Het is hen namelijk ook niet ontgaan dat de ontkerkelijking in rap tempo toeslaat en dat de tolerantie aangaande religie in het publieke domein flink aan het afnemen is. En daar, zo meent men, moet wat aan gedaan worden. De vrijheid om te geloven wat je wilt is namelijk niet voldoende voor deze mensen. Europa was christelijk en hoort openlijk christelijk te zijn. En tot dit doel heeft men besloten niet langer bij de pakken neer te zitten, maar actie te ondernemen!

Zo spoort men ten eerste christenen aan om iedere dag om twaalf uur bij voorkeur het onze vader te bidden voor een christelijk Europa. Dat zal ze leren, die ongelovige honden! Daarnaast wil men de ouderwetse grip op ‘vorming en maatschappij’ herwinnen.

“Maar, Erik, wat betekent dat nu eigenlijk, vorming en maatschappij”? Antwoord op deze prangende vraag is snel gevonden onder het kopje ‘christian action‘, dat overigens veelzeggend begint met de zinsnede Christianity is the oldest European Lobby for fairness, solidarity and charity. It has a lot to offer – even for non-believers.

Ten eerste is het volgens dit initiatief hoog tijd dat het christendom (dus niet: religie) weer een ‘cruciale rol’ gaat spelen in het publieke domein. Wat we daar exact onder mogen verstaan volgt in de volgende ‘actiepunten’: Abortus moet worden verboden, euthanasie moet worden verboden en we moeten vooral de Roemenen (de schurkenstaat waar ik eerder aan refereerde) steunen in hun queeste het huwelijk te behouden als instelling tussen man en vrouw. Dit alles terwijl we Noorwegen moeten aanschrijven toch in godsnaam af te zien van het legaliseren van het homo-huwelijk.

Alsof dit nog niet genoeg is, mag het toppunt toch wel genoemd worden dat men meende in 2007 al een petitie te moeten starten tegen de Spaanse overheid. De reden? Een nieuw schoolvak dat er op toegespitst was om leerlingen te onderwijzen in de morele waarden van het secularisme, humanisme en de daaruit voortvloeiende veronderstellingen dat alle mensen gelijke rechten hebben.

En wie, oh, wie zien we deze immorele, intolerante rommel van harte steunen?

Als christenpoliticus ken ik de waarde van het gebed. Daarmee geven we expliciet aan dat het niet om ons gaat, maar dat we in dienst staan van onze Heer en Heiland. Het is goed dat mensen bidden voor de overheden. Christus zelf roept ons bij monde van een van zijn apostelen toe op te bidden voor de koningen en hooggeplaatsten (1 Tim. 2,2).

Daarom steun ik het initiatief van Europa voor Christus. Met hen ben ik van mening dat Europa Christus nodig heeft. Hem volgen doet de duisternis verdwijnen (Joh 8,12).

Was getekend: André Rouvoet.