Tot zo ver zal niemand het met hem oneens zijn; ja de PVV zet intelligentie en goedaardige mensen voor schut met banale xenofobie. Maar hij gaat vervolgens aan de haal met het idee dat het geloof op geen enkele wijze een gevaar kan zijn voor de democratische rechtsstaat en dat gematigde religie hiervan een testament is:

Maar je kunt de rechtsstaat ook aanvaarden zonder dit liberale mensbeeld: de grote christelijke partijen beamen de scheiding van kerk en staat vanuit het Lockeaanse inzicht dat geloof een zaak van innerlijke overtuiging is. Hoewel het CDA zich christelijk laat inspireren, voert het geen religieuze argumenten aan ter rechtvaardiging van staatsdwang. Dit veronderstelt bij de gelovige wel een zekere schizofrenie: hij moet zijn diepste overtuigingen thuislaten wanneer hij een publieke functie bekleedt.

Dat is natuurlijk duidelijk onjuist, niet alleen in Nederland zijn daar voorbeelden voor te vinden, maar vooral in Amerika, waar de complete politieke kaalslag en verlamming het resultaat is van het fenomeen religie en gerelateerde fundamentalistische ideologieën en anti-intellectualisme. Wij hebben al kaalslag genoeg, die wil je er niet bij hebben. Maar…

Kampfen de Christen Unie en SGP niet voor religieus geïnspireerde wetgevingen die hun dogmatische anti-abortus, familie-dwang, godslastering-hatende, zondag-niet-werkende, homo-honende en paternalistische gedachtegoed opleggen aan de ongelovige medemens? Hoe goed zijn deze partijen dan eigenlijk geseculariseerd? Geseculariseerd ad Populum, misschien? Een lekkere verse scheiding tussen kerk en staat met een snufje religieus dogma en wat gehakt paternalisme en knapperige condenseerde superioriteit voor die heerlijke na-bijt! Allemaal kosher en halal, helemaal seculier!

Onze seculiere staat blijft niet bestaan door de seculier consistente overtuigingen van de ChristenUnie of SGP, hij bestaat bij gratie van de meerderheid van het volk. Als iedereen opeens ChristenUnie gaat stemmen, dan zullen de meest bizarre Christelijke dogma’s de wet worden, ook al zullen ze slim genoeg zijn een slap excuus te verzinnen om het te verhullen, zoals de Intelligent Design en Irreducable Complexity-Christenen dat doen in de biologie.

Godzijdank is de Nederlandse Moslim Partij in Nederland geen onderdeel van de Tweede Kamer, deze partij staat voor “…een samenleving die zich kenmerkt door islamitische waarden en normen.” Maar, ojee! Ze zijn dat ongetwijfeld in de zelfde zin dat de SGP staat voor “… wetgeving in overeenstemming met die Bijbelse waarden en normen.” Oops.

De suggestie die Cees wekt is dat als wij onverhoopt door de Moslim Partij of SGP (aldus hun programma’s ongeveer even eng en non-seculier) geregeerd worden, dat dan alles, blauwe lucht, groen gras, vrij van geest en vrij van tong een vrolijk boel blijft! Absurd. Cees lijkt te vinden dat in het aanzicht van de discriminatie van Moslims door de PVV, we best mogen concluderen dat alle religies compleet onschuldig zijn en het simpele concept van de seculiere staat de religieuzen wel voor zichzelf beschermd.

Ik nodig hem wederom uit even naar Amerika te kijken, waar een meerderheid van de senaat niet alleen overtuigd actief en compleet gestoord evangelisch Christelijk is, maar waar op Bijbelse gronden revolutionair stamcelonderzoek wordt geblokkeerd, op religieuze gronden het destructieve laissez-faire kapitalisme wordt verdedigd (Jesus was a capitalist!), klimaatproblematiek wordt gebagatelliseerd met Bijbelse teksten en atheïsten 3% van de bevolking zijn en door de rest van het land als de meeste gehate mensen worden gezien.

Het is zo erg dat direct na de traumatische aanvallen van 11 september, een symbool van Islamitische haat voor Amerika en het Westen, een pol liet zien dat Amerikanen nog steeds liever een Moslim als president zouden hebben dan een atheïst. Dit ondanks het feit dat Thomas Jefferson en de andere ‘Founding Fathers’ zich te pas en te onpas honend uitte over Christenen en hun lachwekkende en destructieve geloof.

Nu draaf ik ook een beetje door, dat is mijn ding. Dat geef ik direct toe. Wellicht was het artikel van Cees niet bedoeld om commentaar te leveren op de de dreiging van irrationele geloven voor onze samenleving, maar de implicatie schuilt tussen de zinnen door. Dat wat niet gezegd wordt, spreekt! Ook al is het alleen in mijn hoofd; “Wij moeten accepteren dat mensen die hun moreel baseren op boeken duizenden jaren oud, vol met contradicties en de meest immorele en gruwelijke directe commando’s van een jaloerse en egocentrische god, net doen alsof ze seculier zijn en daarmee hun verachtelijk moraal onze liberaal relativerende overheid in huilen.” Dan kun je van New York tot Tokio over John Locke en de waarden van de verlichting praten, maar dat is niet echt het probleem benoemen en zeker niet het bewijs onder ogen komen. Natuurlijk kan een moslim of christen vrolijk zonder problemen in Nederland leven, leuk! Lachen! Niets op tegen, mijn beste maten zijn religieus. Maar discussiëren is natuurlijk zinloos, dat is het punt dat ik probeer te maken hier. Wij kunnen wel redelijk gaan doen met onze seculiere moraal, maar welke boodschap heeft iemand daar aan die gelooft dat moraal exclusief van God komt en dus automatisch meer autoriteit heeft dan die van onze wet? Dat is dan nog wel de minste eis die moslims en christenen stellen aan de definitie van hun geloof.

Hopelijk neemt hij een kijkje naar het verloop van de monsterlijke en Orwelliaanse  ‘Religious Defamation Resolution’ die door de UN geaccepteerd is aan de hand van de lobby door de ‘Organization of Islamic Conference (OIC)’. Waar was John Locke toen die gruwelijke resolutie, die spuugt in het aangezicht van elke vorm van redelijkheid, vrijheid, secularisme en rationaliteit, geaccepteerd werd?

