Wetenschapper versus wetenschapper. Atheïst versus gelovige. Zeer de moeite waard om te bekijken. Vooral de discussie na de presentaties. Hier deel II.

Van de site:

Our Mission
Veritas Forums are university events that engage students and faculty in discussions about life’s hardest questions and the relevance of Jesus Christ to all of life. We seek to inspire the shapers of tomorrow’s culture to connect their hardest questions with the person and story of Jesus Christ.

Via @Cees_Dekker.

Nog 5.000.000.000 jaar!

Bron:unreasonablefaith.com/

Tip van Ben, waarvoor dank!

Als onze lieve en slimme bezoekers gelijk hebben zei Yuri Gagarin eigenlijk: “Ik heb God niet gezien. Maar ik zag overal tekenen van Zijn aanwezigheid.” Wat dan weer een beetje jammer is, maar exactheid is baas.

Video voor de klikkers:

“It posits that social groups that have more members are going to be more attractive to join, and it posits that social groups have a social status or utility.”

“For example in languages, there can be greater utility or status in speaking Spanish instead of [the dying language] Quechuan in Peru, and similarly there’s some kind of status or utility in being a member of a religion or not.”

De conclusie van het onderzoek was dan ook niet verschrikkelijk verrassend, het stelde dat religie in de negen onderzochte landen wellicht puur tot de geschiedenis zal behoren in de toekomst. Religie is dan aldus de bovenstaande analogie een “langzaam stervende taal”.

“In a large number of modern secular democracies, there’s been a trend that folk are identifying themselves as non-affiliated with religion; in the Netherlands the number was 40%, and the highest we saw was in the Czech Republic, where the number was 60%”

De sociale invloeden van een seculier wereldbeeld zouden er voor moeten zorgen dat uiteindelijk de trend is dat de complete bevolking seculier wordt. De onderzoekers erkennen dat dit moeilijk te voorspellen is en waarschijnlijk altijd een segment van de bevolking gelovig zal blijven, maar de duidelijke tendens is naar meer ‘niet-religieuze’ affiliatie.

De über-atheïst en wetenschapper P.Z. Myers tekent ook aan voor wat bedenkingen bij de concrete voorspellende waarde van het onderzoek, maar hij bekritiseert het vrij grondige geschiedkundige en sociologische onderzoek zelf niet.

Wat de toekomst ook brengt, dit is toch nog een beetje bemoedigend nieuws in deze wilde en onzekere tijden. Bekijk de studie zelf op Arxiv.org.

Zoals gebruikelijk is het refdag schrijfsel doorspekt van vervelende en tendentieuze kwinkslagen. Ik vraag me bij het lezen dikwijls af of men dat nu met vol verstand doet, of dat het slechts een resultaat is van het wonderschone geloof waarmee het dagelijks denken doordrenkt is. We hoeven nog geen alinea te lezen of de toon is al gezet:

[...] ik hecht aan integer handelen. Mijn stijl van leidinggeven sluit nauw aan bij mijn persoonlijkheid en mijn geloofsbeleving. Dat neemt niet weg dat leidinggeven voor mij een voortdurende worsteling is, misschien meer dan voor een niet-christen. [..] Of iemand mij aardig vindt of niet, vind ik minder belangrijk.

Ofwel is deze levenshouding onlosmakelijk verbonden met het zijn christendom en ontbeert de atheïst deze volledig, ofwel meneer Bruins snapt niet wat hij nu feitelijk suggereert. Ik kan in alle eerlijkheid niet kiezen, maar constateer slechts dat deze christen geen benul heeft dat een dergelijke worsteling niet voorbehouden is aan de lieden van fiducie. Hoe dan ook; Terug naar de stelling.

Wetenschap en geloof bijten elkaar niet, meent Eppo.

Alles wat ik als wetenschapper doe, blijft tot op zekere hoogte voorspelbaar; ik verwacht dus geen wonderen. Dat strijdt echter niet met mijn geloof. Evenmin hoeft een wetenschapper van zijn geloof af te vallen wanneer hij God niet tegenkomt tijdens zijn onderzoek.

