Via: Hoeiboei.

Maar terug naar Tariq, want zijn bijdrage aan de vraagbaak voor onze islamitische medemens handelt over homoseksualiteit. En u weet dat gelovigen nergens zoveel over te zeggen hebben als de seksuele voorkeur van andere mensen. Nu, Tariq staat er om bekend zijn toon aan te passen aan het publiek dat hij toespreekt, en schijnt dit voornamelijk het geval te zijn als het gaat om homoseksualiteit of het toepassen van de sharia.

In het eerste filmpje schetst Tariq ons, op ogenschijnlijk onschuldige manier, wat de Abrahamitische geloven vinden van homoseksualiteit. Het goddelijke project/patroon, zo stelt hij, is een verbintenis tussen een man en een vrouw (of, vreemd genoeg, andersom). Homoseksualiteit is niet wat god voor de mens in gedachten had. En omdat god homoseksualiteit maar niets vindt, mag het niet worden bedreven of worden aangemoedigd.

Tariq stelt dat hij de overtuiging is toegedaan dat homoseksualiteit niet aangemoedigd moet worden, maar dat men niet het recht heeft om mensen vanwege hun homoseksualiteit te vermoorden of te discrimineren. Opgemerkt moet worden dat hij bij het aanhalen van mensen die menen dat dit juist wel de correcte benadering is, geen enkele poging doet om met kracht afstand te nemen.

Een andere belangrijke constatering is dat wanneer Tariq spreekt over het ‘aanmoedigen van homoseksualiteit’ hij de stelling aanneemt dat een seksuele geaardheid iets is dat door externe motivatie tot stand kan komen. Het lijkt me evident dat ik niemand kan ‘aanmoedigen’ om heteroseksueel te zijn. Waarom zou dit voor een homoseksueel dan wel gelden?

Uit deze onjuiste benadering van de menselijke seksualiteit volgt zijn conclusie dat “hij het wellicht niet eens is met de homoseksueel vanwege zijn geloof, maar dat hij de mens respecteert”. Een uitspraak die ook nauwelijks nieuw geacht mag worden, en daarom het verweer ook niet: Hoe kun je spreken over seksualiteit alsof het een kwestie van een mening zou zijn zoals geloof dat wel is? Voor je god kun je kiezen, voor je seksualiteit niet.

Dit lijkt een kleinigheid, maar blijkt uiteindelijk de grondslag te zijn voor de claim op gelijkwaardigheid en respect die Tariq doet. Tegen het einde van het filmpje bespreekt hij de manier waarop de maatschappij zou moeten omgaan met homoseksualiteit en stelt dat er wederzijds respect moet zijn, gebaseerd op “stilzwijgende afspraken”.

Afspraken die ervoor zorgen dat “er geen dingen aangemoedigd worden die als kwalijk kunnen worden uitgelegd”. Enerzijds doelt Tariq hiermee op de openlijke uitingen van homoseksualiteit en het ‘aanmoedigen’ hiervan, maar anderzijds geeft hij aan dat moslims ‘in ruil daarvoor’ homoseksuelen niet moeten discrimineren.

En dat terwijl, nogmaals, homoseksualiteit geen keuze is zoals religie dat wel is. Er kan dus geen sprake zijn van een ruil die hij als redelijke omgangsvorm poneert. Datgene dat niet als keuze tot de mens komt, kan nooit als ruilmiddel dienen voor eisen en wensen van mensen die wel tot stand komen op basis van een keuze!

Daarnaast is het natuurlijk hopeloos arrogant om te veronderstellen dat de gelovige überhaupt iets te zeggen zou hebben over de seksuele moraal van een maatschappij en de uiting die een individueel persoon daar aan geeft. Mits de wetten van zedelijkheid niet worden overschreden, overspeelt Tariq hier zijn kaart. Religie kan geen claim doen op zeggenschap, maar zeker niet een zeggenschap aangaande andermans seksuele geaardheid.

Het tweede filmpje legt de tegenspraak in het betoog van Tariq bloot. Hij spreekt hier over moslims die zelf problemen ondervinden met hun seksuele geaardheid. Tariq pareert deze problematiek door te stellen dat “de leer niet alleen handelt over die zaken waar de mens voor kiest, maar ook die zaken die je eigen zijn”.

Plotseling is homoseksualiteit geen keuze meer, maar gaat hij zelfs zover om een vergelijking te trekken met een mens met een gewelddadige natuur. “Je kunt ertegen vechten, maar je bent er wel mee geboren”. “Je kunt je erbij neerleggen als iets natuurlijks, of je probeert het te overwinnen”.

