Dermot Ahern, the justice minister, is proposing that a vote to remove the criminal offence of blasphemy be held as part of a planned series of referendums this autumn.

Aldus de minister in een interview in de Sunday Times (artikel niet voorhanden). De Ierse atheïsten, humanisten en vrijdenkers maken hiervan overal melding op het internet. Zoals hier, hier en hier.

Welnu, geloof het of niet, het protest van de bond tegen het vloeken heeft succes gehad. Zojuist publiceerde de vloekgestapo op haar website dat Jamba het product uit haar aanbod aan andere onzinnige productjes heeft verwijderd.

De Bond maakte in december bezwaar tegen ‘De Jezus Batterijmeter’. De Bond tegen het vloeken betreurde het dat de naam van Jezus met het product onteerd wordt. Jezus wordt niet alleen afgebeeld, maar ook tot een speeltje gemaakt. Dat de Vader, God, Zijn Zoon toespreekt in het product, ervoer de Bond als stuitend en godslasterlijk.

Het is opvallend hoezeer de religieuze vloekstasi meent dat een knieval van een toch al laf bedrijf – abonnementsdiensten aansmeren met lullig beltonen, hoe verzin je het – zou betekenen dat het inderdaad godslasterend is om dergelijke speeltjes te verkopen. Het zou mij namelijk niets verbazen dat het moederbedrijf FOX Mobile Distribution simpelweg akkoord gegaan is met het schrappen omdat er toch geen hond zat te wachten op jezus op de telefoon, laat staan in het hart.

Dankzij de moderne communicatiemiddelen (Beatrix eat your heart out!), zijn wij in staat razendsnel te reageren op middeleeuwse praktijken in de Europese Unie van de 21e eeuw. Godvoordommen reageerde hier en hier op onheilstijdingen van het ‘Groene Eiland’. Richard Dawkins reageerde furieus. Onze Ierse atheïstische vrienden hebben tevergeefs geprobeerd deze wetgeving tegen te houden. Samengevat: Torquemada waart door de Ierse Republiek.

Per 1 januari 2010 is deze wetgeving in werking getreden. Gisteren, hebben de Ierse atheïsten de handschoen opgepakt en 25 godsgruwelijke smadelijke blasfemische uitspraken op een website geplaatst.

We believe in the golden rule: that we have a right to be treated justly, and that we have a responsibility to treat other people justly. Blasphemy laws are unjust: they silence people in order to protect ideas. In a civilised society, people have a right to to express and to hear ideas about religion even if other people find those ideas to be outrageous.

Toch zou ik de gebruikelijke zeikerd niet zijn als ik niet zou erkennen met kromme tenen naar het bewuste gesprek in Pauw & Witteman gekeken te hebben. Allereerst was het opmerkelijk hoezeer Anker enig steekhoudend argument schuldig moest blijven op de speldenprikken van de D66 politicus. Het leek wel alsof hij, in een poging zijn uiterste best te doen vooral niet man en paard te noemen, ter plekke op zoek was naar goede redenen voor het vasthouden aan een verbod op het lasteren van een of andere god die hij, noch zijn medechristenen, konden definiëren.

Aanvankelijk claimde Anker dat een wettelijke bepaling een goede grond was op basis waarvan het maatschappelijk debat aangegaan kon worden — wat natuurlijk een waanzinnig argument is, waar is dan mijn bepaling en waarom voldoet deze niet voor een christen? Toen van der Ham hem terecht voor de voeten gooide dat een inhoudelijk oordeel over godslastering te allen tijde een aangelegenheid van smaak was, stoomde Ed door naar de lachwekkende stellingname dat demonstreren tegen veronderstelde godslasterende uitingen niet altijd even haalbaar was omdat “sommige mensen niet van demonstreren houden”. Bovendien, zo stelde Anker, “demonstreren geeft ook vaak problemen”.

Boris bleef, en dat had ik niet op kunnen brengen, vriendelijk en inhoudelijk terwijl hij zijn beste argument bewaarde voor het laatst: Er is geen enkele reden waarom een veronderstelde kwetsing van iemands geloofsovertuiging niet afgehandeld kan worden door hetzelfde wetsartikel waar een ongelovige een beroep op kan doen. Anker kon toen niet anders meer dan erkennen dat hij meende dat een geloof iets volledig anders was dan het hebben van een mening (zoals bijvoorbeeld ongeloof). In die hoedanigheid bepleitte hij de stelling dat mensen die een ongefundeerde mening bezitten en deze geloof noemen recht hebben op extra bescherming van de Nederlandse wet (om de simpele reden, let wel, dat men een mening niet kan beargumenteren en daarom extra kwetsbaar is!). Met andere woorden: We zijn allemaal gelijk, maar als u een mening zonder bewijs hebt, bent u net iets gelijker dan anderen.