Ondanks de ietwat onduidelijke formulering – hoezo valt een wetenschapper van zijn geloof als hij god niet tegenkomt? – is het bijna te vanzelfsprekend dat wetenschap door gelovigen als een geloof benoemd wordt. Wetenschap, dat zou een directeur van een technologiestichting toch moeten snappen, is geen geloof. Wetenschap sluit god niet bij voorbaat uit, noch wordt een wetenschapper bevestigd in de veronderstelde aanname dat er geen god is wanneer deze wederom bevonden wordt geen rol te spelen in de natuur.

Het begrip god speelt simpelweg geen rol in het beoefenen van wetenschap totdat er een goede reden is om aan te nemen dat deze verantwoordelijk zou zijn voor een gedane waarneming. Tot die tijd is er geen sprake van het geloven dat god niet bestaat. Bij Eppo werkt het echter andersom: Hij heeft bij voorbaat wel aangenomen dat er een god bestaat en dat hij weet wat die god van de mens wil. Hij doet dit niet op basis van enig wetenschappelijk argument en derhalve is zijn vermenging van geloof en wetenschap in bovenstaand ‘argument’ al het bewijs dat ze beiden onverzoenlijk zijn. Wetenschap kent geen (onredelijke) basisaanname ten aanzien van welke god dan ook. Geloof, by definition, wel.

En ondanks dat Eppo meent te kunnen stellen dat geloof en wetenschap volstrekt verenigbaar zijn, blijkt deze wetenschappelijke faux pas des te meer uit zijn vervolg:

Een atheïst en ik kunnen dezelfde waarneming doen, maar toch gaan we er totaal anders mee om. Een atheïst zal zeggen: „Ik snap weer wat meer.” Maar een christen ziet in de waarneming de hand van zijn Schepper: „Wat heeft Hij het mooi gemaakt.” Kortom: hoe je met de feiten omgaat, is een kwestie van geloof.

Er is namelijk, zo snapt ieder mens die niet ‘gedwongen’ is de hand van de schepper te erkennen, geen enkele reden om uit een waarneming te constateren dat deze er de hand in gehad zou hebben. Hoe je met feiten omgaat is geenszins een kwestie van geloof, tenzij Eppo het even redelijk acht wanneer een derde zou zeggen dat waarneming ‘X’ duidelijk blijk geeft van inmenging door kabouters of andere onbewezen entiteiten. Hoe een ‘volbloed wetenschapper’ dergelijke nonsens kan verkopen, niet alleen aan derden maar voornamelijk aan zichzelf, is voor mij een raadsel.

Het is eigenlijk eenvoudig: Wanneer wij niet weten, weten wij niet en dienen we wetenschap te bedrijven teneinde het wel te weten te komen. Wanneer wij weten, weten we keer op keer weer dat ‘god’ er geen zak mee te maken heeft gehad. Dit zijn de feiten en daar is geen geloof voor nodig.

Het is, gezien bovenstaande wanstaltige uitspraak, des te opvallender dat Eppo stelt dat:

“God te kennen [is] uit zijn Woord en uit de schepping. De natuurkundige wetmatigheden hebben wel een zekere elegantie, maar ze kunnen het Godsbestaan nooit bewijzen.” Fel: “Nu niet, nooit”

Hoe is het dan mogelijk dat de hand van god gekend zou kunnen worden uit een waarneming? Toont Eppo hier niet exact hetgeen aan ik eerder beschreef? Als god per definitie onkenbaar is voor de wetenschap, hoe verklaart hij dan zijn uitspraak dat “een gelovige de hand van god kan waarnemen”? Alleen door geloof toe te voegen als verklarende methodiek. En dat is nu exact hetgeen onverenigbaar is met het wetenschappelijk principe. Voor zover nog niet duidelijk was dat Eppo de premisse van het interview al onderuit gehaald had, is dat hier toch evident.

Maar, we moeten eerlijk zijn. Niet alleen in de methodiek van geloof en wetenschap zit het onverenigbare verschil. Ook in de feitelijkheden. Wat doet Eppo met het scheppingsverhaal? Een vraag die belangrijk is. Niet omdat ik graag Eppo voor schut wil zetten, maar omdat hij zelf stelt dat de bijbel 100 procent waar is.

