op leven vrijwel betekenisloos geworden. Het principe dat alle mensen(levens) gelijkwaardig zijn, wordt hiermee ernstig geweld aangedaan. Hieruit blijkt dat belangrijke rechten en waarden, zoals de gelijkwaardigheid van alle mensen en het recht op leven bij seculieren niet vanzelfsprekend in veilige handen zijn.

De auteur is blijkbaar nogal begaan met de rechten van het kind, wat natuurlijk goed is van hem. Maar waarom zijn die rechten van het kind ineens niet meer relevant na de geboorte, als het kind naar de dichtstbijzijnde School met den Bijbel wordt gestuurd om volgestampt te worden met slecht beargumenteerde meningen en tussendoor ook nog eens geen TV mag kijken, geen popmuziek mag luisteren, etcetera?

Ook leuk: van Berkum stelt in de eerste zin van het citaat min of meer dat euthanasie gewoon moet kunnen. Oeps.

Achterstelling en discriminatie van mensen is niet Bijbels te legitimeren.

Ha! Hier ga ik niet eens op in. Deze mag U zelf inkoppen.

Het is terecht van discriminatie te spreken wanneer de persoonlijke waardigheid van mensen wordt aangetast. Maar het is niet juist om mensen die op grond van Gods heilzame geboden onderscheid maken, zonder daarbij de persoon zelf af te wijzen, van discriminatie te beschuldigen. Wanneer christenen Gods Woord naspreken dat iets zonde is, dan discrimineren ze niet.

Prachtig! Na ruim veertig pagina’s geklaag over hoe erg discriminatie wel niet is, verklaart de auteur hier doodleuk dat het geen discriminatie is wanneer het het napraten is van het woord van god. Wiens heilzame woord moet ik napraten om een vrijbrief te krijgen voor discriminatie?

En dan sluiten we af met een mooie klapper:

Tijdens de parlementaire behandeling van de Awgb heeft SGP-kamerlid J.T. van den Berg gezegd dat wanneer de wetgever de positie van de kerken serieus zou wensen te respecteren, ze in deze uiterst gevoelige materie de kerken in al haar rechtsbetrekkingen buiten het gebruik van de wet zou moeten stellen.

Ja, U leest het goed. Bij de behandeling van de Algemene wet gelijke behandeling (1994) wilde de SGP dat de kerken boven de wet zouden komen te staan. De hemelse macht boven de wereldlijke macht stellen, dát is uiteindelijk de rotte kern van de gehele SGP-appel. Of, om het wat wereldlijker te verwoorden: hun irrationaliteit boven onze rationaliteit. Want dat is blijkbaar respectvol.

Ik kan niet wachten op het volgende geschrift!

Het ‘gelijkheidsdenken’ domineert te veel, moet u weten, en dat is niet zoals de here het bedoelt heeft. Dit is de conclusie van een ongetwijfeld lange en uitvoerige (bijbel)studie met de veelzeggende titel “Gedwongen gelijkheid, verdrongen vrijheid” van de Guido de Brès-Stichting, het ‘wetenschappelijk’ instituut van de Staatkundig Gereformeerde Partij. Denk overigens niet dat u deze belangrijke wetenschappelijke publicatie gratis kunt inkijken. De SGP schoorsteen moet ook roken.

En omdat ik faliekant weiger om 7 euro 50 te besteden aan onwetenschappelijk-religieus-intolerant geneuzel, moeten we het doen met de mededeling op de website van de SGP en een artikel uit de ons welbekende SGP Staatscourant ‘refdag‘. Zo valt het volgende op de laatste te lezen:

De SGP noemt het zorgwekkend dat de intolerantie in de samenleving toeneemt tegen mensen en instellingen die het niet eens zijn met de heersende moraal. Mensen die bijvoorbeeld bezwaren hebben tegen gelijkschakeling van homo- en heteroseksualiteit krijgen al snel het verwijt dat ze discrimineren.

Met andere woorden: Wij eisen het recht op om onszelf intolerant te gedragen jegens mensen met een seksuele voorkeur waarvan wij menen dat onze god die niet ziet zitten, en ieder die vindt dat we dat niet kunnen maken is een intolerant mens. De heersende moraal, lappen wij immers aan onze laars omdat de enige juiste moraal, naar onze onbescheiden mening, de moraal van onze god is.