En daar begon het gesprek interessant te worden omdat Anker, zonder het zelf te beseffen, geloof als mening op de schroothoop gooide. “Geloof is een beetje een buitenbeentje, ” zo stelde hij in een uiterste poging een apart wetsartikel voor het weigeren van het tonen van misplaatst respect ten opzichte van een ongefundeerde mening strafbaar te stellen. Het ging hem zelfs niet te ver deze uitzonderingspositie te vergelijken met regelingen als de hondenbelasting en kinderbijslag — Want die gelden toch ook niet voor iedereen?

Het zou van der Ham mijns inziens gesierd hebben zijn tegenstander ter plekke de les te lezen over zijn volstrekte en overduidelijke oneerlijkheid ten aanzien van zijn motivaties, maar hij bleef, zoals altijd, vriendelijk en respectvol. De waarheid was namelijk gisteravond pijnlijk duidelijk: De christen eiste een uitzonderingspositie voor geloof zonder dat hij enig zinnig argument ten tafel kon brengen. Hij wil speciaal respect dat verder gaat dan het respect dat ieder mag verwachten voor zijn onbeargumenteerde geloof en deinst er niet voor terug dit zelfs af te willen dwingen middels de wet.

En de reden is duidelijk: Op het moment dat religie grenzeloos bekritiseerd kan worden, valt het ineen als een nat kaartenhuis en is er niets dat de gelovige daar nog aan kan doen. Want ook al is artikel 147 een zogenaamd ‘slapend’ artikel (een feit dat door Anker nota bene nog aangehaald werd als verdediging van het bestaan ervan, gekker kun je het niet maken), wij weten allen hoezeer gelovigen vatbaar zijn voor de illusie van veiligheid. Dan maar liegen, moet Anker gedacht hebben (en ja, Ed, niet de hele waarheid vertellen is ook liegen!). Heel wel wetende dat als hij zijn religieuze motivatie als argument zou gebruiken hij verloren zou hebben voordat hij zijn mond nog maar open had gedaan.

En terwijl ik dit debat gaande sloeg, vroeg ik me af wat jezus zou denken van dergelijke bedenkelijke tactieken om je persoonlijke onkunde in wetgeving te blijven afdwingen. Mocht er maar een flard waar zijn van het tweede deel van dat suffige boekje dat Anker raadpleegt om hulp, dan weten we allen hij na zijn dood niet op een schouderklopje van de messias hoeft te rekenen.

De meerderheid kwam tot stand dankzij de steun van regeringspartij PvdA. Verder stemden SP, VVD, GroenLinks, PVV, de Partij voor de Dieren en Rita Verdonk voor het voorstel van D66. „Dit is een zegen voor het publieke debat en de vrijheid van meningsuiting”, aldus D66-Kamerlid Boris van der Ham.

Lees verder op Telegraaf.nl

Vorige week zette het ministerie van Justitie een brief op de eigen website waarin CDA-minister Hirsch Ballin aankondigde het verbod te willen verruimen. Ook het beledigen van een godsdienst of een levensbeschouwing zou eronder moeten vallen. De brief stond drie dagen op de site maar werd toen ingetrokken. De brief had niet verstuurd mogen worden, het was nog maar een ontwerp, aldus de woordvoerder van Hirsch Ballin.

Op de vraag of het uitgebreidere verbod straks toch terug te zien zou zijn in een officiële kabinetsbrief over godslastering zei Bos: ,,Dat lijkt me niet, nee.” Bos wilde niet dieper op de kwestie ingaan. Nogmaals gevraagd of de inhoud van de brief niet meer terugkomt, zei hij: ,,Ik geloof dat ik dat inderdaad per ongeluk gezegd heb.” In de Tweede Kamer is een meerderheid juist voor afschaffing van het verbod op godslastering. Alleen de SGP en coalitiepartijen CDA en ChristenUnie zijn voor handhaven.

bron: Nederlands Dagblad.nl

Wat mij wel verbaast is het uitblijven van de tegenreactie. Waar wachten we met z’n allen op? De mededeling dat het te laat is? Dat we in een theocratie leven, onze vrijheden kwijt zijn en ons dienen te schikken naar de waanbeelden van religies? Wat is het dat er moet gebeuren om niet religieuzen wakker te schudden en tot actie te krijgen?