Jazeker. Genesis 1 is 100 procent waar, maar het is geen wetenschappelijke beschrijving van de waarheid. Genesis vertelt wel dat de mens naar Gods beeld is geschapen, man en vrouw. Ook laat het zien dat God te kennen is en een relatie met ons wil.

Het antwoord moge duidelijk zijn. Waar de wetenschap het bijbelverhaal Genesis tegenspreekt verkiest Eppo, net als zijn medegelovigen, om er maar geen woord aan vuil te maken. Wanneer wij immers lezen dat de vrouw geschapen is uit een rib van de man, zou het nu de taak van Eppo geweest zijn om aan te geven welk wetenschappelijk bewijs wij missen op basis waarvan wij kunnen concluderen dat evolutie inderdaad volledige onzin is. Maar Eppo maakt zich er te makkelijk vanaf. Het is immers onmogelijk dat de mensheid ontstaan is uit het mannetje Adam en het vrouwtje Eva die, direct door god geschapen, in een gezellige tuin leefden. Wetenschap ontkracht het bijbelverhaal Genesis volledig en Eppo zwijgt in alle talen. Een reactie die wij even later weer waar mogen nemen wanneer hem gevraagd wordt naar ‘Intelligent Design’, ware het iets korter:

Bruins staart even voor zich uit. Bedachtzaam: „Nee. De enige uitdaging die ik daarin als wetenschapper en als christen zie, is te wijzen op systemen die zo ingewikkeld zijn dat we niet begrijpen hoe ze via een toevalsproces zouden kunnen zijn ontstaan.

Je kunt echter nooit wetenschappelijk bewijzen dat er een intelligente ontwerper achter zit. Evenmin kun je aantonen dat een complexe structuur via toeval is ontstaan, hooguit dat die route onwaarschijnlijk is.

Ik zeg dus niet dat Intelligent Design onzin is, maar wetenschappelijk gezien kan ik er niets mee.

Want hoe kan Eppo ontkennen dat Intelligent Design waar is, wanneer hij stelt dat de bijbel 100 procent waar is? Niet, natuurlijk. Toch weet ook Eppo dat Intelligent Design geen enkele wetenschappelijk merites kent. Er is geen onderbouwing en er is geen bewijs. Een spagaat waar Eppo zich op dezelfde manier als eerder probeert uit te wringen: Je kunt wetenschappelijk de ontwerper niet bewijzen en intelligent design is wetenschappelijk gezien onzin, maar hij weigert het onzin te noemen.

Ook hier geeft Eppo duidelijk zelf het verschil aan tussen wetenschap en geloof. Hij erkent dat ID geen wetenschap is, godzijdank. Toch maakt hij op basis van geloof de keuze om het niet volledig naar de prullenbak te verwijzen. Hoezo, wetenschap en geloof zijn volstrekt verenigbaar? Als ze volstrekt verenigbaar zijn, waarom is deze scheiding dan noodzakelijk en belangrijker nog: Ligt het er niet te dik bovenop dat zijn stelling dat ‘een intelligente ontwerper nooit wetenschappelijk te bewijzen is’ maar één doel dient, namelijk het verenigen van wetenschap en geloof op basis van de nonoverlapping magisteria?

Dat is namelijk Eppo’s truc: Wetenschap kan niets zeggen over god, dat kan alleen geloof. Derhalve zijn geloof en wetenschap verenigbaar. Zij behandelen immers beiden een ander kennisgebied. De tegenwerping dat geloof geen betrouwbare methodiek is om tot kennis te komen is nu welhaast te eenvoudig, maar ik voorspel dat Eppo daar geen zinnig antwoord op zou kunnen formuleren. Een voorspelling die overigens niet te reduceren is tot geloof, beste lezer. De feiten liegen er immers niet om: Als je op basis van geloof alles dat je kunt bedenken kunt aannemen als waarheid, dan is er geen sprake van een beste methodiek.