Gelukkig lijkt het er op dat de resolutie niet lang meer relevant is, maar dat betekend niet dat wij in de seculiere wereld maar even op ons kontgat kunnen zitten en de Moslims en Christenen de wereld wel even kan laten managen. Je moet constant je ogen openhouden bij die bedrieglijke zelf-bedriegers!

Dan vergeten we maar over dat hij zegt dat het Christendom geen religie is maar een imperialistische ideologie. Niet dat wij een probleem hebben om Christendom een imperialistische ideologie te noemen, maar de vraag is eerder; wat is het verschil en waarom denk je dat de een het ander buitensluit?

En ieder die onbevangen de Bijbel leest, zal erkennen dat geweldige aandacht voor de sport­evenementen niets anders is dan afgoderij.

Maar geen imperfect mens is zo bont of er zit wel een vlekje aan. Na wat wroeten vindt je dat ook terug in het artikel:

Ieder mens heeft zijn afgoden. [...] En wie dat alles niet als zijn afgod beschouwt, moet eens nadenken of hij geen afgoderij bedrijft met zijn echtgenote, kinderen of zelfs met zijn ambt.

Winnen van god’s onzinbedenkers is onmogelijk, maar het is wel mogelijk om een verkiezing in de werkelijkheid te verliezen. En dat is op politiek vlak vorige maand binnen CDA en CU medogenloos gebeurt. Daar kunnen ze hun christenfun wel op. Met een pittige kop, ‘Weer hoeft links rommel niet op te ruimen’, wordt de toon gezet alvorens er een tweede kordate anonieme christenopinie op je af spettert, reikende vanaf Rutte’s Paars-plus vaarwelkus tot aan de christelijke school. Uiteraard is een en ander de schuld van het CDA. Vanuit de Erdee redacties wordt er vurig gehoopt en gebeden dat het CDA er desondanks toch weer bij zal zijn in het nieuw te vormen kabinet, omdat ‘ze buitengewoon bedreven is in het behartigen van de belangen van haar achterban’. Mirjam de Rijk (Groen Links wethouder te Utrecht) moet het echter met een onsje minder doen en de allesverzengende SGP-toorn ontgelden, want zij is immers ‘uit de fundamenten van de linkse kerk gekropen’:

Wat een opluchting dat dat soort mensen straks niet in de Trêveszaal plaatsneemt om het land te regeren.

Da’s een hele handige opinie, want die werkt meerdere richtingen op.

Nou en? Ik hoor in andere landen ook geen bezwaren van protestanten luthersen en katholieken. Ik denk dan ook dat Mark Rutte (VVD), Alexander Pechtold (D66), Femke Halsema (GroenLinks) en misschien ook Job Cohen (PvdA) daar wel voor voelen. Dan zijn we in ieder geval het land van Arie Slob (fractievoorzitter CU: redactie) voorbij.

Als je ziet hoe de SGP denkt over vrouwen en homofielen dan zal ik ze zeker niet missen. Ik zal ze wel missen in het Nederlandse landschap als ik zondag zo’n familie naar de kerk zie gaan in Scherpenzeel of Staphorst. Dat is toch een mooi gezicht.

Hoe werd dit initiatief in Het Gooi ontvangen? Bakker spreekt, getuige de reacties, niet namens de hele Hilversumse gemeenschap. Het Hilversumse volksvertegenwoordigende orgaan wist in ieder geval van niets. De CU, alsmede Leefbaar Hilversum en een deel van de VVD-achterban, die de christenen in deze steunen, stellen:

Dat Bakker een democraat is, steekt hij in het algemeen niet onder stoelen of banken. [...] [Hij rept] niet over het verhogen van de opkomst en het bevorderen van het gebruikmaken van democratische rechten. Dat is blijkbaar niet zijn doel met dit voorstel. Zijn nogal bagatelliserende woorden over orthodoxe protestanten duiden op een ander doel.

Oja, er was ook nog iets met een lintjesrel (cache) in onze televisiestad. Een vrijwilliger, die zich een halve eeuw had ingezet voor de Diependaalse kerk, liep ten gevolge van de ambtelijke molens een lintje mis. Saillant detail dat Aldrik Dijkstra en Ernst Bakker ook daar reeds als hoofdrolspelers figureerden. In ieder geval is de Hilversumse gemeenteraad medio 2011 van hem af, zegt ie zelf.

“Het heeft namelijk grote consequenties als wordt aanvaard dat het discriminatieverbod kan worden omzeild met een beroep op geloof of overtuiging. Zoals in het geval van de SGP met een beroep op een ‘hogere wet’, de Bijbel, het passief kiesrecht van vrouwen statutair wordt beperkt. Dat wilden we aan de kaak stellen. Overigens mag een partij er wel voor pleiten dat het discriminatieverbod wordt opgeheven of aangepast. Dat is de vrijheid van meningsuiting.

Gelijke behandeling van mannen en vrouwen in het democratisch bestel is van fundamenteel belang omdat de gekozen vertegenwoordigers wetten maken die voor iedereen gelden. [...] Alle partijen die in dat bestel willen functioneren, zullen zich aan de regels moeten houden.”

Op het opiniestuk van Buitenweg volgde in diezelfde Volkskrant een op de persoongespeelde reactie van politicoloog Samuel van den Berg om vooral op SGP te gaan stemmen, want:

“De hoofdstelling van Kathalijne Buitenweg is dat de SGP niet haar Bijbelse principes boven de wet mag stellen. Dat is een drogreden. Het maakt immers geen verschil of je politieke principes baseert op een heilig boek, op een filosofie als het marxisme of op wat dan ook. Zolang deze principes niet strijdig zijn met het strafrecht, mag je ze denken, zeggen én doen.”