Dankzij het uitblijven van die reactie zie je deze christelijke club met groeiend zelfvertrouwen steeds openlijker de zijde kiezen van religieuzen. Zonder enige schaamte worden de rechten van niet religieuzen vertrapt. Niet eens de wetenschap dat een meerderheid in de kamer vóór het afschaffen van het speciale verbod op ‘smadelijke godslastering’ houdt deze christenen in toom. Er wordt gewoon rustig verder gewerkt aan de pro religie veranderingen die zij vanuit hun arrogantie iedereen door de strot zullen duwen.

Valt wel mee zegt u?

“zonder geloof kun je niet functioneren, dat hoef ik de kijkers van ‘Hour of Power’ niet uit te leggen.” – Jan Peter Balkenende, Minister President

“Ik zal niet ontkennen dat ik iets warmer word bij de gedachte ooit nog eens de christenen in Sudan te kunnen helpen.” – Eimert van Middelkoop, minister defensie

“Het zich beledigend uitlaten ten aanzien van een bepaalde godsdienst of levensovertuiging [moet strafbaar worden]” – Ernst Hirsch Ballin, minister Justitie

“Je kunt meer [adoptie ouders] werven in kerkelijke kringen.” – André Rouvoet, minister Jeugd en Gezin

“Ik moet er niet aan denken dat die partijen [SP, de VVD of de PVV] een meerderheid krijgen, dat zou onvrijheid voor grote delen van de bevolking betekenen.” André Rouvoet, minister Jeugd en Gezin

“we moeten erkennen dat de evolutietheorie niet volledig is, en dat we nog steeds nieuwe dingen ontdekken” en er volgens haar “ruimte moet zijn voor een scheppingsgedachte” – Maria van der Hoeven, als voormalig minister van OCW, nu minister Economische Zaken

Dat we een hoofdzakelijk christelijk kabinet hebben, prima. Dat kabinetsleden het belangrijk vinden zichzelf en hun gezin het hele leven lang te laten leiden door onveranderlijke dogma’s, ook prima. Maar ik verdom het om mijn vrijheden in te laten dammen door deze groep zeloten en hun aanhangers.

Kerk en geloof dienen los te staan van de Staat en Overheid. Een overheid dient strikt neutraal, en dus ook seculier, te zijn. Kort gezegd houdt dat in dat wetgeving die een specifieke bevolkingsgroep bevoor- of benadeelt geschrapt dient te worden. Helaas alleen lijkt onze huidige regering niet bestand tegen de druk van de onzichtbare mogendheid en laat zich verleiden tot machtsmisbruik ten voordele van haar eigen groep.

De vraag is nu of atheïsten in staat zijn het nodige tegengeluid te laten horen.

Zo schrijft hij:

Het libertijnse pleidooi om het wetsartikel op smalende godslastering te schrappen, leidt ertoe dat de kloof tussen seculieren en moslims groter wordt. Gods naam publiekelijk eren daarentegen draagt bij aan saamhorigheid en respect onder burgers.

en:

Gods naam is vaak misbruikt in het verleden: de kruistochten, de slavenhandel, het optreden van de nazi-Duitsland in de Tweede Wereldoorlog. Maar is vanwege dat vele misbruik in het verleden de libertijns seculiere politiek, waarin voor God in het publieke leven geen plaats meer is, het alternatief?

en verder:

Die vraag dringt zich ook vandaag weer op nu van libertijns seculiere zijde krachtig gepleit wordt om het artikel over de smalende godslastering uit het Wetboek van Strafrecht te schrappen. God moet en zal van het publieke erf verdwijnen. Het antwoord op deze pleidooien kan niet zijn dat God wel voor zichzelf kan opkomen. Natuurlijk kan God dat en Hij doet dat ook. Maar dat is niet de kwestie die in het geding is. De zaak waar het om gaat is dat God, die in zijn goedheid de eed bij zijn naam ten goede aan mens en samenleving gegeven heeft, recht heeft op ons eerbiedig gebruik van zijn naam, alsook dat de overheid zijn naam beschermt.