Ik zal niet uitleggen waarom homoseksualiteit niet bij voorbaat vergeleken mag worden met een gewelddadige natuur. Al was het maar omdat bij het tweede de nadeligheid besloten is in de aanname – heb ik het toch uitgelegd – en in de eerste niet. Ongeacht wat een geloof mag beweren. Bovendien is het irrelevant voor de tegenspraak waar Tariq mee probeert weg te komen.

En die tegenspraak mag nu duidelijk zijn: Als het gaat om omgang met elkaar, dan dient de mening van de moslim even zwaar te wegen als de seksuele geaardheid van een mens. Als het gaat om het interne conflict bij moslims, dan plotseling is er geen sprake meer van een mening, maar van een van buiten opgelegde hoedanigheid waarmee de mens moet worstelen.

Wat is het nu, Tariq? Is homoseksualiteit een mening die door aanmoediging tot stand kan komen en die maatschappelijk even zwaar moet wegen als een andere mening die ingefluisterd is door religieuze overtuiging en argumenten of is homoseksualiteit een natuurlijke omstandigheid die niet veranderd kan worden door een aanmoediging, maar die louter opgesloten kan worden in het persoonlijke domein van de homoseksueel?

Je kunt niet, zo zegt een goed Engels spreekwoord, zowel de taart bezitten als nuttigen. Toch is dat exact wat Tariq ons wil laten geloven.

Alweer rellen in Jerusalem door orthodoxe joden
De arrestatie van een orthodox joodse moeder, is ditmaal de aanleiding van de rellen die van de week uitbraken in Jeruzalem. Volgens een zegsman van de demonstranten is zij een liefdevolle moeder van vijf kinderen. Echter, uit opname van het ziekenhuis, waar een van haar kinderen behandeld wordt, blijkt dat zij de voeding van haar driejarig zoontje verwijderd. Vermoed wordt dat zij lijdt aan het syndroom van Munchausen by proxy. Bronnen: Jerusalem Post, The Times.

Seksuele gerichtheid wordt opgenomen als ‘Hatecrime’ in de VS
Ondanks tegenstand van conservatieve krachten in Amerika, zal de senaat maandag akkoord gaan met de opname van seksuele gerichtheid als hatecrime. Al opgenomen waren: ras, religie, kleur en afkomst. Vooral de conservatieve republikeinse fractie maakte bezwaar: het zou de tegenstanders van de homoseksuele levensstijl in de vrijheid van meningsuiting beknotten (zoals evangelische dominees, priesters, imam’s enz). Bron: The New York Times.

Hof keurt visum voor Tariq Ramadam goed
Ramadan was vanaf 2004 de toegang tot de VS ontzegt, nadat was gebleken dat hij ongeveer $ 1.300,- had gegeven aan een Palestijns charitatief fonds. Dit fonds – Association de Secours Palestinien – ondersteunt onder andere Hamas. Hamas staat bij de VS als een terroristische organisatie. Gisteren, stelde een federaal beroepshof in Manhattan dat de heer Ramadan niet in de gelegenheid is geweest deze beschuldiging te kunnen weerleggen en dat om die reden het intrekken van zijn visa onwettig is. Ramadan zegt niet te weten dat het charitatieve fonds ook terroristische organisaties zou hebben gesteund. Bron: The New York Times.

Franse adviseurs wachten een sharia-berechting
Twee Franse adviseurs van de Somalische regering zijn gepakt door leden van de radicale moslim beweging Shebab. Somalië heerst sinds 1991 een burgeroorlog; grote delen van dat land zijn in handen van radicale groeperingen. De Fransen wordt verweten dat zij gespioneerd hebben voor de vijand, illegaal het land hebben betreden en de vijanden van Allah te hebben gesteund. Volgens een woordvoerder worden zij hand de hand van de sharia-wetgeving berecht en veroordeeld. Bron: Le Monde.

Team al-Yaqeen is woedend op Haagse SP
De moskee reageert op vragen van de SP en de VVD aan het gemeentebestuur. Aanleiding is een tv-uitzending van Netwerk van enige weken geleden waarin imam Fawaz om commentaar was gevraagd over de situatie waarbij moslima’s na een Nederlandse scheiding niet kunnen hertrouwen omdat er geen islamitische afhandeling heeft plaatsgevonden. In een mail aan het Algemeen Dagblad schrijven zij o.a. ‘voortaan met haar tengels van de moskeeën moet afblijven’ en „De imam gaf toen te kennen dat het Nederlands rechtsstelsel advies inwint van islamitische deskundigen,’’ aldus team al-Yaqeen en daar is volgens hen niets mis mee. ‘Dus nogmaals SP: bemoei jullie niet met ons!’. Bron: het AD.