Van den Berg meent dat vanuit de historie van GroenLinks zo’n redenering goed te begrijpen zou zijn, want die zou immer teruggrijpen op totalitaire ideologieën. Wat onvermeldt bleef was de kern van de zaak, namelijk een door Nederland geratificeerd VN-verdrag. Bovendien waren de gevolgen voor de SGP uitgebreid in de Kamer aan de orde zijn geweest. In het kort ligt er een volledig democratisch genomen besluit dat ook uitgevoerd dient te worden. De Hoge Raad eiste nu die uitvoering. Waarom zou de SGP zich niet aan de Nederlandse wet hoeven te houden? Niemand mag immers zijn principes boven de wet stellen: dat heet eigenrichting. Je mag pleiten om de wet veranderd te krijgen: dat heet vrijheid van meningsuiting. Van den Berg krijgt nog wat christelijke bijval, maar massaler komt de steun voor de vrijheid van de SGP tot uitdrukking in een spontane internethandtekeningenverzamelactie:

“Ondertekening betekent níet dat u het eens bent met het vrouwenstandpunt van de SGP. Echter wel dat u vindt dat het arrest van de Hoge Raad wezenlijke vrijheden in onze democratie aantast.”

Duizenden ondertekenaars betuigen dat wezenlijke democratische vrijheden in het geding zijn, want ook mensen zonder SGP-verwantschap solidariseren nu openlijk met deze partij. De ayatollahs van de SGP vissen uiteindelijk geen 25.000, geen 30.000, maar meer dan 40.000 krabbels van de sympatisanten voor hun 2-zetelige achterban uit de internetzee. De initiatiefnemers en ondertekenaars van de petitie willen met de actie duidelijk maken dat ze het niet eens zijn de verheffing van artikel 1 van de Grondwet (‘gelijkheidsprincipe’) tot een soort superrecht. Het zogenaamde gelijkheidsprincipe zou dan heersen over andere grondrechten zoals de vrijheid van vereniging en godsdienst. Deze hegemonie is immers zelf in strijd met het gelijkheidsprincipe, want ook grondrechten verdienen een gelijke behandeling, redeneert men. Anders dreigt de deur open te gaan voor de terreur van een meerderheid en dat is juist wat zij beogen te voorkomen, zoals van den Berg in de Volkskrant trachtte op te merken.

De SGP is nu ‘zeer serieus’ aan het overwegen om de kwestie rond de positie van vrouwen binnen de partij voor te leggen aan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, aldus lijsttrekker Kees van der Staaij. Opvallend is dat het in politiek Den Haag, afgezien van een kritische reactie uit de hoek van de ChristenUnie, inmiddels erg stil is rond de rechterlijke uitspraak over de oudste politieke partij van Nederland. Van der Staaij vond dat vooral het CDA zich van uitspraken onthield. Voormalig CDA-lijsttrekker en toenmalig premier Jan Peter Balkenende gaf aan met deze uitspraak in gewetensnood te zitten en worstelde met de zaak:

“Het doet mij pijn dat de SGP in een lastig vaarwater terecht is gekomen. [want] De SGP is mij zeer dierbaar.”

Hij wees erop dat hij als premier wel de uitspraak van de Hoge Raad moet respecteren. Een nieuw kabinet zal echter volgens hem een oplossing moeten vinden die recht doet aan deze uitspraak en waarin ook de SGP zich kan vinden. Vervolgens startte het afschuiven doordat Hirsch Ballin de bal weer bij de SGP neerlegde.

“de vrijheden die er zijn niet [in te zullen] perken. Het minste wat je kunt vragen is dat moslims geen hoge minaretten bouwen, en er geen gebedsoproepen van laten klinken”

Tijdens het kemphanentreffen wierp Marja van Bijsterveldt, CDA-staatssecretaris van Onderwijs, zich ook in het gekrakeel:

“Ik kan me toch niet voorstellen dat de SGP de blinddoek van Vrouwe Justitia wil afdoen en de neutraliteit van de overheid wil laten varen?”

Van der Staaij reageerde daarop dat hij bij het CDA duidelijkheid over de identiteit van Nederland mist.

“Ook u heeft een C in de naam staan. Waarom wenst u moslims dan een gezegende ramadan?”

Volgens van Bijsterveldt gebeurt dat uit respect en licht toe dat ze als christen in de politiek de afgelopen jaren gevochten en gestaan heeft voor de vrijheid van onderwijs. Het respect en de vrijheid die zij in Nederland kreeg, gunt ze ook graag een ander. In ieder geval gaat de SGP voor 3 zetels en rekent erop dat de christelijke kiezers hen die vandaag daadwerkelijk zal gunnen. Interessant om te weten wat Van der Staaij zijn bedtime reading is: Sitalsing en Wansink ‘De kiezer heeft altijd gelijk’. Hij zegt daarover:

“De combinatie van het persoonlijke en het inhoudelijke in de politiek vind ik een interessant thema. Ik ben een ander persoon dan bijvoorbeeld Van der Vlies en geef vanuit mijn achtergrond kleur aan de partij. Het SGP partijprogramma staat voorop maar het zijn de personen die het invulling moeten geven. Fundamenteel zal het voor de partij weinig verschil uitmaken, denk ik.”

De ayatollahs met hun directe lijntje naar de baas zullen het inderdaad altijd voor het zeggen hebben. Dat punt heeft Van der Staaij alvast goed begrepen.

“Mmm, als ik de recente uitlatingen lees die CU-politici over mijn persoon deden, lijkt me eerder het omgekeerde het geval. Volgens Rouvoet was ik in het kabinet meer bezig met de CDA-belangen dan met de belangen van de coalitie. Fractievoorzitter Slob uitte kritiek op mijn kwaliteiten als teambuilder. Ik heb ook zo mijn opvattingen over CU-bewindslieden, maar zal die nooit in het openbaar naar voren brengen. In de Bijbel staat dat je een ander uitnemender moet achten dan jezelf.”

De verkiezingsdag gloort aan de einder en dus vervolgt Jan Peter dapper:

“Ik ga graag door als premier. Niet voor mezelf. [...] Maar omdat ik weet dat ik een missie heb. Met paars zal zelfbeschikking weer de boventoon voeren. De maatschappelijke ordening zal wijzigen. Religie krijgt in het publieke leven minder plaats. Daar worden we niet beter van.”