Natuurlijk heb ik mijn ongenoegen aan de redactie middels een e-mail kenbaar gemaakt:

Geachte redactie,

Met ongenoegen wil reageren op het onbeschofte taalgebruik van de heer A. van der Sloot, in zijn artikel ‘Verbod op godslastering zo slecht nog niet’.
In dit stuk noemt hij het pleidooi tot afschaffen van artikel 147 ‘libertijns’ en seculiere politiek ‘libertijns’.
Libertijns betekent wulps, dartel (en is géén vervoeging van libertijn, wat o.a. vrijdenker betekent!) E.e.a. is op te zoeken op www.vandale.nl!
A. van der Sloot kan beter pleiten voor een wet op ‘smalende mensbelastering’!

Ben benieuwd of mijn reactie geplaatst wordt.

Ik dacht dat ik de grond onder mijn voeten voelde wegzakken. Femke, ik ben het gloeiend met je eens. Femke stelt voor het strafbaar feit de naam ‘geloofsdwang’ te geven, aldus verklaarde zijn in het programma van Pauw en Witteman. Haar standpunt tijdens het parlementaire debat over Godslastering is na te lezen op de Groen Links site van Femke zelf.

Wat haar betreft moet de wet tegen ‘Geloofsdwang’ er komen zodat niemand onder dwang van geweld of de dreiging daarmee bekeert mag worden tot een geloof, sekte (en deze is leuk) of zelfs atheïsme, door het strafbaar te stellen.

Ik hoop van harte dat mevrouw Halsema deze wet ook echt gaat indienen zodat we kunnen zien, ten tweede male, waar de PVDA op dit punt staat. Dat de christelijke partijen er faliekant tegen zullen zijn lijkt mij op voorhand logisch voorspelbaar.

Wellicht dat onze KnollieBollie hier op godvoordommen nog een paar goede suggesties kan doen. Ik heb in ieder geval deze: Voorkom dat de wet zo geschreven wordt dat het kinderen, ook die onder de hoede van hun ouders uitsluit van de beschermende werking van die wet.

Drie hoeraatjes voor Femke. Hoera, hoera, hoera!

bron: Elsevier website

Dan is het toch verbazingwekkend om te vernemen dat Balkenende en zijn christelijke bestuursvrienden van de ChristenUnie menen dat de wet op smalende godslastering absoluut noodzakelijk is om hen die vrijheid te gunnen, niet waar? En is het niet nog verbazingwekkender dat de partij die verantwoordelijk was voor het indienen van eerder genoemde Kamervragen de laffe antwoorden van de premier slikte als zoete koek? Nee, natuurlijk niet. Want wat blijkt? De PvdA heeft helemaal niets op met een seculiere staat als Nederland.

Het enige waar men iets mee op heeft is regeringsdeelname. Want ook dit keer is de PvdA weer de partij die meent dat het verstandig is om de wet op smalende godslastering voorlopig maar even te laten voor wat het is. Ondanks haar jarenlange openlijke afkeer van dit bijna middeleeuws stukje, volksonderdrukkende wetgeving trekt zij nu de sociaal democratische keutel in.

Veel was er trouwens niet voor nodig. Enkele vrome christenen die meenden dat dit artikel “heel belangrijk was” en “diep zat” waren voldoende om de PvdA te doen komen met een ander voorstel: Het godslastering-light pakket, waarin men voorstelt dat afschaffen prima is, maar nu even niet. De goed-functionerende christenen van het CDA meenden wederom met hun abjecte redenen te komen om dit gedrocht vooral in de wet te houden: “Door het artikel te handhaven maakt de staat duidelijk dat érgens een grens is aan de vrijheid waarmee je datgene mag belasteren wat voor de religieuze minderheid in ons land heilig is.”

Zoals ik gisteren al schreef is dit natuurlijk een gotspe. Of je neemt het voor je minkukel van een god op, of je geeft simpelweg toe dat die wet geen nut meer heeft. De Nederlandse wet hoort er niet te zijn om religieuze minderheden te beschermen. Zelfs niet als zij meerderheden waren. In dat geval zou het het CDA namelijk passen een wetsvoorstel te doen voor smalende redelastering en zou men Balkenende met terugwerkende kracht voor het gerecht moeten slepen.