Daar mist Eppo -en ieder die het NOMA principe een warm hart toedraagt- namelijk de boot. De wetenschappelijke methodiek kan ingezet worden om de methodiek van geloof te testen. Andersom is daar echter geen sprake van. Daarom is er voor Eppo en de zijnen maar één oplossing: Neem zonder enige argumentatie aan dat wetenschap niets kan zeggen over god en stel op dezelfde wijze dat geloof de enige manier is om wel tot kennis van die god te komen – En dat al die verschillende geloven met dezelfde methodiek een andere waarheid ‘bewijzen’, tja, dat is dan maar zo.

Probleem ‘opgelost’.

Gevonden op  Derrenbrown.co.uk

Helaas blijkt er flink wat mis te zijn met het onderzoek van NASA’s wetenschappers en komen er aan alle kanten kritieken uit de wetenschappelijke wereld op de slordige onderzoeksmethoden die beschreven worden. Zo zou NASA de bacterie hebben voorzien van een steeds minder fosfaat-houdende voedingsbron en daaruit concluderen dat de microbe geen fosfaat nodig had om zich voort te planten. Maar de sceptische wetenschappers geven aan dat de microbe nooit compleet zonder fosfaat is komen te zitten en dat er microben bestaan die met 300 keer minder fosfaat als overleven dan deze microbe in zijn voedingsbodem kon vinden. Slordig.

Lees zelf een samenvatting van de verzamelde kritieken op dit stukje rommelige wetenschap op Slate.com. Duidelijk is in ieder geval dat de in twijfel getrokken bevindingen niet betekenen dat dit soort wezens helemaal niet bestaan, maar dat de wetenschappers van de NASA te weinig gedaan hebben om onomstotelijk bewijzen dat ze er een gevonden hebben. Wat een heisa om niets!

Dit is wetenschap mensen. Je doet een experiment, je stelt deze bloot aan je collega’s en die zullen op allerhande wijze proberen om je bevindingen zonder enige scrupules of genade aan de kaak te stellen of te reproduceren. Worden er fouten gevonden, dan moet je weer opnieuw beginnen met betere onderzoeksmethodes of nieuwe materialen. Heerlijk!

Het sleutelwoord is hierbij: zelf-kritisch.

Daar kan religie nog wat heel wat van leren en is één van de redenen waarom ik persoonlijk zo van de wetenschap houd. Leer van en erken je fouten. Wetenschappers kondigen geen fatwa’s af op de ongelovigen onder hun (…nouja, minder…).

“I received your letter of June 10^th. I have never talked to a Jesuit priest in my life and I am astonished by the audacity to tell such lies about me. From the viewpoint of a Jesuit priest I am, of course, and have always been an atheist. Your counter-arguments seem to me very correct and could hardly be better formulated. It is always misleading to use anthropomorphical concepts in dealing with things outside the human sphere — childish analogies. We have to admire in humility and beautiful harmony of the structure of this world — as far as we can grasp it. And that is all.”

Eén conclusie kan zijn dat het gewoon niet zo slim was van Einstein om zijn verwondering met de natuurlijke wereld en de prachtige natuurwetten samen te vatten als god. Hij had wellicht kunnen weten dat hij daarmee de kwestie over liet aan de nogal wilde interpretaties van de gelovigen die elke strohalm aangrijpen om zichzelf te overtuigen dat hun denkbeeldige dictator in de lucht echt bestaat.

Hij was in echter niet ‘militant’ (zoals ze het nu noemen) atheïstisch , zo liet hij in een andere brief weten:

“I have repeatedly said that in my opinion the idea of a personal God is a childlike one. You may call me an agnostic, but I do not share the crusading spirit of the professional atheist whose fervor is mostly due to a painful act of liberation from the fetters of religious indoctrination received in youth. I prefer an attitude of humility corresponding to the weakness of our intellectual understanding of nature and of our own being. ”

Lees verder op Bigquestionsonline.com

Nu nog een helm om het effect om te draaien en gevaarlijke fundamentalisten in rationele atheïsten te veranderen! Dat is waarschijnlijk makkelijker dat een moreel besef kweken in die religieuze hersenkwab opgevuld door intolerantie en haat.

Space dan ook even out met deze hypnotische, bijna Carl Sagan-achtige poëtische oratie waarin de geestverruimende pracht van het universum door een ex-gelovige heerlijk verwoord wordt. Meer van dit!