De oplossing die de grote wetenschappelijke denkers van de SGP aandragen is daarvoor de volgende:

Het wetenschappelijk instituut voor de SGP pleit voor een evenwichtige balans tussen het gelijkheidsbeginsel enerzijds en de klassieke vrijheidsrechten (godsdienst, meningsuiting, vereniging en onderwijs) anderzijds. Alleen dan blijft er ook voor identiteitsgebonden instellingen ruimte om vanuit een eigen overtuiging een bijdrage aan de maatschappij te leveren.

Met andere woorden: “Laat ons nou gewoon lekker onze gang gaan, en houdt u eens op met klagen. Zo erg is het allemaal niet dat we homoseksuelen als minderwaardige mensen wille behandelen. Bovendien, zo kunnen we toch geen christelijke bijdrage leveren aan de maatschappij?”

Mag ik vriendelijk bedanken voor nog meer ‘christelijke bijdragen‘ aan onze maatschappij?

De Boy Scouts (BSA) houden er een beleid op na dat erop gericht is ongelovige leden en medewerkers te weren en wanneer deze al betrokken zijn bij de BSA uit de organisatie te zetten of te ontslaan. In de brief wordt Obama dan ook gevraagd te breken met traditie omdat het accepteren van de titel als erevoorzitter het signaal geeft dat discriminatie van atheïsten en agnosten acceptabel is.

“President-elect Obama is opgevoed door een moeder die zichzelf een seculier humanist noemde, een bewonderenswaardige vrouw die bijzonder sceptisch was ten aanzien van religie,” aldus David Niose, president van de American Humanist Association (AHA), “Hij zal zich dan ook terdege realiseren dat, wanneer hij met de huidige boys-scouts-standaard akkoord gaat, hij discriminatie accepteert in tegenstrijd met een normen-en-waarden systeem waaronder hijzelf is opgevoed.”

Bronnen: persbericht AHA, Declaration of Religious Principles, Aanmeldingsformulier BSA

Hieronder volgt de volledige tekst van de brief.

Dear President-Elect Barack Obama:

In light of your campaign promise to bring the nation together in a spirit of change we need, we, the undersigned nontheist organizations, urge you to take this opportunity to signify that discrimination against atheists, agnostics, humanists, and other nontheists will not be condoned.

Thus we write to urge you to decline the title and role of honorary president of the Boy Scouts of America. The BSA has acted vigorously in recent years to expel atheist and agnostic members and employees. This policy expresses the Declaration of Religious Principle, Bylaws of Boy Scouts of America, art. IX, § 1, cl. 1:

The Boy Scouts of America maintains that no member can grow into the best kind of citizen without recognizing an obligation to God. In the first part of the Scout Oath or Promise the member declares, “On my honor I will do my best to do my duty to God and my country and to obey the Scout Law.” The recognition of God as the ruling and leading power in the universe and the grateful acknowledgment of His favors and blessings are necessary to the best type of citizenship and are wholesome precepts in the education of the growing members.

The BSA has elected to set itself apart as a private organization that may discriminate in ways contrary to the laws and practices required of local, state, and federal authorities. Accepting the title and role of honorary president of the Boy Scouts of America would thus send the message that institutional discrimination against people who don’t happen to believe in a god is acceptable.

Many presidents of the United States have taken on the title of honorary president of the Boy Scouts of America. However, this tradition was established when discrimination against nontheists was, unfortunately, socially acceptable. Given that nontheists now make up a sizeable minority of the American population-—having more numbers than Mormons, Buddhists, Hindus, and Jews combined-—the BSA is clearly out of touch with the spirit of pluralism, tolerance, and inclusiveness that compose today’s American values. By contrast, in 1993 the Girl Scouts of the United States of America adopted more inclusive policies.

Therefore, please decline the title and role of honorary president of the Boy Scouts of America until such time as the organization reforms its bylaws and practices to be non-discriminatory.