Het is niet allemaal koek en ei met die aanvallen op zijn persoon. Bij het Reformatorisch Dagblad leggen ze echter een heel ander perspectief op de historisch gegroeide CDA mythes dan het CDA zelf:

“Het valt te vrezen dat de verblijdende verkiezingsuitslagen van [de afgelopen] jaren een vertekening van de realiteit lieten zien en dat het CDA door omstandigheden een aantal Kamerzetels behaalde dat royaal boven zijn natuurlijke omvang lag. Die natuurlijke omvang van de partij ligt in onze geseculariseerde maatschappij waarschijnlijk niet hoger dan een krappe dertig zetels.

Dat is, helaas, de harde werkelijkheid. Een werkelijkheid die door Bijbelgetrouwe christenen alleen maar diep betreurd kan worden, omdat zij ons landsbestuur alleen maar verder kan afvoeren van een oriëntatie op Bijbelse waarden en normen.”

JPB beweerde ooit eens dat geloof een conditio sine qua non is om te functioneren. Nu blijkt echter dat geloof in het toekomstige functioneren van onze mythische minister president tanende is.

“De secretaris-generaal reist van New York naar Malawi voor twee homoseksuelen, terwijl er wereldwijd duizenden christenen vervolgd worden.”

Ja, het is allemaal ontzettend, maar wie is “selectief verontwaardigd”? Als 5% van de wereldbevolking aan een niet-vrijwillige geaardheid leidt, wat stelt die marginale zelf-gezochte christenvervolging dan nog voor? Op zich is broeder Kranendonk niet eens verbaasd over de felle kritiek:

“Het zegt iets over de allergie in onze maatschappij voor wat betreft dit onderwerp. Ik maak me wel zorgen over het feit dat uit veel reacties blijkt dat de tolerantie ten opzichte van Bijbelgetrouwe christenen flinterdun is geworden. Het punt dat we wilden maken, is dat er aan de ene kant volledige tolerantie wordt bepleit ten opzichte van homoseksuelen,
terwijl aan de andere kant niemand zich zorgen lijkt te maken over de intolerantie die dat tot gevolg heeft voor een grote groep christenen. Veel van de reacties bevestigen helaas dat die analyse klopt. Dat maakt ons bezorgd. In zo’n land leven we dus blijkbaar.”

Het is ook niet te bevatten. De homo’s zijn de underdogs en niemand werpt zich op als barmhartige samaritaan voor de moslims en de christenen. Dus iemand moet de schuld hebben, redeneert Kranendonk, want wij zijn de zielige slachtoffers. Ende hij ploeterde moedig verder:

“We hebben niet anders willen doen dan aandacht vragen voor het goed recht van mensen om in dit land hun leven in te richten volgens Bijbelse richtlijnen. Wat dat betreft, doen we inhoudelijk ook niets af van wat er geschreven is. De woordkeus was echter niet gelukkig.”

De SGP-ers zijn dus kerels met ballen, want ze blijven bij hun mening, maar hebben wat problemen met zichzelf uit te drukken, want ze kiezen de onjuiste woorden. De hoofdredacteur zegt verrassend genoeg nog het meest geraakt te zijn door de reacties op het commentaar van homo’s uit eigen kring.

“Van diverse kanten zijn wij door homo’s uit de achterban aangesproken op dit commentaar. Mensen die zich gekwetst en onbegrepen voelen. Dat raakt ons dieper dan kritiek van buitenstaanders. Homofielen in de gereformeerde gezindte hebben het vaak niet makkelijk en lopen soms tegen muren van onbegrip op. Dat onze krant hen, volstrekt onbedoeld, heeft gekwetst, trekken wij ons erg aan. Het RD wil namelijk allesbehalve een homofoob bedrijf zijn. Ook onder onze werknemers zijn er mensen met een homofiele geaardheid. Zij hebben een gewaardeerde plaats. Dat geeft wel aan dat er van homovijandigheid geen sprake is. En laat ik duidelijk zijn: daarvan mag nérgens in de gereformeerde gezindte sprake zijn. Op grond van wat de Bijbel leert, accepteren we dus de homofiele medemens volledig. Maar de homoseksuele leefwijze kunnen we niet anders dan afwijzen.”

In het kort een gedoogbeleid voor tweederangers. Het Reformatorisch Dagblad profileert zich als een kwaliteitskrant voor de gereformeerde gezindte, maar al deze Refdag-ellende vindt wel weerklank. De homoseksuele KLM stewards vrezen nu voor hun leven en willen niet meer meevliegen naar het meest onvriendelijke homoland ter wereld. Moeten we nou weeral secretaris-generaal Ban Ki Moon van de VN bellen?

’s Middags was er op dezelfde zender een gesprek met Kees van der Staaij, de nog verse leider van de SGP. Hij betoogde o.a. dat seksueel misbruik van kinderen niet voorbehouden is aan personen binnen de Katholieke Kerk, maar ook daarbuiten. Misbruik gebeurt door mensen in het algemeen, vooral in situaties waarin kinderen in een afhankelijke relatie staan tot volwassenen. Dus in de kerk, maar ook op de sportschool of in het zwembad (met een knipoog uiteraard naar de Bossche zwemleraar Benno L.). Maar dat het binnen de kerk plaatsvindt vindt hij extra erg. Die mensen zouden gezien hun christelijke normen toch wel beter moeten weten. Ik zou zeggen: als je leest wat er in het boek der christenen, De Bijbel allemaal beschreven wordt, dan zou ik mijn kind niet toevertrouwen aan een persoon die deze normen voorstaat. Maar dit terzijde.

Het vrouwenstandpunt kwam in het gesprek met Van der Staaij zowaar niet ter sprake. Maar het zal u niet verwonderen als de heer Van der Staaij als SGP-leider dit standpunt binnen zijn partij niet zal tegenspreken. Wel kwamen zaken als hypotheekrente-aftrek en het christen-stokpaardje de zondagsrust ter sprake (alsof God rust wordt gegund op “Zijn” rustdag; die mensen gaan tweemaal op deze dag naar de kerk om Hem lastig te vallen met hun sores.)