Ik zeg: Ongezien de tyfus voor jullie god. Hij kan mijn ballen likken — wat hij waarschijnlijk nog zou doen voor een bekering mijnerzijds (als je je zoon al aan een kruis mept is dit toch een kleine moeite, immers) — ware het niet dat hij al wel genoeg heeft aan zijn goddelijke triootje. Hoe moet je je anders vermaken op die verschrikkelijke plek vol lof voor des heren werk en een zootje dooie christenen. Beledigde gelovigen: Voor correspondentie en dagvaardingen kunt u mijn adres verkrijgen in het SIDN register.

“Door smalende godslastering in de wet op te nemen, bescherm je niet de gelovigen, maar juist de ongelovigen. Zij zullen immers bestraft worden voor hun lastering van god. Gelovigen niet, want die lasteren god niet, maar aanbidden hem.”

Dit is zonder twijfel het meest geweldige argument voor het strafbaar houden van ‘smalende godslastering’ dat ik ooit gehoord heb. Het is zo gespeend van iedere vorm van reflectie en logica dat het hilarisch wordt terwijl het exact aangeeft welk deel van de hersenen de gelovige geofferd heeft om zijn totale onderwerping aan die ene god te rechtvaardigen en aan iedereen op te willen leggen. Daarnaast legt het het fundament van alle gangbare argumenten op geniale wijze bloot. Als ik niet zeker wist dat dit argument geuit werd op bijzonder serieuze wijze, dan zou ik zweren met een geniaal tegenargument te maken hebben gehad. Want dit ís het ultieme tegenargument.

Ten eerste omdat het zonneklaar maakt dat de veronderstelling dat god bestaat er één is waar niet aan getwijfeld kan en mag worden. Iedereen die dat wel doet wordt doorgaans afgeschilderd als arrogante atheïst. Arrogante atheïsten zijn arrogant omdat zijn de euvele moed hebben te twijfelen aan de goddelijke waarheid: “Wie denk je wel niet dat je bent het beter te weten dan god, ” is het weerwoord dat besloten ligt in dit argument. En dit weerwoord geeft op haar beurt een unieke kijk in de psyche van de gelovige. Het is namelijk hetgeen waar zij zélf dag en nacht mee in oorlog is. Geloven is namelijk geen eenmalige sprong in het diepe. Geloven is geen kwestie van het eenmalig maken van een keuze. Het is een sprong die je iedere dag weer moet maken ten overstaan van feiten die je geloof faliekant tegenspreken. Oordopjes in, blinddoek om en springen maar.

En dan is het niet fijn om tegengewerkt te worden door mensen die vrij zijn vragen te stellen bij de vreemde veronderstellingen die het geloof doet. Een atheïst meent daarom terecht dat de gelovige degene is die zich arrogant gedraagt. Gelovigen menen immers de waarheid in pacht te hebben door te veronderstellen dat hun god bestaat én dat hij beledigd kan worden door iemand die zijn naam ‘misbruikt’. Laat staan dat een inferieure menselijke wet nodig zou zijn om god te beschermen. Als god er problemen mee heeft dat ik vloek of grapjes over hem maak, dan heeft hij de mens niet nodig dit onrecht te bestraffen. En als men mij niet op mijn woord gelooft, bedenk uzelf dan eens waarom elk geloof een goddelijk en eeuwigdurend strafkamp voor ongelovigen kent.

En daar volgt de tweede reden: God hoeft niet beschermd te worden, het is de gelovige die bescherming nodig heeft. De veronderstelling dat wij bij het beledigen van god zullen branden in de hel is namelijk geen zorg die van toepassing is op ons, de goddelozen, maar op de ziel van de gelovige. Ongelovigen geloven immers niet in straf of beloning na de dood. De gelovige wel en het verdedigen van god is daarom een goede daad in de ogen van één van zijn ondergeschikten. Het biedt een mogelijkheid om god te laten zien dat men ondanks de menselijke twijfel toch voor hem gekozen heeft en derhalve een plekje in het paradijs waard is. Het is een onderdeel van de werking van het geloof: volg het voorbeeld van god en doe ‘goed’, voorkom ‘onrecht’ en wees een mens waar god trots op mag zijn.