Yours in unity,

American Atheists
American Ethical Union
American Humanist Association
Atheist Alliance International
Atheist Nexus
Camp Quest
Center for Atheism
Center for Inquiry
Center for Naturalism
Council for Secular Humanism
Freedom From Religion Foundation
FreeThoughtAction
HUUmanists
Institute for Humanist Studies
International Federation for Secular & Humanistic Judaism
Military Association of Atheists and Freethinkers
Secular Coalition for America
Secular Student Alliance
Society for Humanistic Judaism

In een bericht van zes februari poogde ik één en ander te verduidelijken en kracht bij te zetten.

Vandaag, donderdag 10 april, blijkt de uitkomst niet minder dan een sof. De EU heeft besloten om toch niet zo’n groot punt te maken van onze discriminerende religieuze minderheid door discriminatie wegens homoseksualiteit buiten de nieuwe antidiscriminatierichtlijn te houden. De reden voor deze plotselinge omslag kunnen wij raden: “Weerstand van een aantal EU-landen is de reden voor de uitgeklede wetgeving waarvoor de Europese Commissie in juni met voorstellen komt”.

In het concept voor het nieuwe voorstel valt op dat er aan de reeds bestaande geboden aangaande discriminatie op basis van ras of geslacht, louter discriminatie op basis van handicap aan is toegevoegd. Vladimir Spidla, die eerder hoogstpersoonlijk Nederland waarschuwde, liet weten dat discriminatie op basis van leeftijd, seksuele geaardheid of geloof er buiten worden gelaten.

En dat biedt mogelijkheden! Als gelovigen menen dat zij op basis van een oud boek mogen constateren dat homoseksuelen zich niet mogen vergrijpen aan een lid van hetzelfde geslacht, dan denk ik dat deze regelgeving ons gronden biedt om de aanhangers van dat oude boek met dezelfde middelen te bestrijden. Ik vind het namelijk helemaal niet erg dat iemand gelooft. Zo worden ze gemaakt door hun ouders. Maar er is wel een verschil tussen gelovig zijn en je geloof beoefenen. Wat mij betreft is vanaf nu, met goedkeuring van de Europese Unie, het laatste taboe en dient iedere gelovige voortaan zijn of haar geloof te ontkennen in het publieke domein.

Steeds meer weigeringen
Luc Baeyens van het Brusselse Brugmannziekenhuis zegt dat wekelijks minstens één allochtone vrouw niet mag bevallen in zijn ziekenhuis omdat er geen vrouwelijke arts beschikbaar is. Ook Johan Van Wiemeersch, voorzitter van de Belgische gynaecologen, krijgt in zijn praktijk steeds meer af te rekenen met weigeringen.

Eén geval per week. Oftewel 52 vrouwen per jaar die medische hulp word geweigerd doordat een fundamentalistische baard meent te mogen bepalen dat een mannelijke arts zijn vrouw niet aan mag raken. En dat zijn de cijfers van slechts één ziekenhuis in België. In het jaar 2000 telde België 323 ziekenhuizen, zowel openbare als privé-instellingen. De score van 1 weigergeval per week van het Brusselse Brugmannziekenhuis is waarschijnlijk niet representatief voor de overige ziekenhuizen, daar er in grote steden nu eenmaal relatief meer allochtonen wonen. Laten we daarom stellen dat het weigeringscijfer in Brussel 50% hoger ligt dan gemiddeld: 52×323/2=8398 weigergevallen in heel België per jaar. Meer dan achtduizend vrouwen die medische hulp wordt ontzegd met als enige reden religieus fundamentalisme. De gedragscode komt niets te vroeg als u het mij vraagt. En gelukkig is de gedragscode niet slechts een mooi stukje tekst op papier, in België is de code afdwingbaar:

Naleving afdwingbaar
“De naleving ervan is ook afdwingbaar. Bij inbreuk kunnen we de politie roepen. Al hoop ik dat het nooit zover komt. We zijn niet op het oorlogspad”, klinkt het. Hij denkt dat zijn gedragscode nog deze lente ingevoerd kan worden.

Nu de overige medische disciplines nog, en laten we hopen dat de Nederlandse artsenverenigingen dit voorbeeld zeer spoedig zullen volgen. Het moet afgelopen zijn met dit soort religieuze discriminatie die mensen (lees: vrouwen) onnodig risico opleveren.

Bron: HLN