Om even terug te komen op het vrouwenstandpunt. De SGP klopt zich op de borst met de stelling dat de vrouwen binnen deze partij zelf genoegen nemen met hun positie. Zij voelen zich absoluut niet achtergesteld. Wat ik echter mis binnen de hele discussie is datgene wat het belangrijkste argument zou moeten zijn tégen het vermaledijde vrouwenstandpunt. En dat is dat de vrouwen uit het SGP-milieu, zeg maar het zwartekousenmilieu, van kinds af aan zijn opgevoed met de idee dat de vrouw uit de man is gemaakt, dat het háár schuld is dat de mens met een erfzonde moet leven en dat zij door dit alles een tweederangs burger is. En als je niet beter weet als (SGP-)vrouw, tsja, dan is het logisch dat je je niet verkiesbaar stelt binnen die partij. Over kindermisbruik gesproken!

Wat mij betreft zou dáár nu eens verplicht een einde aan moeten worden gemaakt. Aan het van jongs af aan indoctrineren en vergiftigen van die arme kinderzieltjes. Die van meisjes èn die van jongetjes, die met de paplepel krijgen ingegoten dat de man heer en meester is van het heelal, op De Grote Baas na dan natuurlijk. Hersenspoeling is het, anders niet! Laat ze daar in Refo-country maar eens over nadenken. Oh nee, dat is nu juist het probleem, dat hebben ze afgeleerd, anders waren ze immers allang van hun prehistorische denkbeelden afgestapt. Of is de aarde plat?

Voor atheïsten, humanisten en seculieren is deze conclusie een onvoorstelbaar stompzinnig woordspelletje: Door vrouwen dezelfde rechten te geven als mannen, zou je de eerste groep het recht ontnemen zichzelf willens en wetens te beperken. Absolute kul, natuurlijk. Niet in de laatste plaats omdat niemand de SGP-vrouwen, noch de moslima’s, zou kunnen dwingen zichzelf als gelijke van de man te gaan gedragen. Als zij ondergeschikt willen zijn, dan mag dat. Net zoals wanneer de moslima meent dat het voorkomen van verleiding tussen man en vrouw louter en alleen haar taak is. Een taak die zij op last van allah zou moeten uitvoeren door haar lichaam te bedekken met een allesverhullend stuk stof.

In verschillende commentaren die onder andere op Twitter mijn kant opgeslingerd zijn, merk ik dat zelfs de meest gematigde gelovigen moedwillig, en klaarblijkelijk overtuigd, spreken van een dictatuur van het seculiere denken. Als zou het streven naar absolute gelijkheid tussen alle mensen een vorm van het opleggen van een gedachtegoed zijn voor diegenen die dit niet onderschrijven. Opmerkelijk, want zelfs technisch gezien is dit geen valide argument. Door voor te schrijven dat ieder mens zich mag beroepen op dezelfde rechten als een ander, dwing je immers geen gelijkheid af. Je geeft slechts de juridische handvatten dit af te dwingen.

Toch lijkt het erop dat deze simpele weerlegging het gelovig brein nog te boven gaat. Niet alleen blijven gematigden zich verzetten tegen ‘de dictatuur van het gelijkheidsbeginsel’ maar tevens schromen ze niet deze overtuiging gelijk te schakelen met hun onnozele aanname dat er een entiteit is die daadwerkelijk geïnteresseerd is in ons nietszeggend bestaan. Het lijkt wel alsof ze ons willen duidelijk maken dat ongeloof en het (toch meestal) bijbehorende streven naar gelijkheid en redelijkheid eigenlijk niets anders is dan geloven dat een onkenbare god naar onze gebeden luistert. Maar het gaat stiekem nog veel verder.

Niet alleen deze ‘dictatuur van het gelijkheidsbeginsel’ wordt ons verweten wanneer het gaat om het garanderen van gelijke rechten voor ieder mens. Wanneer wij immers de op religieuze leest geschoeide voorstanders van het verbod op abortus in beschouwing nemen, valt ons het volgende op: Daar waar men om het hardst gilt wanneer de gelovige de wet voorgeschreven wordt aangaande seculiere rechten en plichten, schreeuwen zij tevens om het hardst wanneer het gaat om het opleggen van hun religieuze wil aan anderen.

Terwijl de tegenspraak in deze niet duidelijker kan zijn, is het seculiere geluid eenduidig: U mag uzelf ondergeschikt gedragen als u dat wilt, maar u mag het niet uit hoofde van uw geloof opleggen aan mensen. Hetzelfde geldt voor abortus. Als u meent dat uw god het afkeurt, dan bent u niet verplicht tegengesteld aan uw overtuiging te handelen. De seculiere opzet, de zogenaamde dictatuur van het gelijkheidsbeginsel, garandeert bij uitstek de rechten van ieder mens. Ook de rechten van een gelovige het eigen leven in te richten zoals ‘god’ dat goed acht.

Maar hier wringt de schoen. Alle tegengeluiden ten spijt, de achterliggende gedachte bij het gekrakeel uit religieuze kringen is tweeledig. Ten eerste dicteert de aanname dat god bestaat dat elk van zijn wetten voor ieder gelovig mens zou behoren te gelden. Het is daarom dat gelovigen spreken van de dictatuur van het secularisme. Zij weigeren zich neer te leggen bij het gegeven dat ieder gelovig mens het leven zou moeten mogen inrichten zoals men dat zelf wil. Wetten van goden zijn universeel en onaantastbaar, moet u weten. Een aanname die ons direct op het tweede aspect brengt: De wil niet alleen de eigen groep, maar ook andersdenkenden te dwingen naar de overtuiging van de eigen religie.

Daar waar het secularisme de ruimte laat tot een eigen keuze met betrekking tot het eigen leven omdat er simpelweg geen dwingende en universele wet aan ten grondslag ligt, eist religie dat niet alleen het woord van god wet wordt voor gelovigen van dezelfde aard, maar dus ook dat deze wet geldt voor andere mensen. Laten we het de ‘god-factor’ noemen: Wanneer een individu stelt dat ‘de schepper’ de wet dicteert, dan kan men immers niet anders stellen dat deze uiteindelijk voor ieder mens van toepassing is. Of de ongelovigen of andersgelovigen dat nu inzien of niet!

En het is die god-factor die de gelovige telkens weer dwingt tot het verwerpen van de eigen verantwoordelijkheid en de eigen keuze. Niet alleen wil men niet erkennen dat de wet van god louter geldig is wanneer men ervoor kiest die god te volgen, maar tevens wil men niet de zeggenschap over het leven van de eigen schare godsaanbidders verliezen.