Berlusconi gaat op pelgrimstocht
Om zijn leven te verbeteren gaat Berlusconi op pelgrimstocht. Paar weken geleden had Berlusconi gezegd dat hij niet zou veranderen, want ‘de Italianen willen mij zo’. Volgens vrienden is hij nu tot inkeer gekomen en wil hij de zomer op sober doorbrengen en veel alleen zijn. In september wil hij op pelgrimstocht gaan bij de kerk van de Zuid-Italiaanse heilige Padre Pio. Bron: De Volkskarant.

Kijk nu maar naar de paus, die vandaag beweert dat ‘ware religie geweld afwijst‘, terwijl hij doodleuk volhardt in zijn verbod op het gebruik van condooms. Natuurlijk zou ik ‘geweld’ niet al te breed hoeven te definiëren om te stellen dat de paus door zijn verbod willens en wetens het individu geweld aandoet, maar het volstaat eigenlijk al te wijzen naar de geschiedenis van zijn kerkje, de moordlust van zijn god en de oproepen van diezelfde god tot het doden van overtreders van zijn ongeschreven wetten in het oude testament.

De conclusie is simpel: Ware religie wijst geweld niet af. Ware religie spoort eerder aan tot geweld. Bovendien cultiveert het beperking van de vrijheid van het individu, intolerantie en wraakzucht. En dat alles met god aan je zijde. Hoe kun je het dan verkeerd hebben?

Hetzelfde blijkt vandaag (voor een andere religie) uit een artikel in de Gaykrant, waarin te lezen valt dat zij in het bezit is van opmerkelijke opnames van gasthoogleraar aan de Erasmus Universiteit Tariq Ramadan. Uit deze opnames blijkt de waarheid van mijn stelling onomwonden. Ook Tariq moet terecht toegeven dat er maar één islam is waar bepaalde onveranderlijke principes gelden. Dat is ook logisch; wat voor lullige religie (met dito godje) heb je als haar regels en aannames zo veranderlijk zijn als het niveau van menselijke kennis van het moment?

Een religie veronderstelt immers doorgaans een scheppende, alomtegenwoordige en in ieder geval alleswetende godheid. Het is deze aanname die religie (de daad van het erkennen van die god en het volgen van zijn/haar/het regels) feitelijk onveranderlijk maakt ten opzichte van ‘morele’ stellingen — door religieuzen dikwijls voorgesteld als het bezit van objectieve moraal, terwijl het in feite een compleet gebrek aan moraal is. Tariq ervaart exact hetzelfde als het gaat om homoseksualiteit. Volgens allah een zonde, maar volgens de seculiere maatschappij een kwestie van eigen verantwoordelijkheid. Net zoals heteroseksualiteit.

Wil Tariq gehoord worden in onze maatschappij, dan zal hij ofwel moeten liegen, ofwel de lezing van zijn heilige boek moeten aanpassen. Tariq koos aantoonbaar voor het eerste omdat het aanpassen van het onfeilbare, letterlijke woord van allah in islamitische kringen nog steeds uitermate ‘not done’ is. In zijn boeken die bedoeld zijn voor de westerse markt, presenteert hij zich als een ‘gematigd moslim’ die genuanceerd denkt over (onder andere) homoseksualiteit, maar dit blijkt niet meer dan taqiyya: Een manier om middels een leugentje om ‘bestwil’ de kuffaar te verleiden tot het accepteren van de islam — en dus allah.

Gematigde gelovigen moeten schipperen tussen de wet van hun god en de wet van het land. Onze maatschappij accepteert alleen christenen die de bijbel niet langer als letterlijke richtlijn lezen en ze verkettert alleen islamieten die de koran letterlijk willen toepassen op onze cultuur en beschaving.

Het is echter niet verstandig om godsdienst te beoordelen op basis van dergelijke aanhangers. Zij zijn geen christenen, zij zijn geen moslims. Zij zijn slechts het publiek dat zoetgehouden moet worden door de ware gelovigen. U kent ze wel; de mensen die menen dat de letter van wet ondergeschikt is aan het woord van god. De ‘extremisten’, de ‘fundamentalisten’. En dat terwijl de enigen die de extremen opzoeken juist diegenen zijn die hun interpretatie van een boek uit de bronstijd willen aanpassen aan de moraal van de huidige maatschappij. Hoe wil je ‘christelijke’ constructies als: “Je mag wel homoseksueel zijn, maar je mag er geen gevolg aan geven (want dat is zondig)” of “god heeft evolutie gebruikt om de mens te scheppen” anders noemen?

Juist. Leugen of ontwetendheid.