Deze vroomheid keert terug als derde reden: De gelovige meent beter te weten wat deugdelijk is dan de ongelovige en beroept zich hierbij op de wetten van god. Waar god de wetgever is van de gelovige, is de gelovige het middel op aarde om deze wetten van god te verspreiden onder het ongelovige volk. Opdat zij zich ook mogen verheugen in een eeuwig leven in nabijheid van hun schepper. Het verbod is plotseling geen beperkende maatregel meer, maar het toonbeeld van vrome naastenliefde: Men moet de onwetende ongelovige tegen zichzelf beschermen.

En dit alles vindt plaats tegen de achtergrond van de nog steeds onbewezen premisse dat god bestaat, maar belangrijker nog; dat het de god van de gelovige is die bestaat. En niet alleen de god van de gelovige, maar ook de heiligen die de gelovige aangewezen heeft als zijnde de speciale boodschappers van god. Smalende godslastering is namelijk een hele brede term die van toepassing geacht mag worden te zijn op Jezus, Maria, predikanten, priesters, heilige voorwerpen en de volledige santenkraam.

Smalende godslastering ís namelijk helemaal geen godslastering, maar ‘gelovigenlastering’. De gelovige bepaalt wat des godes is en alles dat des godes is, is daarmee verboden te bespotten of te ridiculiseren. Belangrijker nog is het element van belediging in deze. God uit zijn belediging niet, maar de gelovige des te meer. Smalende godslastering is niet meer dan een eufemisme voor ‘alle uitlatingen over geloof waar gelovigen aanstoot aan nemen of die hen niet welgevallig zijn’.

En zoals wij inmiddels weten kan dat van alles zijn. Zelfs het uiten van doodnormale kritiek op religie en haar foute veronderstellingen of het vertonen van een plaatje van een bebaarde (veronderstelde) profeet. Natuurlijk wordt de wet in Nederland niet als zodanig uitgevoerd, maar de terechte vraag is dan waarom wij dit soort onzinnige regels nog langer handhaven. En niet, zoals de christelijke partijen menen te moeten doen, stellen dat het afschaffen van het verbod op smalende godslastering een slecht signaal is voor de gelovigen in Nederland in deze “toch al zo moeilijke tijden van haatzaaien tegen gelovigen”. Gelovigen die — ondanks hun volledige gebrek aan respect voor de waarheid, waarheidsvinding, feiten en andermans vrijheid hun leven te leiden zoals zij dat zelf willen — klaarblijkelijk weer eens extra beschermd moeten worden tegen het terecht ridiculiseren van hun standpunten.

De enigen die beschermd zouden moeten worden tegen hun eigen god, zijn de gelovigen die onder het mom van ‘belediging van god’ hun persoonlijke geloof willen vrijwaren van terechte en noodzakelijke kritiek. Als zelfs onze regeringspartijen deze reden al hanteren, denken zij dan nu echt dat god dat lullige trucje niet doorheeft? Als ik het al snap, lasteren zij hun god dan niet smalend?

Het bewuste artikel 147 is volgens SP-Tweede Kamerlid Jan de Wit niet nodig, omdat andere artikelen al voorzien in strafbaarstelling van belediging.

De Wit vindt echter dat iemand die gelooft geen extra bescherming behoeft. Bovendien is het artikel volgens hem een lege huls, omdat er nooit veroordelingen uit voortvloeien.

Beide punten klinken zeer logisch en zijn dat natuurlijk ook gewoon. Geloof is een mening. Niets meer, niets minder. En die mening behoeft niet langer een voorkeursbehandeling in onze maatschappij. Nu nog maar hopen dat een dergelijk voorstel het gaat halen met het CDA en de CU in de regering. De Wit ziet echter mogelijkheden:

De Wit zei dat vrijdag naar aanleiding van berichtgeving daarover in het Nederlands Dagblad. Hij zal zijn voorstel binnenkort aan minister Hirsch Ballin van Justitie voorleggen. Pas daarna besluit hij om eventueel met een eigen initiatiefwetsvoorstel te komen. Hij denkt dat zijn voorstel kans maakt, omdat de PvdA voorheen ook voor het schrappen van het artikel was. GroenLinks en D66 zijn ook voor.

Laten we hopen dat ie gelijk krijgt. Volgende punt op de agenda: geluidsoverlast door kerkklokken en moskees niet langer tolereren.

Bron: Volkskrant