Het secularisme, in tegenstelling tot wat men derhalve meent te kunnen beweren, heeft niets te maken met het voorschrijven van regels aan haar ‘onderdanen’, behalve dat het ieder vrij moet staan zich zo slaafs op te stellen naar een veronderstelde schepper als men wil, terwijl het tegelijkertijd het recht beschermt van diegenen die weigeren zich te richten naar de regels van een oud boek. Het stelt atheïsten in staat zonder god te leven en theïsten in staat met god te leven.

Geen enkele persoon die het beste voorheeft met de grondrechten van de medemens kan het hier beargumenteerd mee oneens zijn. Er rest dus slechts één conclusie: De mensen die het hardste klagen over de ‘dictatuur van het gelijkheidsbeginsel’ zijn die mensen die gelijkheid als eerste zullen afschaffen. Maar, pas op, niet alleen voor de aanhangers van de eigen ‘kerk’. De god-factor geldt namelijk wel voor iedereen. Ook voor u.

Wat de exacte gevolgen zijn van deze uitspraak is echter nog niet duidelijk. Natuurlijk zal de SGP vrouwen moeten toestaan op de kieslijst, en moeten zij worden toegestaan bestuursfuncties te mogen vervullen. Maar daarnaast, en dat blijft vooralsnog onderbelicht in de media, heeft de SGP natuurlijk jarenlang subsidie ontvangen op basis van het feit dat zij een politieke partij is.

Met deze uitspraak van de Hoge Raad is de kans aanzienlijk dat zij deze onterecht ontvangen subsidie terug mag gaan betalen. Hopelijk luidt deze vordering het einde in van de SGP als partij in het Nederlandse politieke landschap. Tevens zou het kunnen dat deze uitspraak een voorbode kan zijn voor een nadere beschouwing van het handelen van andere religieus-politieke partijen, die mensen uitsluiten op basis van hun seksuele geaardheid.

Want ondanks dat de uitspraak van de Hoge Raad ingegeven is door het VN-vrouwenverdrag mag de strekking duidelijk zijn dat het maken van ongeoorloofd onderscheid op basis van welke religieuze overtuiging dan ook een overtreding van het Europees recht is.

Te hopen valt dat dit wellicht ook de bijl aan de wortels van de boom der Algemene Wet Gelijke Behandeling zal blijken. Een constructie die nog steeds op basis van het ‘enkele feit principe’ rechtvaardigt dat het weigeren van bijvoorbeeld homoseksuelen vanwege hun seksuele geaardheid toegestaan is, mits er sprake is van een levensbeschouwelijk bezwaar.

Dat god tot heden taal noch teken heeft gegeven waarmee wij zijn bestaan objectief hebben kunnen bevestigen, is ieder bekend. Dat de duivel echter gezien kan worden in overstromingen, aardbevingen en de enorme hoeveelheid verschrikkelijke ziekten op deze planeet is ook een gegeven. Een gegeven dat tot vandaag niet kon rekenen op definitief bewijs.

Tot vandaag, zeg ik, want in Lopik is na een grondige telling gebleken dat de Staatkundig Gereformeerde Partij exact 666 stemmen gekregen heeft. Wat, zo vraag ik u, is de kans dat dit toeval is? Juist, geen! Het bestaat niet! Dit moet door bovennatuurlijk ingrijpen tot stand gekomen zijn. Gezien de waarde van het getal 666 kan het niet anders zijn dat dit het werk van de duivel geweest is. Sterker nog; te stellen dat het toeval is, vergt wel een enorme hoeveelheid geloof!

De vraag is nu natuurlijk of de SGP iets gaat doen met deze boodschap van gene zijde. De 666 stemmen zijn in Lopik namelijk goed voor twee zetels. Zetels die wat mij betreft niet ingenomen zouden moeten worden door de mannen van het woord van god. Ze zijn besmet, blasfemisch, ongoddelijk en onbetwistbaar het werk van de duivel.

Tipje van Rick!

Het standpunt van van der Staaij en de zijnen mag inmiddels duidelijk zijn, doch niet in zoveel woorden worden uitgesproken. Voor het standpunt van van Es geldt hetzelfde. Helaas omgeven met dezelfde onduidelijkheid als het gaat om het weerleggen van de claim van zijn tegenstander.

Want ondanks dat beide heren het voor elkaar kregen om er ruim twintig minuten over te spreken, was het evident dat er geenszins aan de kern van het probleem geraakt werd. De claim van van der Staaij is simpelweg onterecht omdat geen enkel persoonlijk geloof boven het recht op gelijkheid en het recht op het vormgeven van de eigen seksualiteit mag staan.

Zodra een debat verzandt in het afwegen van homoseksualiteit en geloof als waren zij beide een keuze, dan zouden we moeten beseffen tegen dovemansoren te praten. Temeer het betoog van van der Staaij uitblonk in het verdraaien van betekenissen: Een christen mag denken dat zijn religie ‘dieper gaat’ dan de seksualiteit van een ander, maar een seksuele geaardheid is natuurlijk onderdeel van de mens waar religie uiteindelijk slechts een gemankeerde gedachtegang is.

Hieronder het fragment. Van de site van Radio 1.

Download audio file (godsdienst_gaat_dieper_dan_seksuele_gerichtheid-debat_tussen_kees_van_der_staaij_en_benjamin_van_es1265624551.mp3)

Verder vertelt hij aan de Steenwijkercourant: “Ik heb het rapport niet met de grond gelijk gemaakt, maar ik wil graag dat er ook in komt te staan dat veel mensen in deze gemeente geloven in een jonge aarde en niet in een wereld die miljoenen of miljarden jaren oud is.”

Het is op zijn minst opmerkelijk te noemen dat mensen als Harke niet in de gaten schijnen te hebben dat geloof volslagen irrelevant is voor de bevindingen van dit rapport. Niet alleen irrelevant, maar ook bijzonder ongepast. Is het nu werkelijk nodig dat een document dat verondersteld wordt gebaseerd te zijn op keiharde feiten gelardeerd wordt met het persoonlijke geloof van een raadslid en de burgers namens welke hij spreekt?

Toch is het niet het geloofsstandpunt dat mij het meeste stoort. Waar het hier namelijk in essentie om gaat is waarheidsvinding en voornamelijk de achterbakse houding die het raadslid ten opzichte daarvan aanneemt. Laat mij dit toelichten: Als Harke en de zijnen daadwerkelijk menen dat de aarde niet ouder is dan pakweg zesduizend jaar en daarbij menen dat dit aantoonbaar waar is – zoals hij aangeeft door te wijzen naar sommige andere wetenschappers die hetzelfde beweren – dan zouden zij niet tevreden moeten zijn met een simpele vermelding van deze claim.

Stelt u zich voor dat een overheidsnota uitsluitend melding zou maken van een platte aarde. Zou u, als denkbeeldig raadslid, dan genoegen nemen met het opnemen van een notitie die aangeeft dat een overweldigende meerderheid der wetenschappers meent dat de aarde eerder de vorm van een bol benadert? Natuurlijk niet! U zou de fundamenten van de nota aanvallen en een tegennota publiceren waaruit onomwonden blijkt dat er geen sprake van een platte aarde kan zijn. U zou wijzen op het falen van de instantie die de nota gepubliceerd heeft en de overheid die de nota wil publiceren. Maar u zou niet op basis van het feit dat u, uit naam van de overheid, betaalt voor deze nota stellen dat u derhalve kunt laten opnemen wat u wilt!

Het feit dat zowel de SGP als de ChristenUnie in Staphorst deze weg bewandelen geeft twee belangrijke zaken aan: Als eerste, zoals eerder vermeld, dat men niet op zoek is naar feiten of zelfs geïnteresseerd is in het correct interpreteren van de archeologische vondsten of zelfs het juist informeren van het publiek. Ten tweede geeft het aan dat de raadsleden louter en alleen bezig zijn hun persoonlijke geloof te voorzien van een rechtvaardiging door het gelijk te willen stellen met wetenschap. Iemand die werkelijk meent dat de nota fundamenteel onjuist is, zou namelijk de hele nota van tafel willen halen!

Beide motieven zijn, zoals eerder uitgelegd aan de hand van het voorbeeld van de platte aarde, bijzonder laakbaar wanneer men deze tot uiting brengt als gekozen volksvertegenwoordiger! Het is dat meneer Harke na zestien jaar raadslid te zijn geweest het bijltje er bij neer gaat gooien, maar anders zou hij uit dit overheidsorgaan gesodemieterd moeten worden. Op de nominatie voor deze behandeling staat echter wat mij betreft nog wel wethouder Sytse de Jong (SGP), die onomwonden heeft aangegeven dat de notitie opgenomen kan worden op basis van het feit dat de overheid betaalt voor het rapport.

Wethouder de Jong lijkt de overtuiging toegedaan te zijn dat omdat de overheid betaalt, zij in een democratisch land derhalve ook vrij is om de waarheid aan te vullen met onbewezen geneuzel, louter omdat – naar eigen zeggen – de meerderheid van de burgers dit ondersteunen. En nogmaals; al zou het waar zijn, dan nog is het toevoegen van een notitie een schandelijke actie die aangeeft dat de gemeente Staphorst geenszins van plan is om zijn burgers correct te informeren. En het einde is, naar mijn bescheiden mening, nog niet in zicht. In het interview valt namelijk ook nog de volgende passage te lezen:

Bijvoorbeeld aan de Staphorster Grote Stouwe waar nota bene een informatiebord staat dat hier 9.000 jaar voor Christus al mensen woonden. Dat is 11.000 jaar geleden en 5.000 jaar eerder dan de schepping die volgens veel christenen 6.000 jaar geleden plaatshad. Dit ligt gevoelig in Staphorst, waar velen geloven in een jonge aarde, een aarde door God geschapen.

Een toevoeging die mij doet  afvragen waar de drang om het geloof boven – of naast – de feiten te stellen zal ophouden. Aangespoord door het handelen van Harke en de Jong is het volstrekt niet ondenkbaar dat ofwel de burgers, ofwel de gemeenteraad hun kans schoon zien ook dit soort informatieve vermeldingen van feiten te willen censureren of op zijn minst te willen voorzien van een notitie waarin staat dat dit ook maar een mening is. Een mening die “niet overeenkomt met de christelijke kijk op zaken”. Waar we nota bene bijna drie jaar geleden nog konden lachen om die rare Amerikanen en hun grote scheur in het landschap, moeten we dus nu waken voor gelijke omstandigheden in Nederland.

Het meest opmerkelijke is nog wel dat een democraat als Alexander Pechtold nota bene geen enkel probleem heeft met het stellen van Kamervragen op basis van een boek over het trieste einde van onze zangeres zonder naam, maar dat dit staaltje geschiedsvervalsing, machtsmisbruik en algehele stompzinnigheid niet op enige aandacht van ons landelijk bestuur in Den Haag hoeft te rekenen.

Dag domme, makke, ja haast slaafse volgelingen van prentenboekjesmeneer God. Nu ben ik de laatste die al jullie naïviteit over één kam zal scheren, laat staan de illusie heb tweeduizend jaar Ggggrristenhondenidioterie te willen overklassen. Edoch wil ik u graag voorstellen aan de voorzitter van de SGP Wageningen, Arjan van Essen. Deze zeloot heeft er in enkele jaren tijd een half miljoen euro in het casino doorgejast. Sneu he? O ja, klein detail: Het geld was van de kerkgangers.

Check die column van Ollie en lees ém verder op de site van Guerrilla columns.

Ik heb ervoor gekozen om dit stukje te behandelen omdat het mijns inziens exact aangeeft wat er mis is met het reformatorisch onderwijs, maar ook met de discussie eromheen zoals die in gang gezet is door Jasper van Dijk, lid van de Tweede Kamer voor de Socialistische Partij.

Wat mij namelijk opvalt in het ‘debat’ is niet de vasthoudendheid der gereformeerden of zelfs de argumentatie van de refojeugd, die overigens een nogal gekunstelde en aangeleerde indruk wekt, getuige de documentaire van Netwerk van afgelopen donderdag. Ook heb ik geen hoge pet op van de argumentatie van Van Dijk, die als enige steekhoudende argument kan aanvoeren dat het de integratie tegen zou werken.

Kan aanvoeren, zeg ik, omdat Van Dijk niet inhoudelijk ingaat op de waarde van religie als het gaat om het opvoeden van jeugd en het garanderen van kwaliteit van onderwijs. Laat staan dat hij zich op enige manier uitlaat over de waarheid van de claims der gereformeerden en de rechten die zij gebruiken om dit in de hoofden van kinderen te doen grondvesten.

Een ander positief argument dan “het staat in de grondwet, dus het mag”, zult u namelijk niet van de gereformeerden horen en dat is niet verwonderlijk. ‘Mensen van het woord’ zijn notoire ‘regelvolgers’ en verwarren doorgaans de ‘regelgeving’ met ‘rechtvaardigheid’. Een simpel voorbeeld hiervan is terug te vinden in het feit dat men de lessen ethiek baseert op regels uit de bijbel, terwijl ethiek nu juist niet een kwestie is van het volgen van regels op basis van een autoriteitsargument – Godwin, iemand? -, maar het afwegen van de gevolgen van je handelen en het nemen van navenante actie.

En dit, lieve lezer, is exact wat u ziet wanneer u het stukje leest waar dit artikel over gaat. “Ik wil mijn geloof leren uitleggen,” veronderstelt namelijk datgene dat ter discussie hoort te staan. De kinderen wiens uitspraken het merendeel vormen van het artikel wijzen allemaal in één en dezelfde richting: Reformatorisch onderwijs is goed, want het zorgt ervoor dat we in onze ‘kwetsbare jaren’ in staat gesteld worden beschermd op te groeien en ons geloof leren te behouden, ondanks dat er logisch gezien geen snars van klopt.

Enkele citaten uit het artikel:

Tonny: „We leren niet hoe we ons geloof moeten uitleggen aan andersdenkenden.”
Tonny: „We zijn nog niet opgewassen tegen kritiek.”
Greetje: „Ik geloof dat je wel erg beproefd zou worden als je als christen op een openbare school zit. Als je klasgenoten je uitlachen terwijl je bidt voor het eten, moet je wel heel sterk in je schoenen staan om vol te houden.”
Anne-Matthea: „Je moet veel bagage meekrijgen van thuis en van de kerk als je op een openbare school zit.”
Bert: „Daar ben ik het mee eens. Het is goed om je kwetsbare jaren in een christelijke omgeving door te brengen.”
Anne-Matthea: „Ik zou het jammer vinden als reformatorische scholen zouden verdwijnen. Dan moet je al jong sterk in je schoenen leren staan. Dat kan goed gaan, maar ook fout.”

U heeft natuurlijk opgemerkt dat ik zo vrij ben geweest om in mijn laatste zin “ondanks dat er logisch gezien geen snars van klopt” toe te voegen. Dat heb ik niet gedaan om mijn persoonlijke mening in de mond van de kinderen te leggen. Het is niet alleen een vaststaand feit dat de mens namelijk niet geschapen is door god, het is ook nog eens overduidelijk dat het reformatorisch onderwijs voornamelijk  bestaat om dergelijke feiten op voor hen acceptabele wijze aan kinderen te onderwijzen – want wat valt er in godsnaam ‘uit te leggen’ aan de evolutietheorie, behalve hetgeen zij stelt?

Tonny: „We krijgen hier ook iets extra’s mee. We leren bijvoorbeeld hoe we de evolutietheorie moeten uitleggen.”

Zoals het meisje in de documentaire van Netwerk ook al stelde: “Wat moet iemand die niet gelooft hier op school? In alle lessen komt het geloof terug.”

En dit is waar Van Dijk en de zijnen de kern van het probleem missen wanneer ze ten strijde trekken tegen het reformatorisch onderwijs, zonder de religieuze overtuiging van de scholen zelf ter discussie te stellen. Op het moment dat je bij wijze van ‘respect’ niet kunt refereren aan de onwaarheid van de zaken die de leerlingen als waarheid door de strot geduwd worden – ook hier is zijn bekentenis in de documentaire van Netwerk een ongelovige te zijn veelzeggend, dan is de enige kaart die nog voor een ‘Jack in the box‘ kan zorgen de kaart van integratie en gelijke behandeling. Maar daar scoor je niet mee als de tegenpartij zich kan en mag beroepen op een grondwettelijk recht om onbewezen onzin te onderwijzen als aanvulling op het curriculum!

De reden namelijk dat reformatorische scholen kunnen bestaan is de vrijheid van onderwijs en die dient dus aangepakt te worden. Ik bevind mij in de opmerkelijke positie daarin te kunnen claimen dat Bas van der Vlies, voorman van de SGP tot de volgende verkiezingen, het met mij eens zou moeten zijn. Hij was het namelijk die in het kamerdebat stelde dat er sprake zou zijn van “een grote inbreuk op de vrijheid van onderwijs” en onderbouwde dat mede door Van Dijk het volgende toe te bijten:

“Uit welk inspectierapport blijkt nu dat reformatorische scholen zich niet houden aan de doelen van burgerschap en integratie? U hebt nog geen schijn van een begin van een bewijs.”

En omdat Van Dijk zich niet wil uitlaten over de bewijslast van van der Vlies en de scholen waar hij voor opkomt, kon hij niet anders dan de volgende lauwwarme comeback serveren:

„Ik constateer dat die scholen zich isoleren van de samenleving. Daar heb ik geen inspectierapporten voor nodig.”

Terwijl het enige goede antwoord natuurlijk geweest zou zijn:

“Het is enerzijds terecht en anderzijds opmerkelijk dat mijn waarde collega van der Vlies inzage eist in het bewijs dat ik zou hebben om mijn uitspraken aangaande integratie te onderbouwen. Het is terecht omdat niemand geacht zou mogen worden meningen voor feiten te slijten. Het is opmerkelijk omdat dat exact is wat hij verdedigt als hij reformatorische scholen het recht geeft onbewezen stellingen over god, moraal en wetenschap te onderwijzen aan kinderen die niet toegerust zijn zich hiertegen te verdedigen.”

Maar zoals gezegd: Van Dijk en de zijnen zijn op het juiste probleem gesprongen met verkeerde argumenten. En dan kun je nog zo gelijk hebben; als je je argument niet maken mag, is vooruitgang bij voorbaat uitgesloten.